Í fyrrasumar vorum við Eygló á veitingahúsi og vorum þar svo óheppin að á næsta borði var leiðindagaur að röfla frekar hátt um afrek sjálfs sín. Ég var ekki alveg með það á hreinu hvort umræddur maður hefði bara verið alki eða líka verið í fíkniefnum en allavega var hann nú hættur í stöffinu. Það stoppaði hann þó ekki í að segja hetjusögur af sinni neyslu. Tóninn var slíkur að maður fann að hann var eiginlega hálfstoltur af sögunum. Ég varð glaður þegar félagi hans, sem túlkaði þetta greinilega eins og ég, skammaði hann síðan fyrir þetta. Það að lesa fortíðarsögur Bubba Morthens á Pressunni minnir mig óneitanlega á þennan leiðindagaur.

Ég slysaðist í gær til þess að lesa pistil Bubba Morthens um risvandamál sín. Kannski var tilgangurinn að sýna fram á að ef Bubbi gat lent í svona atviki þá gæti hver sem er lent í svona vandamálum. Ég tengdi þetta hins vegar strax við dópneyslu Bubba á þessu tímabili. Hver er hissa á að dópisti lendi í svona veseni?

Ég myndi semsagt ekki velja Bubba á veggspjöld sem ættu að leiða til vitundarvakninar á þessum málum.

Mér leiðist ákaflega þegar orðið fordómar er notað sem samheiti við andúð. Ef einhver hefur til dæmis kynnt sér Sjálfstæðisflokkinn  og starfsemi hans, jafnvel tekið þátt í starfi hans en er illa við hann þá koma fordómar málinu ekkert við því andúðin er byggð á reynslu og þekkingu.

Ég er að fara að missa tölvupóstfangið hjá Háskólanum sem er bömmer eftir að hafa verið með það í rúm sjö ár. Ég er þá í raun bara með eitt virkt tölvupóstfang og það ætti að vera skráð hérna til vinstri. Eins og nafnið mitt í þessu urli nema að það er @gmail.com. Ég nota ekki hotmail addressuna fyrir tölvupóst þannig að enginn ætti að senda mér email þangað.

Sá sem á lyktina.

Í dag er grein eftir mig á Vantrú þar sem ég hæðist aðeins að hugmyndinni um að það verði heimsendir 2012.

Það eru nú ekkert sérstaklega mörg rit Biblíunar sem eru merkt höfundi. Þau fáu sem yfirhöfuð eru merkt höfundi eru líklega fæst eftir þá höfunda.

Ég held ég hafi einu sinni á ævinni komið inn á Laugarásvideo og leigði þá ekki einu sinni mynd. Ég syrgi því leiguna ákaflega takmarkað.

En þegar ég var að lesa frétt um málið á DV sá ég nokkuð sem ég var gapandi yfir:

„Tjónið er stórkostlegt. Einhver sagði við mig að þetta væri eins og að Þjóðminjasafnið eða Þjóðarbókhlaðan hefði brunnið, svo mikið er tjónið,“ segir Gunnar sem ætlar ekki að gefast upp.

Ég veit að hann er bara að vitna í eitthvað sem einhver annar sagði en samt. Hve illa upplýstur þarf maður að vera um starfsemi þessara tveggja stofnanna til þess að maður láti sér detti í hug að segja svona? Var yfirhöfuð eitthvað til á Laugarásvideo sem var hvergi til annars staðar í heiminum?

Samkvæmt Mannlífi var ég með 255323 krónur í laun á mánuði í fyrra. Þessi tala er ekki alveg nákvæm þó hún sé ekki fjarri lagi. Ég held að ég hafi að meðaltali verið með 270 þúsund útborgað í laun þá 11 mánuði sem ég var að vinna en ekki að sinna ritgerðarskrifum. Ég væri hins vegar glaður ef ég væri titlaður eitthvað meira en bara bloggari. Bókasafns- og upplýsingafræðingur hefði verið réttara.

Mér þykir reyndar verst að hafa ekki komist í blaðið fyrir árið 2007 þegar ég var nærri tekjulaus.

Skoðanakönnun sem Capacent gerði fyrir Heimssýn er einhver sú bjálfalegasta sem ég hef séð. Spurt var:

Hversu miklu eða litlu máli finnst þér skipta að fram fari þjóðaratkvæðagreiðsla um hvort Ísland eigi að sækja um aðild að Evrópusambandinu?

Aðalvandamálið er að sjálfssögðu að spurningin er afskaplega óskýr. Í raun er ekki verið að spyrja hvort fólk vilji kjósa um aðildarumsókn. Það er verið að spyrja hve miklu máli það skipti. Hvað á sá að segja sem er mjög andvígur því að fari fram þjóðaratkvæðagreiðsla? Ætti hann ekki að segja að það skipti hann miklu máli?

Líklega er þó mesta hættan á að fólk misskilji spurninguna á þá leið að verið sé að spyrja um hvort eigi að fara fram þjóðaratkvæðagreiðsla um endanlegu inngönguna.

Hver samdi þessa hálfvitalegu spurningu og hvers vegna í ósköpunum samþykkir fyrirtæki, sem þykist vilja taka sig alvarlega, að spyrja hennar? Og af hverju byrjar fjölmiðlafólk ekki á því að hafa samband við Heimssýn og Capacent til að spyrja þessara spurninga?