Eggert Sólberg

David Hasselhoff er hetja sem seint verður metin að verðleikum. Fyrst hjálpar hann Þjóðverjum við að sameina Þýskaland og nú hjálpar hann Britney Spears við að koma skikki á líf sitt. Með þetta orðspor hlýtur Hasselhoff að koma sterklega til greina þegar ríkisstjórnin hefur leit að hjálp á erlendri grundu til að leysa efnahagsmálin.

Samtök verslunar og þjónustu sendu frá sér tilkynningu í síðustu viku þar sem kom fram að lyfjaverð á Íslandi væri ódýrara en í Danmörku og Svíþjóð. Af því tilefni datt mér í hug að setja hér inn smá sögu. Ég lenti nefnilega í því í síðustu viku að þurfa fara til læknis og í kjölfarið þurfti ég láta reyna á lyfjamarkaðinn hér. Svei mér þá, þær tröllasögur sem ég hafði heyrt um ódýrara lyfjaverð hér virðast bara vera sannar. Ég fékk uppáskrifað lyf sem kostar á Íslandi um 3500 krónur og þá eru 28 töflur í boxinu. Lyfið í Danmörku fékk ég í 100 töflu boxi og kostaði það mig 31 danska krónu sem miðað við hátt gengi eins og ég bý við í dag eru um 500 íslenskar krónur. Til þess að einfalda dæmið þá kostar taflan á Íslandi 125 krónur á meðan hún er á 5 krónur í Danmörku. Verðmunurinn er tuttuguogfimmfaldur og þykir mér það svakalegt.

Þó mörg skref hafi verið stigin á síðustu árum til þess að lækka lyfjaverð þarf að gera enn betur. Birkir félagi minn Jónsson hefur m.a. beitt sér fyrir því að lækka virðisaukaskatt af lyfjum niður í 7%. Vonandi tekst honum að hafa einhver áhrif á stefnu stjórnarflokkanna og ná þessu brýna máli í gegn.

Íslenskur fiskur er sá besti í heimi og ég er mjög farinn að sakna þess að fá ekki alvöru fisk. Ég hef gert nokkrar heiðarlegar tilraunir til þess að borða danskan fisk en í stuttu máli er fiskurinn hér nánast óætur sé maður góðu vanur. Það er varla hægt að segja að hann sé nýtur í bollur. Væri ég í Köben gæti ég skroppið út í fiskbúð og keypt íslenskan fisk en ég bý ekki svo vel. Til þess að vera sanngjarn þá hef ég fengið ágætis lax og síld hér en líklega verð ég að bíða í rúman mánuð eftir góðum þorsk.

Ég skrapp sem sagt til Hamborgar vikuna sem leið, borgarinnar sem hefur fleiri brýr en Amsterdam og Feneyjar til samans. Það var ágætis tilbreyting að skreppa yfir næstu landamæri og komast þannig burtu frá skólanum í þrjá daga áður en lokaspretturinn hófst. Hamborg er áhugaverð borg með margar fallegar byggingar. Borgin er sérstök stórborg þar sem þar var ekki neinn aðall til staðar þar. Hún byggðist þess í stað upp í kring um verslun og viðskipti. Til marks um mikilvægi atvinnuveganna og aðalsleysið var ráðhúsið látið brenna þegar stór hluti borgarinnar brann 1842 en slökkviliðið einbeitti sér þess í stað að því að bjarga kauphöllinni. Ég á eftir að mæla með sögusafninu sem er skemmtilega sett upp.

St. Nikulásarkirkjan er annar áhugaverður staður sem skoðaður var. Hún varð fyrir sprengjuregni Bandamanna í júlí 1943 og stendur nú turninn einn eftir ásamt leyfum að útveggjum. Það er áhrifamikið að standa á torginu þar sem áður stóð kirkjuskipið og hugsa um þær hörmungar sem dundu yfir heiminn á meðan seinni heimsstyrjöldinni stóð. Verst er þó að hugsa til þess að enn líður fólk fyrir hörmungar af völdum hernaðar.

PS. Ég var búinn að lofa að láta vita hvort ég myndi finna frúnna. Hún fannst ekki. Þá fékk ég mér ekki hamborgara þar eins og stefnt hafði verið að.

Ég hef áður tjáð mig á þessum vettvangi um lög um helgidagafrið og er enn sömu skoðunar. Lög þar sem kveðið er á um að bannað sé að trufla helgihald eiga rétt á sér, en öllu furðulegri eru lög þar sem kveðið er á um hvað má gera og hvað ekki á helgidögum. Ég spilaði reyndar ekki ólöglegt bingó í dag heldur sat við skriftir. Ég efast um að það sé ólöglegt annarsstaðar en á Íslandi að spila bingó í dag. Danir loka þó verslunum í dag og fylgja þannig sama sið og við Íslendingar. Þegar ég fór í búðina rétt fyrir lokun á miðvikudag kepptust Danirnir við að byrgja sig upp af bjór til þess að þrauka þessa tvo frídaga. Annars furða sig margir skiptinemar hér á þessum helgidagafríum Dana þar sem þeir eru alls ekki sérstaklega trúaðir. Meira að segja Ítalarnir og Pólverjarnir segja mér að hjá þeim séu verslanir opnar í dag og í gær. Merkilegt ef satt er.

