Category Archives: Dagbók

Að renna á rassinn og á honum

Ég skrapp niður í bæ áðan til að fara á bókasafnið og að borða hádegismat með Eygló. Þar sem ég var að rölta yfir bílaplanið við vinnustað hennar rann ég á ósýnilegri hálku og lenti lukkulega beint á rassinum (en ekki rassgatinu eins og sumir myndu segja) og síðan rann ég vel og vandlega sitjandi á svellinu. Rennblotnaði að sjálfsögðu.

En annars þá les ég bara um Stóra Hannesarmálið og bíð eftir að talningu ljúki. Það hefði ekki verið vitlaust af kjörstjórn að senda frambjóðendum línu um hvernig það gangi allt saman.

Afmælisbarn dagsins

Er Eygló. Hún er 27 ára. Hún var töluvert yngri þegar ég hitti hana fyrst.

(raunar eiga fleiri afmæli líka)

Mattabloggað og út að ryðja snjó

Ég er ekkert búinn að blogga í dag. Í stað þess skrifaði ég færslur í gær og stillti birtingartíma á þeim. Þegar fyrsta færslan birtist í morgun var ég enn að kúra með Gunnsteini, færsla tvö hefði átt að vera skrifuð þegar ég var að hræra brauðdeig og þegar þriðja færslan birtist var ég úti að rölta með Gunnstein. Ágætt alveg. Mér leið þó samt meira eins og ég væri að ryðja snjó með kerrunni. Mér fannst færið nógu slæmt þegar við fórum út með hann í gær en þetta var hrikalegt núna. Væntanlega af því að það hefur skafið svona rosalega. Mér leið eins og ég hefði verið tvo tíma á göngubrettinu fyrir utan að þetta reyni náttúrulega á allan líkamann. En þetta er bara hollt.

Afmælisdagurinn

Ég átti afmæli í gær. Hafdís gaf mér toffísneið frá Bakarameistaranum í morgunmat. Þegar Eygló kom heim ákváðum við að fara í Bakarameistarann þar sem ég fékk mér kjötloku og aðra toffísneið. Gott.

Við ákváðum, eftir miklar umræður, að panta mat frá Kitchen um kvöldið. Það var ekki hægt að fá sent heim en við fengum afslátt í staðinn. Í stuttu máli sagt var maturinn æði. Við pöntuðum fjóra aðalrétti og síðan smá handa Sóleyju líka.

Við fengum okkur:

13. Shish Kebab Murgh (miðlungs). Ákaflega ljúfir marineraðir kjúklingabitar.
19. Rubiyan Jhinga (miðlungs). Rækjuréttur sem ég sleppti.
20. Nepalskur Murg Masala (mildur). Tikka réttur. Alveg æði.
26. Kjúklinga Korma (mildur). Mjög fínn.

Mér fannst naanbrauðið gott en það fór misjafnlega í fólk. Það var samt eitthvað í þeim sem Mummi lýsti sem sandkornum.

Ég hef þegar lýst kvöldinu.

Góður dagur semsagt.

Annáll 2009

Þegar ég horfi á árið þá sé ég ekkert orð til að lýsa því. Það var bæði mjög vont og mjög gott. Hápunkturinn var án efa (erfið) fæðing Gunnsteins og svo allt stúss sem honum hefur fylgt síðan. En árið byrjaði ekki svo vel.

Ég fékk piparúða í andlitið rétt eftir miðnætti þann 21. janúar þegar ég tók þátt í mótmælum. Reyndar var ég ekki einu sinni að mótmæla þegar ég var úðaður heldur var ég að reyna að taka upp ofbeldi lögreglumanns. Engin viðvörun. Það var ekki bara ógeðslega sárt og ógnvekjandi heldur sé ég núna eftir á hve lengi ég var að jafna mig á þessu andlega – ég fór úr jafnvægi og leið illa í einhvern tíma eftir á þó ég hafi reynt að hunsa það og fela. Það eru líklega eðlileg viðbrögð þegar maður verður fyrir ofbeldi. Ég fann það líka um daginn að mér leið illa að vera nálægt lögreglumanni þó sá hafi eflaust verið alsaklaus.

