Gneistinn

Við ákváðum að kíkja í Kringluna á leiðinni heim. Aðalástæðan var sú að við vildum kíkja á 50% útsöluna í Skífunni. Það höfðu greinilega einhverjir kíkt á undan okkur því lítið var eftir af áhugaverðu stöffi. Við keyptum eitthvað smávægilegt. Eftir það ákváðum við að fá okkur eitthvað snarl. Við röltum á milli staða á Stjörnutorgi en mundum þá að við eigum tilboð í Kringlukránni. Við fórum því þangað og fengum okkur pizzur.

Það eru núna sex og hálft ár síðan ég hætti á Kringlukránni. Ég vann þar í hátt í ár sem uppvaskari um helgar. Það var ekki svo slæmt. Ef ekki hefði verið fyrir reykingarnar þá hefði ég kannski unnið þarna lengur. Ég held reyndar að fáir hafi enst lengur í þessu starfi þarna en ég.

Á mánudögum berst matseðillinn í vinnunni ítrekað seint, er ekki enn kominn núna. Ég geri þá almennt ráð fyrir að það sé eitthvað sérstaklega óspennandi í matinn.

Þar sem engum fannst ég nógu merkilegur til að láta mig á tekjulista þá upplýsi ég hér með að ég var með að meðaltali 0 krónur í laun á mánuði í fyrra. Ég vann mér semsagt ekki inn neinn pening með venjulegri vinnu. Staðan er allt öðruvísi í dag en í fyrra var ég bara að sinna náminu.

Það er notalegt að mæta fyrstur í vinnuna og sjá að húsvörðurinn hefur gleymt að kveikja ljósin. Það væri ágætt að leggja sig bara fram á borðið. En ég hef stóra glugga hérna þannig að mig skortir ekki beinlínis ljós þannig að ég vinn bara. Og böggið, það er búið að kveikja.

Þetta er síðasti vinnudagurinn minn í nærri mánuð. Því miður er ég ekki bara að fara í tóma afslöppun en verkefnin sem bíða eru flest skemmtileg. Á morgun er reyndar planið að girða heima. Það er svona til mótvægis því flest annað sem ég er að fara að gera reynir meira á heilabúið en líkamann.

Í minni deild virðast allir sem eiga eitthvað frí inni hafa ákveðið að taka sér frí í dag vegna þess að ekkert er að gera. Sjálfur á ég nær ekkert frí inni og þarf að nota það sem ég þó á strategískt þannig að hér sit ég einn.

Núna mæti ég í vinnuna en hef ekki vinnutólið mitt. Þetta verða skrýtnir dagar.

Á matseðlinum í dag: Spínat-chilli súpa. Það er eitthvað rangt við þetta.

Ég deili ekki ást kokksins hérna á spínati. Þetta er líklegasta ein ofmetnasta matvara í heimi. Einhvern tímann á fyrrihluta aldarinnar olli gölluð rannsókn því að járninnihald spínats var ofmetið. Það varð síðan til þess að teiknimyndapersónan Stjáni blái notaði það til að styrkja sig. Í kjölfarið hafa væntanlega flestir krakkar sem lesið hafa þessar sögur eða séð teiknimyndir byggðar á þeim prufað að fá sér spínat til að verða stór og sterk. Án árangurs augljóslega.

Er ekki komin tími til að jarða spínatgoðsögnina og jafnvel spínatið sjálft?

Ég á eftir að vinna í þrjár vikur áður en ég fer í ekki beinlínis frí.