Heimavinnandi húsmóðir

Og tíminn líður!

Á mánudegi voru litli bróðir og frú send í örlítinn verslunarleiðangur til Metzingen og Reutlingen á meðan krakkar stunduðu sinn skóla og íþróttir að vanda.

Á þriðjudegi skruppu skötuhjúin upp í Schwäbisku Albana að skoða vatnsuppsprettuna í Blaubeuren, kirkjuna í Zwiefalten og litla kastalann í Lichtenstein, á meðan gekk allt sinn vanagang hér.  Eftir leikfimi gengum við bóndabæjarhringinn með mágkonunni.

Á miðvikudegi var skólaslitamessa í kaþólsku kirkjunni, þar sem sú sveimhuga tók þátt í helgisöngleiknum “Týndi sonurinn” sem hafði verið æfður í AG undanfarna miðvikudaga.  Það gekk ljómandi vel hjá þeim.  Eftir messuna fóru hjónaleysin í kastalann í Hohenzollern og sýnisferð til Erpfingen án þess þó að stoppa á páskaeggjasafninu.

Eftir hádegið var verandarhátíð í leikskólanum hjá þeim skapmikla, kennararnir voru með leikþátt um upphaf skólagöngu í tilefni af því að 6 börn af deildinni eru að hætta.  Pönnsurnar ruku út að vanda og er þörf á því að þýða uppskriftina yfir á þýsku svo hægt verði að dreifa henni!

Eftir hátíðina var kvöldverðurinn snæddur á Bella Roma, öllum til mikillar ánægju – loksins komið sumarfrí!

Á fimmtudegi var dúllast hér heimavið – skutlast í afmælisgjafaleiðangur og seinnipartinn fór sá skapmili í afmæli til vinar síns.  Á meðan fóru hinir sem heima voru í búðarleiðangur þar sem margt var skoðað.

Á föstudegi var áætlunin sú að ganga niður í bæ upp úr hádegi og skoða borgina, við lögðum af stað niður skógarstíginn en lentum í þvílíkri rigningu að ekki var annað hægt en að snúa við – að sjálfsögðu stytti upp áður en við komum heim, en sá skapmikli var býsna sáttur við að rassinn var ekki blautur þegar hann var kominn úr öllu  – svo mikið blotnuðum við.

Litli bróðir og frú fóru í smá leiðangur á meðan skúffukakan bakaðist, eftir kaffið skruppum við niður á leikvöll í Wanne.

Á laugardegi stóð stór göngutúr fyrir dyrum – gengið var niður til Bebenhausen, þaðan yfir til villisvínanna fyrir norðan bæinn.  Frá þeim gengum við norð-vestan við bæinn að grillsvæði við Goldersbach ána og þar stóð til að grilla.  Sökum mikilla rigninga undanfarna daga gekk það þó ekki, svo rúnstykki með tómatsósu varð hádegismaturinn!  Krakkarnir nutu þess að leika í ískaldri ánni og hápunkturinn var þegar við áttuðum okkur á því að tvær litlar leðurblökur voru upp við rjáfur í skýlinu við eldstæðið.  Eftir heimkomuna um taldist okkur til að líklegast hefðum við gengið um 10 kílómetra – krakkarnir voru að vísu með hlaupahjól.

Á sunnudegi komumst við niður í bæ, fórum með strætó í þetta skiptið.  Það var sunnudagsopnun verslana og töluvert um manninn í bænum.  Við byrjuðum á því að borða hádegismat á ísveitingastað – frekar skemmtilegt, gengum upp að kirkjunni, kastalanum, í gegnum eyjuna og þvældumst aðeins um bæinn og enduðum á leikvellinum eins og vanalega.

Á mánudegi tók unga fólkið sér bílaleigubíl og skruppu í Rínardalsferð, systur fara í stúlknaafmæli seinnipartinn en annars er bara leikið og þess notið að vera í fríi.

Aðeins hefur hlýnað og stytt upp, sú sveimhuga les Andrésar Andar Syrpu, sú snögga æfir sig daglega á blokkflautu og sá skapmikli hefur gaman af því að vera í fótbolta með frænda sínum.

Næstu daga á að reyna að nýta með gestunum eins og hægt verður – og senda þau hingað og þangað í ferðir.

