Þetta minnti mig á bekkjarfélaga minn úr Gagganum.

Þegar ég var í áttunda bekk í Gagganum sat ég við hliðina á náunga sem var sífellt með höndina ofan í buxunum sínum, endalaust, hann hélt því fram að hann væri að klóra sér en mig grunar að hann hafi nú fengið eitthvað meira útúr þessu. Ég hefði aldrei tekið í höndina á þessum strák né lánað honum nokkur skriffæri. Til þess að orða þetta einfaldlega ætti ég bara að nota orðið jukk, það var sú tilfinning sem kom upp í mér þegar ég var nálægt honum.

Aðrir bekkjarfélagar tóku eftir þessu og minntust á þetta við hann (ég hæddist sífellt að honum) en honum virtist alveg sama um það (og hann var þrátt fyrir allt frekar vinsæll), þetta var greinilega of gott til að gefast upp á þessu. Ég var feginn að sitja ekki við hliðina á honum í níunda bekk.

Sumt fólk er ekki mikið fyrir að láta taka af sér myndir, sumt fólk er yfirleitt bak við myndavélina.
Read more »

Ég er búinn að skanna inn svona 400 myndir síðan í gær, sjálfvirknin á skannanum gerir það að verkum að þetta er ekki eins leiðinlegt og þetta hljómar. Það er alltaf skrýtið að sjá hvernig maður tók heilllöng hlé frá myndatökum, stafræna vélin gerir mann mikið duglegri.

Ég tók annars eftir því að myndavélin sem ég átti var með skakkt mið, það vantar ótrúlega oft vinstra megin á myndunum.

Ég fann líka svoltið áhugavert, undir mynd sem ég hafði tekið af stelpu sem ég var skotinn í var blaðaúrklippa með handaboltaliðinu hennar, þetta hefur væntanlega verið þarna í 12-13 ár.

Þegar ég var að byrja í unglingavinnunni þá átti ég það til að fela peninga fyrir sjálfum mér. Það var alltaf gaman að finna fimmhundruð kall á veturna þegar ég var algerlega peningalaus. Ég faldi peningana til dæmis undir myndunum í myndaalbúminu og í myndarömmum.

Þegar ég var í grunnskóla, sjöunda bekk minnir mig, reyndi ég án árangurs að sannfæra bekkjarfélaga mína um að orðið nerd þýddi ekki busi einsog þeir héldu fram. Ástæðan fyrir því þeir héldu þetta er að titill myndarinnar Revenge of the Nerds var á sínum tíma þýddur sem Hefnd busanna eða eitthvað álíka.

Það er æðislegt veður úti, ég er verulega að spá í að skreppa út á eftir. Þetta er svona veður sem maður fer út í og finnur að maður er lifandi. Svona kemur alltof sjaldan fyrir í Reykjavík. Ég verð að játa að ég fékk smá heimþrá við að sjá hvernig veðrið hefur verið á Akureyri undanfarið. Þetta er svosem ekki skemmtilegt veður þegar maður þarf að komast í vinnuna eða skólann í þessu.

Þetta vekur upp minningar um kvöld eitt í mars 1996, þá var alveg villt og galið veður, mun verra en núna. Þá bjó ég í Kotárgerði (á Akureyri) og var nýbúinn að taka tvær vampírumyndir (Salem’s Lot og Innocent Blood minnir mig) á videoleigunni Videover í Kaupangi. Klukkan var að ganga ellefu eða tólf og allt í einu bankar Ásgeir upp á. Fyrr um daginn hafði mamma hans Ásgeirs þurft að skilja bílinn eftir út í Þorpi (við vorum á Brekkunni) og Ásgeiri datt það í hug að það var snjallt að fara að ná í bílinn. Mig grunar að Ásgeiri hafi langað á rúntinn. Jæja, ekki gat ég látið Ásgeir fara einan út í óveðrið þannig að ég ákvað að skella mér með. Ég klæddi mig vel en að vanda þá var ég bara í strigaskóm.