Ég varð þrítugur í febrúar og kom þá umfjöllun um mig í Fréttablaðinu þar sem ég tilkynnti óléttu Eyglóar fyrir alþjóð. Ég fann annars ekki neina breytingu á sjálfum mér. Ágætis afmælisveisla haldin.

Ég veit ekki hvenær ég tók ákvörðun um að leyfa skegginu að síkka. Það er orðið töluvert glæsilegt núna og þar sem Eygló er ekki enn farin að kvarta er ég ekkert á leiðinni að stytta það.

Ég kláraði meistararitgerð mína í þjóðfræði í maí og útskrifaðist í júní. Ég mætti í útskriftina klæddur í skotapils en flestir í kring reyndu að láta eins og ekkert væri undarlegt við það. Í framhaldinu gaf ég síðan ritgerðina út í bókarformi (Eve Online: Leikir, sköpun og samfélög) í samstarfi við Þjóðfræðistofu. Ég skrifaði líka grein og flutti fyrirlestra. Ef aðstæður hefðu verið aðrar hefði ég líka farið á ráðstefnu í Aþenu þar sem ég hafði verið samþykktur inn en ekkert varð að því.

Þann 17. júlí fæddist síðan drengur sem fékk tveimur dögum seinna nafnið Gunnsteinn Þór í höfuðið á tveimur langöfum (Gunnsteini og Gunnþóri). Ólíkt því sem gerðist þegar þrítugasti afmælisdagur minn rann upp fyrr á árinu þá hef ég fundið ákveðin þroskamerki á sjálfum mér í kjölfar þess að stubburinn kom í líf mitt. En það er aðallega bara yndislegt hvernig hann brosir til mín – sérstaklega nær sjálfkrafa bros þegar hann hefur ekki séð mig í einhvern tíma.

Í janúar varð ég formaður Vantrúar (á bara nokkrar vikur eftir í því hlutverki). Í byrjun júní varð ég formaður Félags þjóðfræðinga á Íslandi. Síðan var ég nú nýlega skipaður í Hverfisráð Breiðholts af VG (tók við af formanni múslimafélagsins). Mjög ólík trúnaðarstörf þar á ferð.

Á árinu lærði ég að baka almennilegt brauð og hef síðan í maí ef ég man rétt varla þurft að kaupa slíkt. Ég hef reynt að vera duglegur að baka almennt. Ég horfði líka mikið á Star Trek – meira af því síðar.

Framtíðin er hið óuppgötvaða land en vandamál mitt er aðallega að ég hef svo margar hugmyndir að ég get ekki valið á milli þeirra. Ég býst þó fastlega við að ég geri grein fyrir árangri af einhverjum þeirra í næsta annáli.

Leikir og söngur

Á laugardagskvöldið fór ég í afmæli til Kalla. Það var pönkþema í partíinu. Ég setti af því tilefni upp barmmerki með orðinu pönk og mynd af öryggisnælu sem ég fékk á sýningu sem Unnur var með í að setja upp á sínum tíma á Árbæjarsafni. Ég ætlaði reyndar að setja barmmerkið í eyrað en það er fjandi erfitt að koma svona beittum odd í gegnum gatið.

Það var ágætis blanda þarna af fólki sem þekkti, þekkti smá og þekkti ekkert. Kórvini Telmu og Kalla kannast ég merkilega mikið við. En Telmu lét okkur leika tvo leiki til að læra nöfnin á hvert öðru. Annars vegar þurftu allir að kynna sig og nefna alla sem höfðu kynnt sig á undan. Ég var aftastur í röðinni og er stoltur af því að hafa náð öllum nöfnunum. Hins vegar var klappleikur sem ég náði að feika mig út úr ólíkt nokkrum af strákunum. Flestar stelpurnar eru hins vegar svo vanar úr æsku að þær ná þessu um leið.

