Heri Joensen söngvari og gítarleikari kom í dag á spjallborð Týsaðdáenda og setti inn þessi stuttu skilaboð:

“I thought I’d let you know: we’ve booked studio time at Jacoh Hansen’s in February, to record our sixth studio album.”

Sem fyrr er ég spenntur.

Ég hef áður birt þessa blaðaklippu frá árinu 1994 en það er góð ástæða fyrir því að ég geri það aftur nú.

Um daginn fór Hafdís aftur á ball með Nýdanskri á árshátíð Menntaskólans á Akureyrar (sem kennari) og þar var víst sami liðsmaður hljómsveitarinnar til vandræða.

Það var meira en lítið skrýtið þegar við komum heim úr bíó (sólarlagsáhorfi) að heyra að Michael Jackson væri dáinn. Ég hlustaði á nokkur lög, á skammarlega fá, og kíkti á myndböndin sem fólk var að setja inn á Facebook. Ég var búinn að gleyma sumum lögunum og ég var svo sannarlega búinn að gleyma því hvað kallinn gat dansað. Maður er vanur endalausum myndböndum með stórum samhæfðum dansatriðum en þau eru bara brandari miðað við hvernig hann gat hreyft sig.

Ég setti líka sjálfur inn löngu útgáfuna af Thriller. Þegar ég var mjög ungur drengur laumaðist Hafdís systir mín til að sýna mér það myndband sem ég átti væntanlega ekkert að fá að sjá.

Ég á tvö lög með Jackson sem fáir eiga. Það er útgáfa af State of Shock þar sem Freddie syngur og There Must be More to Life Than This þar sem Jackson syngur. Þeir voru, áður en Jackson varð of furðulegur, góðir vinir. Það var MJ sem stakk upp á því að gefa út Another One Bites the Dust sem var mesti smellur Queen í BNA.

Það er líka ágæt saga til af því þegar Freddie heimsótti Michael á heimili hans sem var forveri Neverland. Freddie þótti lítið til koma, sjálfur eyddi hann peningunum í listaverk frekar en leikföng, og sagði: “What a waste, all that money, and no taste”.

Ég veit ekkert frekar en flestir hvort að Jackson var sekur um það sem hann var ásakaður um. Ég er hins vegar á því að maðurinn hafi átt mjög bágt. Hann varð of frægur of ungur og uppeldið sjálft var frekar vafasamt. Síðustu árin þá einfaldlega vorkenndi maður honum.

Ég ætla því nú frekar að líta til þess hvernig hann var þegar ég var lítill. Frábær söngvari og  lagahöfundur. Ég held að það sé betra.

Já, Týr er með nýja plötu: By the Light of the Northern Star. Og hún er góð. Kaupið hana.

Reyndar eru þeir bókstaflega með plötu því ég keypti líka svona “picture disc”. Vínyll með áprentaðri mynd. Það er svoltið gaman að eiga slíkt en ég efast um að ég skelli henni á plötuspilarann.

Samkvæmt pósti frá Napalm Records þá var í dag verið að senda mér eintak af By the Light of the Northern Star sem Týr er að gefa út. Formlegur útgáfudagur er í lok mánaðarins en það er betra að panta beint frá plötufyrirtækinu til að fá diskinn sem fyrst.

Ég hef þegar heyrt þrjú lög af disknum. Tvö heyrðum við Eygló reyndar á demóstiginu þegar við skutluðum Heri til Akureyrar í október. Ég er farinn að hlakka til að heyra restina.

Ég stóðst ekki mátið og keypti mér disk safndisk frá Napalm þar sem Týr er með þrjú ný lög. Ég var búinn að heyra eitt þeirra áður og hrifist. Annað hinna laganna er jafnvel ólíkara því sem Týr hefur áður sent frá sér en hitt er ákaflega fallegt instrumental. Bæði góð. Nýi diskurinn kemur út í lok maí og við á þessu heimili erum farin að hlakka verulega til.

Týr gefur út plötu núna í maí. Fyrsta lagið er komið á Myspace  síðuna þeirra. Það fer væntanlega sjálfkrafa af stað. Lagið markar svolitla stefnubreytingu. Týr hefur alltaf verið meira fyrir hægan metal en þetta lag er mikið hraðara. Það verður gaman að heyra plötuna í heild sinni. Hlustið endilega.

Mér þótti þetta líka fyndið:

Bono, söngvari hljómsveitarinnar, hefur sagt við bresku pressuna að hann og hinir úr hljómsveitinni ætli sér að njóta ferðarinnar til hins ítrasta. Ástæðan sé sú að þessi ferð kunni að verða hin síðasta. Larry Mullen trommari hefur jafnframt sagt að hann vilji að hljómsveitin hætti á toppnum.

Líklega hefur Larry Mullen komist yfir tímavél.