Andheitið við deisja-vú
Ég fékk bréf í dag.
Það var frá Íslenskri Erfðagreiningu, og bar titilinn “Boð um þátttöku í vísindarannsókn – Langtímarannsókn á minni.”
Það hófst á þessum orðum:
Kæri viðtakandi
Með þessu bréfi viljum við minna á fyrra samhljóðandi bréf sem þér var sent vegna rannsóknar okkar á minnissjúkdómum meðal Íslendinga…
Og lengra komst ég ekki, því ég fór strax að velta fyrir mér af hverju ég mundi ekki eftir þessu fyrra samhljóðandi bréfi sem þau sendu mér. Er kannski einhver sérstök ástæða fyrir því að ég er í þessu úrtaki? Einhver ástæða sem þau vita um en ég ekki? Eða er ég bara búinn að gleyma henni?
Ég er ekki viss…
…en ég les þetta eflaust yfir um helgina og fylli út fyrir þau. Þótt ég óttist að það eigi alveg eftir að rústa fyrir þeim viðmiðunarhópnum.
Minnir mig (held ég?) á það þegar ég og annar bróðir minn fórum saman í Heilsubúðina að kaupa allskonar bætiefni eftir að hann hafði verið í tíma hjá einhverjum Indjána sem las út heilsu hans út frá því sem hann sá í augnasteinunum á honum.
Ég hafði um hríð verslað ýmsar vörur í búðinni og komið mér upp 20% afslætti þar. Við keyptum það sem Indjáninn mælti með. En þegar við fórum var eins og okkur minnti að eitthvað vantaði. En náðum ekki að finna út úr því.
Um mánuði seinna hringdi ég í bróðir minn því það hafði kviknað hjá mér ljós. Við höfðum gleymt að kaupa þessar frægu minnistöflur sem hann hafði gleymt að skrifa á miðann hjá sér – og ég gleymt að minna hann á, eins og hann hafði beðið mig um. Við hlógum í minnst korter af þessu minnisleysi okkar – minnir mig
Sverrir Árnason
31 jan. 09 at 1:01
Já, minnisleysið er mjög skemmtilegt. Ég fékk svipað bréf (eftir dúk og disk eftir krókaleiðum frá Íslandi) en steingleymdi svo að svara könnuninni. Man það núna.
Hef fregnað af frúnni í borginni, en ekki hitt hana ennþá, enda er hún væntanlega á kafi í vinnu. Sendi annars kveðjur frá Windhoek.
Erla H
3 feb. 09 at 11:15