Í dag er seinni dagur Stúdentaráðskosninga. Ég kaus Skrökvu í gær og hvet aðra til að gera hið sama.

Í vikunni var ég á ferðinni um Háskólann og sá einhvern náunga með Vökumerki vera að þvaðra um Skrökvu. Þetta var eiginlega orðrétt það sama og var alltaf sagt um Háskólalistann. Bara eitt málefni og svo framvegis. Það sem Stúdentaráð þarf á að halda meira en nokkuð annað er að það lyfti sér upp úr þessum leiðinda sandkassaslag sem hefur verið í gangi frá því löngu áður en ég kom í Háskólann. Það verður ekki gert án þess að sprengja núverandi kerfi í loft upp. Það verður ekki gert með því að kjósa Röskvu eða Vöku.

Stúdentaráð á að vera þrýstiafl í þjóðfélaginu. Það á að geta ýtt á Alþingi, Menntamálaráðuneytið og reyndar líka Háskólann sjálfan til að gera skólann betri. Það er ekki að gerast með núverandi kerfi.

Oft á tíðum dansaði Háskólalistinn á línunni með að slá öllu upp í grín en við völdum að fara ekki alla leið með það. Ég tel það hins vegar engan galla á Skrökvu að þau geri það. Það getur verið voðalega leiðinlegt að vera fastur á milli Röskvu og Vöku (hvernig er línan í laginu góða?) og því get ég ímyndað mér að hláturinn hjálpi mikið.

Grín eða ekki grín? Skrökva fékk tækifæri til að sýna sína liti á fyrsta ári sem var gert með því að mynda “þjóðstjórn” í Stúdentaráði. Ekkert minni- og meirihlutakjaftæði.

Farið (í Ugluna) og kjósið. Ef þið viljið öðruvísi stúdentapólitík er Skrökva eina valið.

Fjölnir og Arndís fengu þá dásamlegu hugmynd að hafa Háskólalistahitting á kosningavöku Skrökvu. Það var nokkuð vel heppnað og dáltið af kjarnafólki mætti þá það hafi tilfinnanlega vantað fólk eins Frey og Ella. Ég tók með gömul Háskólalistamerki sem höfðu verið á og í skrifborðinu mínu síðan við duttum út á sínum tíma. Við fengum bandið til að taka lagið Stuck in the Middle og komumst í mikið stuð. Síðan heilsaði ég snöggt upp á annan mann á lista Skrökvu sem heitir Viktor Orri. Ég kynnti okkur fyrir honum, bar honum kveðju okkar og gaf honum merki. Það sem gerðist næst kom mér á óvart. Það hópuðust til okkar Skrökvuliðar og meðal annars einn nemandi minn frá því í fyrra. Þau voru glöð að fá gömul Háskólalistamerki og virtust þekkja sögu okkar ágætlega. Þetta var eins og maður væri gömul stríðshetja.

Kosningarnar voru með öðru sniði en áður og var kosið rafrænt. Það var hins vegar ákveðið að gera úrslit kunngjörð klukkan ellefu. Þegar á leið fann ég fyrir gömul taugaóróleika sem fylgdi þessu hér áður fyrr. Rétt eftir ellefu sá maður að aðalfólkið í Skrökvu var að koma upp að sviðinu. Ég hlustaði á tölurnar og reyndi að reikna út. Vaka með um 2500, Röskva með ríflega 2200 og Skrökva með um 700. Ég var eiginlega búinn að sjá þetta út en síðan var sagt að þetta hefði farið 4-4-1. Skrökva er með oddamann alveg eins og fór í mínum fyrstu kosningum 2005. Þetta þýðir í raun að Skrökva er með 2 menn, Vaka 9 og Röskva 9 (af því að þetta er heimskulegasta kosningakerfi í heimi).

Háskólalistaborðið gladdist ógurlega vitandi að það þyrfti ekki að standa í þeirri vinnu sem bíður Skrökvuliða. Fyrir þremur árum dó Háskólalistinn á planinu við gamla Stúdentakjallarann sem síðan dó líka. Við gerðum hann aldrei upp. Ég veit ekki hvað olli. Líklega vorum við bara orðin svona þreytt á þessu öllu. Mér líður smá eins og uppgjörið hafi orðið í kvöld. Nýtt fólk hefur tekið við kyndlinum. Það mun vonandi taka eftir því sem við gerðum vel og einnig því sem misfórst hjá okkur. En þetta er góð tilfinning. Þetta var mjög fín afmælisgjöf.

