Category Archives: Netið - Page 2

Áreiðanleikakönnun

Fyrr í morgun þegar rætt var um áreiðanleikakönnun sem Creditinfo gerði fyrir þjóðaratkvæðagreiðslufólkið féllu þessi orð til varnar henni:

Það er nóg að hringja í 300 – 1000 manns (allt eftir því hve öruggir menn vilja vera).

Nú virðist vera, ef ég get treyst því að blanda saman upplýsingum af tveimur fréttamiðlum, að það hafi verið hringt af handahófi í 100 manns og ekki allir (hve margir?) svarað.

Ég veit ekki hvar mörkin liggja tölfræðilega en ég get fullyrt með nokkuð góðri vissu að 100 manns er ekki nægilega stórt úrtak. Þessi æfing hjá CreditInfo virðist því algjörlega tilgagnslaus – bara til málamynda.

Ég er ekki heldur sannfærður um gagnsemi þess að taka bara slembiúrtak – þó það hefði verið stærra. Ég hefði tekið sérstaklega fyrir fólk sem er ólíklegt til að vera að nota netið – sumsé elsta fólkið á listanum. Það er líka þannig að ef einhver vildi svindla þá myndi sá væntanlega velja þá sem eru ólíklegastir til þess að athuga hvort það sé verið að misnota nafn þeirra og kennitölu á netinu.

Af póstlistum og stjórnlagaþingsframbjóðendum

Í dag hafa komið um 40 gagnslausir póstar í innhólfið mitt frá frambjóðendum til stjórnlagaþings, póstþjónum þeirra og sjálfvirkum out-of-office stillingum þeirra. Einn frambjóðendanna, Baldvin Björgvinsson (sem er bjáni dagsins), spammaði okkur öll með slóð á IceSave undirskriftalista. Af stað fór fyrirsjáanleg keðja, sem fór reyndar líka af stað í nóvember meðal frambjóðenda, þar sem fólk bað um að láta taka sig af þessum “póstlista”.

Þegar ég hafði fengið tvo pósta í hólfið sendi ég ábendingu til allra um að senda ekki póst á alla heldur bara frumsendandann. Það virkaði ekki og allt fylltist af rusli. Smávægilegur pirringur hefur margfaldast.

Hér vantar greinilega þörf á tölvupóstkennslu.

  • Ef þú sendir fjölpóst á marga ótengda aðila þá er lágmarkskurteisi að láta póstföngin í línuna BCC. Þá sér fólk ekki netföngin hjá hvert öðru og getur ekki sent þeim óvart svarpóst.
  • Aldrei nota “reply-to-all” nema að þú viljir alveg endilega örugglega senda svar til nákvæmlega allra sem fengu póstinn sem þú ert að svara. Gott er að athuga hvort það séu mörg tölvupóstföng í viðtakaendalistum áður en svona póstar eru sendir.
  • Ef þetta hefði í raun verið póstlisti (í þeirri merkingu sem við notum orðið oftast í) en ekki einfaldur fjölpóstur þá hefðu verið röng viðbrögð að senda póst þar sem þú biður um að láta taka þig af póstlistanum. Allir alvöru umræðu- og tilkynningapóstlistar senda alltaf upplýsingar um hvernig á að skrá sig af þeim neðst í skeytunum. Vissulega eru margir umsjónarmenn sem taka að sér að afskrá slíkt fólk en það er dæmi um meðvirkni (ég held ég hafi aldrei í lífinu notað þetta orð áður) og við umsjónarmenn póstlista ættum að hætta slíku. Fólk verður að læra þetta sjálft. Svarið þeim frekar og bendið þeim á hið augljósa.

“hæð 5 ft 11 cm, þyngd 61″

Þetta er svoltið skemmtilegt dæmi.