Þetta hefur verið vika breytinga!

Á mánudegi hélt ameríska bekkjarsystir þeirrar sveimhuga kveðjur-/afmælispartý fyrir allan hópinn á leikvelli í Waldhausen Ost, þau fóru beint þangað eftir sund og aðstoðaði frúin við að hemja lýðinn sem skemmti sér stórkostlega.

Á þriðjudegi var hefðbundinn skóli og um kvöldið buðum við amerísku vinum okkar í mat þar sem þau voru við það að flytja aftur heim í hitann í Dallas.  Áttum við ákaflega notalega kvöldstund úti á palli langt fram eftir kvöldi þar sem við lá að heimsgátan væri leyst!

Á miðvikudegi fór sá skapmikli í heimsókn til vinar síns og var þar lengi í steikjandi hita, endaði á því að borða kvöldmat þar áður en hann var sóttur.  Sú snögga skrapp örsnöggt yfir götuna í heimsókn til vinar síns.  Hér heima var svo mikill doði í hitanum að fengin var heimsend pizza þar sem ekki var orka til eldamennsku.

Á fimmtudagsmorgni skutlaði frúin Ameríkönunum á lestarstöðina þar sem þau voru kvödd, vonandi ekki fyrir fullt og allt – en alla vega til langs tíma.  Mikill söknuður er af þeim þar sem samskiptin hafa verið óskaplega mikil á milli þessara fjölskyldna.  Seinni partinn komu syskini af leikskóladeild þess skapmikla í heimsókn ásamt með móður sinni og var mikið leikið og pönnsum sporðrennt.

Á föstudegi fór frúin til Frankfurt að sækja litla bróður sinn og unnustu hans sem eru komin í heimsókn.  Heimferðin gekk óskaplega hægt, þar sem svo að segja ALLIR í Þýskalandi höfðu ákveðið að fara í ferðalag þennan dag – alla vega leit það svoleiðis út á *hrað*brautunum!  En óskaplega er gott að fá góða gesti, þó það taki langan tíma að koma þeim alla leið.

Á laugardegi skruppum við öll til Wilhelma í Stuttgart, það var frekar svalt og skúrir öðru hvoru, svo dýrin voru tiltölulega spræk – alveg upplagt dýragarðsveður.

Á sunnudegi var slakað á aðeins frameftir en svo var skroppið í smá göngutúr í nýja Grasagarðinn hér í Wanne, kíkt á kaktusa (sem þeim skapmikla finnst mjög mikilvægt að móðurbróðirinn sjái) og froska.  Einnig voru ýmis blóm og ávextir skoðaðir.  Seinnipartinn var  sumarhátíð hjá þeirri snöggu, hún var haldin í skólanum.  Það var grillað fyrir utan, krakkarnir sungu og léku sér og þetta var ákaflega huggulegt.  Frúin, gestirnir, sú sveimhuga og sá skapmikli fóru að vísu frekar snemma heim til að undirbúa kvöldmatinn.  Barnapían kom í mat en hún er á heimleið og passar víst ekki meira hér á bæ.

Veðurspáin er frekar svöl og örlítið rök fyrir næstu daga – sem er frekar leiðinlegt gestanna vegna, en að vísu þýðir það að það er hægt að vera úti og rölta án þess að leka niður af svita, en minna verður keypt af ís fyrir vikið.

Allir eru farnir að þrá að komast í sumarfrí sem byrjar á fimmtudag, þá verður spennandi að sýna gestunum nánasta umhverfið og njóta þess að vera í fríi.

Vikan leið að miklu leiti hjá í hitamóki – einn daginn (man ekki einu sinni hvaða dag það var!) fór upp í 37°C niðri í bæ, var líklegast 35 stig hér uppfrá!

Á mánudaginn voru allir að kafna, sú snögga var reyndar full af kvefi og það slöpp að hún fór ekki í leikfimi, það gerði sá skapmikli hins vegar.  Eftir tímann hans fór fjölskyldan í Intersport og fjárfesti í síðasta tilboðstjaldinu og gerði feikna góð kaup í því.