Reyndar var fyrsti leikur kvöldsins spurningakeppni. Ég og Kalli enduðum efstir en ég sigraði í bráðabana. Einhver gæti haldið að þemað sem Telma hafði á hluta spurninganna, árið 1979, hefði hugsanlega getað hjálpað mér en þar sem sérfræðiþekking mín á McDonalds og EuroVision nær ekki frekar til fæðingarárs míns en annarra ára þá varð það til lítils.

Þegar á leið var Singstar dregið fram en ég hafði aldrei prufað það áður. Ég held að ef menn leiti aftur í tímann á þessu bloggi þá finni menn dæmi um sönghæfileika mína. Þeir snúast að mestu um persónulega tjáningu og því mætti halda að Singstar sé ekki fyrir mig. Það er að hálfu til rétt. Singstar hatar mig en ég elska það. Singstar hataði mig sérstaklega þegar ég söng Creep og Born to Wild. Í fyrra laginu var það kaflinn um hlaup stúlku nokkrar sem ég tjáði af mikilli innlifun og fékk einkunnina “awful” ítrekað. Best gekk mér að syngja The Show Must Go On á móti Telmu. Hún heldur því fram að þar skipti mestu að ég hafi kunnað lagið en á móti er rétt að benda á að hún kann á leikinn. Meðal annarra laga sem ég tók voru Personal Jesus (Manson útgáfan), Time after Time (Cyndi Lauper), I Want You (Savage Garden sem var mjög erfitt) og Ordinary World (Duran Duran).

Singstar virtist líka vera hrifnast af falsettunni minni sem almennt vekur ekki slíka aðdáun. Það er annars almennt heppilegt fyrir mig að ég þjáist ekki af skömm þegar kemur að söng og læt bara óhikað vaða. Áheyrendur eru ekki alveg sammála um að þetta skömmustuleysi mitt sér gott. Fólkið þarna var sem betur fer bara í að hafa gaman af þessu.

Ég endist óvenjulengi þarna og klukkan var að nálgast fjögur þegar ég kom mér heim á leið. En þetta er augljóslega það sem þarf til að skemmta mér í partíum. Leikir og söngur. Ég var líka ónýtur í hálsinum á sunnudaginn.

Ekki bókaplögg beint

Í gær hélt ég áfram að dreifa bókum. Ég fékk svar frá Pennanum og fór með eintök niður í bæ. Nokkrar á Skólavörðustíg og slatti í Austurstræti.

Í morgun hélt ég áfram og fór með bækur í Kringluna og Smáralind. Þegar ég var að keyra úr Kringlunni sá ég Sigurjón fyrrverandi Landsbankastjóra rölta í átt að Háskólanum í Reykjavík. Ég játa að ég skil ekki alveg starfsmannastefnu þeirra.

Ég gerðist líka svo duglegur að ég sendi tvö eintök í pósti. Annað var viðmælendaeintak og hitt fór til Englands. Ég kom reyndar líka við í ferðinni og skutlaði einu viðmælendaeintaki.

Ég tók mjög fasta ákvörðun að viðmælendur mínir myndu fá eintök af bókinni á betra verði en aðrir enda voru það þeir sem gerðu mér kleyft að skrifa.

En ég verslaði líka. Ég keypti mér svona innibuxur til að gleðja Eygló sem telur að ég ætti að fara að hvíla þessar tíu ára. Ég var næstum búinn að kaupa fullt af Disney myndum á afslætti en ákvað að slappa af.

En ég lofa bókaplöggi á næstunni. Ég þarf líka að koma allavega tíu eintökum til Akureyrar.

Dagurinn

Ég hef nú eitthvað að segja frá sjálfum mér sem á ekki betur heima á fjölskyldublogginu.

Ég var á þönum í dag. Í gær kom bókin mín úr prentun (lofa almennilegu bloggplöggi fljótlega) og þar sem útgefandinn, Þjóðfræðistofa, er á Hólmavík þá kemur það í minn hlut að sendast með hana. Tvær búðir voru fljótar að taka söluboðinu og ég fór því með eintök í Bóksölu stúdenta (sem fékk líka fyrstu eintökin af Andlegt sjálfstæði) og í Bókabúð Máls og Menningar. Ég skutlaðist líka með eintök út í CCP.

