Gneistinn

Við fórum í bíó. Dark Knight hefur verið mikið hæpaður en ég var samt frekar efins vegna þess að mér fannst Batman Begins vera ofmetin. Ég held reyndar að þessi hafi verið betri. Hún hefur hins vegar marga galla. Aðalgallinn er að það komu of margir klæmaxar. Ég held jafnvel að þetta hefði getað verið betra ef þetta hefðu verið tvær myndir en ekki bara ein. Það er margt sem ég myndi vilja segja en mér er illa við að segja of mikið. Núna langar mig aðallega bara að sjá Batman Tim Burtons og bera saman Jack og Heath. Mig grunar að sá síðarnefndi hafi fengið meira hól en hann á skilið. En augljóslega er þetta líka bara smekksatriði.

Þessi mynd á fráleitt skilið þá stöðu sína að hafa hoppað beint á topp lista Internet Movie Database.

Ég fór á Indiana Jones í gær. Númer fjögur. Með Eygló. Ég er haldinn andúð á því að segja fólki of mikið frá myndum þannig að ég læt duga að segja að ég hafi verið sáttur. Mig grunar að eina leiðin til þess að verða sérstaklega óánægður með þetta sem bíóreynslu sé að ímynda sér að fyrstu þrjár hafi verið betri eða, öllu heldur, dýpri og innihaldsmeiri en þær voru í raun. Ég held samt að ég þurfi að sjá þessa aftur til að geta metið hana almennilega og hvernig hún passar inn í fjórleikinn.

Ég fór með hattinn í bíó eftir að hafa verið með hann í vinnu frá því að ég náði í hann. Fékk reyndar fáar athugasemdir miðað við hve kjánalegur mér fannst ég vera. Hvernig gengur fólk annars með hatta á Íslandi í þessum vindi öllum?

Hitti Bessa og Helga í bíó sem ég kynntist á G!Fest um árið. Ég á reyndar ennþá eftir að fullþakka þeim fyrir að taka að sér bakpokann minn þegar ég húkkaði far til Þórshafnar. Bessi var með hatt sem hann vann og svipu líka. Við Eygló sátum annars við hliðina á spjallgjörnu fólki sem þótti allt í lagi að rökræða hvað var að gerast á skjánum upphátt í stað þess að hvíslast eða bara þegja. Þau sem voru við hliðina á Eygló voru svona 9-10 ára gömul en fullorðið fólk hjá mér. Kannski er það helsta gæðamerki myndarinnar að ég lét þetta ekki fara neitt óhóflega í taugarnar á mér.

Ég var fullungur til að fara á Raiders og Temple en á ellefu ára afmælinu mínu (1990 fyrir þá sem vita ekki hvað ég er gamall) fór ég með Heiðari vini mínum á Last Crusade. Það var töluvert sport þar sem myndin var bönnuð innan tólf ára.

Við Eygló horfðum á myndirnar allar til að hita upp fyrir bíóferðina. Það sem kom eiginlega mest á óvart var að Temple of Doom hefur elst betur en ég hélt. Það sem böggaði mig mest við myndirnar voru öll þessi tilgangslausu dráp. Ég er greinilega orðinn viðkvæmur í elli minni.

En hvað um það. Farið endilega í bíó, þið skulið bara ekki ætlast til þess að myndin sé jafn góð og ykkur minnir að Raiders hafi verið fyrst þegar þið sáuð hana ung að árum.

Ég vann Indiana Jones hatt og svipu hjá MasterCard eftir að hafa keypt miða á myndina í forsölu. Látum það kunngjört að ég er ekki hattamaður. En ég er ekki heldur bílamaður og þó myndi ég ekki hafna því að keyra smá um í Delorean. Í dag geng ég því með hatt.

p.s. ekki líkja mér við Reyni Traustason.

Í kvöld horfðum við Eygló á Raiders of the Lost Ark. Við erum semsé farin að hita upp fyrir nýju Indy myndina.

Ætti ég frekar að blogga um hve heimskulegt mér finnst að tala um að bloggheimar logi af því að Moggabloggarar eru pirraðir? Ég tek fram að ég hef aldrei lokað á neinn bloggara hér á Truflun, ekki einu sinni Framsóknarmanninn.

Ég fór með Svenna og Eygló á Forgetting Sarah Marshall. Ég hló eins og hálfviti. Það voru hins vegar ekki allir jafn hrifnir, til dæmis náunginn sem fékk símhringingu, svaraði og spjallaði þar til að ég barði í sætið hans. Hann virtist hissa á pirring mínum.

Ég fékk hins vegar sjokk þegar við fórum og keyptum nammi. Fékk hálfgert deja vu. Minnti mig semsagt á atvik í neðanjarðarlestinni á leið heim á hótelið efti Q+PR tónleikana fyrir þremur árum. Hélt að ég myndi ekki sjá svona á Íslandi. Djöfull er ég reiður að við séum að verða svona samfélag. En við hverju er að búast þegar aðdáendur Thatcher og Reagan hafa fengið að stjórna svona lengi.

Þetta munnmakamyndband Marilyn Monroe sýnir að það er óneitanleg best að taka kynlíf sitt helst ekki upp nema á filmu. Það þarf allavega töluverðan tæknibúnað til að  setja svoleiðis á netið.

En hvað ætlar gaurinn sem keypti þetta að gera við þetta? Hann ætlar ekki að gefa þetta út. Ætli þetta sé fyrir steggjapartí?

Ég var að horfa á The King of Kong - A Fistfull of Quarters. Hún fjallar um keppni tveggja Donkey Kong spilara um að ná heimsmetinu í leiknum. Myndin er nokkuð skemmtileg. Hún er samt víst klippt á vafasaman hátt til að gera hana dramatískari.

Sjálfur hef ég aldrei verið aðdáandi Donkey Kong og ég skil það eiginlega betur eftir að hafa horft á myndina. Þetta er aðeins of brútal leikur.

Ef gerð yrði mynd um Martin Scorsese þá ætti Woody Allen að leika hann. Eftir að hafa séð trailerinn að Shine the Light núna nokkrum sinnum þá finnst mér þeir alveg voðalega líkir í háttum og talsmáta.

Við fórum á Stóra planið í kvöld. Þetta er voðalega skrýtið. Myndin virtist ekkert vita hvað hún væri eða hvert hún væri að fara en var samt nokkuð góð.

Mér þótti ég vera gamall þegar ég heyrði tvær unglingsstelpur ræða um Dumb and Dumber eins og einhverja fornaldarmynd. Ég yngdist aðeins þegar ég sá að Ármann er í fyrsta skipti að taka eftir náttbuxum utandyra tískunni.