Gneistinn

Heiðursdoktorar eru fyndin fyrirbæri. Sumir nota þetta óspart eins og þetta sé ígildi þess að hafa lagt vinnu á sig en aðrir sleppa þessu algjörlega. Brian May gítarleikari Queen fékk heiðursdoktorsnafnbót og viðbrögð hans voru þau að klára alvöru doktorsgráðu í stjörnufræði. Manni fannst eins og honum finndist hálf óþægilegt að vera heiðursdoktor þegar hann hafði ekki klárað sína eigin. Eins og þetta væri bara gervi.

Mér finnst líka alltaf réttara að segja að einhver hafi verið sæmdur heiðursdoktorsnafnbót við einhvern háskóla frekar en að segja bara dr. x. Hver myndi til dæmis tala um dr. Vigdísi Finnbogadóttur? Hún á þó á annan tug af þessum gráðum.

Mikið væri gaman ef öll umræða færi þannig fram að enginn reyndi að rangfæra skoðanir andstæðinga sinna. Vissulega gætí fólk gert það óvart en það væri svo gott að losna við þá sem gera það viljandi.

Einu sinni útskýrði mætur maður fyrir mér að það væri synd að brenna bækur en bætti síðan við “nema ef þær eru eftir Gunnar Dal”.

Ég fór til Ísafjarðar á dögunum og lenti í því að að mér var otað hníf. Oddurinn var farinn að stingast í mig áður en ég náði að losna við fólið sem á mig réðst.

Það er gott að vera kominn heim. Fyrst Derry, London, Borlänge, Stokkhólmur, Kaupmannahöfn og síðast Akureyri.

Ég gat ekkert keyrt á heimleiðinni í dag af því ég er kvefaður og fæ voðaleg hnerraköst sem gætu orðið banvæn ef maður væri undir stýri. Það er annars óttalega mikið af hálvitum á vegunum. Mig grunar að það sé erfitt að finna nokkurn sem keyrir stóran svartan pikköpp sem ekkert slefandi fáviti. Síðan var annar með einkanúmerið VIP sem keyrði næstum framan á okkur þegar hann tók framúr.