Það er undarlegt að fólk lýsi því yfir að stærðin á landinu sem Kínverjar ætluðu að kaupa skipti ekki máli varðandi undanþágur. Að sjálfsögðu skiptir stærðargráða undanþágu ákaflega miklu máli þegar um er að ræða undanþágur frá lögum og reglum.

Ef við tökum nýlegt dæmi þá var kanadískum dreng vísað úr landi. Í því tilfelli hefði, ef ég man rétt, verið hægt að veita undanþágu. Hann var víst um tveimur mánuðum of ungur til að fá dvalarleyfi. Í því tilfelli var stærðargráðan á undanþágunni ákaflega lítil og á þeim forsendum hefði ég einmitt stutt hana. Tveir mánuðir til eða frá skipta voðalega litlu máli í þroska. Ef hann hefði hins vegar verið tveimur eða fjórum árum yngri en kveðið var á um þá hefði undanþágan verið stór. Um leið hefði opnast stór glufa fyrir alla þá sem eru á sama aldursbili vegna fordæmis. Lögunum hefur í raun verið breytt ef fordæmið stendur.

Að sjálfsögðu gildir það sama um kínversku landakaupin. Ef einhver utan EES vildi kaupa einhvern smáskika þá væri það lítil undanþága frá lögunum. Ef einhver ætlar að kaupa stórt landsvæði þá er fordæmið slíkt að lögin missa allt vægi sitt. Ef fólk er í sjálfu sér á móti lögunum þá á það að leggja til breytingu á þeim en ekki kvarta yfir því að farið sé eftir þeim.

Hin einfalda staðreynd er að ég treysti ekki kínverskum stjórnvöldum (af augljósum ástæðum) og ég treysti ekki því fólki sem er í náðinni hjá þessum mjög svo vafasömu stjórnvöldum. Ofan á þetta bætast sögur af undarlegum landakaupum Kínverja hér og þar í heiminum (ég var einmitt á áhugaverðum fyrirlestri Saskia Sassen þar sem fjallað var um þetta hjá á SIEF ráðstefnunni í vor) sem verða til þess að tortryggni mín vex enn frekar. Á maður að bæta við að fyrirætlanir um uppbyggingu á Grímsstöðum virðast ákaflega undarlegar? Ég sé allavega ekki hvernig þær áttu að geta gengið upp. Sér í lagi þegar menn eru farnir að spá hruni í kínverska hagkerfinu.

Þetta leiðir mig að áhugaverðum pistli Eiríks Arnar Norðdahl frá því í gær. Þar ber hann saman umfjöllun um heimsóknir vinstrimanna og verkalýðsforkólfa til Sovétríkjanna í fortíðinni og heimsóknir Íslendinga til Kína í nútímanum. Pælið aðeins í því sem hann skrifar.

Það er magnað að lesa um atkvæðagreiðslur Sjálfstæðisflokksins um að draga aðildarumsóknina til baka. Fyrst samþykkja menn það en hafna því tvisvar þegar atkvæðagreiðslan er leynileg og að lokum er einhver málamyndartillaga samþykkt sem er svona eiginlega gegn aðild en samt í raun ekki. Það er alveg spurning hvort hann Benedikt hefði ekki bara átt að bjóða sig fram til formanns gegn frænda sínum. Það hefði örugglega gengið upp ef atkvæðagreiðslan hefði verið leynileg.

Ég vil taka fram að ég er mótfallinn því að Sigmundur Davíð Gunnnlaugsson fari að drepa hvolpa. Bara svo það sé á hreinu.

Með góðum vilja er hægt að finna svona út (komment af bloggi Davíðs Stefánssonar):

Þú hlýtur að sjá að ástandið í þjóðfélaginu er mikið verra nú en fyrir tveimur árum. Og hverjum er það að kenna? Flokknum sem var hent burt úr ríkisstjórn fyrir tveimur árum?

Eða flokkunum sem eru búnir að sitja í ríkisstjórn síðan?

Hvernig í ósköpunum geta menn sannfært sig um svona vitleysu? Halda menn til dæmis að í kreppunni eftir hrunið 1929 þá hafi allt verið verst fyrstu mánuðina? Nei, að sjálfsögðu ekki. Hún varð mikið verri áður en ástandið fór að batna. Þegar Sjálfstæðisflokkurinn fór frá þá voru áhrifin einfaldlega rétt byrjuð að koma fram.

Trúir svona fólk í alvörunni þvælunni úr sjálfu sér?

Það þarf ekki að minna fólk á að það hvernig Bjarni Harðarson sturtaði sjálfum sér út af þingi með því að stinga félaga sinn í bakið. Því miður skolaði honum síðan á strendur VG og af einhverjum ástæðum komst hann á lista. Sorglegt en satt. En Bjarni er ekki hættur að plotta. Eftir að hafa birt færslu gærdagsins um aðferðir Evrópuandstæðinga við að taka yfir VGR fékk ég sögu.

Í síðustu viku var Bjarni Harðar á N1 á Ártúnshöfða mjög æstur að tala í símann og sagði “það verður bara að smala, þið verðið að smala á þetta helvíti”.

Reyndar hélt sá sem heyrði þetta að Bjarni væri að tala um smölun á þing ungra Framsóknarmanna um helgina en þar voru Evrópuandstæðingar líka að reyna að taka yfir. Sjálfur tel ég líklegra að Bjarni hafi verið að plotta um smölun á aðalfund VGR. Ég get ekkert fullyrt um sannleiksgildi sögunnar en ég veit að ungum Framsóknarmönnum brá við þetta.

Það er svo frábært að Bjarni Harðar sé kominn í VG.

Fyrir aðalfund VGR tók ég eftir að Facebook vinur minn Hjalti Sigurðsson boðaði komu sína þangað. Ég hélt satt best að segja að þetta væri brandari þar sem Hjalti er stjórnarmaður í Frjálshyggjufélaginu. En það var fyrir fundinn. Svona var greinilega smalað. Hjalti kom væntanlega á fundinn til að styðja félaga sína úr Ísafold, félagi ungra ESB andstæðinga, í kosningunum.

Svo heldur fólk því fram að það hafi verið einhver “grasrót” sem mætti þarna á fundinn. Skítabrögð og ekkert annað. Á í alvörunni að fara að stunda SUS aðferðir í VG (og fá SUSara í flokkinn til að kenna þær almennilega)? Ég get bara ekki trúað því að meðlimir VG samþykki að þessar aðfarir.

Ég veit ekki hvort ég er ekki að fylgjast nógu vel með eða hvað en ég sé ekkert um það sem ég hefði talið augljósu túlkunina á niðurstöðum skoðanakönnunarinnar frá því í gær. Sú túlkun er að fólk sé reitt yfir málflutningi stjórnmálamanna um Landsdóm. Ég gæti reyndar alveg trúað því að Framsókn sem hefur verið frekar óákveðin í þessu máli taki nú og stökkvi á það til að bjarga fylginu. Það gæti með stuðningi þingmanna Hreyfingarinnar orðið til þess að málið komist í gegn. Ef svo færi þá kæmi málið alveg skelfilega út fyrir Samfylkinguna sem er þó þegar farinn að lykta illa.

Það getur nú ekki talist góðs viti að ný stjórn VGR komist á með því að nota aðferðir sem hafa hingað til aðallega þekkst innan SUS og hjá vafasömustu karakterum Framsóknarflokksins.

Skv. könnun Fréttablaðsins er fylgi VG að aukast á ný. Merkilegt nokk þá er ekki jafn mikið gert úr því og þegar fylgi flokksins minnkaði fyrr í sumar.