Þegar var liðið á Kosningaandvökuna á fimmtudagskvöldið settumst við frammi, þar sem maður kemur inn á Stúdentakjallarann.  Allt í einu heyrum við að eitt veggspjaldið er að detta, lítum upp og sjáum að það er Vökuspjaldið.  Það losnaði hægt og rólega niður, féll síðan á gólfið.  Ég sagði þá að þrátt fyrir að ég væri ekki trúaður á tákn þá væri ég tilbúinn að líta þetta jákvæðum augum.

Annars var þessi nótt mjög súr og soraleg.