Flokkaskipt greinasafn: Almennt

Haustfrí og vetrartími

Og enn geysist tíminn áfram.

Mánudagur var eins og þeir eru vanalega, skóli, leikskóli og íþróttir.

Á þriðjudegi voru íþróttir hjá þeirri sveimhuga, annars bara dund heimavið og búðarferð í búðina sem auglýsir „einmal hin, alles drin“ og þeirri sveimhuga fannst það algjörlega vera slagorð sem væri vel við hæfi.

Á miðvikudegi áttum við von á vinkonu í heimsókn, en hún veiktist og kom ekki, við fórum því í staðin í göngu-/hlaupahjólatúr í fallega haustveðrinu upp að bóndabæ og borðuðum grasker með kjúklingnum.

Á fimmtudegi var síðasti skóladagurinn fyrir haustfrí og systurnar áttuðu sig á því hversu stutt það er þangað til við flytjum.  Sú sveimhuga var með miða þar sem á standa dagsetningar fyrir sund þennan veturinn og ég benti henni á að hún eigi bara eftir að mæta þrisvar í skólasund!  Það var eiginlega örlítið áfall en um leið mjög spennandi.  Sú snögga sagði að hún hlakkaði mikið til að flytja heim, en hún yrði örugglega mjög feimin í skólanum.  Hún hlakkar mest til að hitta einn vin af leikskólanum.  Sá skapmikli var leiður yfir að hitta ekki besta vininn í marga daga.

Á föstudegi fórum við í svolitlar útréttingar og út að borða í hádeginu í IKEA.  Sú sveimhuga fór í reiðtíma og gekk vel án þess að vera teymd og á eftir fór fjölskyldan í sund.

Á laugardegi skruppum við til Maulbronn, þar er klaustur sem er á heimsminjaskrá UNESCO – klaustrið starfaði frá því fyrir 1200 í tæp 400 ár og sem mótmælendaskóli síðan – og enn í dag.  Skemmtilegt var að skoða þetta svæði.  Á heimleiðinni fórum við smá rúnt til að dást að haustlitunum.

Aðfararnótt sunnudags var tímanum breytt yfir á vetrartíma, þá var hægt að fara seint að sofa og sofa út en vakna samt snemma!  Eftir hádegið fórum við á skauta og vorum svo boðin í partý um kvöldið – þegar við mættum þangað kom í ljós að tilefnið var afmæli húsfreyjunnar og að krakkarnir voru að fara út í betligöngu, uppáklædd!  Okkar börnum var bjargað með andlitsmálningu og fengu þau yfrið nóg af góðgæti.

Á mánudegi var slakað á fyrripartinn – frúin hálf slöpp vegna magakveisu um nóttina.  En þegar fór að dimma fórum við með þýskum vinum í kirkjugarð í nágrenninu og gengum þar í rökkrinu, en kaþólikkar skreyta leiði með ljósum á Allra-heilagra-messu (sem er almennur frídagur hér).  Þau komu svo í mat til okkar.

Vorum við hjónin einmitt að ræða um daginn hvað þýska orðið yfir kirkjugarð sé fallegt „Friedhof“ (friðargarður) – á eitthvað svo miklu betur við en kirkjugarður, þar sem þessir garðar eru í dag yfirleitt ekki nálægt neinum kirkjum og þar liggur fólk sem á stundum tilheyra þeim ekki heldur.

Prinsessur og hermaður

Yfirstrikunarvika að baki – allt svo, búið að strika töluvert af listanum sem gerður hefur verið yfir atburði, staði og ýmislegt sem eftir á að skoða/heimsækja/kaupa/gera…

Á mánudegi var skóli, leikskóli, íþróttaskóli og frjálsar – hefðbundinn langur mánudagur.  Stelpur hjóla ekki lengur á æfingar þar sem það er orðið of dimmt klukkan sjö til að þær hjóli einar heim.

Á þriðjudegi fór sú sveimhuga í sína leikfimi og seinni partinn kom amerískur vinur okkar með börnin sín (þýsk/íslenska eiginkonan var í Bæjaralandi) og steikti með okkur kleinur.  Hér var því bræla fram á miðviku- eða fimmtudag!

