Eggert Sólberg

Leikdeild Samfylkingarinn í Hafnarfirði sýnir í dag gamanleikinn Íbúalýðræði í Hafnarfirði. Leikritið gerist á okkar dögum þegar “of pólitískur flokkur” treystir sér ekki til að taka opinbera afstöðu í umdeildu máli. Til þess að fría sig ábyrgð á ákvörðuninni setur bæjarstjórnin ákvörðunina í hendur íbúanna. Fyrirtæki í bænum er stillt upp við vegg og það látið berjast fyrir lífi sínu. Íbúarnir hafa þó kannski ekki lokaorðið því þegar líður á leikritið kemur formaður “of pólitíska flokksins” og segist ætla beita sér gegn ákvörðun meirihluta bæjarbúa ef kosningarnar fara ekki eins og hún vill.

Óhætt er að segja að fáar sýningar á síðustu árum hafi fengið jafn mikið umtal í fjölmiðlum og þessi. Þess má geta að formaður “of pólitíska flokksins” lék aðalhlutverkið í leikritinu Flugvöllinn burt sem sýnt var í Reykjavík fyrir nokkrum árum en aðsókn á þá sýningu olli nokrum vonbrigðum. Síðan þá hefur formaðurinn sett upp einleiki á nokkrum stöðum á landsbyggðinni sem fallið hafa í grýttan jarðveg, t.d. í Borgarnesi þar sem hún sýndi Borgarnesræðan: Davíð níðist á einkafyrirtæki og í Reykjanesbæ með verkið Samfylkingin: Þjóðin treystir ekki þingflokknum.

Ég var að koma af stórmerkilegum fundi sem Vaka stóð fyrir í Öskju. Þangað mættu fulltrúar frá öllum stjórnmálaflokkum sem tilkynnt hafa um framboð til Alþingis í vor. Umræðurnar voru mjög góðar og margt áhugavert sem kom fram. Til dæmis vilja Vinstri græn afnema tekjutengingu við tekjur maka á námslánum. Því hefur verið haldið fram að sá flokkur lifi í fortíðinni og komst ég að því að eitthvað er til í því enda löngu búið að afnema þá tekjutengingu rétt eins og Sæunn benti á í sínu svari (mig minnir að það hafi verið 2002 en þarf að skoða það betur).

Síðan var það hinn “frjálslyndi” Jón Magnússon sem ég held að lifi líka í fortíðinni. Hann byrjaði á því að sjokkera alla í salnum með lýsingum af upplifun sinni af hagsmunabaráttu stúdenta. Kallaði hann þá sem ekki studdu Vöku „talibanahugsandi komma“. Ég er sem sagt talibanahugsandi kommi samkvæmt Jóni. Seinna sjokkeraði salinn í annað sinn. Hann sagðist vera á móti uppbyggingu háskóla hingað og þangað um landið (gott fyrir Ísfirðinga að vita um þetta stefnumál Frjálslyndra) og hnýtti aftaní að það hefði nú verið pabbi Margrétar Sverrisdóttur sem byrjaði á því verki. Skotið fór ekki vel í Margréti eins og gefur að skilja. Það var því boðið upp á ómálefnalegan Jón í Öskju í dag

PS. Samfylkingin baðst ekki afsökunar á dylgjum sínum í blöðunum í morgun. Flokkurinn ætti að íhuga það alvarlega að skipta um auglýsingastofu fyrst þetta tekur svona langan tíma.

Þýska var ekki mitt uppáhaldsfag í fjölbraut og gerði ég mér vonir um að ég þyrfti sem minnst á takmarkaðri kunnáttu minni í því tungumáli að halda eftir útskrift. Síðustu vikur hef ég hins vegar neyðst til þess að sitja yfir þýskum bókum um íslenskt stjórnkerfi í heiðni með orðabók mér við hlið. Eftir 2 ár í þýsku hjá Úrsúlu náði ég samt að koma út úr mér einni óbjagaðri klassískri setningu sem gagnast mér þó lítið í þeim fræðum sem ég legg stund á í dag: „Ich bin ein Kugelschreiber und spreche nicht gut Deutsch“. Ég komst yfir þýskuna og skila uppkasti í fullri lengd í dag.

