Ég get ekki ímyndað mér að það hugnist mörgum að forsetinn sé að nota málskotsrétt sinn til þess að reyna að stjórnast í Alþingi. Þetta lýðskrum virtist allavega ekki virka á sjómennina sem hann var að predika yfir.

En hvað um þetta kvótamál sem slíkt. Málskotsrétturinn sem slíkur er aðalmálið. Ég er hlynntur honum þó ég sé ekki ánægður með það hvernig Ólafur Ragnar hefur notað hann.

Það sem hefur ergt mig hvað mest við hvernig Ólafur Ragnar hefur beitt málskotsréttingum er að mér finnst hann ekki vera sjálfum sér samkvæmur. Hann hefur alltaf rökstutt mál sitt en mér hefur ekki alltaf þótt samræmi í þessum rökstuðningi. Þetta virðast frekar hafa verið réttlætingar.

Ég teldi eðlilegast að forsetaframbjóðendur allir segi skýrt frá því hvaða aðstæður kalli að þeir myndu nota málskotsréttinn. Þetta ætti í raun að vera svo skýrt að maður gæti spáð fyrir um það.

Annars væri ágætt að málskotsrétturinn væri svona hálfgerður sjálfseyðingarhnappur þannig að annað hvort myndi forsetinn segja af sér um leið og hann notaði hann (eins og Vigdís taldi víst réttast) eða þá að þjóðin gæti, í kosningunum um málið sem forsetinn sendi í þjóðaratkvæðagreiðslu, sett forsetann af.

Þegar ég sé fólk tala um að þessi kreppa hafi staðið alltof lengi og allt ætti að vera orðið, ja, ef ekki gott þá allavega betra þá verður mér hugsað aftur til hrunsins. Ég varð alveg ótrúlega svartsýnn og mér leið alveg hrikalega illa. Ég bjóst aldrei við að þetta myndi reddast fljótt og örugglega. Ég gerði ráð fyrir að þetta yrði löng og sársaukafull kreppa. Burtséð frá stuðningi mínum við ríkisstjórnina þá tel ég ástandið í dag einfaldlega betra en ég bjóst við að það yrði.

Ég velti því fyrir mér hverjar væntingar þeirra sem segja að allt ætti að vera orðið gott í dag voru þegar hrunið var að ganga yfir. Var það svona mikið bjartsýnna en ég var?

Ég hef nokkrum sinnum setið í stjórnum félaga. Ég hef þá merkilegt nokk lagt mig fram um að lesa lög þeirra. Stundum kemur upp sú staða að verkferlar í félaginu eru öðruvísi en mælt er fyrir í lögum þess. Við slíku er hægt að bregðast við á tvennan hátt. Ef hefðin sem skapast hefur í félaginu er betri þá er gott að breyta lögunum. Ef lögin eru betri skal breyta verkferlunum. Ég hef aldrei litið á það sem valmöguleika að hunsa lögin og fara bara eftir hefðinni. Það er t.d. af því að ég veit að ég gæti aldrei réttlætt það ef eitthvað færi úrskeiðis.

Það er ástæða fyrir því að lögreglumenn rannsaka ekki mál ættingja sinna. Maður getur ekki metið mál þeirra á sömu forsendum og annarra. Mér þykir því alveg stórskrýtið að fólk vilji draga þá ályktun að þar sem lögreglustjórinn á Suðurnesjum efist um sekt tengdaföður síns þá sé hún einhvern veginn vanhæf til að koma að öðrum málum í sama flokki. Ef hún sagði ekkert meira en það sé ég hef séð til hennar vitnað á DV þá var þetta frekar varfærnislega orðað og var aðallega stuðningsyfirlýsing hennar við eiginmann sinn.

Ég var í Eymundsson í Mjóddinni áðan með syni mínum. Ég tók þá eftir gamalli konu sem talaði hátt við afgreiðslustúlku. Hún var, að mér heyrðist, að tala um hve slæmt það væri að það væri ekki hægt að fá bókina Tíu litla negrastráka. Hún sagðist þau hafa verið svo heppin að hafa nælt sér í eintak af bókinni. Næst fór hún að tala um hve skelfilegt það væri að mega ekki lengur nota orðið negri (og þar með raunar misskilja algjörlega hvað það er sem er ógeðfellt við þessa bók).

