Gneistinn

Eggert klukkaði mig og ég tek því að sjálfssögðu.

1. Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina:
- Bókavörður hjá Þjóðarbókhlöðunni og Borgarbókasafni
- Starfsmaður í Efnaverksmiðjunni Sjöfn
- Uppvaskari á Kringlukránni
- Perusölumaður í Glóey

2. Fjórar íslenskar bíómyndir sem ég held upp á:
- Sódóma Reykjavík
- Englar alheimsins
- Astrópía
Ég held að ég geti ekki nefnt fleiri.

3. Fjórir staðir sem ég hef búið á:
- Akureyri (1979-2001)
- Reykjavík (2001- )
- Cork (sept-des 2007)
- Borgarnes (sumar 1997)

4. Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
- London
- Edinborg
- Færeyjar
- Borlänge
5. Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:
- Boston Legal
- Dexter
- Veronica Mars (sælla minninga)
- How I met Your Mother
6. Fjórar síður sem ég skoða daglega:
- BloggGáttin
- Vantrúarspjallið
- VefMogginn
- Vefpóstinn minn

7. Fernt sem ég held upp á matarkyns:
- Mexíkanskur kjúklingaréttur
- Lasagne (mitt)
- Pizza (mín)
- Kebab (sænskt eða n-írskt)
8. Fjórar bækur sem ég hef oft lesið:
- American Gods eftir Neil Gaiman
- The Fandom of the Operator eftir Robert Rankin
- Dirk Gently bækur Douglas Adams
- Mort eftir Terry Pratchett
9. Fjórir staðir sem ég myndi helst vilja vera á núna:
- Heima
- Cork
Get eiginlega ekki nefnt fleiri staði.

10. Fjórir bloggarar sem ég klukka:
- Eygló Traustadóttir
- Hafdís Inga
- Hjörvar Pétursson
- Dagbjört Guðmundsdóttir

Þar sem ég fékk nýlega leiðinlega flensu kíkti ég á blogg um slæmt flensuafbrigði. Þaðan var vísað á frétt Daily Mail þar sem talað er um flensu í Ástralíu þar sem hundruð hafi látist. Nú er Daily Mail ekki besta blað í heimi svo vægt sé til orða tekið. Ég kíkti því á athugasemdirnar sem fylgdu blaðinu. Þar var fjöldinn allur af Áströlum að tjá sig um að þeir hefðu aldrei heyrt um þessa morðflensu sem átti að hafa gengið þar. Ég held að ég geti því verið rólegur.

En svona ættu fréttaathugasemdir að virka. Nú eru einstaka Moggabloggarar sem í raun og veru stunda að bæta við eða hrekja fréttir en maður tekur varla eftir þeim fyrir þeim sem annað hvort endursegja fréttirnar eða koma með heimskulegar upphrópanir. Þetta fréttabloggskerfi er ekki að virka hjá þeim af því að þeir leyfa fólki sem er fyrst og fremst að reyna að vekja athygli á sjálfu sér að nota þetta óhindrað. Hugsanlega mætti kalla þetta ritskoðun en fyrst og fremst er þetta gæðastjórnun. En Mogginn væri reyndar líklegastur til að birta bara blogg frá þeim sem hafa skoðanir sem henta honum þannig að líklega væri slíkt kerfi dauðadæmt frá upphafi.

Alveg finnst mér fáránlegt að stofna einhvern Facebook hóp til höfuðs Stebba Fr. Ég ætlaði reyndar að skoða hann en hef ekki fundið. Ef einhverjir Facebook vinir mínir hefðu gengið í hann þá sæi ég hann líklega en væntanlega eru þeir yfir það hafnir.

Hins vegar hafna ég því með öllu að ekki megi skjóta á Stebba Fr. fyrir bloggstíl hans. Fólk er að segja að maður ráði hvort að maður lesi hann eður ei en hann velur, ásamt svo mörgum Moggabloggurum, að setja sjálfan sig inn sem kommentara á Moggafréttir. Um leið og sú ákvörðun hefur verið tekin þá er maður ekki lengur bloggari út í bæ heldur hluti af fréttaflutningnum. Þetta fólk setur sig upp sem álitsgjafa á fréttirnar og ekkert eðlilegra en gagnrýna slíkt eftir innihaldinu. StebbiFr er líklega duglegastur af þessum ólaunuðu álitsgjöfum Morgunblaðsins og fær athygli eftir því. Satt best að segja er hann fyrir mér meira áberandi hluti Morgunblaðsins heldur en ritstjóri blaðsins og blaðamenn þess.

