Ég rak augun í þessa staðhæfingu á bloggsíðu áðan:
Verðtrygging (í hvaða formi sem er, þ.á.m. gengistrygging) er ekkert annað en nútíma þrælahald.
Það væri stundum gott að geta gefið fólk rauða spjaldið almennt í umræðum: “Núna sagðir þú nokkuð sem er svo óbærilega heimskulegt að þú verður að sitja og þegja í hálft ár á meðan þú hugsar þinn gang.”
Fyrir þá sem ekki vita þá er alveg til þrælahald í nútímanum og það snýst ekki um að hafa áhyggjur af því að þurfa að borga meira af húsnæðislánum.
Og að sjálfsögðu fjallar þessi færsla ekki um verðtryggingu ef einhver þjáist af þeim misskilningi.
Orðið “þrælahald” kemur a.m.k. tvisvar sinnum fyrir í eftirfarandi grein:
http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=224598&pageId=2901033&lang=is&q=Vi%F0%20okur%20reisir%20enginn%20h%FAs
(Sjá Þjóðviljann 21. nóvember 1985:4).
Til að fyrirbyggja óbærilega heimskulega umræðu er eiginlega nauðsynlegt að gefa út opinbera, viðurkennda skilgreiningu á orðinu þrælahald.
Ég starfa með ungu fólki, jafnvel börnum, sem oft hefur flúið úr nútíma þrælahaldi, af ýmsum toga. Þessi tilvitnun er ósmekkleg (þ.e. það sem þar er ritað). Rautt spjald er lágmarkið.
Það á auðvitað ekki að banna fólki að orða hlutina svona, en ég tel mig hafa allan rétt á að taka undir með síðuhaldara og segja þetta afburða heimskulegt.
Danir eiga gott orð yfir það sem pistilhöfundur lýsir. Hvernig skyldi það vera á íslensku? Orðið er “bondefangeri”.
Carlos: Google kallar þetta “trickster” – blekkjara – brellufól? Ég veit það ekki! Auðvitað á maður síðast af öllu að treysta á þýðingarvél Google.
Ég tel mig hafa allan rétt á að taka undir með síðuhaldara og segja þessa færslu þvaður.
“Vistarband.” Það er orðið sem leitað er að. Og mætti samkvæmt mínum skilningi alveg nota í þessari merkingu. Það væri hægt að vera ósammála því, en það ætti þó ekki sjálfkrafa að verðskulda rauða spjaldið.