Á miðvikudegi var föndur í leikskólanum, gerð voru ljósker fyrir dag heilags Martins sem er um miðjan nóvember.

Á fimmtudegi fóru frúin og sú sveimhuga í skóleiðangur og það sama var gert með þeirri snöggu daginn eftir.

Á föstudegi fór sú snögga í reiðtíma – ekki var hægt að fara með þær systur báðar, þar sem tveir teymarar hefðu þá þurft að fylgja.  Enn sem fyrr var glæsileiki frúarinnar ekki dreginn í efa þar sem hún hálf dróst (rauð og blá í framan af mæði) utan í glæsilega jarpa hrossinu!  Vonir standa til að áður en yfir líkur verði frúin farin að geta hlaupið nokkra hringi án þess að standa á öndinni – ásamt því að dæturnar kunni að sitja hast brokk.  Eftir skókaup var fjárfest í boxi til að setja á topp bílsins, svo hægt verði að fara í almennilegar útilegur á Íslandi næsta sumar!

Á laugardegi var ræst snemma og stefnan tekin norður í höllina í Ludwigsburg.  Þar fóru krakkarnir í svokallað „Kinderreich“ eða barnaríkið þar sem þau máttu klæða sig uppá og upplifa hallarlíferni í tvær stundir – höfðu foreldrarnir líklega næstum því jafn gaman af tiltækinu og börnin.  Þegar því lauk var farið í skoðunarferð um nokkur af ríflega 460 herbergjum hallarinnar.  Eftir það fórum við út að skoða grasker – þemað í ár var lífið í sjónum og svo kíktum við á þá tvo hluta garðanna sem við komumst ekki yfir að skoða í fyrra.

Á sunnudegi var alþjóðlegt hádegissnarl hér niðri, kleinurnar fyrrnefndu voru okkar framlag.  Margt nýtt fólk mætti í þetta skiptið og ýmsir sem munu bara stoppa stutt.  Sú sveimhuga lék á þverflautu og frúin messaði yfir barnalækni frá Georgíu um nauðsyn táknmáls fyrir börn með kuðungsígræðslu.  Seinnipartinn var flugdrekum komið á loft, tekið til úti á palli og rusli hent.

Þá er ein vika eftir í skólanum fram að haustfríi – það stendur í viku og að því loknu eru ekki nema rúmlega sex vikur í jólafrí!

Tíminn líður, trúðu mér.

Gestablús enn og aftur.

Á mánudegi var hefðbundin dagskrá, nema hvað gestirnir voru sendir niður í bæ á eigin spýtur til að kíkja í búðir og á falleg hús.  Krakkar stunduðu sitt nám og íþróttaiðkun.

Á þriðjudegi fór frúin með gestina til Reutlingen til að versla svolítið, skildi þau eftir þar til að taka lestina heim.  Hér heima var lært og svo var reiðnámskeið hjá stúlkunum fyrir kvöldmat.  Ekki þurfti að leggja á, því hestarnir þeirra voru í notkun.  Sú sveimhuga fékk einn stóran en sú snögga einn lítinn.  Þær þurftu að láta teyma undir sér, því ekki höfðu þær alveg lag á að sitja brokk – rasssæri var viðloðandi út vikuna.

Á miðvikudegi fóru gestirnir í bíltúr upp að Lichtenstein kastala og í kirkjuna í Zwiefalten, hér var lært og leikið – farið að verða svalt úti.

Á fimmtudegi fórum við öll niður í bæ eftir heimanám (bíllinn skrapp enn og aftur á verkstæði!).  Dótabúð og bókabúð ásamt leikvelli voru helstu aðdráttaröflin í bænum í þetta skiptið.  Ferðin endaði á Bella Roma, sem stóð undir væntingum enn og aftur.