Síðan má held ég alveg skjóta á málflutning hvaða bloggara sem er þó þeir séu ekki að setja sig á stall með því að kommenta á fréttirnir hjá Mogganum. Það hefur til dæmis enginn þurft leyfi til að skjóta á mig.

Bloggfærsla Hnakkusar sem greinir umræður barnalendinga um væntanlega tilraunir CERN er einhver sú fyndnasta sem ég hef nokkurn tímann lesið. Það er nauðsynlegt að lesa hana.

Svarthol heimskunnar

Hallurmagg er Moggabloggari. Í morgun skrifaði hann færslu þar sem hann sagði að nýji meirihlutinn væri ekkert meira ólýðræðislegur en síðasti meirihluti R-listans og hélt því fram að sá hefði haft minni en helming atkvæða á bak við sig. Ég var á því að þetta væri rugl og fletti upp kosningatölunum og skrifaði komment við færsluna. Núna er færslan horfin og athugasemd mín með. Það er greinilega of mikið mál að játa að maður hefur rangt fyrir sér.

Það pirrar mig alveg gífurlega að festast inn í römmum á vefsíðum. Þetta gerist til dæmis á Eyjunni þegar um er að ræða bloggara sem eru kenndir við það vefsvæði en hýs blogg sín annars staðar. Þetta virðist aðallega gert til þess að rétt slóð sjáist í vafranum. Mikið auðveldari og smekklegri leið væri að úthluta þessum útlægu Eyjubloggurum lógói með hlekk sem þeir myndu planta á síðuna sína.

Stundum þarf maður ekki að lesa nema örfáar bloggfærslur til að komast að þeirri niðurstöðu að mannkyn sem inniheldur slíka fávita hljóti að vera dauðadæmt.

Eygló sagði mér í gær að bloggið mitt væri orðið leiðinlegt. Ég sagði henni að ég væri alveg sammála. Reyndar var ég þá nýbúinn að setja inn færsluna hér að neðan sem er tilraun til að bæta mig. Það er fátt leiðinlegra heldur en blogg sem reyna að vera einhvers konar fjölmiðill. Svoleiðis má alveg koma á milli en blogg eiga náttúrulega fyrst og fremst að fjalla um fræga fólkið sem maður hefur hitt, teiknimyndasögur sem maður hefur lesið og hvaða heimilistæki eru biluð. Stefna mín í dag er að blogga um allt þetta þrennt.

Ég þarf samt að fá útrás á nokkrum atriðum fyrst:

• Góð staða Samfylkingar og VG í Reykjavík er ekki hrós til þeirra flokka heldur fyrst og fremst diss á hina flokkana.
• Ég ætla ekki að horfa á Ólympíuleikana. Það er ekki vegna stjórnmála heldur vegna þess að mér leiðist að horfa á flestar íþróttir. Ég hef ekki horft á Ólympíuleikana síðan 1996 og fer ekki að byrja á því núna.
• Ég er ekkert óhóflega hrifinn af því hvernig fréttirnar eru settar á hliðarrein BloggGáttarinnar. Mér finnst þetta ekki þægileg leið til að skoða fréttir. Það vantar aðeins meiri möguleika á því að notendur stilli þetta sjálfir.

Ég hef ekkert hæðst að Moggabloggurum undanfarið. Ætti ég að gera meira af því?

Í Kaupmannahöfn sá ég nærbuxur sem minntu mig á Ármann Jakobsson. Þær voru af týpunni Björn Borg. Eigandinn var nefnilega svo stoltur af þeim að ég sá þær vel og vandlega. Enda er það væntanlega tilgangslaust að eiga Björn Borg nærbuxur ef það vita ekki allir af því.

Það var orðið full langt síðan ég nefndi Ármann hér á nafn og sumir gleðjast örugglega við endurkomu hans hingað.