Síðan hélt hún áfram og talaði um hve “við, ég vil ekki segja eðlilega fólkið” höfum þurft að gefa mikið eftir til þessa litaða fólks. Hún talaði síðan meðal annars gegn því að það væri verið að flytja “þetta fólk” inn í hlössum. Ég veit ekki hver afstaða afgreiðslustúlkunnar var í þessu sambandi en mér sýndist hún vera einhvern veginn klófest í þeirri stöðu að segja vandræðalega “já” við því sem konan sagði. Ég fékk nóg á ákveðnum tímapunkti og greip drenginn, gekk upp að henni og sagði að ég væri glaður að sonur minn skildi ekki þennan rasisma sem hún væri að láta út úr sér og strunsaði út.

Evra => ? => Stöðugt efnahagslíf. Svona hef ég heyrt of marga stuðningsmenn evrunnar tala undanfarið. Það að taka þátt í evrusamstarfinu á sjálfkrafa að bjarga okkur frá þeirri slæmu efnahagsstjórn sem hefur hrjáð Ísland síðan við tókum upp sjálfstæða efnahagsstjórn. Mér sýnist að Krugaman hafi náð að ergja þá með því að benda á hið augljósa að Íslendingar ættu bara að ástunda betri efnahagsstjórn.Evrusinnar virðast halda að aðild að evrusamstarfinu komi einhvern veginn í staðinn fyrir slíkt. Sem leiðir hugann að Grikklandi sem virðist ekki hafa frelsast frá slæmri efnahagsstjórn. Ég held að Krugman viti viti sínu og þá ekki bara þegar hann er að tala gegn nýfrjálshyggju.

Nú verð ég að taka fram að mér er að nær öllu leyti sama um krónuna. Mér þætti voðalega þægilegt að hafa traustari gjaldmiðil ef hann kemur sér vel fyrir okkur. Hins vegar kemur evran ekkert í staðinn fyrir góða efnahagsstjórn. Ef við ætlum að taka þátt í evrusamstarfinu þá þurfum við fyrst góða efnahagstjórn og það sem meira er þá þurfum við víst að viðhalda henni eftir að evran er komin. ESB tekur ekkert yfir efnahagsstjórn á Íslandi þó við förum þarna inn.

Ég held að skynsamlegasta innleggið í þessa umræðu hafi komið frá Friðriki Skúlasyni sem sagði:

Það sem menn hefðu átt að gera á sínum tíma – og ættu jafnvel að gera í dag – er að stefna að því að uppfylla Maastrict skilyrðin – ekki í þeim tilgangi að mega taka upp evruna, heldur vegna þess að þetta eru “góð” skilyrði, sem myndu neyða ráðamenn til að taka upp agaðri vinnubrögð.

Nú er ég ekki hagfræðingur og get ekkert fullyrt um eitt né neitt en er þetta ekki ágætt markmið? Síðan ef þetta tekst þá fyrst höfum við einhverjar forsendur til þess að ræða um það að taka upp evru (ef við höfum áhuga á slíku).

Í gær sá ég bloggfærslu hjá Illuga Jökulssyni þar sem hann ræðst á Steingrím Joð vegna ráðningar Páls Magnússonar. Merkilegt nokk er það sem ergir Illuga fyrst og fremst að ráðherra vilji ekki tjá sig um málið fyrr en búið væri að skoða málið innanhúss:

Má fjármálaráðherra ekki tjá sig um hvað sú mikilvæga stofnun, sem heyrir undir hann, tekur sér fyrir hendur?

Svarið er einfaldlega já. Steingrímur má ekki lýsa skoðunum sínum á málinu áður en það hefur farið sinn farveg innan stjórnsýslunnar. Ef hann gerði það væri hann líklegast orðinn vanhæfur til að gera nokkuð í málinu. Við munum til dæmis eftir því þegar Siv Friðleifsdóttir lýsti sig vanhæfa til að úrskurða um einhverja virkjun af því að hún hafði áður lýst sig andvíga henni.

Illugi bætir við:

Þorsteinn Þorsteinsson er búinn að koma í Kastljósið og halda uppi vörnum fyrir ráðninguna. Ráðningarferillinn hlýtur að vera allur til á pappír. Það ætti ekki að taka nema svona klukkutíma að smala saman öllum gögnum málsins og fá í hendur Steingrími.