Á föstudegi fóru gestirnir aftur í bæinn, systur fóru á reiðnámskeið – þar sem frúin þurfti að leggja á tvo risa á 20 mín – en þeir voru staðsettir í sitthvoru hesthúsinu!  Mikil hlaup fram og til baka, en allt hafðist þetta.  Þangað til það kom í ljós að frúin átti að teyma undir annarri dótturinni og dröslaðist hring eftir hring hangandi í hrossinu – sem brokkaði nokkra hringina (það hlýtur að hafa verið spaugileg sjón! Þessi hross eru engin smásmíði og þegar þau hlaupa út undan sér með svona stúf hangandi í taumunum!)  Hún var því frekar búin þegar hjólað var heim.  Sá skapmikli sat eins og dúkka og horfði á – og sofnaði sitjandi.

Um kvöldið skildi frúin gestina eftir heima og fór í saumaklúbb þar sem prjónað var úr íslenskum lopa og spjallað á þýsku fram til klukkan 1!

Á laugardegi fór allur hópurinn til Stuttgart í Wilhelma, það var rigningarsuddi, en gaman eins og alltaf.  Á heimleiðinni var stoppað á tyrkneskum stað.

Á sunnudegi voru gestirnir svo keyrðir til Frankfurt – síðasta ferðin af þessu taginu í þessari dvöl hér.  Seinnipartinn voru svo saumaðar húfur fyrir krakkana.

Nú eru bara tvær vikur í haustfrí krakkana, eitthvað þarf að gera þá.

Afmæli og gestir

Á mánudegi var allt eins og vanalega, krakkar í skóla/leikskóla og íþróttir hjá þeim yngri.  Stelpurnar hjóluðu á æfingu í frjálsum og einar heim eftir æfinguna, frúin fór á maraþonkvöld í foreldrafundum, fyrst hjá þeim skapmikla, fór þaðan of snemma og beint á fund fyrir þá snöggu.  Var þar í tvo og hálfan tíma!  Mikið sem þurfti að ræða.

Á þriðjudegi fór sú sveimhuga í leikfimi og sú snögga í heimsókn til vinkonu sinnar.  Sú sveimhuga fór svo í heimsókn til vinkonu svo frúin og sá skapmikli dunduðu bara tvö stóran part dagsins.

Á miðvikudegi tók heimanámið stóran part úr deginum en eftir það fór öll fjölskyldan á Cannstatt Volksfest – sem sagt Októberfest í Stuttgart.  Þar skemmtu allir sér konunglega, sá skapmikli týndist að vísu í augnablik og var það skelfilegt!  Krakkarnir sáu útúrdrukkið ungmenni og sjúkrabíl með ljósum koma að sækja hann og vita nú að ekki er gott að drekka of mikinn bjór – alla vega ekki á einu kvöldi!  Fjölskyldan fór í skemmtihús þar sem frúin hrundi í gólfið í stóru hamstrahjóli og komst hvorki lönd né strönd vegna hláturkasts og kútveltings – var það hápunktur kvöldsins.

Á fimmtudegi fór sá skapmikli til vinar síns í heimsókn á meðan tekið var til heima og gert klárt fyrir gestakomu.  Um kvöldið var óvenju stuttur foreldrafundur hjá þeirri sveimhuga, bara einn og hálfur tími!

Á föstudegi átti frúin afmæli, var vakin með söng og pakkaflóði – krakkarnir fengu öll myndavélar í tilefni dagsins og hafa verið dugleg að taka myndir síðan. Fyrir hádegið náði frúin að senda 3 kafla í yfirlestur til leiðbeinanda.  Svo var bakað og farið með stelpur upp að hesthúsum þar sem þær áttu að byrja í reiðtíma – það gekk hins vegar ekki í þetta skiptið vegna misskilnings, en þær byrja bara á þriðjudaginn í staðinn.  Um kvöldið kom fyrrverandi barnapían í mat og hér var spjallað fram yfir miðnætti.

Á laugardegi fór frúin til Frankfurt að sækja frænda sinn, kærustu hans og son þeirra.  Ferðirnar gengu áfallalaust og eftir að heim var komið fóru allir í góðan göngutúr upp að skógi og bóndabæ.

Á sunnudegi var slakað á fyrri partinn en gengið í nýja Lystigarðinn seinnipartinn, þar hittum við búlgörsku vinina.  Svo var pöntuð pizza í kvöldmat þegar krakkar voru búin að leika sér nægilega í laufhrúgum.

