En hvað varðar Facebook þá segir Sheryl Sandberg segir t.d. í viðtali við BusinessWeek í apríl fyrr á þessu ári aðspurð hvort til greina komi að rukka fyrir notkun á Facebook:

The answer is no, we are not planning on charging a basic fee for our basic services. Once again, that question stems from people thinking we’re growing so quickly, we’re running out of money. We’re growing really quickly, but we can finance that growth. We’re not going to charge for our basic services.

Skoði menn málið betur þá væri það arfa vitlaus ákvörðun að rukka venjulega notendur fyrir venjulega notkun. Áhrifin gætu orðið þau að milljónir manna myndu hætta að nota síðuna sem fær inn tekjur með því að selja auglýsingar, sérsniðnar að hverjum og einum notanda eftir því hvaða orð hann hefur slegið inn á prófílinn sinn.  Auglýsendur sjá mikinn hag í þessu fyrirkomulagi eins og það er í dag. Segja það meira að segja vera nánast of gott til að vera satt. Líklegast verður fyrsta skrefið ef farið verður út á þá braut að rukka fyrir notkun að hægt verði að kaupa einhverskonar “premium account” eins og er í boði á mörgum síðum. Þannig gætirðu keypt þér ákveðin forréttindi á síðunni umfram aðra notendur. En við, litla Gunna og litli Jón ættu að sleppa.

Mér finnst mjög hæpið að um þetta mót sé talað sem Landsmót UMFÍ þó svo það sé almenn viðurkennt í dag. UMFÍ kom t.d. ekki að skipulagningu mótsins heldur stóð Ungmennafélag Akureyrar fyrir mótinu f.h. Fjórðungssambands Norðlendingafjórðungs. Á næstu árum voru haldnar víða um land íþróttakeppnir á vegum ungmennafélaga sem ekki flokkast til landsmóta í dag. Ég myndi segja að fyrsta eiginlega landsmótið hafi farið fram í Reykjavík tveimur árum seinna eða 17. júní 1911 (sama dag og Háskóli Íslands var stofnaður). UMFÍ skipaði undirbúningsnefnd fyrir það auk þess sem samdar voru keppnisreglur og þær sendar félögum til kynningar. Á einhverjum tímapunkti á 20. öld er farið að telja “Landsmótið” 1909 til eiginlegra Landsmóta. Ætli einhver geti bent mér á hvenær það gerist og hvers vegna?

• Hvernig valið verður í samninganefndina?
• Hverju þarf að breyta í stjórnarskránni og hvenær ef við samþykkjum samning?
• Hver er kostnaður við umsóknina?
• Hvernig upplýsingagjöf til almennings verður háttað á meðan aðildarviðræður eru í gangi?
• Hvernig verður opinberum stuðningi háttað við kynningu á samningnum?
• Hvernig verður staðið að þjóðaratkvæðagreiðslu?
• Hvernig verður aðkomu Alþingis háttað á meðan samningaviðræður eru í gangi?

Ég held að þetta séu atriði sem flestir ættu að geta sætt sig við að séu inn í greinagerð þingsályktunartillögu sem gerir ráð fyrir aðildarumsókn að Evrópusambandinu. Með því að vanda til verka tryggjum við breiðari stuðning við aðildarumsókn sem skilar sér vonandi í betri samningi.

Hitt málið sem rætt hefur verið á Alþingi er tillaga ríkisstjórnarinnar um hækkun á olíu-, bifreiða- og kílómetragjaldi, vörugjöldum af ökutækjum, eldsneyti o.fl. auk gjalds af áfengi og tóbaki. Frumvarpið er hluti af bútasaumsteppi stjórnarinnar sem nánast enginn veit nákvæmlega hvernig á að líta út. Það vita fáir hvernig loka eigi fjárlagagatinu og þeir sem vita það vilja ekki segja okkur hinum það. Nú gildir ekki lengur slagorð vinstri grænna um að “segja fyrir kosningar hvað eigi að gera eftir kosningar”. Fjárlagagatið er samt stóra mál sumarþingsins.