Á meðan ég skrapp til Þýskalands í nokkra daga féll krónan og liggur hún nú á stórslösuð eftir fallið. Það versta er að hún liggur enn á slysstað þar sem enginn virðist vera tilbúinn til að koma henni til hjálpar. Fréttir af falli krónunnar hreyfðu ekki við ráðherrunum tólf sem sátu sem fastast í sínum tólf mjúku leðurstólum í Reykjavík. Þeirra veröld er kontorinn og löskuð króna er ekki stórmál. Á meðan þeir sitja sem fastast brenna nýgerðir kjarasamningar upp í verðbólgu. Ég sem íslenskur námsmaður á erlendri grund hef af því miklar áhyggjur ætli enginn að hjálpa krónunni. Ekki nóg með það að allt hér sé mikið dýrara fyrir mig heldur hef ég áhyggjur af löndum mínum á Íslandi þar sem vöruverð hækkar og hækkar á meðan vextir lækka ekki í bráð. Það er skollinn á vetur í efnahagslífinu.

Það þarf ábyrga íslenska stjórnmálamenn sem gera sér grein fyrir því að orð þeirra og gjörðir hafa afleiðingar til þess að leysa þann vanda sem nú er uppi. Sömuleiðis þurfa þeir að gera sér grein fyrir því að nauðsynlegt er að grípa til aðgerða þegar sverfur að. Því miður virðast þessi persónueinkenni ekki finnast innan þingflokka ríkisstjórnarflokkanna. Nú eru íslendingar m.a. að fá í hausinn afleiðingar niðurskurðar fiskveiðikvótans síðast liðið haust, þenslufjárlög með 20% útgjaldaaukningu milli ára og yfirlýsingar ráðherra um ótímasettar aðgerðir í efnahagsmálum, t.d. afnám stimpilgjalda sem kom á frostavetri á fasteignamarkaði. 

Það virðist vera í tísku að benda á evruna og segja að þar megi finna lausn. Svo er ekki. Til þess að Ísland geti gengið í Evrópusambandið og tekið upp evru þarf að finna lausn á núverandi vanda. Þá veikir það mjög samningsstöðu okkar að koma skríðandi og betla aðild vegna vandræða sem við náum ekki að leysa vandræði í efnahagslífinu sjálf. Ég er engu að síður sammála ályktun stjórnar SUF um að rétt sé að kjósa um það í sumar hvort hefja eigi viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Íslendingar eiga síðan að sækja um aðild á eigin forsendum en ekki vegna þess að neyðin rekur þjóðina til Brussel. Þegar niðurstöður viðræðna liggja fyrir er hægt að taka afstöðu til þess hvort okkur sé betur borgið innan Evrópusambandsins en utan þess. Fyrsta verk er þó að gera eitthvað í efnahagsmálunum.

Ég er orðinn háður dönskum handbolta og fór í gær á minn þriðja handboltaleik í dönsku deildinni. Að fylgjast með handbolta er góð og ódýr skemmtun fyrir námsmenn. Við erum að borga 50 danskar krónur fyrir miðann og höfum alltaf fengið mjög góð sæti. Höllin hér tekur hátt í 5000 áhorfendur, er nýleg og flott. Í gær tók Århus GF á móti nágrönnum sínum í Viborg HK. Var leikurinn allt í lagi en jafnaðist ekki á við síðasta leik sem var á móti öðrum nágrönnum, Bjerringbro-Silkeborg. Þar var nánast fullt hús og frábær stemming. Århus GF er í öðru sæti deildarinnar og á í hörkubaráttu um sæti í úrslitakeppninni. Liðið hefur verið á góðu skriði undanfarið og t.d. sigrað alla leikina sem ég hef séð. Þeim gengur því aðeins betur en Aftureldingu þessa dagana. Okkur sem tilheyrum harðasta kjarna skiptinema stuðningsmanna liðsins er farið að hlakka til úrslitakeppninnar. Verst er bara að ég verð farinn heim áður en úrslitakeppninni lýkur og þarf þá að fylgjast með henni frá Íslandi í gegn um vini mína hér.

Ég mæli með ágætum fundi sem Samvinnufélagið stendur fyrir næsta mánudag kl. 12:15-13:00. Fundurinn verður haldinn í stofu 207 í Aðalbyggingu Háskóla Íslands og verður gestur fundarins Helga Sigrún Harðardóttir, framkvæmdastjóri þingflokks Framsóknarflokksins. Hún ætlar að fjalla um það hvernig miðjustefna birtist í íslenskum stjórnmálum nú um stundir. Þegar Helga hefur lokið erindi sínu verður opnað fyrir spurningar. Að sjálfsögðu er fundurinn er öllum opinn.

Eins og það getur verið pirrandi að vera í hlutverki vitlausa útlendingsins þá neita ég því ekki að það getur líka komið manni til góða þurfi maður á því að halda.

Ef mark er takandi á Orðinu á götunni þá eru framundan nafnabreytingar á einhverjum sjónvarpsstöðvum 365 miðla. Ef fara á út í þannig breytingar finnst mér líklegast að horft verði til þess hvernig Sky markaðssetur sínar stöðvar. Þá yrði nafninu á Sýn til dæmis breytt í Stöð 2 Sport. 27. febrúar sl. keyptu 365 miðlar einmitt lénið stod2sport.is. Séu þessar breytingar framundan má kannski búast við því að Sýn 2 hljóti öllu óþjálla nafn, kannski Stöð 2 Sport 2.