

Því miður slysast maður stundum til að lesa fréttir sem Óli Tynes skrifar. Ég man að ég lýsti honum einhverju sinni sem ódýrri eftiröpun af Ólafi Sigurðssyni. Þið getið rétt ímyndað ykkur að það er ekki há einkunn. Fréttin sem ég opnaði af heimskulegri forvitni heitir “Reyndi að gleypa eista gamals kærasta“. Eftir að hafa séð hver höfundur fréttinnar var gúgglaði ég nöfnin og fann upprunalegu fréttina og kemur þá í ljóst að hún er frá árinu 2005. Tynes talar hins vegar um að parið hafi hætt saman í maí á síðasta ári. Er ég að misskilja hlutverk fréttamanna eða er Óli Tynes að misskilja hlutverk sitt? Eða er stærsti misskilningurinn sá að Óli Tynes geti í nokkrum skilningi þess orðs kallast fréttamaður?
Allar skýringar sem ég hef heyrt eða lesið á úrslitum kosninganna eiga það sameiginlegt að vera annað hvort gríðarlegar einfaldanir eða einfaldlega rangar. Það á kannski sérstaklega við um kenningar um fylgi Besta flokksins, Lista fólksins og VG. Með fáum undantekningum var VG tapari kosninganna en Sjálfstæðisflokkurinn sigurvegarinn (ef miðað er við síðustu þingkosningar og útkomu hrunskýrslunnar). Besti flokkurinn er eina nýja framboðið sem vann raunverulegan sigur.
Nú þurfum við í VG að pæla í niðurstöðunum og vonandi verður það í næstu kosningum þannig að við skiljum fólkið betur og fólkið skilur okkur betur.
Ég vona síðan að allar efasemdir mínar um Besta flokkinn hafi verið rangar og nýi meirihlutinn komi góðum hlutum í gegn. Í versta falli get ég tautað með mér “allt er betra en íhaldið”.
Það hefði nú verið gott ef þessi frétt af tiltekt í Breiðholtinu hefði farið lengra en sú um niðurníðslu Seljahverfis.
Áðan spurði Hrefna frænka mín okkur hvað við hefðum kosið í gær. Hugsanalaust sagði ég “Sóleyju”. En það var misskilningur minn því næstum tíu ára stelpa er að sjálfsögðu að hugsa um allt annað. Ég skemmti mér konunglega yfir þessu í gær. Brandarinn “‘Æ, hvað eigum við að gera ef við vinnum – það verður svo dýrt” varð fyndnari og fyndnari eftir því sem leið á stigagjöfina.
Mitt lag komst ekki upp úr riðli og er það slæmt. Það var annars íslensku álitsgjöfunum til skammar hvernig þeir létu þegar það var spilað. Við Eygló komum okkur hins vegar saman um að kjósa Rúmeníu en við vorum svosem sátt við sigurvegarann.
Besta skemmtunin var að fylgjast með Sigmari. Hann náði að kvarta og kveina yfir stigagjöfum til nágrannalanda á sama tíma og hann var miður sín yfir því hve fá stig við fengum frá okkar nágrönnum. Hann toppaði þetta síðan með því að líta á stig til Danmerkur sem huggun fyrir það hve fá stig við fengum.
Ég elska nágrannastigagjafirnar. Mér finnst þær bestar. Ég held að þetta væri ekki nærri jafn gaman ef við gætum ekki verið að spá fyrir um atkvæðin út frá landafræði. Þetta er líka fín landafræðikennsla þó það hafi ekki verið sérstaklega vel unnið úr því í gær. Ég vil sjá kort þar sem merkt er inn landið sem er að gefa atkvæði og löndin sem fá atkvæðin.
Mikið var rætt um að endurkomu dómnefnda í keppnina. Það er talað um þetta sem leið gegn nágrannastigagjöfinni. Er fólk búið að gleyma að gömlu dómnefndirnar voru alveg jafn mikið í þessum leik og almenningur í símakosningu (og að þetta var byrjað löngu fyrir tíma Austur-Evrópuþjóðanna). Ég tók hins vegar eftir því að við sáum ekki kurteisisstigin til gestgjafanna sem tíðkuðust mjög í tíð dómnefnda. Fólk gleymir að þetta var stór hluti af sigurgöngu Íra á sínum tíma. Það gæti svo sem verið að einhverjir hafi verið að lauma gestgjafastigum til Noregs í gær, það myndi skýra hvers vegna þeir fengu stig yfirhöfuð.