Eins og staðan er í efnahagsmálum landsmanna í dag er ekki skynsamlegt að hækka þessa tilteknu skatta. Þeir fara beint út í verðlagið og valda 0,5% hækkun á vísitölu neysluverðs sem aftur leiðir til hlutfallslegrar hækkunar á höfuðstóli verðtryggðra lána. Sú hækkun kemur verst niður á fjölskyldum og fyrirtækjum sem hafa mátt þola nóg til þessa. Samtals hækka lán fjölskyldna og fyrirtækja um 8 milljarða til þess að ríkissjóður geti orðið sér úti um 2,7 milljarða viðbótartekjur.

Við skulum líka hafa það í huga að með hækkun á olíu- bifreiða- og kílmetragjaldi auk vörugjalda af ökutækjum og eldsneyti versna rekstrarskilyrði fyrirtækja, smærri og stærri, m.a. í ferðaþjónustu á landsbyggðinni þar sem mörg fyrirtæki standa á brauðfótum eins og reyndar annarsstaðar. Í þessu tilfelli koma rútufyrirtækin sérstaklega illa út. Þingmenn hafa verið duglegir að benda á að ferðaþjónustan komi til með að bjarga okkur í sumar. Það kemur hún ekki til með að gera ef við ætlum að skattleggja hana í hel.

Nú hljóta menn að sjá hversu skynsamlegt það hefði verið að ráðast nauðsynlega leiðréttingu á höfuðstóli lána strax í febrúar þegar framsóknarmenn lögðu það til.

Mál þetta snýst ekki um hefðir og venjur. Það snýst fyrst og fremst um aðbúnað þingmanna. Þingmenn VG eiga ekki að þurfa funda í allt of litlu, loftlausu herbergi. Það eiga þingmenn framsóknarmanna ekki heldur að þurfa að gera. Það þingflokksherbergi sem VG er í núna tekur 11 manns í sæti. Það segir sig sjálft að 14 manna þingflokkur getur ekki starfað í því rými enda sitja fleiri þingflokksfundi en þingmenn. Þangað koma líka gestir. Þingflokksfundi framsóknarmanna sitja t.d. 9 þingmenn, 3 starfsmenn og 2 fulltrúar SUF og LFK. Þetta gera 14 manns sem sitja alla fundi auk gesta sem eru boðaðir á fundi reglulega. Það segir sig sjálft að fyrst 14 vinstri græn komast ekki fyrir í 11 sæta þingflokksherbergi, þá gera 14 framsóknarmenn það ekki heldur.

Síðan má líka spyrja sig hvers vegna fjölmiðlar fjalli ekki um þá afstöðu þingmanna vinstri grænna að neita að flytja skrifstofuaðstöðu sína í hús við Aðalstræti eins og skrifstofustjóri Alþingis hafði ákveðið?

Þar sem ég er haldinn söfnunaráráttu á ýmsum sviðum, m.a. lögum stjórnmálaflokka þá finnst mér rétt að taka saman eldri lög sem ég hef undir höndum og fundust við fornleifauppgröft á tölvunni minni. Lumi einhver á lagi sem ég birti ekki hér þá má hinn sami endilega senda mér eintak og ég verð ævinlega þakklátur viðkomandi.

Um næstu helgi fer fram Eurovison. Þessa vikuna stendur hins vegar yfir hjá mér keppni um besta lag stjórnmálaflokks, þ.e.a.s. ef einhver nennir að hlusta og greiða atkvæði. Ég tek við atkvæðum í kommentakerfinu, á Facebook, í eigin persónu o.s.frv.. Kannski er rétt að taka fram að þið hlustið á lögin á eigin ábyrgð. Þessi tilkynning á sérstaklega við um lag Sjálfstæðismanna á Ísafirði frá 2006, án þess þó að ég sé með áróður í gangi.