Halló kæri,

Viðbót í dag til að þér, skaltu fyrirgefa mér ef ég fikta í einkalíf þitt, nafn mitt er Jessica Adama, Age 24, hæð 5 ft 11 cm, þyngd 61, ég er bara dóttir Late Mr Felix Adama frá Abidjan, Ivory Coast í vestur Afríku, faðir minn var fyrirtæki Tycoon og stjórnmálamaður. Ég sést að þú ert mikilvægur persónuleika áður en ég gerði upp hug minn til að hafa samband við þig. Vinsamlega ég mun eins og að vita meira um þig því ég hef með mér fé, sem ég mun eins og að fjárfesta í góðu fyrirtæki þarna í landi þínu. Ég vildi að þú gætir verið heiðarlegur við mig svo að ég geti farið í þessa fjárfestingu með ykkur sjálf minn og ég mun einnig þurfa góð ráð þitt.

Fyrst af öllu, mun ég vil vita hvað þú gerir til að lifa; muna vakti athygli mína sem var hvers vegna ég samband við þig í fyrsta sæti. Við munum þekkja okkur meira eins og við samskipti eftir.

Takk fyrir skilninginn, vonast til að heyra frá þér fljótlega.

Frá hjarta mínu,
Jessica Adama

Vinsælt íslenskt efni á YouTube

Það er bömmer að þegar íslenskir fjölmiðlar fjalla um vinsælt íslenskt efni á YouTube þá sleppa þeir yfirleitt að minnast á þessa klippu.

Þessi er reyndar bara með rétt á þriðja hundrað þúsund áhorf en síðan “stal” vefur sem heitir FailBlog þessu og merkti sér án þess að breyta eða bæta að öðru leyti og er sú klippa með vel á þriðju milljón spilanir. Ég gerði einhvern tímann leit og sá þá fleiri sem höfðu “rænt” þessu og þá var heildarfjöldi spilana held ég kominn upp í svona fjórar milljónir.

Facebook vandamálið og hjónaskilnaðir

Í síðustu viku sá ég frétt um Facebook og hjónaskilnaði og ég hristi höfuðið. Ég ætlaði að skrifa athugasemd á þessa bloggfærslu Andrésar en ákvað að skrifa heila færslu í staðinn.

Facebook er vissulega hættulegt hjónaböndum en þá á sama hátt og símar, póstur og önnur samskiptatæki eru það. Allt sem gerir fólki auðveldara að hafa samskipti við annað fólk getur verið notað í framhjáhaldi. “Vandamálið” við Facebook er hins vegar hve mikla slóð fólk skilur eftir sig. Makar eru þá gripnir. Ég verð að játa að mér finnst það í sjálfu sér ekki vera vandamál. Vandamálið er að fólk skuli halda framhjá. Það hefur ekkert breyst. Undir niðri eru þá líklega einnig vandamál sem voru fyrir í sambandinu.

Í fréttinni sem ég talaði um var rætt við prest sem hafði oft heyrt fólk sem stæði í hjónaskilnaði minnast á Facebook. Ég get vel trúað því. Maki sem hefur verið staðinn að framhjáhaldi og er neyddur til að hitta prest er mjög líklegur til að reyna að gera lítið úr sök sinni. Sá er líklegur til að reyna að treysta á tæknifóbíu klerksins í von um að koma sjálfur betur út. Sjálfur sé ég prestinn halla sér aftur og segja orðið Facebook í tóni sem gefur til kynna að nú skilji hann hvað gerðist.

Góður sökudólgur þetta Facebook.

En þetta hlýtur að lagast. Makar sem nota Facebook í framhjáhaldinu munu örugglega verða meira og meira meðvitaðir um að leyna slóð sinni og þá mun þetta vandamál hverfa. Ekki satt?

-

Eftir þessar pælingar netþjóðfræðingsins er rétt að benda á að bók mín Eve Online: Leikir, sköpun og samfélög er til í Bóksölu stúdenta (og reyndar hjá mér sjálfum).

