Category Archives: Ísland - Page 2

Af Jónasi og nákvæmninni

Jónas Kristjánsson lætur ekki algjört þekkingarleysi sitt koma í veg fyrir að hann skrifi um málefni. Nýjasta færsla hans er dásamleg:

Komið er í ljós, að úrtak sannprófunar Frosta Sigurjónssonar var 100 manns, en ekki 74. Það þýðir, að 69 af 100 manna úrtaki staðfestu undirskrift sína á bænarskrá til forsetans. Það þýðir, að 31% af útkomunni er undir grun um fölsun. 31% af 37.000 undirskriftum eru þá 11.500 fölsuð nöfn. Þýðir, að 25.500 undirskriftir eru ófalsaðar. Líklega nærri lagi. Hlýtur að teljast algert flopp. Fölsunin var gerð möguleg með því að nota forritið Joomla 1.5 og kippa viðbótunum Core Design Petitions og Captcha úr sambandi.

Jónas veit sumsé hvorki hvað hann er að tala um þegar kemur að tölfræði né þegar kemur að tölvumálum.

Þegar sagt er að ekki sé hægt að draga neinar ályktanir frá svona litlu úrtaki þá þýðir það að fabúleringar Jónasar eru líka marklausar.

Jónas vitnar líka í Teit sem benti á að valmöguleiki í viðbótinni Core Design Petitions fyrir Joomla hefði verið afvalinn þegar undirskriftarsöfnunin var sett upp. Jónas skilur hins vegar hvorki upp né niður í tölvumálinu og heldur að viðbótin sem var notuð fyrir söfnunina hafi verið tekin úr sambandi þegar hún var þvert á móti notuð.

Ef Jónas vill tjá sig um þetta þá mætti hann skrifa eitthvað á þessa leið: Forráðamenn söfnunarinnar virðast hafa sérstaklega ákveðið að nýta ekki valmöguleika í undirskriftarkerfinu (sem almennt er sjálfgefinn) sem hefði orðið til þess að þeir sem skráðu sig þyrftu að staðfesta undirskriftina í tölvupósti. Þetta er reyndar með meiri fyrirvörum en Jónas notar almennt og þar að auki lifi ég í þeirri von að lesendur mínir séu ekki fávitar upp til hópa og ráði við setningu sem er aðeins yfir meðallengd. Ef hann vill brjóta þessa setningu í auðmeltanlegri mola þá er honum bent á að fá einhvern sem hefur vit á málinu til þess að lesa hana yfir áður en hún er birt.

Sjáið til, þó einhver sé svona í einhverjum grunnatriðum sammála manni þá þýðir það ekki að sá megi rugla út í eitt athugasemdalaust.

Kjararáð og Hæstiréttur

Eins og menn vita þá úrskurðaði Kjararáð að dómarar skyldu fá feita launahækkun frá og með fyrsta febrúar. Ég kíkti aðeins á úrskurðinn og á það hverjir væru í ráðinu.

Ég verð að játa að ég varð smá gáttaður. Tveir voru á móti hækkuninni en þrír með. Tveir af þeim sem vildu launahækkanirnar voru lögfræðingar sem er frekar bjánalegt. Mega þeir reka mál frammi fyrir dómurum sem þeir hafa sópað peningum til? En það sem er eiginlega óskiljanlegt er að annar þessara tveggja, Vilhjálmur H. Vilhjálmsson, er skipaður af Hæstarétti. Hvernig getur það staðist? Alveg get ég trúað því að þetta sé á einhvern formlegan hátt löglegt en fjandi er þetta siðlaust.

Viðbót: Vilhjálmur er líka í Landsdómi. Hann mun væntanlega víkja sæti þegar kemur að því að Kjararáð úrskurði um laun dómenda í Landsdómi en mikið er hentugt fyrir hann að Kjararáð er nýbúið að hækka launin hjá augljósasta viðmiðunarhópnum. Hinn lögfræðingurinn, Jónas Þór Guðmundsson, er varamaður.

Áreiðanleikakönnun

Fyrr í morgun þegar rætt var um áreiðanleikakönnun sem Creditinfo gerði fyrir þjóðaratkvæðagreiðslufólkið féllu þessi orð til varnar henni:

Það er nóg að hringja í 300 – 1000 manns (allt eftir því hve öruggir menn vilja vera).

Nú virðist vera, ef ég get treyst því að blanda saman upplýsingum af tveimur fréttamiðlum, að það hafi verið hringt af handahófi í 100 manns og ekki allir (hve margir?) svarað.

Ég veit ekki hvar mörkin liggja tölfræðilega en ég get fullyrt með nokkuð góðri vissu að 100 manns er ekki nægilega stórt úrtak. Þessi æfing hjá CreditInfo virðist því algjörlega tilgagnslaus – bara til málamynda.

Ég er ekki heldur sannfærður um gagnsemi þess að taka bara slembiúrtak – þó það hefði verið stærra. Ég hefði tekið sérstaklega fyrir fólk sem er ólíklegt til að vera að nota netið – sumsé elsta fólkið á listanum. Það er líka þannig að ef einhver vildi svindla þá myndi sá væntanlega velja þá sem eru ólíklegastir til þess að athuga hvort það sé verið að misnota nafn þeirra og kennitölu á netinu.