Fyrir liggur vika með gestum, eitthvað verður þeim sýnt og dúllast, reiðnámskeið og vonandi dýragarðsheimsókn.

Gestablús og sameiningardagur

Á mánudaginn var allt hefðbundið, skóli, leikskóli, íþróttaskóli og frjálsar.  Amman sá um spilamennsku og lestur fyrir þá sem biðu heima í hvert skipti.

Á þriðjudegi náðir amman að útrétta svolítið, auk þess að lesa fyrir barnabörnin og spila við þau.  Hjónin nýttu tækifærið og skruppu aftur í húsgangabúð til að láta sig dreyma.

Á miðvikudegi keyrði frúin til Frankfurt og kom ömmunni í flug, gekk það allt áfallalaust og stoppaði svo í IKEA á heimleiðinni.  Bóndinn sinnti heimilinu á meðan með snilldarbrag.  Gestablús gerði vart við sig um kvöldið – en það frábæra orð fékk ég að láni frá vinkonu sem bjó í Svíþjóð í nokkur ár.

Á fimmtudegi lagðist bóndinn í rúmið með pest, sú sveimhuga var lengi að læra og missti því af eplatínslu í leikskóla þess skapmikla.  Sú snögga fór upp í tré til að hrista, en kaus að koma fljótlega niður aftur.  Frúin hitti sænsk/ítölsk hjón í leikskólanum og komst að því að þýskan hefur yfirtekið staðinn í heilanum þar sem áður var skandinavíska!

Á föstudegi var bóndinn enn heima, eftir skóla og heimanám hjólaði frúin með krökkunum upp að bóndabæ með viðkomu í fína tréhúsinu þeirra krakkanna.

Á laugardegi var ákveðið að hætta bóndanum út úr húsi til að fara í IKEA þar sem frúnni hafði litist svo vel á úrvalið þar.  Það er skemmst frá því að segja að við erum meira Billy fólk en sérsmíðað!

Sunnudagurinn er sameiningardagur Þýskalands, nú eru 20 ár liðin frá undirritun.  Það var haldið upp á daginn í Bremen og þar hélt forsetinn, Christian Wulff, sína fyrstu stóru ræðu þar sem hann bauð íslamstrúarfólk velkomið til landsins.  Ekki urðum við vör við önnur hátíðarhöld í tilefni dagsins.  Frúin skrapp með krakkana til Ötisheim norð-austan við Stuttgart í berfótagöngu.  Var það vel til fundið í 25 stiga hita og sól.

Það styttist í næstu gesti og nú eru ekki nema sléttir 3 mánuðir þangað til frú og börn flytja til Íslands!

Amma í heimsókn

Á mánudaginn var skóli og íþróttir – systurnar fóru í frjálsar seinnipartinn og líkaði ljómandi vel.

Á þriðjudegi fékk frúin leigðan bíl hjá umboðinu og sótti tengdamömmu sína til Frankfurt á meðan bóndinn hætti snemma í vinnu til að sækja börn og sinna þeim.  Miklir gleðifundir urðu þegar amman kom heim og margt að spjalla og sýna henni.

Á miðvikudegi heyrðist ekkert af bílnum okkar, eftir hádegið gengum við niður í bæ, frúin tók þátt í samsöng í litlum bæ sunnan við Tübingen á meðan bóndi og börn sýndu ömmunni örlítið af borginni.  Endað var á að borða kvöldmat á Wurstküche.

Á fimmtudegi var bíllinn loksins tilbúinn svo eftir heimanám var hann sóttur – sú snögga er byrjuð að læra skrifstafi og reiknar eins og herforingi, sú sveimhuga reiknar tvær plústölur og eina mínustölu (allar þriggjastafa) í huganum, svona tæplega 200 dæmi!

Hersingin fór öll saman að sækja bílinn og þaðan til Hechingen í berfótagöngu og til að sjá Hohenzollern í fjarlægð.

Á föstudegi fórum við í góðan göngutúr upp að skógi, yfir engið og inn í skóg, þar var slegið upp nokkurs konar Tee-pee þar sem sú sveimhuga var arkitekt og byggingameistari, sú snögga flutningsmeistari og sá skapmikli var sjóræningjameistari!  Að lokum var kíkt á kýrnar og nýr mais keyptur í forrétt.