Réttari tölur:

Úrslit kosninga til Stúdentaráðs liggja fyrir og ljóst er að meirihlutinn féll. Röskva fékk 2263 atkvæði og fjóra menn kjörna. Vaka fékk 2424 atkvæði og fjóra menn kjörna. Skrökva fékk 745 atkvæði og 1 mann kjörinn.

Í kosningu til Háskólaráðs fékk Röskva 2272 atkvæði, eða 50,04% en Vaka fékk 2268 atkvæði eða 49,96%. Á úrslitunum sést að stærri fylkingarnar tvær voru mjög jafnar.

Kosningaþátttakan var 39,5% eða 5% meiri en í fyrra. Kosningarnar í ár voru rafrænar.

Ég hef fylgst með stúdentapólitík í Háskóla Íslans síðan árið 2003 og var virkur í henni sem meðlimir Háskólalistans frá 2005-2007.

Vaka er samansafn af óháðum stúdentum sem munu flestir, um leið og ferli þeirra í stúdentapólitík lýkur, átta sig á því að þeir eiga samleið með Sjálfstæðisflokknum og verður frami þeirra svo snöggur innan flokksins að manni gæti dottið í hug að þar sé litið á vinnu innan Vöku sem starf fyrir flokkinn.

Röskva fer hins vegar ekki í felur með tengsl sín við stjórnmálastefnur.

Skrökva hæðist að öllu kerfinu sem sýnir að þeir skilja það betur en gömlu hreyfingarnar.

Ég hef, í fyrsta sinn frá 2004, ekki kosningarétt, en ég myndi kjósa Skrökvu og vona að sem flestir geri það.

Ég var að fá auglýsingu í símann minn:

Kæri hàskolanemi, til lukku med proflok. Viljum benda à 90s profloka-fögnud H.I. à Nasa i kvöld. – Gledilegt Sumar: SHI, AM-EVENTS & Bacardi

Ég er bannmerktur bæði í símaskrá og þjóðskrá og ætti því ekki að fá neitt svona en Stúdentaráð er þarna að nota skrár Háskólans til að senda mér þessa auglýsingu. Um leið nýta þeir tækifærið til auglýsa áfengi. Ég er ekki glaður.

Ég hef undanfarið verið að hneykslast yfir póstum frá Stúdentaráði þar sem stúdentar eru hvattir til að skrifa undir undirskriftarlista gegn  bílastæðisgjöldum við Háskóla Íslands. Ég vil bílastæðisgjöld þar. Ég vil minnka mengun og umferð bíla.

Ég hvet því nemendur Háskóla Íslands til að skrifa undir þennan undirskriftarlista til stuðnings því að bílastæðisgjöld verði, með ákveðnum skilyrðum, tekin upp á svæði skólans.

Vökuliðar réðu kærasta formanns SHÍ sem framkvæmdarstjóra. Mér finnst bara eitthvað svo klikkað láta sér detta þetta í hug. Það að sækja um þegar kærastan er formaður er bara svo út í hött. Jafnvel þó hann væri hæfastur væri þetta bilað.

En stúdentar kusu þetta lið yfir sig. Þeir hefðu kannski átt að hugsa sig betur um. Líklega gera þeir það á næsta ári.

Þið getið lesið um þetta:

Röskva gagnrýnir, Vaka “svarar”, Röskva svarar, Frétt á Stúdent.is (mikið þoli ég ekki vefsíður sem heita urlinu sínu).

Ég rakst á frétt á Vísi sem er nær eins og frétt á Stúdent.is um Stúdentaráðskosningarnar. Þar hefur fréttamaður náð stórkostlegum hæðum í rannsóknarblaðamennsku og segir:

Betri kjörsókn var í ár eða 1179 atkvæðum meira en í fyrra þegar 3446 kusu til stúdentaráðs og bar þá Röskva sigur úr býtum með 6 atkvæða mun.

Jahá, fleiri kusu í ár en fyrra og því betri kjörsókn? Eða er einhver misskilningur hér á ferð? Gleymir fréttamaðurinn að taka inn að frá síðustu kosningum hefur heill skóli verið innlimaður í HÍ og þar að auki fjölgað í nemendahópnum?

Í frétt RÚV stendur líka:

Kjörsókn var 40%.

 Sem er önnur tala en ég nefndi í morgun. Á Stúdent.is segir:

Vaka fékk 2342 atkvæði eða 52,25% atkvæða til stúdentaráðs og Röskva fékk 2149 atkvæði eða 47,75 %. Auðir og ógildir seðlar voru 144. Alls kusu 4625 af þeim 13.679 sem voru á kjörskrá.

