Í grunnatriðum er það eina sem breytist við svona nafnabreytingar að starfsfólkið fær nýjar músamottur. Það er svo sem ágætt af því að 365 motturnar eru væntanlega orðnar nokkuð slappar.
En jú, það gerist líka að eitthvað markaðsfyrirtæki fær feitan bita fyrir að sannfæra toppana um hvað það sé nú sniðugt að breyta um nafn. Ekki dettur neinum í hug að nota þessa peninga til að bæta eitthvað innanhúss. Ætli það hafi nokkurn tímann gerst að markaðsfyrirtæki segi “sleppið heimskulegum auglýsingaherferðum og einbeitið ykkur frekar að því að bæta þjónustuna við viðskiptavini ykkar”? Mig grunar nefnilega að besta leiðin til að bæta ímynd fyrirtækis sé að gera viðskiptavinina ánægða. En ég hef aldrei lært markaðsfræði þannig að ég veit í raun ekkert.
Sammála. Ég hef aldrei þolað þetta bjálfalega ímyndarkapphlaup fyrirtækja með froðukenndum auglýsingaherferðum og skrumi.
Sér í lagi eru þessir hlutir átakanlegir hjá nýeinkavæddum fyrirtækjum eins og Íslandspósti. Á sama tíma og mikið var dregið úr þjónustu, póstkössum fækkað, gjaldskrá hækkuð og svæði bréfbera stækkuð og vinnuálag aukið án þess að því fylgdu betri laun var þetta fyrirtæki uppteknast af því að klæða alla í bréfberana í rautt júníform og drita yfir okkur auglýsingum sem áttu að gefa jákvæða ímynd af fyrirtækinu.
Dekur fyrirtækja við eigendur sína er mikið mein í samfélagi okkar. Hlutverk fyrirtækja á fyrst og fremst að vera það eitt að veita góða þjónustu/framleiða góða vöru og skapa atvinnu. Ofsagróðahyggja eigendanna stendur yfirleitt í vegi fyrir að þau markmið náist.