P.S. Samfylkingin baðst ekki heldur afsökunar í blöðunum í morgun. Nú veit ég ekki hvað tefur. Tvennt þykir mér líklegt. Annað hvort er auglýsingastofan eitthvað sein í snúningum og vinnur ekki auglýsingar með sólarhrings fyrirvara eða þá að verið sé að undirbúa stóra afsökunar-auglýsingaherferð. Þeir hafa alveg 28 milljónir til þess.

Ég fletti þremur dagblöðum í morgun en fann hvergi auglýsingu frá Samfylkingunni þar sem hún biðst afsökunar á þeim dylgjum sem komu fram í auglýsingum þeirra í gær. Líklega hefur auglýsingin ekki borist í tæka tíð áður en blöðin fóru í prentun. Flokkurinn hlýtur að birta afsökunarbeiðni á morgun, eða ætlar hann annars ekki að biðjast afsökunar á því að hafa farið með rangt mál? Eldri borgarar gerðu það þegar í ljós kom að ekkert var hæft í þeim ásökunum bornar voru á heilbrigðisráðherra.

Það vekur hins vegar athygli mína að allir flokkar eru byrjaðir að auglýsa í dagblöðum fyrir utan Framsókn og Frjálslynda. Samfylkingin var meir að segja byrjuð að auglýsa á netinu fyrir um mánuði síðan og er komin núna með auglýsingu á flettiskilti á leiðinni út úr Mosó. Kannski er meiri þörf á að auglýsa sig í dag en áður þar sem fjölmiðlar virðast hafa meiri áhuga á skoðanakönnunum og viðbrögðum við þeim en málefnalegri umræðu?

Vigfús Guðmundsson, afa bróðir minn (sá sami og byggði Bjarg) var fyrsti íbúinn í Brákarey svo vitað sé. Eyjan var mjög álitlegur staður fyrir verslunarskála á 3. og 4. áratugnum enda voru skipasiglingar milli Borgarness og Reykjavíkur auk þess sem rúta gekk í framhaldinu milli Borgarness og Akureyrar. Allt fram á okkar daga hefur verið rekin þar öflug atvinnustarfsemi. Síðustu ár hafa þar verið t.d. bílaverkstæði, kjötvinnsla og trésmíðaverkstæði svo eitthvað sé nefnt. Höfnin er reyndar einhver sú minnst notaða á landinu. Fyrir þá sem ekki eru staðkunnugir í Borgarnesi þá er Brákarey neðst í bænum, fyrir neðan Landnámssetrið.

Nú þegar atvinnustarfsemi í Brákarey er á undanhaldi velta menn því fyrir sér hvað eigi að gera við þessa perlu Borgarfjarðar. Sú umræða hefur reyndar verið í gangi frá því ég man eftir mér en ekki af jafn mikilli alvöru og síðustu ár. Fyrir nokkrum dögum voru kynntar tillögur úr hugmyndasamkeppni um framtíð eyjarinnar. Ég hef þó nokkuð mikið velt fyrir mér hugmyndunum. Sjálfur sá ég þar fyrir mér lágreista íbúðabyggð með menningartengdri starfsemi inn á milli, listamannanýlendu og setra- eða safnastarfsemi.

Best líst mér á þessa tillögu. Hugmyndin að hönnun húsanna fellur ágætlega inn í umhverfið. Þessi hefur þann kost að skýla byggðinni fyrir vindi enda vindasamt í eyjunni en hin heillar mig meira. Persónulega lýst mér ekki á tillögu sem minnir á Gamla Stan. Ef fólk vill búa þétt flyst það í borg. Þeir sem velja að búa út á landi gera það að hluta til vegna þess að þar er nóg pláss. Ég vil íbúðabyggð þannig að þá kemur þessi ekki til greina.

