Jónína Ben treystir á slakan enskuskilning

„Ég hef aldrei haldið því fram að þetta sé byggt á vísindalegum rannsóknum. Við erum að reka heilsuhótel og þurfum ekkert að sýna fram á vísindalegar rannsóknir.“ – Jónína Ben, 11. Júní 2010 á pressunni.is.

„She has years of experience behind her and the results are unbelievable. Research has shown that Jonina Ben’s detox treatment is preventive and curing of modern civalitions deceases. [Leturbr. EÓ]“ – Af heimasíðu detox.is.

Þegar maður ætlar að segja ósatt til að bjarga eigin skinni þarf maður að vera viss um að hafa eytt öllum sönnunargögnum gegn sér. Jónína má eiga það að fullyrðingar um að meðferðin lækni fjöldan allan af tilgreindum sjúkdómum er ekki lengur að finna á síðunni (nema í umsögnum meðferðargesta sem hafa ekkert læknisfræðilegt gildi) en tiltektin hefur samt ekki verið alveg nógu ítarleg hjá henni.

Jónína sýnir svo alveg stórkostlega takta í öðru viðtali við Pressuna sem birt er í dag. Þar heldur hún því fram að hún sem íþróttafræðingur þekki orkuþörf líkamans betur en læknar (!). Gullmoli vikunnar kemur svo þegar Jónína bendir á að Hippókrates hafi „sett fram kenningar“ um að innra með fólki byggi kraftur sem gerði því kleift að lækna sig sjálft. Svo er vitnað beint í Jónínu:

„Það er alvarlegt þegar læknar taka ekki mark á Hippókrates lengur þar sem þeir sverja eið sem kenndur er við hann.“

Frábært! Þar stakk hún aldeilis upp í þessa lækna með sínar hlustunarpípur og nútímaþekkingu!

Furðu lostinn yfir viðbrögðum biskups!

Eða þannig. Biskup segir að ekkert sé til sem heiti algjör aðskilnaður ríkis og kirkju með því að endurskilgreina kröfuna í þá átt að hún sé sú að trú verði bönnuð, dregur Norður-Kóreu inn í umræðuna til að fá fram einhver hugrenningartengsl (einhverskonar neo-Godwins law) og þvælir svo með það að ríki og kirkja og trú og samfélag séu svo rosalega samofin að þetta gangi ekki upp. Jú og svo er mantran um nauðsyn þess að hafa trúar’stofnun’ á ‘þessum tímum’ kyrjuð.

Semsagt mjög dæmigerð viðbrögð frá embættismanninum Karli Sigurbjörnssyni sem óttast að missa spón úr aski sínum. Ég veit að það er líklegra að Snorri í Betel leiði gleðigönguna á næsta ári en mikið væri nú gaman að fá málefnaleg viðbrögð sem gætu orðið grundvöllur fyrir almennilegri umræðu um þessi mál frá æðstu embættismönnum ríkiskirkjunnar í stað útúrsnúninga og ómálefnalegra klisjuframreiðslu.

Krafan er ekki flókin og hún er ekki óframkvæmanleg. Hún hins vegar setur ríkisstofnunina þjóðkirkju á sama stall og önnur trúfélög í landinu (s.s. minnst einni skör ofan en lífsskoðunarfélög eins og Siðmennt geta komist á miðað við núverandi lög) og það geta ríkisstarfsmennirnir ekki sætt sig við. Það væri heiðarlegra, og jafnvel kristilegra, að þeir viðurkenndu einfaldlega að þeir eru í baráttu fyrir eigin kjörum og stöðu en standa ekki í einhverri háheilagri brjóstvörn fyrir sáluhjálp hins venjulega Íslendings. En vel yfir 70% af því þýði vill einmitt aðskilnaðinn.