Ég vann Indiana Jones hatt og svipu hjá MasterCard eftir að hafa keypt miða á myndina í forsölu. Látum það kunngjört að ég er ekki hattamaður. En ég er ekki heldur bílamaður og þó myndi ég ekki hafna því að keyra smá um í Delorean. Í dag geng ég því með hatt.

p.s. ekki líkja mér við Reyni Traustason.

Í kvöld horfðum við Eygló á Raiders of the Lost Ark. Við erum semsé farin að hita upp fyrir nýju Indy myndina.

Ætti ég frekar að blogga um hve heimskulegt mér finnst að tala um að bloggheimar logi af því að Moggabloggarar eru pirraðir? Ég tek fram að ég hef aldrei lokað á neinn bloggara hér á Truflun, ekki einu sinni Framsóknarmanninn.

Ég fór með Svenna og Eygló á Forgetting Sarah Marshall. Ég hló eins og hálfviti. Það voru hins vegar ekki allir jafn hrifnir, til dæmis náunginn sem fékk símhringingu, svaraði og spjallaði þar til að ég barði í sætið hans. Hann virtist hissa á pirring mínum.

Ég fékk hins vegar sjokk þegar við fórum og keyptum nammi. Fékk hálfgert deja vu. Minnti mig semsagt á atvik í neðanjarðarlestinni á leið heim á hótelið efti Q+PR tónleikana fyrir þremur árum. Hélt að ég myndi ekki sjá svona á Íslandi. Djöfull er ég reiður að við séum að verða svona samfélag. En við hverju er að búast þegar aðdáendur Thatcher og Reagan hafa fengið að stjórna svona lengi.

Þetta munnmakamyndband Marilyn Monroe sýnir að það er óneitanleg best að taka kynlíf sitt helst ekki upp nema á filmu. Það þarf allavega töluverðan tæknibúnað til að  setja svoleiðis á netið.

En hvað ætlar gaurinn sem keypti þetta að gera við þetta? Hann ætlar ekki að gefa þetta út. Ætli þetta sé fyrir steggjapartí?

Ég var að horfa á The King of Kong – A Fistfull of Quarters. Hún fjallar um keppni tveggja Donkey Kong spilara um að ná heimsmetinu í leiknum. Myndin er nokkuð skemmtileg. Hún er samt víst klippt á vafasaman hátt til að gera hana dramatískari.

Sjálfur hef ég aldrei verið aðdáandi Donkey Kong og ég skil það eiginlega betur eftir að hafa horft á myndina. Þetta er aðeins of brútal leikur.

Ef gerð yrði mynd um Martin Scorsese þá ætti Woody Allen að leika hann. Eftir að hafa séð trailerinn að Shine the Light núna nokkrum sinnum þá finnst mér þeir alveg voðalega líkir í háttum og talsmáta.

Við fórum á Stóra planið í kvöld. Þetta er voðalega skrýtið. Myndin virtist ekkert vita hvað hún væri eða hvert hún væri að fara en var samt nokkuð góð.

Við fórum á In Bruges í kvöld. Hún var góð. Ég hef séð alltof margar myndir undanfarið sem hafa verið að reyna að höndla svartan húmor en klúðrað því. Þarna tókst það. Maður hló og var um leið með samviskubit yfir að hlæja. Mæli alveg með henni. Hugsanlega er þó Juno betri.

Við ætluðum að skreppa á Juno á sunnudagskvöldið en fengum spilatilboð frá Ósk og Sverri sem við gátum ekki hafnað. Í staðinn fórum við í gær. Myndin fær tvo þumla upp. Mæli með henni.