Á laugardegi var sú snögga boðin í afmæli, hjónin nýttu pössunina og fóru til Reutlingen að skoða húsgögn – urðu alveg veik og keyptu eitt rúm.  Eftir að heim kom lagðist frúin í rúmið til að vera veik í klukkutíma á meðan spilað var í stofunni.

Á sunnudegi fórum við í Wilhelma og stefndum gömlu þýsku vinunum þangað líka.  Við sáum meðal annars lítið kengúruskott stingast upp úr poka, letidýr með unga, otur og tígrisdýr – og auðvitað litlu sætu górilluungana eins og alltaf!  Frábær dagur sem endaði á Bella Roma.

Afmæli og skóli.

Á þriðjudegi var skóli og leikskóli, sú sveimhuga fór í sína leikfimi og svo var heimanám unnið – ekkert heyrðist frá verkstæðinu út af bílnum fyrr en rétt fyrir lokun, búið var að skipta um bremsur og skoða hann en engin rafmagnsbilun fannst.  Frúin gerði pönnukökur fyrir bóndann sem átti að fara í útivist með vinnunni á miðvikudegi.

Á miðvikudegi fór frúin og sótti bílinn, útréttaði vegna afmælis en þegar halda átti heim fór bíllinn ekki í gang.  Bóndinn var ræstur úr vinnunni – blessunarlega var útivistin ekki fyrr en á fimmtudegi, svo hann gat sótt börnin.  Bíllinn fór aftur á verkstæðið þegar hann fór í gang – biluninni lýst aftur, mjög nákvæmlega.  Það átti að taka hálftíma að laga þetta – svo kom í ljós að það tæki lengri tíma.  Frúin fór heim í strætó og bóndinn aftur í vinnuna.  Heima var dúllað í heimanámi og leikjum – tölvan sett upp á ensku og office komið af stað.

Á fimmtudegi kom í ljós að eitthvað stykki við kúplinguna var ónýtt og það tæki viku að laga bílinn.  Frúin hafði orð á því að hún hefði sennilega ekki skilið útskýringarnar neitt betur þó þær hefðu verið á íslensku, en þýski bílavarahlutaorðaforðinn er víst ekki kenndur í MA – eða var ekki í denn!  Stelpurnar skemmtu sér vel í skólanum, fyrstu bekkingarnir mættu og 4. bekkur sýndi þeim leikrit.  Bóndinn kom snemma heim út útivist svo hægt væri að sækja afmælisvistir úr búðinni.

Afmælisdagur rann upp – frumburðurinn 10 ára!  Hún var vakin á hefðbundinn hátt, svo var það skóli með pönnsur og nammi.  Hringt var af verkstæðinu og látið vita að kúplingin væri ekki farin, heldur eitthvað stykki við stýrisendann (eins og frúin hafði verið búin að útskýra á verkstæðinu) – það var dýrara stykki en það fyrrnefnda!  Stelpurnar í 4. a mættu í afmæli, mjög fjölþjóðlegt; íslensk, kínversk, rúmensk, búlgörsk, þýsk, rússnesk og ein frá Erítreu!  Þær skemmtu sér konunglega.

Á laugardegi gerðist sá merki atburður að hjónin slöppuðu af inni í herbergi þó að öll börnin væru vöknuð – bóndinn svaf og frúin las á meðan þau horfðu á sjónvarpið í stofunni!  Eftir hádegið fór sá skapmikli til vinar síns og bóndinn fór með dæturnar í bíó í Rottenburg.  Frúin nýtti tímann heima og vann í ritgerð.

Á sunnudegi var hátíð í borginni, fjölskyldan fór og tróðst um í mannhafinu í svolitla stund, endaði á leikvellinum og þaðan heim að undirbúa eftirrétt því við vorum boðin í mat til búlgarskra vina og var það indælis stund.

Það styttist í næsta gest, allir fjölskyldumeðlimir telja niður.

