Mér sýnist að það hafi verið taktísk mistök hjá Steingrími og ríkisstjórninni allri að reyna áfram að ná samkomulagi um IceSave. Það virðast líka sumir hafa gleymt að þeir töldu svik að reyna að semja aftur.

En mikið er ég feginn að spuninn hjá Framsókn og Sjálfstæðisflokk eigi að snúast um hve hræðilegur síðasti samningur var með tilheyrandi ýkjum (100 milljarðar eða hundruð milljarðar) og gleymsku frekar en að ráðast á þann nýja.

Mér finnst í sjálfu sér ekkert grætilegt við að Sigmundur Ernir hafa farið drukkinn í ræðustól á Alþingi. Mér finnst frekar grætilegt að hann sé á Alþingi.

Anarkistarnir brenndu víst einn nasistafánann í gær. Það tel ég eðlileg og góð viðbrögð. En hvað varð um hina tvo sem maður hefur séð á myndum?

Annars er rétt að benda á það sem Eiríkur hefur um málið að segja (þessi hlekkur er ekki mjög framtíðarvænn og ég sé ekki að ég geti vísað beint á færsluna).

Geir Haarde montaði sig nú rétt í þessu vel og vandlega á því að hafa tekið þátt í að breyta stjórnarskránni 1995. Hann nefndi síðan “lög um Landsdóm”. Merkilegt nokk þá er ákvæðið um Landsdóm í sjálfri stjórnarskránni þannig að Geir hafði alveg stórkostlegt tækifæri árið 1995 til að taka það út. En hann gerði það ekki.

En ég veit satt best að segja ekki hvort það ætti að sakfella Geir. Ég vona bara að þetta Landsdómsfyrirbæri nái að sinna sínu hlutverki.

Það er kannski bara ágætt að lesa hann Baldur McQueen í dag.

Það þarf vissulega að endurskoða lög um Landsdóm en ég sé ekki að það komi því við hvort það eigi að ákæra. Alþingi á að fara eftir gildandi lögum.

Þingmenn samþykktu að fara þessa leið og því er fráleitt að lýsa frati á hana núna. Þeir hefðu getað gert athugasemdir á sínum tíma.

Það eru fimm ár síðan síðast var skipað í Landsdóm. Ég veit ekki til þess að athugasemdir hafi verið gerðar þá. Mögulega töldu menn að þeir væru bara að úthluta merkingarlausum titlum til flokksgæðinga en ég get ekki trúað öðru en að fólk hafi velt fyrir sér fyrirbærinu um leið. Þarna var gott færi á að gera athugasemdir. Voru þá ekki einmitt allir sem nú verða mögulega ákærðir í lykilstöðu til að koma með gagnrýni þá?

Það er skítt að Finnur Ingólfsson, Halldór Ásgrímsson, Davíð Oddsson og aðrir sleppi en það kemur málinu ekki við. Það þýðir fyrst og fremst að við þurfum að passa að kerfið virki betur ef þetta gerist aftur.

Það er fáránlegt að draga inn í umræðuna mögulega ákæru á hendur Steingrími Joð. Það er bara skítleg hótun. Það er líka einfaldlega þannig að ef gögnin myndu benda til þess að hann væri sekur um brot þá ætti að draga hann fyrir Landsdóm líka. Það er ekkert flóknara en það kemur þessu máli ekkert við.

Ég var að lesa bloggfærslu míns gamla skólameistara Tryggva Gíslasonar þar sem hann tekur sig til og hrekur hitt og þetta í bakþönkum Davíðs Þórs um norðlensku. Í athugasemd spyr síðan einhver hvað Davíð hafi gengið til. Reyndar komst Tryggvi nálægt því þegar hann sagði í niðurlagi bloggs síns:

Fróðlegt verður að sjá til hvaða köpuryrða Davíð Þór grípur næst í gamanmálum sínum um íslenska tungu til þess að ýta við okkur gömlum málverndarmönnum.