Undirskriftasöfnun og persónuvernd

Ég verð að játa að mér þykja það skrýtin rök að undirskriftasafnanir séu leynilegar. Ég hef einhvern veginn alltaf skilið þetta þannig að með því að skrifa undir í slíkum söfnunum sé maður að ljá málefninu nafn sitt. Hér er því snúið á haus. Bara örfáir einstaklingar ljá málstaðnum nafn sitt, t.d. Jón Valur og Loftur Altice. Það eru ekkert sérlega góð  nöfn. Í raun hefði Facebook hópur verið trúverðugri.

Ef um er að ræða mikilvægt mál þá hlýtur að vera nauðsynlegt að reyna að hafa hlutina tipptopp. Svo er ekki hér. Ég segi líka hreint út að ég gæti vel trúað að fólk sem raunverulega trúir að þessir samningar séu landráð telji það réttlætanlegt að nota bolabrögð fyrir málstaðinn.

Ég sá að menn voru að bera fyrir sig tímaskorti varðandi þau atriði sem eru vafasöm. Málið er að það er enginn tímaskortur. Við höfum vitað af þessu síðan í fyrra og því nægur tími til að gera þetta vel. Það hefði verið hægt að koma við tengingum í heimabanka þess sem er skráður á listann.

Það var svo margt hægt að gera betur en það var bara fúskað.

Viðskiptavinir Vinnumálastofnunar

Þó ég sé í skóla þá skoða ég reglulega atvinnuauglýsingar og þá meðal annars á vef Vinnumálastofnunar. Ég kíkti þarna í morgun og rakst á þessa klausu hér:

Vinnumálastofnun biðst velvirðingar á þeim óþægindum sem þessi töf hefur valdið viðskiptavinum og harmar að þetta hafi gerst á þessum viðkvæma tíma.

Mér þykir þetta stórfurðuleg orðanotkun. Á hvaða hátt eru atvinnulausir viðskiptavinir Vinnumálastofnunar? Hvernig dettur þeim eiginlega í hug að nota þetta orð?

Taktísk mistök hjá Steingrími

Mér sýnist að það hafi verið taktísk mistök hjá Steingrími og ríkisstjórninni allri að reyna áfram að ná samkomulagi um IceSave. Það virðast líka sumir hafa gleymt að þeir töldu svik að reyna að semja aftur.

En mikið er ég feginn að spuninn hjá Framsókn og Sjálfstæðisflokk eigi að snúast um hve hræðilegur síðasti samningur var með tilheyrandi ýkjum (100 milljarðar eða hundruð milljarðar) og gleymsku frekar en að ráðast á þann nýja.

Grætilegt með Sigmund Erni

Mér finnst í sjálfu sér ekkert grætilegt við að Sigmundur Ernir hafa farið drukkinn í ræðustól á Alþingi. Mér finnst frekar grætilegt að hann sé á Alþingi.

Eðlileg viðbrögð

Anarkistarnir brenndu víst einn nasistafánann í gær. Það tel ég eðlileg og góð viðbrögð. En hvað varð um hina tvo sem maður hefur séð á myndum?

Annars er rétt að benda á það sem Eiríkur hefur um málið að segja (þessi hlekkur er ekki mjög framtíðarvænn og ég sé ekki að ég geti vísað beint á færsluna).

Geir og Landsdómur

Geir Haarde montaði sig nú rétt í þessu vel og vandlega á því að hafa tekið þátt í að breyta stjórnarskránni 1995. Hann nefndi síðan “lög um Landsdóm”. Merkilegt nokk þá er ákvæðið um Landsdóm í sjálfri stjórnarskránni þannig að Geir hafði alveg stórkostlegt tækifæri árið 1995 til að taka það út. En hann gerði það ekki.

En ég veit satt best að segja ekki hvort það ætti að sakfella Geir. Ég vona bara að þetta Landsdómsfyrirbæri nái að sinna sínu hlutverki.

Landsdómur

Það er kannski bara ágætt að lesa hann Baldur McQueen í dag.

Það þarf vissulega að endurskoða lög um Landsdóm en ég sé ekki að það komi því við hvort það eigi að ákæra. Alþingi á að fara eftir gildandi lögum.

Þingmenn samþykktu að fara þessa leið og því er fráleitt að lýsa frati á hana núna. Þeir hefðu getað gert athugasemdir á sínum tíma.

Það eru fimm ár síðan síðast var skipað í Landsdóm. Ég veit ekki til þess að athugasemdir hafi verið gerðar þá. Mögulega töldu menn að þeir væru bara að úthluta merkingarlausum titlum til flokksgæðinga en ég get ekki trúað öðru en að fólk hafi velt fyrir sér fyrirbærinu um leið. Þarna var gott færi á að gera athugasemdir. Voru þá ekki einmitt allir sem nú verða mögulega ákærðir í lykilstöðu til að koma með gagnrýni þá?

Það er skítt að Finnur Ingólfsson, Halldór Ásgrímsson, Davíð Oddsson og aðrir sleppi en það kemur málinu ekki við. Það þýðir fyrst og fremst að við þurfum að passa að kerfið virki betur ef þetta gerist aftur.

Það er fáránlegt að draga inn í umræðuna mögulega ákæru á hendur Steingrími Joð. Það er bara skítleg hótun. Það er líka einfaldlega þannig að ef gögnin myndu benda til þess að hann væri sekur um brot þá ætti að draga hann fyrir Landsdóm líka. Það er ekkert flóknara en það kemur þessu máli ekkert við.