Tölva á þýsku – og skóli byrjar

Á fimmtudegi fór sá skapmikli í leikskólann á meðan heimilið var þrifið.  Systurnar lærðu í íslenska námsefninu sínu og búlgarska vinkonan kom í heimsókn með son sinn.  Við gengum öll saman upp að bóndabæ og skoðuðum kýr og kálfa.

Á föstudegi tók bóndinn tölvuna frúarinnar með í viðgerð, þar var honum sagt að það eina sem væri hægt að gera væri að kaupa nýtt stýrikerfi, setja það upp og gögnin ættu þá öll að vera á aðgengilegum stað.  Hann keypti stýrikerfi eftir að hafa gert sölumanni vel grein fyrir því að við værum ekki þýsk og svoleiðis.  Fjölskyldan ætlaði að skella sér í sund fyrir kvöldmat, en sundlaugin var lokuð vegna sumarleyfa í einn mánuð.

Þegar heim var komið var tölvan ræst og sett upp á nýtt – bara til að komast að því að stýrikerfið er á þýsku og ekki hægt að breyta því!  Office pakkinn dottinn út – en öll gögn örugg. O-jæja.

Á laugardegi var ákveðið að skreppa yfir í Svartaskóg, við höfðum fengið boðsbréf frá verslun í Schiltach í litla Októberfest hjá þeim þennan dag, af þeim sökum klæddu hjónin sig upp í tracht – við ákváðum samt að byrja á því að fara til Triberg og skoða gauksklukkur.  Nauðsynlegt að koma heim til Íslands með svoleiðis grip.  Við ókum eftir hinum þýska klukkuvegi í Svartaskógi, alls staðar voru klukkubúðir og úrverksframleiðslur.  Í Triberg fundum við forláta klukku hjá honum Oliver, þegar hún var fundin röltum við aðeins um þenna fallega bæ og inn í litla verlsun sem selur Lederhosen og Dirndl – í sem skemmstu máli gengum við þaðan út með krakkana uppáklædda!

Við keyrðum svo norður eftir Svartaskógi til Schiltach, sem er uppáhaldsbær bóndans á þessum slóðum, fórum á Októberfest, þar sem fataverslunin var með tískusýningu.  Aldeilis ljómandi skemmtilega þar sem módelin dönsuðu við folksmusik á pallinum!  Krakkarnir léku sér aðeins á leikvellinum og frúin splæsti í leðurjakka fyrir sig.

Á sunnudegi byrjuðum við á því að heimsækja vinnufélaga bóndans, fjölskyldan þar hafði stækkað um tvo kettlinga í sumarfríinu og fóru allir þaðan alveg sjúkir í að eignast kettling!  Seinnipartinn skruppum við til fyrrverandi nágrannans og eyddum afganginum af deginum þar.  Þegar við ætluðum að fara heim vildi bíllinn ekki fara í gang – var alveg dauður!  Við hringdum í ADAC, sem er eins konar FÍB og þau ætluðu að koma til að draga okkur – bóndinn vildi samt kíkja aftur á ljósin í mælaborðinu og viti menn – bíllinn fór í gang.  Þjónustan var afþökkuð og við brunuðum heim.

Á mánudegi hófst skólinn loksins aftur hjá stelpunum, sú snögga hefur talað um það hvað 6 vikur séu afskaplega langur tími!  Þær voru ofsalega ánægðar, eru aftur með sömu kennara að mestu leiti og litlar breytingar á bekkjunum.  Yngri börnin tvö byrjuðu í íþróttunum sínum seinnipartinn og frúin fór með dæturnar í frjálsar, nema þar var enginn – svo við reynum það aftur að viku liðinni.

Bílnum var ekið í umboðið og skilinn eftir þar, vonandi kemur í ljós hvað er að plaga rafkerfið í honum.

Þá er bara vika í næstu heimsókn – mikil spenna hér á bæ yfir því – og auðvitað afmæli á næsta leyti.

Prag – og hrunin tölva!