Við þurftum að fara uppeftir og fara eftir Hlíðarbrautinni, þar var töluvert af fólki fast í snjónum og við höfum örugglega reynt að hjálpa því eitthvað smá. Bíllinn var í götu rétt hjá verslunarmiðstöðinni Sunnuhlíð og við komumst þangað að lokum. Bíllinn fór ekki í gang og eftir smátíma þá gáfumst við upp og ætluðum að komast í skjól, það gekk ekki þannig að við snerum aftur að bílnum. Það tók á en við komum bílnum í gang og vorum ofsakátir.

Við ákváðum að fara ekki Hlíðarbraut vegna þess að færið þar var vonlaust og fórum þess í stað Hörgárbraut. Það var afskaplega snjallt þar sem Hörgárbraut er afskaplega langt frá þeim stöðum sem við bjuggum á. Við festumst náttúrulega á Hörgárbraut, rétt við Shell-nestið (Gellunesti). Við vorum verulega illa staddir en sem betur fer blokkuðum við götuna fyrir annari umferð þannig að þeir sem komu á eftir okkur hjálpuðu okkur af stað. Einhvern veginn náðum við síðan að komast heim, ég held að þetta ferðalag hafi tekið svona tvo tíma eða meira. Verulega misheppnað og heimskulegt en ótrúlega skemmtilegt.

Ef Ásgeir hefur einhverjar viðbætur eða leiðréttingar þá má hann koma með þær hér.

Bjarni Már talar um sýrðar athafnar sínar og félaga sinna í M.A. Ég veit að þónokkrir sem lesa síðuna mína þekkja Mella þannig að ég bendi þeim á að Melli kemur nokkuð vel og vandlega fyrir þarna.

Var áðan að skutla Eygló í skólann og hún benti mér á að allir fánarnir við Norræna Húsið voru í hálfri stöng. Ég giskaði réttilega á að Anna Lindh, utanríkisráðherra Svíþjóðar, hlyti að hafa dáið.

Hugurinn hverfur þá aftur til ársins 1986 þegar Olav Palme var myrtur. Finnst einsog ég hef séð sýnt frá jarðarför hans heima hjá ömmu og afa í Stekkjargerði.

Síðan man ég að ég var efst í stigaganginum í Stekkjargerði og heyrði að það var verið að tala um að Indira Gandhi hafi verið drepin. Þetta hefur verið rúmlega mánuði eftir að mamma dó.

Og án þess að hafa ætlað það er ég að fara að skrifa um ástæðuna fyrir því að þessi dagur ávallt verið sorgardagur hjá mér. Mamma dó fyrir 19 árum síðan, nákvæmlega tveimur mánuðum áður en hún hefði orðið þrítug… Hef ég styrk í að skrifa nánar um það? Neibb.

Særún minnist á spangir og í tilefni þess ætla ég að reyna [hér kom langt bil meðan ég hlustaði á Queen og skrifaði aðra færslu] að skrifa um það þegar ég var með spangir. Ég fékk spangir í maí 1992 ef ég man rétt og losnaði við þær í janúar 1993, átti að vera með þær í tvö ár en losnaði við þær mun fyrr einsog Hafdís systir mín.

Áður en ég fékk spangir voru tennurnar mínar skrautlegar. Framtennurnar að ofan voru glenntar í sundur, ég gat látið aðra augntönnina koma útfyrir einsog ég væri vampíra (ég sakna þess), neðrihlutinn var ekkert skárri. Langar eiginlega að fara til Teits og fá mótin sem hann gerði af tönnunum mínum áður en ég fór í tannréttingu.

Reyndar man ég mun minna eftir þessu tímabili en ég hélt, flóknar tannhreinsunaraðgerðir voru standardinn.

Ég fékk síðan góm eftir að ég losnaði að við spangirnar og er núna með fallegustu tennur í heimi.

Sem minnir mig á pirrandi þýðingar. Íslenskir þýðendur eru mjög góðir í því að þýða sífellt “retainer” sem spangir (“braces”) þegar þar er verið að tala um góm, pirrandi.