Ég kynnti mér starfsemi Framsóknarflokksins á föstudaginn ásamt öðrum þjóðfræðinemum. Auk okkar voru á svæðinu guð-, mann-, sagn- og fornleifafræðinemar. Ég get ekki sagt annað en að mér lítist ágætlega á þennan flokk. Ég reyndar veit ekki hvort ég sé rétti aðilinn til að dæma hvernig til tókst en vil benda á eina staðreynd sem ekki kom fram á föstudaginn. Ég held enginn annar flokkur geti státað af sérstakri þjóðfræðideild. Bara í framboði eru tveir þjóðfræðinemar og einn þjóðfræðingur.

Jónína Bjartmarz, Dagný, Birkir, Sæunn, Jónína Brynjólfs, Jóhanna, Sveinn Hjörtur og fleiri áttu mjög góðar og málefnalegar umræður við okkur. Gaman þegar þrír yngstu þingmenn þjóðarinnar eru allir í sama flokknum. Til samanburðar er yngsti þingmaður VG jafngamall mömmu (mamma ef þú lest þetta þá ertu ekki gömul, stoppkallinn er það bara). Inn á þingi þarf að vera ungt fólk sem vinnur að málefnum ungs fólks.

Í gær var frambjóðendaráðstefna flokksins sem heppnaðist ljómandi vel. Næsta laugardag er síðan Stjórnmálaskóli SUF sem ég hvet ykkur til að kíkja á. Skráning stendur yfir á framsokn@framsokn.is til fimmtudags. Þangað til reyni ég að skrifa ritgerð.

Danskir vísindamenn hafa komist að þeirri niðurstöðu að súkkulaði er ekki einungis bráð hollt heldur líka megrandi. Nú velti ég því fyrir mér hvort ég ætti ekki bara að hætta mæta í ræktina og éta súkkulaði í staðin. Ég nenni ekki að hlaupa daglega en gæti alveg hugsað mér að borða súkkulaði upp á hvern einasta dag.

Maðurinn er gjarn á að reisa minnisvarða um hitt og þetta, meðvitað og ómeðvitað. Í Reykjavík sjáum við fjöldann allan af styttum til heiðurs þessum manninum og hinum, Þjóðminjasafnið er reist til tilefni af stofnun lýðveldisins og Perlan er sögð minnisvarði um valdatíma Davíðs. Þessir dauðu hlutir standa eftir sem táknmyndir einhvers sem við erum ekki alltaf klár á sjálf hvað merkja. Ég sé ótal styttur án þess að hafa hugmynd um af hverjum þær eru, Þjóðminjasafnið minnir mig ekki á lýðveldið og Perlan minnir mig alls ekki á Davíð.

Í gær var í fréttum sú tillaga að reist verði stytta af Guðmundi Jaka í Breiðholti. Ég held að langt sé síðan síðast var reist stytta í Reykjavík af nafngreindum manni, kannski það sé komið úr tísku? Án þess að ég hafi kannað það sérstaklega þá gæti ég trúað því að það að reisa styttur hafi verið hluti af tilraunum yfirstéttarinnar til að fræða almúgann fyrr á tímum, rétt eins og sú stefna að opna söfn fyrir almenningi. Í dag er peningunum varið í annað en á meðal stjórnmálamanna kemur aftur og aftur upp sú umræða að reisa minnisvarða.

Mig minnir að það hafi verið síðasta vetur þegar Sjálfstæðismenn í borgarstjórn lögðu til að reist yrði stytta af Tómasi Guðmundssyni á góðum stað í borginni. Þáverandi borgarstjóri vildi frekar fjölga styttum af konum en að bæta við enn einni styttunni af karlmanni. Ég held að staðan sé þannig í dag að brjóstmyndin af Björgu C. Þorláksson sem stendur fyrir utan Odda sé eina styttan af konu sem er í umsjá borgarinnar (eða má kalla brjóstmynd styttu?) Á næsta ári gefst gott tækifæri til að reisa styttu af konu þegar 100 ár eru liðin frá því Bríet Bjarnhéðinsdóttir settist í bæjarstjórn Reykjavíkur fyrst kvenna, þ.e.a.s. finni einhver þörfina hjá sér fyrir að reisa nýjan minnisvarða. Það eru örugglega til betri leiðir til að minnast hennar en steinsteypa.

