Andrés Jónsson segir að stjórnarandstaðan sé veik. Það er náttúrulega rétt að stjórnarandstaðan á við vandamál að stríða. Stærst þeirra er náttúrulega að Frjálslyndir er fávitar og ekkert hægt að gera með þá. Framsókn á síðan voðalega erfitt með að gagnrýna stefnu ríkisstjórnarinnar þar sem hún er eiginlega sú sama og þegar þeir voru í stjórn.
Framsókn hefur hins vegar staðið sig ágætlega í að benda á að Samfylkingin hefur leyft Sjálfsstæðisflokknum að níðast meir á heilbrigðiskerfinu en þeir fengu áður. VG hefur að venju talað mikið um velferðarmál og hugsanlega hafa einhverjir tekið eftir gagnrýni flokksins á svik Samfylkingarinnar í umhverfismálum.
Það þarf ekki að ræða um efnahagsstefnu ríkisstjórnarinnar þar sem hún virðist ekki vera til staðar. Allir hafa kallað eftir aðgerðum en líklegast hafa fylgismenn stjórnarinnar ekkert tekið eftir því.
Ætli Andrés hafi heyrt af gagnrýni á ríkisstjórnina, og þá sérstaklega Samfylkinguna, fyrir svik við kvennastéttir sem átti að gera svo vel við?
Andrés veltir fyrir sér af hverju honum sé enn svona illa við Sjálfsstæðisflokkinn en kemst ekki að þeirri augljósu niðurstöðu að það sé vont að vera í bólinu með djöflinum. Það hlýtur að vera sárt að svíkja hugsjónir sínar og taka að sér hlutverk Framsóknar. Þá er gott að leita að einhverjum öðrum til að kenna um eigin vanlíðan.
VG gefur öðrum flokkum ekkert eftir í vitleysisgangi.
Ríkisstjórnin ætti að vera sterk miðað við þingmeirihluta en er það ekki, aðallega vegna þess að lítil heilindi ríkja á milli manna. Stjórnarandstaðan er ekki veik nema í umræðu samfylkingarmanna sem langar til að benda á alla aðra en sjálfa sig. Svoleiðis spuni dæmir sig eiginlega bara sjálfur.
Frjálslyndi flokkurinn þarf ekkert að gera í stjórnarandstöðu þar sem ríkisstjórnin framfylgir útlendingapólitík hans dyggilega, sbr. mál Paul Ramses.
Aðrir flokkar hafa verið duglegir við að gagnrýna ríkisstjórnina út frá mismunandi forsendum. Krafa um samstöðu stjórnarandstöðunnar er hjákátleg þar sem flokkarnir eru ólíkir. Það hefði mátt ætlast til meiri samstöðu af stjórnarandstöðunni seinasta kjörtímabil, en hún náði þá aldrei að verða trúverðugur valkostur við sitjandi ríkisstjórn. Núverandi stjórnarandstöðuflokkarnir hafa hins vegar betri hluti við tíma sinn að gera en að þykjast ætla að mynda ríkisstjórn saman.
Hvernig líður vinum þínum í Mosó?
Vörn Samfylkingarmanna hér er áhugaverð, eða öllu heldur, ekki til staðar. Gagnrýni mín stendur óhögguð. Samfylkingin hefur svikið loforð sín og stendur eftir aumari en Framsókn.
Ég giska að Baldur sé að vísa í að VG sé í meirihluta með Sjálfsstæðisflokknum í Mosfellsbæ. Ég held að það sé ekkert leyndarmál að ég er ekki ánægður með það og eins og með annað er varðar flokkinn sem ég er meðlimur í þá er ég ekkert feiminn við að segja það. Ég er bara merkilega lítið inn í stjórn Mosfellsbæjar þannig að ég tala lítið um það.