Ef við reiknum þetta út 4625 deilt með 13679 fáum við 33,8%. RÚVarar eru álíka góðir í námundun og ríkiskirkjufólk.

Í fyrra var kjörsókn 34,64% og var hún því örlítið verri í ár en í fyrra en þó á svipuðum slóðum og yfirleitt.

Þetta er sumsé vönduð rannsóknablaðamennska á öllum vígstöðvum.

Vaka sigraði í Stúdentaráðskosningum. Maður hefði haldið að sú staðreynd að stór hluti þeirra sem hafa undanfarið komið Íslandi ofan í ræsið séu gamlir Vökuliðar hefði einhver áhrif á þetta en svona er þetta. Maður verður núna bara að þakka fyrir að Menntamálaráðherra er til vinstri og vona að hún haldi sínu starfi eftir kosningar.

Ég sá eina Vökumanneskju halda því fram að Röskva hefði klúðrað námslánamálum. Kommon. Það var Gunnar Birgisson sem stjórnaði því hvernig þeir samningar komu út og hann er flokksfélagi meirihluta þeirra sem hafa farið í framboð fyrir Vöku (þeir ganga ekki í flokkinn fyrren eftir að þeir hætta í stúdentapólitíkinni til að segjast vera óflokksbundnir).

En eins og venjulega er aðalniðurstaðan sú að stúdentar hafa ekki áhuga á stúdentapólitík. Kjörsókn var bara tæplega 34%. Kosningakerfið sjálft er ónýtt, bjánalegt og ógegnsætt.

Í dag nennti ég ekki að kjósa sem er fínt því að núna er ég svo fúll að ég hef ákveðið að skila auðu.

Stúdentaráðskosningarnar í ár gætu orðið skemmtilegar. Vaka ætti að vera lömuð vegna þess að þessi fylking hefur augljóslega uppeldisstöð útrásarvíkinga og frjálshyggjufalsspámanna. Síðan dettur inn Öskra sem er nýtt afl sem passar vel við tíðarandann.

En ég hef ekki enn heyrt staðfestingu á sérframboði nemenda úr gamla KHÍ. Slíkt framboð væri vel skiljanlegt þegar þau koma skyndilega inn í þetta undarlega stúdentapólitíkurkerfi sem við höfum hér í HÍ.

Ætli þetta endi kannski ekki bara með því að Vaka og Röskva myndi aftur saman meirihluta með það að höfuðmarkmiði að verja kerfið? Eins og síðast.

Ég ákvað núna áðan að sjá hvað væri að gerast hjá Röskvu og Vöku og kíkti á heimasíður þeirra. Það er í gangi deila um bílastæðagjöld. Það er hægt að giska hvar menn standa. Vaka vill greinilega eyða peningum Háskólans í bílastæði frekar en menntun á meðan Röskva vill blóðmjólka stúdenta sem koma á bílum sínum í skóla. Ég umorða skoðanirnar örlítið en ekki mikið. Þetta er ekki það sem greip mig.

Það sem greip mig er að þó að um ritdeilu sé að ræða dettur höfundur/ritstjórum ekki í hug að vísa á greinina sem verið er að svara. Þetta kom þó ekki á óvart. Þetta er vaninn. Háskólalistinn lagði mikið upp úr því að vísa á greinar sem var verið að svara á vefnum og hafði líka almenna hlekki á bæði Röskvu og Vöku. Þetta var byltingarkennt í stúdentapólitíkinni en stúdentar kunnu ekki gott að meta og sitja uppi með kerfi sem þeir eiga flestir skilið.

Það var rifjast upp fyrir mér gælumál hans Jakobs innan Háskólalistans. Hann reyndi ítrekað að fá framboðið til að berjast fyrir bílastæðisgjöldum á Háskólasvæðinu. Flestir töldu að hvað sem öðru liði yrði slíkt stefnumál til að drepa Háskólalistann. Jakob hélt hins vegar að þetta myndi sýna að við værum ábyrg og við myndum fá atkvæði út á það þannig. Almennt eru stjórnmálamenn ekki jafn bjartsýnir á innræti kjósenda sinna og hann Kobbi.

Ég verð að játa að ég gleðst aðeins yfir því hve lítill munur var í kosningunum á Vöku og Röskvu. Það hefur nefnilega svo oft verið sagt að Röskva hafi “átt” atkvæðin sem Háskólalistinn fékk. Núna er enginn Háskólalisti en þó vinnur Röskva með minni mun en í fyrra. Engin á atkvæði Háskólalistans nema helst hann sjálfur. Ef maður lítur yfir úrslitin þá er munurinn á kjörsókn í ár og í fyrra eiginlega eins og að fjöldi stúdenta sem kaus áður hafi ekki séð neinn vænlegan fulltrúa fyrir sig nú og því setið heima. Hverjir ætla að sjá um endurreisn Háskólalistans?