Evrópa á línunni

Mér þótti svolítið gaman af því að sjá dreifingu á síðustu hundrað gestum mínum á síðuna. Það voru reyndar nokkrir í öðrum heimshlutum en ljósin eru aðallega á þessum litla blett sem við köllum Evrópu.

Spambloggarinn séra Baldur

Spamblogg fer dáltið í taugarnar á mér. Með því á ég við það þegar einstaklingar setja inn sömu bloggfærslurnar á mörgum stöðum. Ég er nokkuð sannfærður um að ef fólk hefur áhuga á að lesa það sem ég hef að segja þá getur það nokkuð auðveldlega fundið þessa síðu.

Ástæðan fyrir því að ég er að pæla í þessu er að ég hef undanfarið  þurft að svara nokkrum bloggfærslum hjá séra Baldri Kristjánssyni. Þegar ég skoðaði málið sá ég að hann birtir sömu bloggfærsluna á allt að þremur síðum og sendir hana síðan jafnvel á einhvern vefmiðil eða blað sem aðsenda grein. Það þýðir að það geta verið í ganga þrjár eða fjórar umræður um bloggfærslurnar. Um leið gerist það að fólk þarf að hrekja vitleysuna í honum á þremur mismunandi stöðum.

Það sem ég á erfiðast með að skilja í þessu er hvers vegna þeir sem sjá um bloggið á Eyjunni leyfa séra Baldri að gera þetta. Þeir hafa lagt í að fá hann þarna inn til að auka umferð hjá sér (væntanlega til að fá heimsóknir frá trúleysingjum sem eru svara honum) en það er til lítils gagns ef vefráfarar geta lesið sömu færslu á tveimur eða þremur öðrum stöðum án þess að hafa yfirhöfuð hugmynd um að hann bloggi á Eyjunni.

En fyrst og fremst er þetta náttúrulega dónaskapur eins og allt spam.

Kannski les hún bloggið þitt

Í dag fékk ég hringingu sem varðaði það að ég fékk ofgreidd laun í desember. Það hafði víst gleymst að draga frá mér allt sem ég fékk ofgreitt þannig að ég er í mínus og fæ því ekkert næst. Ég sagði að ég hefði nú eiginlega verið búinn að reikna þetta út sjálfur og alltaf ætlað að hringja til að fá þetta leiðrétt. Konunni í símanum léttir mjög hvernig ég bregst við og trúir mér fyrir því að sú sem gerði mistökin hafi ekki þorað að hringja sjálf.

Ég segi síðan Eygló þessa sögu þegar hún kemur heim og ekki er hún lengi að koma með kenningu um hvers vegna konan þorði ekki að hringja: “Kannski les hún bloggið þitt”. Mér þótti þetta skondið enda leyfi mér stundum að hrauna hérna til dæmis yfir fyrirtæki sem hafa náð að ergja mig sérstaklega mikið (en það er náttúrulega fyrst og fremst gert til að hvetja þau til að bæta þjónustu sína).

Athugasemdavæl

Já, það er reyndar alveg rétt að athugasemdir á til dæmis Eyjunni eru oft bjánalegar og illkvittnislegar. Það væri ekkert mál að redda því með því að setja nokkrar einfaldar reglur og fara eftir þeim. Ég tel hins vegar á móti áberandi hve þeir sem skrifa á vefrit og blogg þar sem athugasemdir eru ekki leyfðar eru mun djarfari við að ljúga blákalt. Maður kemst ekki upp með slíkt ef maður er með athugasemdakerfi. Athugasemdakerfi réttlæta sig með því að bjóða upp á þennan einfalda öryggisventil.

Helsta einkenni bloggara

Eitt helsta einkenni á almennilegum bloggurunum er að þeir nota tengla – sérstaklega þegar þeir eru að vitna í fólk. Það gefur allavega til kynna að þeir séu ekki að taka hluti úr samhengi.