Gneistinn

Það pirrar mig alveg gífurlega að festast inn í römmum á vefsíðum. Þetta gerist til dæmis á Eyjunni þegar um er að ræða bloggara sem eru kenndir við það vefsvæði en hýs blogg sín annars staðar. Þetta virðist aðallega gert til þess að rétt slóð sjáist í vafranum. Mikið auðveldari og smekklegri leið væri að úthluta þessum útlægu Eyjubloggurum lógói með hlekk sem þeir myndu planta á síðuna sína.

Stundum þarf maður ekki að lesa nema örfáar bloggfærslur til að komast að þeirri niðurstöðu að mannkyn sem inniheldur slíka fávita hljóti að vera dauðadæmt.

Eygló sagði mér í gær að bloggið mitt væri orðið leiðinlegt. Ég sagði henni að ég væri alveg sammála. Reyndar var ég þá nýbúinn að setja inn færsluna hér að neðan sem er tilraun til að bæta mig. Það er fátt leiðinlegra heldur en blogg sem reyna að vera einhvers konar fjölmiðill. Svoleiðis má alveg koma á milli en blogg eiga náttúrulega fyrst og fremst að fjalla um fræga fólkið sem maður hefur hitt, teiknimyndasögur sem maður hefur lesið og hvaða heimilistæki eru biluð. Stefna mín í dag er að blogga um allt þetta þrennt.

Ég þarf samt að fá útrás á nokkrum atriðum fyrst:

• Góð staða Samfylkingar og VG í Reykjavík er ekki hrós til þeirra flokka heldur fyrst og fremst diss á hina flokkana.
• Ég ætla ekki að horfa á Ólympíuleikana. Það er ekki vegna stjórnmála heldur vegna þess að mér leiðist að horfa á flestar íþróttir. Ég hef ekki horft á Ólympíuleikana síðan 1996 og fer ekki að byrja á því núna.
• Ég er ekkert óhóflega hrifinn af því hvernig fréttirnar eru settar á hliðarrein BloggGáttarinnar. Mér finnst þetta ekki þægileg leið til að skoða fréttir. Það vantar aðeins meiri möguleika á því að notendur stilli þetta sjálfir.

Eydís vinkona mín, sem ólíkt mér lærði einhverja írsku á Írlandi, segir að cuil þýði fluga en ekki horn eða viska. Þannig að leitarvélin nýja heitir fluga. Það er skondið.

Ég hef ekkert hæðst að Moggabloggurum undanfarið. Ætti ég að gera meira af því?

Cuil er ný leitarvél. Mér finnst hún við fyrstu sín ekki spennandi. Hins vegar er á upplýsingasíðunni mynd af steinhring á Írlandi sem ég heimsótti í fyrra. Ég man ekki hvað hann heitir en hann var ekkert langt frá Kenmare (gúgglaði og fann nafnið: Uragh). Það er annars skondið að hér er því haldið fram að cuil þýði ekki viska eins og haldið sé fram í kynningu á leitarvélinni heldur horn.

Það vakti kátínu mína að lesa upphafsorð greinar Jónínu Ben í Mogganum í dag. Hún byrjar:

VOLTAIRE skrifaði á 16. öld…

Ó, en gaman. Það að finna tilvitnanir í merka menn á netinu og nota þær til stuðnings máli sínu er nú mikið stunduð íþrótt. Ef það er vel gert þá gæti maður litið út fyrir að vera snjallari en maður í raun er. Allavega betur lesinn. Hugsanlega var þetta einhvern tímann þannig að tilvitnanir voru aðallega notaðar af þeim sem höfðu fundið þær í frumheimildum en sú tíð er löngu liðinn.

Ég ætla ekki að segja að tilvitnanir geti ekki verið skemmtilegar, þær eru það oft, en þær eru almennt merki um ófrumleika. En þeir sem nota tilvitnanir í merka menn geta lent í vandræðum ef þeir þykjast vita eitthvað meira um þá. Maður gæti til dæmis kynnt tilvitnun til sögunnar og gert merkilega manninn tveimur öldum eldri en hann í raun er. Það væri nú neyðarlegt og afhjúpandi um almennt þekkingarleysi á fræga kallinum. Greyjið Jónína. Annars þá ætti að svara efni greinarinnar efnislega en það geri ég líklega ekki.

Annars sagði Voltaire líka eitthvað á þá leið að sniðug tilvitnun* sannaði ekki neitt.

Eða sniðugt orðtak, ég er ekki viss þýðinguna. Og ég fann þetta með því að leita á netinu en allavega hef ég lesið** Voltaire og veit hvenær hann var uppi.

**Bara eina bók þó.

Að mínu mati er það besta við Firefox 3 að þegar hann er að bjóðast til að muna fyrir mann lykilorð þá getur maður fyrst séð hvort maður hafi slegið það inn rétt og því festast ekki inn eitthvað mismunað rugl.

Í Kaupmannahöfn sá ég nærbuxur sem minntu mig á Ármann Jakobsson. Þær voru af týpunni Björn Borg. Eigandinn var nefnilega svo stoltur af þeim að ég sá þær vel og vandlega. Enda er það væntanlega tilgangslaust að eiga Björn Borg nærbuxur ef það vita ekki allir af því.

Það var orðið full langt síðan ég nefndi Ármann hér á nafn og sumir gleðjast örugglega við endurkomu hans hingað.

Ég held að það sé met að finna svona tímabil á blogginu mínu. Ég finn bara litla þörf til að tjá mig þó ég sé alveg nettengdur.

En mig langar að fagna nýju starfi Röskvufólsins. Það er ávísun á skemmtilegt blað. Við erum ennþá að plotta Ísafjarðarferð og þá hugsanlega jafnvel að gista þar eina nótt. En ekkert ákveðið.