Gneistinn

Í dag keypti ég mér ferðahandbók um Írland en þegar ég fór að skoða hana þá eyddi ég meiri tíma í að lesa um Cork heldur en Derry. En ég hlakka samt til að fara þarna “norður”.

Í dag sendi ég smá skrif til Cork og fór líka í bankann til að reyna að innleysa ávísun frá leigusalanum þarna úti. Það mun víst taka allt að tvær til þrjár vikur að fá peningana. Þá gæti verið liðið hálft ár frá því að ég fór þaðan.

Það er alveg merkilegt hvað er mikið vitlaust í þessarri frétt á Mbl um dag heilags Patreks. Raunar fréttin uppruninn á BB en það er lítil afsökun. Heilagur Patrekur, eða Naomh Pádraig, var líklega fæddur í Englandi eða Skotlandi. Hann var líklegast kristinn áður en hann var hnepptur í þrældóm af Írum, pabbi hans á að hafa verið djákni en afi hans prestur.

Það er villandi að segja að hann eigi að hafa útrýmt öllum snákum á Írlandi heldur á hann að hafa rekið þá á brott. Við höfum engar heimildir fyrir því að dánardagur hans, sem er oft sagður vera 17. mars 461, hafi verið haldinn hátíðlegur fljótlega eftir dauða hans. Ég held að það sé líka ósennilegt hann notið vinsælda um allt Írland fyrr en töluvert seinna því það eru margir svæðisbundnir dýrlingar sem voru í aðalhlutverki annars staðar.

Það eru annars til nokkuð margar skemmtilegar sögur af Patreki og ég mundi endurtaka einhverjar þeirra ef ég gæti flett þeim upp til að staðfesta. Reyndar var ein mjög einföld og ég segi hana eftir minni.

Guð segir við heilagan Patrek: “ég vil að þú farir og kristnir Íra”. Patrekur svarar því að Írar séu nú alveg óþolandi og ólýðandi og hann vilji ekki fara. Guð sendir þá leiðinlegan mann til að búa í næsta húsi við Patrek og Patrekur segir: “Jæja, þá er væntanlega bara eins gott að fara til Írlands”.

Þetta virkar betur með írskum hreim, jafnvel lélegum.

Raunar eru hátíðahöldin eins og þau eru í dag að miklu leyti upprunin í Bandaríkjunum og voru bara seinna flutt inn til Írlands. Það er þó enginn að lita neinar ár grænar. En mér þætti gaman að vera í Cork núna. Rölta niður götuna hans Patreks og hitta vini mína þar. En því miður hefði það verið of mikið vesen og of dýrt. Ég er hins vegar í grænum Írlandsbol í tilefni dagsins.

Seinni hluti Erasmusstyrksins er kominn í hús. Sökum hærra gengis hef ég grætt um fimm þúsund krónur á seinagangi Íra. Ég á enn eftir að fá tryggingagreiðsluna mína fyrir Arcadia Hall til baka. Spurning hvort að gengishækkunin verður eitthvað gengin aftur eða hvort ég græði bara enn meira á því. Spennó.

Loksins skila Írar sínu. Einkunnir í hús. Get loksins farið að ganga frá öllu þessu. Ég er sáttur við einkunnirnar mínar. Marie-Annick gaf mér 65% en hin aðeins lægra. Ég er sáttur við þetta. Ég lagði eiginlega mest á mig hjá henni, hún vakti áhuga minn og ögraði mér.

Á vefritinu Hugsandi er grein eftir mig um dvöl mína í Cork.

Skólinn og borgin við ánna Lee.

Eina huggunin sem ég hef þegar ég er að bíða eftir að fá a) tryggingargreiðsluna mína frá leigusalanum í Cork og b) námsárangurinn minn svo ég geti fengið afganginn af Erasmusstyrknum (og námslánin) er að Evran er að hækka nokkuð stöðugt. Á mánuði hefur hún risið um cirka 10 krónur. Það eru ágætir vextir. Á sama tíma er ég feginn að hún var nokkuð stöðug meðan ég var úti og greinilega í lægri kantinum.

Ég er að bíða eftir pósti frá Írlandi. Þá fæ ég pening. Þangað til fæ ég ekki pening. Svona er biðin.

Jæja, síðasta ritgerðin búin. Ég er reyndar örlítið of seinn með hana en ég hefði verið á réttum tíma ef ég hefði ekki orðið veikur þarna fyrir tveimur vikum. Það er annars merkilegt hvað ég er gjarn á að skrifa heilu ritgerðirnar meira og minna í setu þó ég hafi átt erfitt með að koma mér af stað með þær. Mig grunar að þetta tengist bara einfaldlega því hvernig heilinn í mér starfar. Ég er einfaldlega að vinna úr upplýsingunum og það tekur sinn tíma. Ég sem þetta allavega ekki beinlínis jafnóðum með því að sitja fyrir framan tölvuna heldur melti ég þetta með mér í ákveðinn tíma fyrst.

En þetta þýðir jólafrí og að ég hef lokið námi mínu við University College Cork.

Það er ekki að það sé óraunverulegt að vera kominn heim heldur er óraunverulegt að ég hafi verið í Cork í gær.

Ég svaf ekkert í nótt. Spenna eða eitthvað. Nennti allavega ekki að vera andvaka þannig að ég hékk bara á netinu og horfði á Simpsons. Fór út á flugvöll rétt fyrir sex.

Samanlagt var farangurinn minn rúm 50 kíló. Ég þurfti að borga yfirvigt. Á flugvellinum í Cork rakst ég á Sebastian og Fabian. Fabian náði loksins að bera fram Gleðileg jól núna þegar hann var edrú. Ég missti víst rétt af Kristynu, lokaútkall í Pragvélina var þegar ég var að fara í gegnum öryggisgæsluna. Leiðinlegt að missa af henni.

Á Stansted borðaði ég að vanda lasagne á Ponti’s. Ég fékk smá sjokk þegar ég var kominn í gegnum öryggisgæsluna á Stansted og mætti þar lögreglumönnum með hríðskotabyssur. Ekki alveg þessi vinalega óvopnaða Garda sem ég var búinn að venjast á Írlandi.

Í vélinni voru nokkrir ættingjar. Ég svaf eiginlega alla leiðina heim. Eygló, “Terry” (hugsaði mig lengi um “nei, hann heitir Adrian en ekki Ambrose”) og ömurlegt veður tóku á móti mér í Keflavík. Gott að vera kominn heim