Merkilegt nokk þá er Kastljósið enginn dómsalur. Þorsteinn og hinir í stjórn bankasýslunnar eiga að hafa rétt til að svara beint til ráðherra um gjörðir sínar án þess að fjölmiðlar komi þar nálægt. Vissulega gæti Steingrímur haft viðtalið til hliðsjónar en hann fer ekki að reka stjórnina eingöngu á grundvelli þess.

Vissulega getur þetta litið út eins og þreytandi skrifræði þegar fólk vill að spilltir aðilar fái réttlæta refsingu. Hins vegar er ákaflega mikilvægt að mál séu afgreidd á fagmannlega vegu. Ekki fljótt og gróft til að geðjast almannarómi. Þetta er “Nýja Ísland”* Illugi, þar sem mál eiga að vera afgreidd faglega, ekki bara þegar á að ráða forstjóra bankasýslunnar heldur líka þegar á að reka stjórn hennar.

Sjálfur efast ég stórlega um að stjórn bankasýslunnar eigi sér nokkra vörn og ég vona innilega að henni verði sparkað í heild. Það er í raun mikilvægara heldur en að sparka Páli Magnússyni. Það verður að senda skýr skilaboð til þeirra sem sjá um ráðningar á vegum ríkisins að vinaráðningar séu ekki liðnar.

* Rétt er að taka fram að mér dytti aldrei í hug að nota hugtakið Nýja Ísland nema í háði enda hefur mér alltaf þótt það bjánalegt.

Í síðustu Alþingiskosningum datt Ásmundur Einar Daðason óvart inn. Hann hafði engan stuðning á bak við sig í raun. Stóru flokkarnir fengu nær jafn mörg atkvæði í Norðvesturkjördæmi en Sjálfstæðisflokkur þó flest. Sökum undarlegheita kosningakerfisins fékk þó VG þarna inn einum fleiri þingmann en aðrir. Ásmundur flaut inn á atkvæðum sem öðrum framboðslistum VG, öðrum frambjóðendum VG, voru greidd. Ólíkt flestum öðrum þingmönnum sem ég man eftir að hafi gengið úr þingflokkum sínum þá hefur Ásmundur enga kjósendur á bak við sig persónulega.

Það er því sérstaklega ergilegt að sjá Ásmund ganga úr þingflokknum. Ekki vegna þess að ég muni sakna hans. Þvert á móti hefur hann alltaf minnt á mig á leiðinlegan smákrakka. Það sem ergir mig er að hann er þarna meðal annars á atkvæði mínu sem ég hefði aldrei nokkurn tímann gefið honum. Ég hafði hvorki tækifæri til að strika hann út af atkvæðaseðli mínum né greiða atkvæði um stöðu hans á framboðslista í prófkjöri. Samt er hann inni á þingi á atkvæði mínu og ég get ekkert við því gert.

Ég hef takmarkaðan áhuga á að taka þátt í Icesaveumræðunni af þeirri ástæðu að hún er svo biluð. Þetta sást ágætlega þegar Ragnar Hall upplýsti þá skoðun sína að samningurinn sem nú liggur fyrir væri betri kostur en að fara með málið fyrir dómstóla. Hann var fljótt og örugglega úthrópaður fyrir þetta. Ég sá ekki að nokkur sem gagnrýndi hann teldi að þetta væri heiðarleg niðurstaða hjá honum.

Ragnar H. Hall bilar – sorglegt að upplifa svik manns við hans eigin hugsjón og réttlætiskennd#

Ragnar Hall vill selja ömmu sína!#

…menn sem urðu ragir með aldrinum.#

Hvaða árátta er það sem veldur því að geta ekki gefið sér þá forsendu að þeir sem eru ósammála manni telji sig hafa góð rök fyrir skoðunum sínum? Hvernig geta menn sannfært sjálfa sig um það að allir sem eru á annarri skoðun en þeir séu það á einhverjum vafasömum forsendum?

Að mínu mati er þetta hrein og bein spurning um hvað kemur sér best fyrir Ísland. Allir sem tala um landráð, svik, heigulshátt og svo framvegis hafa dæmt sig frá umræðunni.

Það verður áhugavert að sjá hvort Bretar og Hollendingar nýta rétt sinn til að segja sig frá samningnum.

…ákvæði um það að Hollendingar og Bretar gætu sagt sig frá samningum við Ísland, ef ekki væri búið að festa Icesave í lög um áramótin.#