Það er eitt rangt þarna, ef við skiptum út “gömlum málverndarmönnum” og setjum þess í stað “Akureyringum/norðlendingum” þá væri þetta næstum komið. Mér datt sjálfum aldrei í hug að taka þessa pistla alvarlega.

Tryggvi talar líka í bloggi sínu um “aulaskap sem einkennir íslenska fyndni” og í athugasemd er tekið fram að pistlarnir hafi ekki verið fyndnir. Ég er nokkuð viss um að tilgangurinn hafi aldrei verið að koma fólki að norðan til að hlæja heldur að fá fólk til að hlæja á þeirra kostnað og þá sérstaklega þegar hið fyrirsjáanlega gerðist að menn reyndu að verjast pistlunum. Ég bjóst reyndar við meiri hneykslun að norðan en væntanlega hafa flestir séð í gegnum þetta.

Segjum að ég vildi koma upplýsingum til fjölmiðla um hvað sem er, til dæmis fyrirlestur á vegum Félags þjóðfræðinga á Íslandi, og til þess skrifa ég fréttatilkynningu. Hvernig geri ég það? Ég hef ýmsar upplýsingar bæði um fyrirlesturinn og fyrirlesarann. Ég vel og hafna upplýsingum til þess að hafa tilkynninguna þannig að hún sé líklegust til þess að vekja athygli og komast í fjölmiðla. Ég hef aldrei álitið þetta sérstaklega vafasamt athæfi.

Ég las í gær frétt Grapevine um póstinn frá honum Elíasi. Ég verð að játa að ég las bréfið sjálft nokkuð oft í gegn til að sjá hvort þar væri eitthvað vafasamt en fann ekki (nema kannski ákvörðun blaðamanns að þýða orðið prjóna á ensku með hinu gildishlaðna orði “spin”). Þar var engin tilraun til að fela upplýsingar fyrir fjölmiðlum eða afvegaleiða þá. Þetta leit bara út eins og einn af ótal tölvupóstum sem eru væntanlega sendir í hverri viku þar sem menn eru að ákveða hvaða atriði eigi að leggja áherslu á við fjölmiðla.

Kannski eru menn miður sín yfir því að upplýsingum sé stundum lekið í fjölmiðlamenn áður en þeir eru formlega tilkynntir? En það bendir ekkert til þess að hugsunin á bak við það hafi verið sú að fela eitthvað eða afvegaleiða umræðuna.

Það sem eftir stendur sem hið eina sem ég hef raunverulega séð fólk hneykslast á er orðaval Elíasar þegar hann fagnaði lausninni sem komin var fram í málinu. Ég get ekki kvartað yfir því hvaða orð Elías valdi þegar hann ætlaði að deila gleði sinni með einhverjum samstarfsmanni eða vini enda nær það ekki einu sinni að vera niðrandi fyrir einn eða neinn. Ég hef bara ekki alist upp í svo vernduðu umhverfi að svona orð hafi áhrif á mig. Ef ég ætti að tala um orðaval vinnufélaga minna í gegnum tíðina þá held ég að fólk yrði meira hneykslað á virðulegu konunum heldur en byggingaverkamönnunum.

Ef fólk vill að það sé venjulegt fólk í ábyrgðarstöðum hjá ríkinu þá veit ég ekki um neitt venjulegra, eða öllu heldur alþýðlegra, heldur en litríkt orðaval.

Við misstum eiginlega akkúrat af gosinu. Skýjað á föstudag, nærri búið í dag. Við sáum samt hvíta bóltstra stíga upp.

Við Eygló tökum gönguferðir um allt Breiðholt með barnavagninn og… ehh… einstaka sinnum komum við í bakaríum hverfisins. Eitt það skemmtilegra er Hús bakarans sem við hliðina á Wilsons upp í Eddufelli. Í þetta skipti tókum við eftir svoltlu sem við höfðum gaman af. Í glugganum eru tvær brúðkaupsparsstyttur sem eiga það sameiginlegt að vera af samkynhneigðum pörum, tvær konur og tveir karlmenn. Okkur þótti sérstaklega ánægjulegt að bakaríið hefði valið að setja þessar tvær á mest áberandi staðinn.