Hugmyndin um styttu af Guðmundi Jaka er engu að síður góðra gjalda verð. Hann hefur vissulega lagt meira til íslensks samfélags en margur annar sem og Elín kona hans sem hefur síður en svo átt auðvelda ævi en hefur engu að síður afrekað margt. Þau hjónin komu oft við hjá foreldrum mínum heima í Borgarnesi og voru mjög góð við okkur bræðurna á erfiðum tímum. Ég velti því hins vegar fyrir mér hvort þeir sem ganga fram hjá styttunni í Breiðholti eftir 100 ár eigi eftir tengja hana við Guðmund eins og ég myndi gera. Ég kem til með að minnast þeirra sem ég kynnist á minn hátt að þeim látnum, ég þarf ekki steinsteypu til þess.

Ég var í viðtali við Kristínu Einars í Vítt og breitt á Rás 1 í dag. Umræðuefnið var hrepparígur Borgnesinga og Akurnesinga sem er mjög viðkvæmt mál, eða var það allavega. Ég hef það á tilfinningunni að verulega hafi dregið úr honum á síðustu árum. Stutt og laggott viðtal sem þið getið hlustað á hér ef þið hafið áhuga.

Blindaður af ást af samstarfsflokkum sínum í stjórnarandstöðu hélt hinn „frjálslyndi“ Sigurjón Þórðarson upp í ræðupúlt Alþingis á föstudaginn í umræðum um bankana. Hélt hann því fram að Framsóknarmenn væru hinir mestu lygarar að bera það upp á þá Ögmund Jónasson og Össur Skarphéðinsson að þeir hafi haft í hótunum í hótunum við bankana. Steingrímur J. Sigfússon tók undir með Sigurjóni í Silfri Egils í dag. Ég vil benda Sigurjóni, Steingrími og öðrum sem ekki trúa þessum staðhæfingum á hið rétta í málinu. Hér er ekki um neina útúrsnúninga að ræða heldur vitna ég orðrétt í Ögmund og Össur.

Ögmundur segir í viðtali við Fréttablaðið 4. nóvember 2006

Ögmundur Jónasson, alþingismaður og formaður BSRB, segir það til vinnandi að senda viðskiptabankana úr landi til að geta aukið jöfnuð í samfélaginu.

Spurning sé hvort jafnaðarsamfélaginu sé fórnandi fyrir 12 milljarða og nokkra stráka og stelpur í silkifötum. „Er þotuliðinu fórnandi fyrir meiri jöfnuð og félagslegt réttlæti? Mitt svar er já,” skrifar Ögmundur.

Össur segir á heimasíðu sinni 17. febrúar 2007

[G]uð forði bönkunum frá því að gera annaðhvort mig eða Jóhönnu Sigurðardóttur að arftaka Árna Matt.

Áðurnefndur Sigurjón bætist í hóp Ögmundar og Össurar þegar hann gerir lítið úr umsvifum bankanna í íslensku efnahagslífi í ræðu sinni á föstudaginn enda eru ekki nema „3% mannafla sem vinnur í bönkum, og þeir afla 6% tekna í landinu“ svo ég vitni í hans eigin orð. Hér stendur ekki allt og fellur með þessu að hans mati.

Það er alls ekki gott komist hér til valda stjórnmálamenn sem sjá ekkert athugavert við það að leggja ákveðin fyrirtæki og einstaklinga í einelti til þess eins að afla sjálfum sér augnabliksvinsælda. Þá er of langt gengið. Það er stefna sem þekkist í fyrrverandi Sovétríkjunum, Kúbu og víðar þriðja heiminum. Það er galin vinstri stefna. Vinstri galnir segiði?