Ég fatta ekki hvernig stendur á því að Guðjón Ólafur hefur ekki verið tekinn í almennilega yfirheyrslu hjá fjölmiðlum út af þessu ríkisborgararéttarmáli. Ef það hefur verið eitthvað skrýtið í þessu máli þá er hann maðurinn sem getur svarað til um það.

Ég efast um að Jónína Bjartmarz hafi sagt við Guðjón Ólaf að hann ætti að hleypa stúlkunni í gegn, ég tel hins vegar allar líkur á því að hún hafi ætlast til þess. Ég tel ekki ólíklegt að Guðjón Ólafur hefði þekkt heimilisfang Jónínu á pappírunum sem fylgdu með umsókninni. Ef nafn sonar Jónínu hefur komið fram þá myndi ég halda að það hefði dugað til að Guðjón vissi hver tengsl stúlkunnar væru við Jónínu. Klassísk íslensk spilling er ekki skipulögð á leynifundum heldur er ætlast til þess að menn viti hvað eigi að gera. Þó er ég ekki að útiloka að einhver hafi pikkað á öxl Guðjóns og sagt honum að þessi stúlka væri sérstök á einhvern hátt. Það er samt þannig að þegar menn vita að þeir eru að gera eitthvað af sér þá passa þeir sig á að hafa undankomuleið.

“Á fundinum kom aldrei fram…”, “Hún ræddi aldrei við mig um málið”, “Enginn minntist á tengsl hennar við…” og svo framvegis. Þú getur orðað hlutina á ótal vegu þannig að þeir séu ekki bein lygi án þess þó að þú segir frá öllu sem þú vissir.

Ég er almennt hlynntur því að það eigi að vera auðveldara fyrir innflytjenda að fá ríkisorgararétt. Það er hins vegar ákaflega slæmt að fólk fái sérmeðferð vegna tengsla sinna við ráðamenn. Það sem gerir þetta mál alvarlegra er það að Sjálfsstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn gerðu innflytjendum einmitt erfiðara að fá ríkisborgararétt hér um árið.

Það sem vantar inn í þessa umræðu alla eru grunnupplýsingar. Hvað var mörgum hafnað þegar stúlkan fékk ríkisborgararétt? Á hvaða forsendum var þeim hafnað? Hvað réði því að stúlkan fékk að fara í gegn? Í grunnatriðum þá þyrfti ekki að benda á nema einhver örfá atriði, jafnvel bara eitt atriði sem réttlætir þessa sérmeðferð stúlkunnar.