Á föstudaginn var keyrðum við af stað til Prag, fórum um 10 um morguninn og ætluðum um 6 tíma í ferðalagið.  Eftir um 40 mínútna akstur varð ljóst að það tækist ekki – STAU!  Í fyrsta skiptið af nokkrum – ferðin tók samt ekki nema um 7 tíma og þegar gatan í Prag var fundin var skilti fremst í henni sem sýndi alla umferð bannaða!  Bóndinn stökk út og rölti inn að húsinu á meðan frúin hringsólaði til að finna aðra aðkeyrslu að götunni, þar sem það tókst ekki, ók hún á  móti skiltinu og ákvað að textinn fyrir neðan þýddi „nema þeir sem þurfa svakalega mikið að keyra inn þessa götu!“

Eftir að hafa komið farangri fyrir og bílnum í nálægri geymslu, röltum við út að Moldóvu og á leikvöll á eyju í ánni, þar sem krakkarnir fengu útrás eftir langan dag í bílnum, heima var svo eldað og skriðið í ból.

Á laugardegi röltum við frekar snemma af stað, framhjá leikhúsinu og inn í bæinn, skoðuðum „Maríubúðir“, þar sem sá skapmikli hafði óskaplega gaman af því að skoða strengjabrúðurnar – eða Marjonetturnar.  Dótabúðir, minjagripaverslanir og leikfangabúðir voru líka spennandi, rétt fyrir hádegið vorum við komin að stjarnfræðiklukkunni sem stendur við stærsta torg í Evrópu og sáum dýrlingana kíkja út og gaurinn spila á trompet í turninum.

Þaðan gengum við niður að Karlsbrúnni og fórum upp í turninn þar við brúarsporðinn.  Hinum megin við brúnna fundum við leikvöll – á leiðinni að honum sáum við líka skemmtilegan gosbrunn.  Við röltum svo heim í gegnum bæinn og borðuðum á leiðinni.

Á sunnudegi gengum við meðfram ánni niður að Karlsbrúnni, yfir hana og upp að kastala.  Þangað komum við fyrir hádegið og passaði ljómandi vel að bíða eftir varðmannaskiptunum, eftir að sú athöfn var um garð gengin kíktum við örlítið inn í kirkjuna og fórum svo niður tröppurnar 190!  Við gengum yfir næstu brú neðan við Karlsbrúna og inn í Gyðingahverfið, þar rákumst við á sýningu frá „Prag fashion week – to the streets“ og sáum nokkur módel sýna sig og föt á pöllunum.  Þaðan fórum við á stóra torgið þar sem við sáum lausa hestvagna, svo við skelltum okkur í svoleiðis ferð um miðborgina og var ákaflega notalegt að sitja í plussklæddum mjúkum sætum í svolitla stund.

Úthvíld röltum við í áttina að Púðurturninum, stoppuðum í sælgætisverslun þar sem verið var að búa til brjóstsykur og fylgdumst við með því frá upphafi, krakkarnir fengu gefins afskurð sem var enn volgur!  Þegar lengjurnar voru tilbúnar voru þær brotnar í mola og áhorfendur fengu að smakka tilbúna afurð.

Þegar við komum upp að Púðurturninum voru hjónin efins um hvort ætti að príla upp, en krakkarnir hoppuðu upp og niður og hrópuðu „upp í turninn, upp í turnin!“  Því var gefið eftir og lagt af stað – eftir um 6 þrep stundi sá skapmikli – „hvenær verðum við komin?“ og uppskar mikinn hlátur frá foreldrunum sem entist næstum því upp í topp!

Á heimleiðinni var tékkneskur matur á boðstólum.

Á mánudegi fórum við í ferðalag til Brno sem er suð-austan í Tékklandi, ríflega tveggja tíma akstur – á algjörum þvottabrettum!!!!!  Frúin hélt að bíllinn myndi liðast í sundur!  Þegar í borgina var komið (þar sem bóndinn dvaldi í um 6 vikur fyrir 15 árum síðan) leiðbeindi hann okkur að torgi við klaustur Mendels þar sem við lögðum bílnum.  Þar stutt frá var bjórframleiðsla bæjarinn, hann sýndi okkur hvar hann keypti inn, pubbinn þar sem hann borðaði hádegismat – en ekki gat hann fyrir nokkurn mun munað hvar vinnustaðurinn var! (Honum til afsökunar vann hann mest uppi í Beskedyy fjöllunum nokkru norðar og austar – en samt!) Að lokum fannst þó vinnustaðurinn með lóðinni þar sem hafði verið kofi þar sem bóndinn svaf – en allt var breytt, meira að segja búið að færa miðbæinn og byggja kastala!