2009
VG: Við viljum vera eins og Svandís Sva / SUS – Söngsveitin Ugla og Saga
Framsókn: Óður til Framsóknar / Björnsdætur

2007
Framsókn: Árangur áfram – Ekkert stopp / Magnús Stefánsson o.fl.
Samfylkingin: Vantar nafn á lagi / Róbert Marshal og Guðmundur Steingrímsson

2006
Sjálfstæðisflokkurinn: Vantar nafn á lagi / Frambjóðendur í Ísafjarðarbæ

2003
Framsókn: XB ást / Litríkir postular

1999
Framsókn: Framsóknarsamba / Ísólfur Gylfi Pálmason

Ætli það sé ekki upplagt að tilkynna um sigurvegara í Eurovisionpartýi SUF á laugardaginn sem að mér skilst frá hlutlausum aðilum, verði það besta í bænum.

Ég komst annars að því í vikunni að fuglaskoðunarhúsið hér í Mosó sem ég skrifaði um í einni greininni var opnað og vígt í gær. Að sjálfsögðu var blásið til hátíðar mikillar þar sem mosfellskir fengu að láta ljós sitt skína. Um daginn vígðu stjórnmálamenn hér í Mosó líka göngubrú yfir Köldukvísl. Það er ótrúlegt hversu langt menn eiga það til að ganga til þess eins að fá fréttatilkynningu með mynd af sér senda til fjölmiðla. Ef stærri sveitarfélög blésu til slíkra samkomna þegar vígja þyrfti jafn smávægilega hluti kæmust sveitastjórnarfulltrúarnir líklega ekki í vinnuna þar sem þeir væru uppteknir alla daga við vígslur.

Síðan niðurstöðurnar lágu fyrir hafa ýmsir spekingar og kaffihúsakverúlantar velt því fyrir sér hvað gerist næst. Sjálfur sé ég ekki annað í spilunum en að VG og Samfylking myndi næstu ríkisstjórn. Evrópumálin ættu ekki að vera vandamál. Á þingi er líka meirihluti fyrir aðildarumsókn þó svo Bjarni vinur minn Harðarson haldi því fram að þingmenn Framsóknar ætli sér að hlaupast undan stefnu flokksins. Það geta allir haft sínar efasemdir um hvort rétt sé að segja já við ESB aðild. Ég viðurkenni að ég hef ekki hugmynd um hvort við eigum að ganga þar inn en get hins vegar ekki ákveðið mig fyrr en búið er að ganga til viðræðna og við vitum hvað er í boði.

Bjarni segir að fimm þingmenn flokksins séu gallharðir ESB andstæðingar. Ég vil samt benda Bjarna á að allir þingmennirnir sem hann nefnir hafa talað fyrir stefnu flokksins sem er að sækja um aðild og kanna hvað er í boði. Það þarf ekki annað en að renna yfir það sem þau sögðu í viðtölum fyrir kosningar. Vigdís Hauksdóttir sagði m.a. nokkuð skýrt á borgarafundi á NASA 22. apríl sl. að hún vildi fara í aðildarviðræður.

Okkar stefna er sú að sækja um aðild að uppfylltum ákveðnum skilyrðum varðandi auðlindirnar okkar, fiskimiðin og landbúnaðinn. Þessi stefna er alveg skýr… Ég fylgi stefnu flokksins. við erum búin að taka þessa stefnu fyrir á flokksþingi eins og hún er… Ég sætti mig við hana eins og hún er.

Ég sé ekki hvernig hægt er að lesa út úr þessu og sambærilegum svörum að framsóknarmenn ætli sér ekki að styðja við bakið á aðildarumsókn. Nú er málið hins vegar í höndum Jóhönnu og Steingríms. Það er þeirra að koma sér saman um stefnu enda nauðsynlegt að ríkisstjórnin sé samstíga um jafn veigamikið mál og aðildarviðræður við ESB eru.

Sigmundur Davíð heillar fólk upp úr skónum hvar sem hann kemur. Hann er að fara í fundaferð á mánudaginn og kemur til með að halda um 20 fundi um allt land fram að páskum. Þeir sem áhuga hafa á að hitta Sigmund ættu að fylgjast með á framsokn.is. SUF er auðvitað á fullu að skipuleggja atburði um allt land. Það eru því spennandi og þétt bókaðar vikur framundan hjá mér. Inn á milli gef ég mér síðan tíma til að sinna MA ritgerðinni minni sem verður sagt frá við betra tækifæri.