Ballardískur fílingur
Ég er í alveg rosalega ballardískum fíling þessa dagana. Jákvætt fídbakk milli þess hvernig ég sé hlutina í kringum mig og bókanna sem ég er að lesa.
Um daginn var ég í strætó að lesa Crash. Í sætinu fyrir framan mig voru tvær táningsstúlkur að tala um vin sinn sem ku hafa keyrt á vegg á 100 km hraða/klst (heyrðist mér á þeim). Í Ártúnshöfðanum fór öll umferð í hægagang: bílarnir siluðust framhjá bifreiðavöllunum við Húsgagnahöllina. Boglína dregin af hreinsuðum útblæstri og nöglum sem gæla við tjörustein. Svo sáum við skýringuna þegar við mjökuðumst yfir Gullinbrú: Í skjóli blikkandi blárra ljósa á eyjunni milli akstursstefna stóðu sjúkraflutningamenn yfir feitlaginni miðaldra húsmóður sem sat sem fastast undir stýri í bláum Volvó með krumpaða vélarhlíf. Hinumegin við okkur var risavaxinn ruslagámur í vegkantinum; böggull sem virtist hafa dottið úr pósttösku risavaxins bréfbera. Mér stóð.
Í morgun lagði ég bílnum á efri hæð bílastæðahússins sem stendur undir brúnni á flaggskipi íslenskra erfðarannsókna. Í polli á bílastæðinu spígsporuðu tveir tjaldar. Þeir flugu kvakandi burt þegar Pajerojeppi malaði inn heimreiðina.
Annars er svarið fundið Magnús: Egill Helgason er R.R. Ég held að það sé alveg málið. Það er reyndar blíding obvíös um leið og maður stoppar til að pæla í því. Veistu um einhvern sem getur hjálpað mér með fótósjopp?
Annað í fréttum: mér hefur verið bent á að það verði aukasýning á hinu ágæta Hugleikriti, 39 ½ vika, á föstudagskvöldið kemur. Fagni því allir góðir menn.
Ertu alveg viss um að þetta hafi verið húsmóðir sem sat undir stýri?
Þórdís
21 apríl 08 at 12:34
Mér sýndist það svona einhvernveginn á henni já. Hún var svo búkonuleg tilsýndar.
Pezus
21 apríl 08 at 12:37
Þær eru nú margar búkonulegar margar þó þær vinni úti.
Kristín
21 apríl 08 at 15:31
hvað sem þú gerir, ekki lesa vopnin kvödd (eða stríð og frið)
Vilhjálmur Árnason
21 apríl 08 at 16:40
Ekki skalég fullyrða hvort hún var heimavinnandi. En hitt var ég nokkuð viss um að hún var húsmóðir. Og má þessvegna vel vera að húsbóndinn hafi verið á vappi þarna í kringum hana og sjúkraflutningamennina.
Of seint að vara mig við Vopnakveðjunni. Mig rekur reyndar ekki minni til að mér hafi risið hold við lesturinn (þótt ég hafi verið annars yfir mig heillaður af bókinni) enda fyrriheimsstyrjaldar vopn og verjur ekki nándar nærri eins áhrifamikil tjáningarform fyrir “the language of violence and aggression” og nútíma heimilisbíllinn.
Hjörvar
21 apríl 08 at 21:29