Borgin er ákaflega falleg, óhemju mikið af bókabúðum en engar minjagripaverslanir!  Ekkert staup frá Brno.  Við skoðuðum múmíur biskupa frá 18. öld og dýflissur kastalans.

Um kvöldið voru strengjabrúður og kristall keyptur og ítalskt í kvöldmat.

Á þriðjudegi var haldið heim, þó var stoppað í 7 klukkustundir í Playmobil Funpark við Nürnberg.  Það er risastór leikvöllur með Playmobil ívafi, þó alvöru matur í boði.  Krakkarnir skemmtu sér konunglega, en það hefði verið betra að vera þarna í meiri hita, með handklæði og þurr föt í farteskinu þar sem víða var hægt að sulla.  Playmobil var selt á góðu verði við útganginn – örlítið keypt og ekið heim í nóttinni.

Á miðvikudegi var Playmo raðað saman fyrir hádegið og leikið, sá skapmikli fór til vinar síns eftir hádegið – hann var í fríi frá leikskólanum þennan dag.  Myndum frá Prag var hlaðið inn í tölvuna og svo sótt uppfærsla á iTunes, tölva frúarinnar látin endurræsa sig – nema hvað, hún DÓ!  Myndir frá Prag verða því ekki settar inn fyrr en (ef) þegar búið verður að leysa málið og ná að ræsa gripinn, þangað til verður bóndatölvan notuð.

Annasamt frí

Á föstudaginn eftir að síðast var bloggað fór fjölskyldan til litlu Ameríku til að fagna 6 ára afmæli tvíburasona fyrrverandi nágrannans, það var haldið í keiluhöllinni og allir spiluðu, átu og skemmtu sér konunglega.  Komið var heim seint og um síðir.

Á laugardagsmorgni skruppu mæðgurnar í smá verslunarferð í miðbæinn, keyptu eitt og annað skemmtilegt.  Eftir hádegið var stefnan sett á Neu-Ulm og gömlu vinirnir þar heimsóttir, ríflega ár síðan við sáum þau síðast!  Eins og maðurinn sagði, það er skammarlegt hversu lítið við höfum hist – en nú verður gerð bragarbót þar á!  Við spjölluðum, fórum á leikvelli og vorum enn og aftur seint á ferðinni heim – krakkarnir sofnuðu í bílnum þriðja kvöldið í röð og það fjórða af fimm síðustu kvöldum!

Á sunnudegi tókum við því rólega, fórum út með flugdreka og fengum nýju Ameríkanana í mat um kvöldið – ákaflega notalegt fólk sem við munum örugglega eiga mikil samskipti við næstu mánuði.

Á mánudegi var aftur farið að versla, skólafötin nú komin fyrir veturinn, eftir hádegið skrapp sá skapmikli til vinar síns en þeir höfðu ekki hist í rúmar þrjár vikur!  Hann ákvað svo að tími væri til kominn að fara aftur í leikskólann, svo að…

á þriðjudagsmorgni fór hann þangað til að leika við strákana.  Eftir hádegið fórum við á apaleikvöllinn í Entringen og vorum þar fram eftir degi.  Bóndinn var á símafundi fram undir kvöldmat.

Á miðvikudegi ætluðum við að finna leikvöll í Eningen, austan við Reutlingen, en það gekk ekki svo við enduðum á leikvelli í vesturbæ Tübingen þar sem krakkarnir rennbleyttu sig og skemmtu sér afskaplega vel.  Frúin fór svo seinnipartinn og dressaði sig upp fyrir veturinn.

Á fimmtudegi fékk sá skapmikli að halda strákaafmæli, svo sjóræningjastíll var á deginum, þrír vinir komu og var óskaplegt fjör hjá þeim öllum.

Í fyrramálið er stefnan tekin á Prag – næst bloggað eftir að heim verður komið í næstu viku.

Stúlkur hlakka mikið til að byrja í skólanum eftir rúma viku og sá stutti er sæll með að vera byrjaður aftur í leikskólanum.