Gneistinn

Þessi Lord of the Flies þáttur á Skjáeinum er áhugaverður. Það var sérstaklega spes þegar yfirgribbustelpan líkti sjálfri sér við Bush. Í hvert skipti sem mér finnst þetta of mikið þá minni ég sjálfan mig á að væntanlega er þetta ekkert verra en venjulegar sumarbúðir fyrir krakka.

Það er merkilegt að þó að fólkið í Criminal Minds hafi aðgang að ótrúlegustu gagnabönkum en þegar það þarf að finna ákveðna bók þá er haft sambönd við fjögur bókasöfn sem þurfa voðalegan tíma til að fletta upp og finna bókina. Ég kíkti á netið og fann umrædda bók á The Library of Virginia á tveimur mínútum og ég á erfitt með að trúa að það taki langan tíma að finna eintakið. Kannski að það vanti bara bókasafns- og upplýsingafræðing í teymið þeirra.

Jæja, MA tapaði. Ég var reyndar farinn að hafa áhyggjur af því að þau myndu vinna með þetta kall utan úr sal hangandi yfir sér. Held að það hefði verið réttast að koma með aðra spurningu þegar þetta gerðist. En MA gekk vel þrátt fyrir allt. Og náttúrulega frábært að hafa tvær stelpur í liði sem kemst í úrslit. Vonandi að þetta brjóti ísinn og stelpur sjái að þær eiga fullt erindi í keppnina.

Það er líka rétt að taka fram að mér fannst Páll Ásgeir góður dómari með skemmtilegar spurningar. Allir dómarar hafa lent í einhverjum vafaatriðum og hann var bara óheppinn að það skyldi hafa komið í tæpri keppni.

Í grunnatriðum er það eina sem breytist við svona nafnabreytingar að starfsfólkið fær nýjar músamottur. Það er svo sem ágætt af því að 365 motturnar eru væntanlega orðnar nokkuð slappar.

En jú, það gerist líka að eitthvað markaðsfyrirtæki fær feitan bita fyrir að sannfæra toppana um hvað það sé nú sniðugt að breyta um nafn. Ekki dettur neinum í hug að nota þessa peninga til að bæta eitthvað innanhúss. Ætli það hafi nokkurn tímann gerst að markaðsfyrirtæki segi “sleppið heimskulegum auglýsingaherferðum og einbeitið ykkur frekar að því að bæta þjónustuna við viðskiptavini ykkar”? Mig grunar nefnilega að besta leiðin til að bæta ímynd fyrirtækis sé að gera viðskiptavinina ánægða. En ég hef aldrei lært markaðsfræði þannig að ég veit í raun ekkert.

Ármann, það er ljótt að plata fólk!

Jæja, við höfum lokið við að horfa á My So-Called Life. Við byrjuðum líklega í lok maí eða byrjun júní. Í allt eru þetta bara 17 þættir en við vorum líka að fara í gegnum Friends á sama tíma.

Díllinn var að Eygló horfði á Godfather í staðinn. Það tók mun fyrr af.

Þetta voru alveg ágætir þættir en stundum alveg kvöl og pína að horfa á. Unglingavandamál eru erfið áhorfs.

Það var ágætt sjónvarpskvöld í gær. Fyrst kom Gettu Betur. Ég studdi að sjálfssögðu MA. Það er líka óendanlega flott að tveggja stelpu lið sé að standa sig svona vel. Síðan er strákurinn Vopnfirðingur. Ég var nokkuð ánægður með þyngd og breidd spurninganna. Bara skemmtilegar.

Hjá Stebba er umræða í gangi sem byrjar með svona smávægilegum nördalegum athugasemdum um ónákvæmni í spurningum og fer síðan út í eitthvað skítkast út í Pál Ásgeir sem mér finnst ekkert eiga rétt á sér. Allir spurningahöfundar í Gettu Betur gera svona mistök og það er hluti af sportinu hjá nördum eins og mér að nappa þá. Allt í góðu gamni.

Á eftir Gettu Betur var mynd um bókavörð sem fór í svona Indiana Jones ævintýri. Hún var alveg skemmtilega hallærisleg en mér fannst að það hefði átt að vera meira af atriðum á bókasafninu. Annars þá sýndist mér þetta bókasafn ekki vera að fara eftir lögmálum Ranganathans. Vona að RÚV kaupi framhaldsmyndirnar.

Í kvöld er verið að sýna eðalmynd á RÚV, rétt á eftir Gettu Betur:

Bókavörðurinn - Leitin að spjótinu

The Librarian: Quest for the Spear

Bókavörðurinn - Leitin að spjótinu (The Librarian: Quest for the Spear) er bandarísk spennumynd frá 2004. Bókavörður reynir að endurheimta töfragrip sem stolið er af safninu þar sem hann vinnur. Við það nýtur hann aðstoðar konu sem er vel að sér í bardagaíþróttum.

Leikstjóri: Peter Winther
Aðalhlutverk: Noah Wyle, Sonya Walger, Bob Newhart, Kyle MacLachlan og Kelly Hu

Sýnt: Í kvöld 21.15

Aðalhlutverkið er eins og þið sjáið í höndum leikarans Noah Wyle sem er sjónvarpsáhorfendum að góðu kunnur úr þáttunum um Bráðavaktina. Einnig er Kyle MacLachlan áberandi en hann þekkjum við úr sjónvarpsþáttum eins og Aðþrengdar eiginkonur og Tvídrangar. Eðalskemmtun í gegn.

Annars geri ég ráð fyrir einhver gálaus safngestur hafi bara sett spjótið í vitlausa hillu. Krakkar mínir munið að láta bókaverði um að raða bókum (og vopnum) aftur í hillurnar. Týnd bók er glötuð bók!

Mér fannst Skaupið vel yfir meðallagi. Helsti gallinn var að Lost þráðurinn ekki allra og hefði því mátt vera styttra. En The Secret, Hitlersæskan og bloggdótið náðu alveg að bæta upp fyrir það.

Fyndið annars hvað fáir bloggarar hafa bloggað um Skaupið.

Það er einhver hryllingsþáttur á Skjáeinum. Það sem er hræðilegt við vondu mennina er að tennurnar þeirra eru voðalega gular.