En allavega var stigagjöfin í EuroVision hin besta skemmtun. Þátturinn sem kom næst á dagskrá Sjónvarpsins hafði hins vegar nær ekkert skemmtanagildi og vona ég að RÚV endurskoði dagskrárstefnu sína. Þó var “þetta græna epla kjaftæði vil ég ekki sjá” dæmi um góðan spuna. Sem og ástfangni maðurinn sem ætlaði að athuga hvort félagar hans á lista hefðu mætt á kjörstað. Plotttvistið með aðalpersónuna sem átti að hafa verið fargað í fyrsta þætti leikritsins bara til þess eins að snúa aftur í öðrum þætti bjargaði kvöldinu fyrir mig.
Færsla um niðurníðslu Seljahverfisins hefur vakið mikla athygli. Ég verð að játa að þegar ég skrepp þarna yfir þá upplifi ég hverfið ekki svona og mér finnst hann eltast full mikið við hið neikvæða. Matti sá aðra hluti. Það er samt eitthvað til í þessu.
Ég rölti upp í Fell, Berg og Hóla í morgun. Þar, hér og í Seljunum er vissulega vandamál.
Rusl
Fyrsta varnarlína gegn rusli eru íbúarnir. Bæði sem einstaklingar og foreldrar þurfa íbúar að passa upp á að ruslið endi á réttum stað. Húsfélög ættu auðveldlega að geta tekið sig saman um að hirða upp rusl. Það voru frekar fáir sem mættu á hreinsunardag í Breiðholti um daginn og ég játa að ef ég væri ekki hverfisráði þá hefði ég kannski ekkert verið með.
Það vantar mikið upp á að sjoppur og verslanir í Breiðholti líti á það sem sitt mál að halda umhverfi sínu hreinu þó þessi fyrirtæki séu að selja það sem endar með að fjúka um hverfið. Hér í Bökkunum er það 10-11 sem ætti helst að taka á sínum málum. Þaðan fýkur rusl bæði um Bakkahverfi og alveg út í Stekki.
Ljótt verslunarhúsnæði
Í flestum tilvikum eru þetta auð hús en stundum er starfsemi í þeim. Mér skilst að borgin geti skikkað eigendur til þess að halda eignum sínum við og það ætti að gera.
Varðandi autt húsnæði þá myndi ég stinga upp á því að félagasamtök fái inn í þessum húsum gegn smá leigu og því að halda þeim aðeins við.
Leikvellir, græn svæði, stígar, girðingar og þess háttar
Sumt af þessu er í eigu borgarinnar og borgin þarf svo sannarlega að bæta margt. Annað er í eigu íbúa og það mætti ýta á eftir þeim að laga slíkt til. Kannski þyrfti í einhverjum tilvikum styrki til því vissulega getur það verið að íbúar hafi bara ekki efni á slíku.
En ég verð að játa að þegar ég geng um Breiðholtið, sem er nokkuð oft síðustu tíu mánuði sérstaklega, þá hugsa ég oftast um hvað þetta er frábært hverfi. Maður á svo auðvelt með að ganga hvert sem er innan þess en við hérna í Bökkunum erum kannski sérstaklega heppin með staðsetningu. Ég mæli hiklaust með hverfinu þó ég vilji endilega bæði íbúar og stjórnmenn taki þátt í að bæta það enn frekar.
Við tókum ríflegt, líklega þriggja klukkutíma, kosningarölt. Við byrjuðum á því að fá okkur smá kosningaveitingar í Húsi bakarans. Á kjörstað lentum við í einu biðröðinni á staðnum. Af einhverjum sökum hafði þurft að loka kjördeildinni í smá tíma. Vonandi kúkaði enginn. En ég get spurt Lindu nágranna sem var þarna á vakt um þetta seinna. Starfsmaður á kjörstað hafði augun á Gunnsteini það augnablik sem tók að kjósa. Næst var það Bónus og síðan langa leiðin niðureftir. Þetta var mjöh notalegt þó það hafi reyndar rignt smá. Ég vona að þessi varkára bjartsýni mín fyrir kosningarnar verði ekki að fýlu í kvöld.
Það var hressandi að horfa á kosningaþáttinn í Sjónvarpinu í gær, sérstaklega eftir að hafa horft á arfaslakan kosningaþátt á Stöð 2. Ég yrði mjög glaður ef sem flestir myndu kíkja á hann áður en farið er á kjörstað.
Þeir sem nenna ekki að horfa gætu kíkt á yfirlit Matta og Illuga.
Ég veit hverjum ég treysti til að standa fyrir mín sjónarmið enda hefur það fólk sýnt hvað það stendur fyrir með verkum sínum undanfarin ár. Gildi mín og þeirra eru skýr: Jafnrétti, mannréttindi, menntun, velferð og umhverfisvernd.
Jón Gnarr er kominn í hring með brandarann. Til að byrja með komu innihaldslaus loforð í gríni en núna koma innihaldslaus loforð í alvöru.