Ég var líkt og svo margt annað fólk á Þjóðarspegli í dag. Þetta var annað árið mitt sem fyrirlesari en augljóslega hef ég mætt þarna mörg af þeim árum sem ég var í skólanum. Helsti galli ráðstefnunnar er eiginlega hvað maður kemst á fátt. Fyrir hádegi var ég í bókabrasi og reyndar smá undirbúningi þannig að ég komst ekki á neitt nema þjóðfræðina. Það voru sjö fyrirlestrar í dag en í fyrra vorum við bara þrjú. Það er ágætis aukning.

Ég á ekki að gera upp á milli fólks en ég játa að ég hafði mest gaman af því þegar Gísli Sigurðsson var að tala um stjörnufræðiþekkingu í Snorra-Eddu. En allt var þetta gott.

Af frammistöðu sjálfs míns áttaði ég mig á mörgu. Þó ég sé ákafega öruggur þegar ég tala fyrir fólk almennt og geti gert það blaðlaust þá hefur mig aðeins skort þor til þess þegar ég er að tala sem fræðimaður. Ég þarf að tala út frá punktum sem ég get alveg. En ég reif mig nokkrum sinnum út úr því og það gekk vel.

Ég fæ sem betur fer væntanlega tækifæri fljótlega til að prufa mig áfram þar sem ég er víst að fara að tala á Hólmavík bráðlega nema eitthvað breytist.

Annars fór bókin í dag í Nexus. Ég er óendanlega stolt nörd.

Klukkan 17:15 í stofu 206 verður skemmtilegur fyrirlestur um skosk þjóðlög frá tónlistarþjóðfræðingi frá Háskólanum í Edinborg. Mæli hiklaust með þessu.

Ég eyddi kvöldinu með Tomma, Dagbjörtu, Júlíönu og Bryndísi. Gaf þeim pizzur og Ouzo sem ég fékk frá Terry. Við spjölluðum um fortíð og framtíð. Júlíana og Tommi voru öflug í hamfarapælingum.

Í dag útskrifast fyrsti íslenski heyrnarlausi þjóðfræðingurinn. Ég veit ekki með Evrópu en það er víst til heyrnarlaus bandarískur þjóðfræðingur. En þetta er gríðarlegt afrek. Þjóðfræði er oft skilgreind út frá því að varða munnlega þætti menningarinnar. Það að vera heyrnarlaus gerir slíkt frekar erfitt.

Þjóðfræði er líka kjaftafag. Ég á eftir að sjá hvað BA-verkefnið hennar er um en ég vona að hún hafi skrifað meira um þjóðfræði heyrnarlausra en hún hafði þegar gert verkefni um það, minnir að hún hafi jafnvel verið með það sem efni útvarpsþáttar sem hún sá um.

Það eitt og sér að reyna að komast í gegnum háskólanám án þess að heyra, að þurfa að treysta á túlka er svínslega erfitt, svo erfitt að ég veit að einhverjir hafa gefist upp. Nú hefur múrinn verið rofinn og ég óska Steinunni og nýútskrifaða hjúkrunarfræðingnum til hamingju með það. Nú er bara að vona að fleiri fylgi í kjölfarið, snúi jafnvel aftur í nám.

Það var verið að samþykkja útdráttinn minn fyrir Aþenuráðstefnuna en því miður mun ég væntanlega ekki komast. Gaman samt að fá samþykki.

Sé eftir því að komast ekki því titillinn var góður og ég hlakkaði til að semja þetta:

A Virtual World of Narratives

Þjóðfræðilexía.

Nú verð ég að játa að ég hef ekki kynnt mér feril Steingríms Joð Sigfússonar í heild sinni og vona því að ef einhver þekkir betur til geti leiðrétt mig. Ég var allavega að rekast á frekar undarlegar staðhæfingar um feril Steingríms. Hann á sumsé að hafa verið á móti litasjónvarpi og lokun mjólkurverslana. Þetta eru hvoru tveggja þingmál frá árinu 1976. Þá var Steingrímur að útskrifast frá Menntaskólanum á Akureyri.

Nú útiloka ég ekki þann möguleika að Steingrímur Joð hafi verið harður andstæðingur þess að loka mjólkurbúðum eða að hann hafi, eins og svo margir landsbyggðarmenn, talið meiri nauðsyn á að bæta útsendingaskilyrði frekar en taka upp litasjónvarpi (enda það bara skynsemi). Ég veit bara ekkert um það.

Ég efast hins vegar stórkostlega um að þessir frjálshyggjustrákar sem halda þessu fram hafi farið í gríðarlega heimildarleit til að komast að því hvaða skoðanir Steingrímur Joð hafði á þessum málum. Þeir hafa heyrt sögu sem samrýmdist þeirra heimsýn og því trúað henni hugsunarlaust.

Líklegast er náttúrulega að hér sé um að ræða sögur af eldri þingmönnum sem hafa endurnýjast. Gamlar sögur fá nýjar aðalpersónur til að þær geti lifað áfram. Eftir að George Bush varð forseti byrjaði ég að heyra töluvert af sögum um hann sem voru undarlega kunnuglegar. Ástæðan er sú að ég hafði áður heyrt þær með fyrrverandi varaforsetanum Dan Quayle í aðalhlutverki. Sama á við um sögur af Marilyn Manson sem voru margar endurunnar úr Alice Cooper/Ozzy Osbourne sögum.

Ekki trúa hverju sem er börnin mín.

Ég tók eina kennslustund áðan og það gekk ágætlega. Þetta var í grunninn það sama og ég talaði um á föstudaginn en ég bað þjóðfræðinemana um að spyrja mig bara um leið í stað þess að bíða þar til í lokin þannig að þetta varð í raun allt öðruvísi.

Fyrirlesturinn gekk vel. Í erindi Terry, sem Kristín Einars las, var mikið talað um Sigurð Guðmundsson málara. Ég stökk náttúrulega á tækifærið og byrjaði fyrirlesturinn á því að segja skemmtilega sögu af því þegar hann og Jón Árnason voru saman á Dómkirkjuloftinu. Sigurður var þekktur fyrir sinn munnhátt og þegar fínni konur bæjarins vildu fæ bækur hjá Jóni kallaði hann þetta oft til félaga síns.

Pósturinn færði mér sendingu frá Írland: Béascna, þjóðfræðirit University College Cork. Þetta ár verður ágætt fyrir CVið.