Annars óska ég Röskvufólki til hamingju með sigurinn og ég er spenntur að sjá þau standa við allt sem mér var lofað í símtali gærdagsins.

Rétt í þessu var verið að hringja í mig frá Röskvu. Það var einhver nýliði sem ég kannaðist ekki við og kannaðist ekki við mig sem lenti í þessu. Ég ákvað að vera harður við hann og yfirheyrði hann um hitt og þetta. Hann var ekki ánægður þegar ég útskýrði fyrir honum að ég væri fyrir löngu búinn að kjósa. Þarna fóru áttu mínútur sem hann hefði getað nýtt í að hringja í einhvern annan til að drífa á kjörstað rétt fyrir lokun.

Skilaboðin frá mér eru skýr: Ég vil ekki láta hringja í mig.

Á leiðinni út hitti ég síðan Elías, fyrrverandi formann Stúdentaráðs sem var að kjósa. Hann strikaði ekki jafn marga út og ég.

Það er merkilegt hvaða þessar Stúdentaráðskosningar eru afskaplega lítið merkilegar þegar maður stendur fyrir utan þær. Þegar maður var inn í hringiðunni fannst manni alltaf vera að koma upp einhver mál sem gætu haft áhrif á kjósendur. Þegar maður horfir á þetta úr fjarlægð sér maður að þessi atriði skipta enga máli utan þess hóps sem stendur í baráttunni.

Annars væri gaman ef maður myndi sjá nærri jafn mikla orku í starfi Stúdentaráðs og er í starfi þessara fylkinga tveggja. En ætli það þreyti fólk ekki voðalega að þurfa að halda uppi þessu starfi.

Ég kaus.

Fyrsta krítería í Stúdentaráðskosningum er að skoða hvort að einhverjir vinir og kunningjar séu í framboði. Önnur krítería er að finna einhvern í sama námi. Það eru nokkrir vinir og kunningjar á Stúdentaráðslista síðasta árs hjá Röskvu og Vöku. Röskva hefur þó vinninginn þar. Röskvufólið sjálft er bæði vinur og er í sama námi. Þar með valdi ég að kjósa Röskvu til Stúdentaráðs. Færri eru á listanum til Háskólaráðs af vinum en þó er mér alltaf hlýtt til hennar Sigrúnar Ingibjargar. Þannig að Vaka fékk atkvæði mitt þar. Ég notaði í báðum tilfellum rétt minn til að breyta röð frambjóðanda.

Svoleiðis. Ef ég verð af einhverjum sökum aftur í skóla eftir ár þá vona ég að þriðji valkostur, sem væri hugsanlega endurfæddur Háskólalisti, verði í framboði. Það var líka svo gaman að hafa lista “gamals” fólks sem var meira og minna utan af landi.

Bryndís Ísold tjáir sig um Stúdentaráðskosningar sem fara fram í dag og á morgun. Hún segir “mér finnst eitt helsta baráttumál Vöku í besta falli kjánalegt.  En það gengur út á að tryggja það að stúdentaráð tjái sig ekki um mál sem ekki snúa algjörlega beint að hagsmunum stúdenta.” Ég reyndi að finna þetta mál á heimasíðu Vöku en þar sést það ekki. Líklega eru Vökuliðar ekki sammála Bryndísi um að þetta sé eitt helsta baráttumál þeirra.

Þetta var hins vegar eitt helsta baráttumál Háskólalistans sem ákvað að sitja hjá í þessum kosningum. Við töldum það ekki á verksviði Stúdentaráðs að tjá sig um mál sem ekki vörðuðu hagsmuni stúdenta.

Það er rétt sem Bryndís segir að stúdentar hafi víðsvegar um heim verið í fararbroddi í andófi. Það sem Bryndís lítur framhjá eða veit ekki er að oftast hefur slíkt andóf verið mjög tengt hagsmunum stúdenta. Í Frakklandi árið 1968 voru helstu baráttumál stúdenta umbætur á menntakerfinu. Atvinnumál stúdenta að loknu námi voru líka ofarlega.

Þegar stúdentar hafa verið í fararbroddi í andófi um mál sem ekki tengjast hagsmunabaráttu stúdenta beint þá hefur það yfirleitt verið þannig að um hefur verið að ræða hópa stúdenta en ekki hagsmunafélög. Oft hafa þetta verið hópar róttækra vinstrisinnaðra stúdenta. Þeir höfðu ekki verið kosnir til starfa af stúdentum skóla sinna.