Það var reyndar smá vesen með að fara með bækurnar í Bóksöluna af því að mig vantaði að prenta reikninga þar sem prentarinn minn var eitthvað klikk í morgun. Ég ætlaði í tölvustofuna sem er á Háskólatorgi en þar var tími í gangi. Ég þurfti því eiginlega að hlaupa yfir í Odda (ég var tímabundinn) og til baka til að klára málið. Það gekk samt allt.

Ég losaði mig líka beint við þrjú eintök af bókinni og þar af eitt í vöruskiptum (Eygló fékk þá bók enda mikill aðdáandi Vilborgar).

Ég talaði á málstofu fyrir meistaranema í þjóðfræði ásamt fleiri meisturum. Ég reyndi að fókusa sem mest á þau aðferðafræðivandamál sem ég lenti í og náði að tala nær ekkert um efnið sjálft. Það þótti mér skemmtilegt enda hafa fæstir áhuga á þessum hluta vinnunnar.

Ég átti síðan ágætan fund með fulltrúa fjármálaráðuneytisins. Ég gleymdi samt að minnast á að ég hefði endilega viljað fá eitthvað af þessum peningum sem ráðherrar eru að dreifa út um allt. Ég held ég hafi líka meiri þörf fyrir það en Sigurður – sem vakti mig eldnsemma á sunnudagsmorgni fyrr í haust með kirkjuklukkum á Siglufirði og kannast ekki við vinsældir Birtíngs – Ægisson.

Um fimmleytið fór ég síðan á Siðmenntarhóf þar sem Orri Harðarson og Alþjóðahús fengu viðurkenningu. Endilega lesið bókina hans Orra Alkasamfélagið. Ég borðaði mig næstum saddan af veitingunum.

Í kvöld hef ég síðan verið að reyna að skera aðeins fituna af greininni fyrir fyrirlesturinn á morgun. Ef þið eruð spennt þá er ég í seinni þjóðfræðimálstofunni á morgun á Háskólatorgi, stofu 300, klukkan 15.

Latur bloggari

Ég er ekki duglegur bloggari þessa daganna. Ætli höfuðástæðan sé ekki að ég hef fengið ógeð af því að taka þátt í umræðunni. Bara þreyttur á þessu. Ég hef lítinn áhuga á að tjá mig um ESB eða IceSave eða Sjóvá eða siðlausa bankamenn eða hvað það nú er. Stundum væri þægilegt að hafa engar skoðanir á neinu sem er ekki skemmtilegt. En ég er ekki þannig víraður.

En af klassískum bloggefnum.

Ég hef ekki hitt neina fræga undanfarið, uppáhaldsteiknimyndasagan mín er ennþá Sandman en borðtölvan bilaði um daginn. Ég lagaði hana en þegar ég var að tengja snúrur þá náði ég að brjóta niður hillu og slátra einhverri skál. Eitt stykki dvd skrifari hrundi í gólfið en lifði af.

Í dag fórum við og hittum Ella- og Guðrúnar Svövuson. Hann var voðalega lítill.

Nú á miðnætti rann annars upp settur dagur hjá okkur. Enginn er þó að láta vita af væntanlegri komu. Við erum því sem fyrr róleg.

Félagslynda parið

Við höfum verið yfirmeðallagi félagslynd um helgina. Á föstudagskvöldið fengum við karlkynsbókasafns- og upplýsingafræðinörda í heimsókn og þar að auki Sibbu og Flóka. Í gær komu Rósa og Ósk í pönnukökur. Í dag skruppum við í vöfflur til Telmu, Kalla og Brynhildar. Í kvöld fengum við síðan Sigga og Sigrúnu í spil og Munchkin Bites varð fyrir valinu. Mjög gaman.

Eygló er annars ekkert að verða léttari, jafnvel bara breiðari ef eitthvað er.