Gneistinn

Ég hefði giskað að loforðið snerist um Tívolí. Systir mín, afmælisbarn dagsins, var einmitt þar fyrir skemmstu. Hún bloggaði einmitt um ferð sína þangað og afmælið sitt fyrr í dag. Til hamingju Hafdís.

Í dag er mikill gleði og fagnaðardagur. Mikið tilefni til hamingjuóska. Afmælisbörnin eru nefnilega tvö og þær eru nöfnur. Systir mín Anna Steina er aftur orðin tíu árum eldri en ég eins og venjulega. Steinunn tengdamamma á líka afmæli og er nokkrum árum eldri en Anna.

Til hamingju með þetta

Um daginn varð Gunnþór afi minn níræður. Við Eygló fórum að sjálfssögðu norður og hér erum við með afa, Hafdísi, Mumma og Sóleyju.

Í dag fékk ég nóg að gera. Ég vaknaði nokkuð snemma og tók aðeins til. Næst fór ég í Nettó til að kaupa byrgðir. Á leiðinni var ég tekinn í símaviðtal. Þegar ég var kominn heim bakaði ég muffins og undirbjó pönnukökur. Þá komu Mummi og Sóley. Ég byrjaði að steikja pönnukökur og þá bættust Árný, Hjörvar, Hrefna, Una og Logi í hópinn. Í miðri steikingu var ég kallaður í myndatöku. Ég kláraði pönnukökurnar síðan og þá tók við bara almennur hávaði hjá barnahjörðinni. Sem var samt gaman.

Eftir að Árný, Hjörvar og börn voru farin fór ég að undirbúa kvöldmatinn sem voru pizzur. Siggi og Sigrún bættust síðan í hópinn og eftir matinn spiluðum við. Ef Ósk les þetta þá getur hún glatt sig við að ég vann tvisvar í röð í Jungle Speed, syngjandi Jungle Boogie. Sigrún vann síðan Ticket to Ride. Allt í allt mjög góður dagur. Eitthvað er síðan á dagskrá á morgun.

Afmælisbarn dagsins er fimmtugt í dag og forðast að taka á móti gestum að heimili sínu sem er á kafi í snjó. Það er semsagt Trausti tengdapabbi. Til hamingju með það.

Afmælisbarn dagsins er að sjálfssögðu hún Hafdís systir mín.  Fær hún hugheilar kveðjur frá mér af Bókhlöðunni.

Anna systir mín er afmælisbarn dagsins í dag.  Hún fær að sjálfssögðu hinar klassísku hugheilu kveðjur frá mér.

Þarna er Anna með Martin.  Eygló á hins vegar þá líkamshluta sem koma inn hægra megin á myndinni.

Í erfidrykkjunni á fimmtudaginn kom til mín kona og spurði mig hvort ég þekkti hana.  Ég reyndi að tengja andlitið (fjölskyldan er töluvert stór) en ekkert gekk.  Hún kynnti sig síðan sem mömmu Freys og þá varð það allt í einu augljóst.  Mér hafði ekki komið þetta til hugar en mér til varnar þá eru þau skyld mér í gegnum afa og ég var ekki að hugsa um þann væng.

Þegar var farið yfir æviferil ömmu í kirkjunni í gær þá var minnst á að hún hefði unnið á Sólborg á Akureyri.  Ég mundi þá svo sterkt eftir því þegar amma var á sínum tíma mjög reglulega að tala um þáttinn Life goes on.  Hún var semsagt aðallega að tala um strákinn sem var svo duglegur að bjarga sér þó hann væri þroskaheftur, í vinnu og allt.  Ég fór þá að brosa.

Þegar við fórum að leiðinu hans Svavars föðurbróður í gær, sem dó þegar hann var fimmtán ára, spjallaði ég aðeins við nafna hans Guðfinnsson.  Þar sem var orðið langt um liðið að við höfðum hist þá var kynningin á þá leið að hann spurði mig hvort ég væri ekki Óli og ég spurði hann hvort að hann væri ekki Svavar.  Síðan kynnti ég Eygló fyrir honum og sagði:”þetta er Svavar, ég beit hann þegar ég var lítill”.  Hann mundi reyndar ekkert eftir þessu.  Þetta var semsagt í Skarðshlíð 13 þar sem afi og amma bjuggu til svona 1984-5.  Mig minnir að krakkahópurinn hafi eitthvað verið að deila og skipts í tvö lið og ég hef verið svona 4 ára í mesta lagi.  Í kjölfarið var mér kennt að það væri ljótt að bíta fólk.

Reyndar á Svavar Eyþórsson líka svona smá hlutverk í því þegar mér var kenndur munurinn á réttu og röngu.  Ég fór í heimsókn til Eyþórs og Sossu með playmokall.  Á meðan ég var þar laumaðist ég til að setja svona trúðskraga sem Svavar átti á kallinn minn.  Þegar heim kom spurði mamma mig hvaðan kraginn væri kominn, hann hefði ekki verið á kallinum áður en við fórum í heimsóknina.  Þá lærði ég að það væri ljótt að stela.  Svavar Eyþórs á líka inni hjá mér ótal greiða fyrir að redda bílavandræðum mínum þegar ég fátækur á Akureyri keyrandi um á druslum.

Það voru ótal minningar sem komu upp í gær þegar maður hitti allt þetta fólk sem maður hafði ekki hitt lengi.  Man eftir heimsóknum Svövu og Völu til Akureyrar.  Man eftir að hafa spilað á badmintonspaðagítar ásamt fleirum í Skarðshlíð 13.

Þegar Sóley Sveinmars var lítil þá lék ég við hana sem stóri frændi, átti þá ekki það mikið af yngri frændsystkinum og hún var sú eina sem bjó á Akureyri.  Ég þóttist vera stytta til að stríða henni.  Þetta var seinna, í Skarðshlíð 29.  Af því að hún heitir í höfuðið á mömmu þá hefur mér alltaf þótt sérstaklega vænt um Sóleyju en það er líka bara þannig að í dag er hún einstaklega hlý manneskja.  Og núna orðin tvítug sem er mjög skrýtið.

Hitti líka Hönnu örstutt í gær.  Hún kom reglulega til Akureyrar og við vorum oft saman.  Mér fannst hún svo mikið yngri en ég og það er því skrýtið að hugsa til þess að hún sé jafngömul Eygló.  Ég man að þegar hún var lítil þá varð ég mjög fúll við hana af því að hún nagaði ranann á Masterskalli sem ég átti (hann var semsagt hálfgerður fíll og mig minnir að hann hafi getað sprautað vatni).  Síðan man ég þegar hún klagaði mig fyrir að hafa í einhverri fýlu beint löngutöng að henni.  En hún beit mig aldrei þannig að ég get nú ekki kvartað mikið.
En já, það er löngu tímabært að halda ættarmót bara með afkomendum afa og ömmu.  Þetta eru rúmlega áttatíu stykki og fer vel inn á annað hundraðið með mökum.

Það er gott að vera kominn heim.  Ég gæti skrifað hitt og þetta um daginn en geri það seinna.  Ég læt hins vegar þessa mynd af henni Sóleyju frænku minni.  Þetta er tekið á Greifanum í kvöld þar sem við hittumst af tilviljun.  Við höfðum einmitt ekki náð að kveðjast í erfidrykkjunni þannig að það var gott að rekast á hana.  Þetta er reyndar ekkert sérstaklega góð mynd af okkur en leyfi henni þó að flakka.