Á þriðjudegi var enn mjög heitt, sú snögga var heima vegna slappleika en sú sveimhuga fór í leikfimina eftir skóla og var klukkutíma lengur en vanalega þar sem hún gerðist aðstoðardama kennarans þegar litlu krakkarnir komu.  Hafði hún mikið gaman af því.  Amman í Reykjavík átti afmæli.

Á miðvikudegi skrapp sá skapmikli enn einu sinni í heimsókn til vinar síns, léku þeir sér að mestu í sundlauginni og fannst systrunum mikið til koma þegar þær komu með að sækja hann – öfunda litla bróður sinn töluvert!  Sú sveimhuga fór til augnlæknir, þriðja heimsóknin á þremur ársfjórðungum – var boðið að koma aftur í desember – það er nefnilega hægt að rukka tryggingarfélögin fyrir eina heimsókn á hverjum ársfjórðungi!

Á fimmtudegi fór fjölskyldan til tannlæknis og reyndist það ánægjuleg heimsókn fyrir alla.

Á föstudegi átti loksins að senda systur í fimleika – þeir féllu hins vegar niður vegna einhverrar uppákomu í Silcherschule þar sem kennslan fer fram.  Léku krakkar sér því svolítið í gamla Grasagarðinum áður en við skruppum í sund.  Við fengum svo að poppa í örbylgjuofninum hjá Ameríkönunum um kvöldið.

Á laugardegi átti afinn á Akureyri stórafmæli.  Við fórum hins vegar í kveðjurveislu fyrir Ameríkanana hjá þýskri vinkonu, þar var gaman og ýmislegt góðgæti á borðum.  Reyndar ringdi af og til allan daginn – sem var gott því loftið hreinsaðist, en ekki hægt að hafa veisluna úti eins og til hafði staðið.

Á sunnudegi var sumarhátíð hjá þeirri sveimhuga, bekkurinn hittist í Schönbuch skóginum, við eldstæði.  Þar grilluðu allir fyrir sig og mættu með kræsingar á hlaðborð.  Krakkarnir léku sér og fluttu leikþátt sem verið er að æfa fyrir næsta haust. Seinnipartinn kíktu svo amerísku stelpurnar í smá stund.

Aðeins hefur kólnað núna um helgina, ekki nema rétt ríflega 20 stig þessa dagana (24-26 stig) sem er ákaflega passlegt, spáin hljómar þannig upp á næstu daga sem er notalegt.

Næstu gestir koma í lok þessarar viku og svo styttist í sumarfrí í skólanum.

Jæja, þá eru gestirnir flognir í þetta skiptið – það er nú alltaf tómlegt þegar fækkar en sem betur fer styttist jafnframt í að við hittum þau aftur og að næstu gestir komi.

Á mánudaginn varð sú snögga 7 ára.  Eins og fyrr var búið að bíða lengi eftir að þessi merkisdagur rynni upp.  Bróðirinn, mágkonan og bróðurdóttirin skruppu í verslunarleiðangur en bróðursonurinn var heima og tók þátt í bekkjarafmæli þeirrar snöggu, sex bekkjarsystkin komu auk þriggja úr bekk þeirrar sveimhuga  – súkkulaðigosbrunnurinn sló algjörlega í gegn!

Á þriðjudegi röltum við niður í borgina, gengum skógarstíginn og fórum í kastalann, gengum yfir eyjuna og fengum okkur ís áður en slúttað var í gamla grasagarðinum.  Við tókum svo strætó á Bella Roma þar sem allir fengu ljúffengan mat.

Á miðvikudegi fóru bróðirinn og fjölskylda í Legoland, sá skapmikli fór heim til vinar síns að leika og systur tóku til.  Bóndinn og bróðirinn fóru upp í tjald í Waldhausen Ost um kvöldið og fylgdust með leiknum þar, en gleðin við heimkomuna var minni en síðast.

Á fimmtudegi var skroppið yfir í skóginn við Bebenhausen og villisvínunum gefið afgangs brauð sem safnast hafði upp.  Þaðan fórum við í Ritter Sport og keyptum svolítið súkkulaði.  Síðustu helgi höfðu uppgötvast óvelkomnir gestir – geitungar eða vespur, hér við stofugluggan.  Það var eitrað fyrir þeim og frúin fjarlægði svo leifarnar sem voru miklar!  Einhver tungumálatregða var í gangi varðandi heiti flugnanna, við töldum þetta vera geitunga en á pappírunum stóð “Wespen” – sem eru einmitt geitungar! Merkilegt.