Í praxís virkar Stúdentaráð yfirleitt þannig að Vaka eða Röskva fær aðeins fleiri atkvæði og getur meira og minna ráðið öllu. Venjan er líka sú að hægrimenn kjósi Vöku og vinstrimenn Röskvu. Röskva er opinberlega vinstrisinnuð. Vökuliðar fatta hins vegar ekki að þeir eru hægrimenn fyrren að þeir eru hættir í stúdentapólitík og ná oft merkilega fljótt að vinna sig upp innan Sjálfsstæðisflokksins. Maður gæti haldið að innan Sjálfsstæðisflokksins sé litið svo á að starf innan Vöku sé ígildi til dæmis starfs innan SUS. Þetta þýðir að þegar Stúdentaráð tjáir sig um þjóðmálin til dæmis þá eru allar líkur á að stór hluti stúdenta sé ósammála því sem ráðið segir. Stúdentaráð hefur í raun ekkert umboð frá kjósendum sínum til að fara út fyrir hagsmunabaráttu stúdenta.

Það eru ýmis vafamál í þessu. Til dæmis nefnir Bryndís skipulag Vatnsmýrarinnar. Ég er sammála henni um að þau mál séu á sviði Stúdentaráðs. Það hvort að flugvöllurinn eigi að fara eða vera er ekki skýrt hagsmunamál stúdenta. Það fá meira byggingarland fyrir Háskólann er vissulega stúdentum í hag en aftur á móti treysta margir landsbyggðarstúdentar á flugvöllinn til að komast til og frá Reykjavíkur. Nú gæti önnur hvor fylkingin sett það sem kosningamál að flugvöllurinn færi og fengi þá umboð til slíks ef hún fengi meirihluta. Stúdentaráð hefur hins vegar engin völd í þeim málum og slíkt væri einungis táknrænt. Í undantekningartilfellum geta utanríkismál verið á könnu Stúdentaráðs. Til dæmis þegar ráðist er á tjáningarfrelsi stúdenta í erlendum skólum.

Ef þetta væri eitt helsta baráttumál Vöku þá myndi ég hugsanlega kjósa þau út á það. En ég sé þau ekki leggja áherslu á það þannig að ég hef enga ákvörðun tekið. Mig grunar reyndar að ástæðan fyrir því að Vaka hefur stundum talað um þetta sé fyrst og fremst vegna þess að skoðun hægrimanna á þjóðmálum og sérstaklega alþjóðamálum sé ekki það vinsæl meðal stúdenta að þeir vilji nota þau á þessum vettvangi.

Ég kýs væntanlega á eftir. Reyni að ákveða mig í millitíðinni.

Það verður áhugavert að fylgjast með Stúdentaráðskosningunum af hliðarlínunni. Bæði Röskva og Vaka hafa víst kynnt lista sína en fyrrnefndi klúbburinn er að reyna að halda sínum leyndum.  Ég sem þarf að ákveða hvort og hvorn listann ég kýs. Augljóslega er munurinn enginn á stefnunni þannig að maður verður að meta fólkið.

Reyndar hef ég heyrt að allavega eitt annað framboð hafi verið í undirbúningi og það verður gaman að heyra hvernig það gengur.

Fólk veltir fyrir sér kenningum um það hvers vegna Stúdentaráðskosningarnar fóru eins og þær fóru.

Með fylgi Háskólalistans þá held ég að það sé tvennt sem skipti aðalmáli.  Í fyrsta lagi var Háskólalistinn stofnaður til að vinna gegn kerfi sem hefur í raun ekki verið til staðar síðustu tvö ár (og fólk áttaði sig ekki á að við höfðum lamað kerfið).  Í öðru lagi, og ég tel þetta mikilvægara, þá vorum við of fámenn í kosningabaráttunni og gátum því lítið gert.  Eggert bjargaði hins vegar því sem bjargað varð.

Á lokasprettinum þá er eitt sem ég held að hafi hugsanlega komið með illa út fyrir Vöku.  Það að fá viljayfirlýsingu um lóðir fyrir Stúdentagarða frá Villa borgarstjóra tveimur dögum fyrir kosningar og dreifa mynd af honum að taka í höndina á Sigga formanni var ekki góð hugmynd.  Vaka hefur verið að reyna að losna við hægri stimpilinn og hefur staðið sig ágætlega í því.  Lóðamálið kom hins vegar einfaldlega þannig út að Sjálfsstæðisflokkurinn væri að gefa Vöku loforð um Stúdentagarða í kosningagjöf.