Á föstudegi var heitt og allir fóru í Freibad og um kvöldið skruppu frúin, bróðirinn, mágkonan og bróðurdóttirin til Metzingen í Outlet City þar sem gera átti stórinnkaup – en lítið fór fyrir þeim þar sem MJÖG margir aðrir höfðu fengi sömu frábæru hugmynd.

Á laugardegi var heitt, við fórum samt flestöll (nema mágkonan sem ætlaði að slaka á heima – en reyndist hafa þrifið og þvegið þvott í staðinn) til Hechingen í berfótagönguna, ganga var misjafnlega þægileg eins og alltaf – fyrir utan að í þetta skiptið voru sumir hlutar hennar óþarflega heitir.

Við ókum líka í áttina að Hohenzollern kastala svo bróðirinn gæti tekið mynd af honum.  Eftir hádegismatinn fóru frúin, bóndinn og krakkaskarinn á listasafnið svo ferðalangarnir gætu hvílt sig fyrir næturaksturinn.  Einnig keyptum við ís og snakk fyrir leikinn stóra í sjónvarpinu sem endaði ljómandi vel.

Seint um kvöldið fóru gestirnir svo af stað til Düsseldorf og heim á sunnudagsmorgni.  Frúin og dæturnar skruppu í ævintýragarðinn við Lichtenstein kastala á sunnudeginum og skemmtu sér konunglega þar á meðan bóndinn og sá skapmikli léku sér heimavið.

Nú verður farið að telja niður í næstu gesti, litli bróðir og hans frú koma eftir tæpar tvær vikur!

Og þá er kominn júlí!

Á þriðjudegi fóru krakkar aftur í sinn hefðbundna pakka, sú sveimhuga fékk óvanalega mikið heimanám þar sem hún hafði verið í fríi á mánudegi – fór samt í íþróttatímann sinn og lærði svo frameftir.  Sú snögga hafði aftur á móti lítið heimanám þar sem kennarinn sagði að þau ættu að leika sér.

Á miðvikudegi fór sá skapmikli í heimsókn til vinar síns hér örlítið frá – systur voru tvær heima í rúma klukkustund.  Vinurinn er af aðeins öðru þjóðfélagsþrepi en við og var merkilegt að heimsækja hann – og voða gaman, ekki síst að synda í 33 gráðu heitu stóru lauginni í garðinum.  Fyrir kvöldmat kom bróðirinn aftur með fjölskylduna eftir heimsókn til Vínar og Bratislava.

Á fimmtudegi var heitt og því skroppið í Freibad eftir heimanám – gott að slaka á þar og kæla sig í vatninu.  Sú sveimhuga missti eina tönn til viðbótar og hafa þá samtals þrettán tennur dottið.

Á föstudegi skruppu bróðirinn og fjölskyldan í Albana, til Lichtenstein, Ævintýragarðinn og til Zwiefalten.  Hér heima þurfti að undirbúa afmæli.

Á laugardegi hafði hugmyndin verið að fara í dýragarðinn, en spáin var heit svo það var ákveðið að fara á safn, Löwentor, þar sem sjá mátti steingerfinga og beinagrindur – mjög skemmtilegt.  Þegar heim var komið skruppu bóndinn og bróðirinn í tjald í Waldhausen Ost og horfðu á leikinn þar í stórum hópi fólks.

Á sunnudegi var haldið fjölskylduafmæli fyrir þá snöggu, en hún verður 7 á mánudegi.  Hér var eldað afrískt og muffins í eftirmat.  Eftir að afmælinu lauk skruppum við í litlu Ameríku og tókum þátt í 4. júlí hátíðarhöldum með fyrrverandi nágrannanum.

Á mánudegi koma nokkrir bekkjarfélagar þeirrar snöggu og svo verður eitthvað bardúsað með gestunum í vikunni.  Hér er heitt – var yfir 30 stiga hiti á laugardegi og aðfararnótt sunnudags var brjálað þrumuveður, það stóð yfir í ríflega einn og hálfan klukkutíma um miðja nótt og vöknuðu flestir í húsinu.  Eitthvað svalara verður fram eftir viku en svo hitnar aftur.