{"id":470,"date":"2006-02-24T13:36:50","date_gmt":"2006-02-24T13:36:50","guid":{"rendered":"http:\/\/kaninka.net\/arngrimurv\/?p=470"},"modified":"2019-01-01T13:35:33","modified_gmt":"2019-01-01T13:35:33","slug":"bokmenntaryni-sumarljos-og-svo-kemur-nottin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/2006\/02\/24\/bokmenntaryni-sumarljos-og-svo-kemur-nottin\/","title":{"rendered":"B\u00f3kmenntar\u00fdni: Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin"},"content":{"rendered":"<div align=\"justify\">\n<p>Vegna \u00e1skorunar birti \u00e9g fyrirlestur minn um <i>Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin<\/i> eftir J\u00f3n Kalman Stef\u00e1nsson, sem \u00e9g flutti \u00ed sk\u00f3lanum \u00ed dag. Set \u00feann fyrirvara \u00e1 a\u00f0 h\u00fan var hra\u00f0unnin og a\u00f0 sj\u00e1lf efnisyr\u00f0ingin sem \u00e9g lag\u00f0i upp me\u00f0 fr\u00e1 upphafi t\u00fdndist \u00ed hugmyndafl\u00f3\u00f0inu me\u00f0an \u00e9g spann m\u00e9r lei\u00f0 \u00ed kringum hana. \u00deess vegna er spurningunni sem \u00e9g varpa fram \u00ed upphafi fyrirlestursins l\u00e1ti\u00f0 \u00f3svara\u00f0, ekki svo a\u00f0 skilja a\u00f0 \u00e9g g\u00e6ti ekki svara\u00f0 henni h\u00e9r og n\u00fa, \u00e9g bara nenni \u00fev\u00ed ekki. Fyrir utan svo au\u00f0vita\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 m\u00f6gulega f\u00e6li \u00fea\u00f0 \u00ed s\u00e9r a\u00f0 \u00e9g ey\u00f0ileg\u00f0i b\u00f3kina fyrir einhverjum. R\u00e9tt er a\u00f0 geta \u00feess a\u00f0 hugtaki\u00f0 \u201e\u00feorpss\u00e1l\u201c f\u00e6 \u00e9g l\u00e1na\u00f0 \u00far <a href=\"http:\/\/www.bokmenntir.is\/displayer.asp?cat_id=383#J%C3%B3n%20Kalman%20Stef%C3%A1nsson:%20Sumarlj%C3%B3s%20og%20svo%20kemur%20n%C3%B3ttin\">\u00feessari<\/a> gagnr\u00fdni \u00e1 b\u00f3kina.<br \/>\nFyrirlesturinn var alltof langur, en \u00ed raun alltof stuttur til a\u00f0 gera b\u00f3kinni n\u00e6gileg skil. \u00c9g hef\u00f0i geta\u00f0 \u00feva\u00f0ra\u00f0 um hana \u00e1 tuttugu bla\u00f0s\u00ed\u00f0um \u00ed sta\u00f0 \u00feeirra fj\u00f6gurra sem \u00e9g skrifa\u00f0i. Svo er endirinn snubb\u00f3ttur. Hva\u00f0 sem \u00fev\u00ed l\u00ed\u00f0ur, \u00fe\u00e1 er h\u00e9r fyrirlesturinn \u00ed heild sinni, eins og hann var fluttur, lesendum Bloggsins um veginn (vonandi) til yndisauka:<\/p>\n<p>L\u00edfi\u00f0 vir\u00f0ist stundum fara \u00ed allar \u00e1ttir en endar svo i\u00f0ulega \u00ed mi\u00f0ri setningu. \u00deau or\u00f0 m\u00e1 finna \u00ed inngangskafla b\u00f3karinnar <em>Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin<\/em> eftir J\u00f3n Kalman Stef\u00e1nsson. En hva\u00f0 merkja \u00feau? \u00dea\u00f0 er ef til vill \u00fea\u00f0 sem b\u00f3kin sn\u00fdst um.<br \/>\n\tS\u00f6gusvi\u00f0 b\u00f3karinnar er \u00f3tilgreint sm\u00e1\u00feorp \u00e1 vesturlandi. \u00c1 yfirbor\u00f0inu s\u00fdnist allt me\u00f0 felldu, en \u00fea\u00f0 er sem v\u00e6nti m\u00e1tti ekki tilfelli\u00f0. B\u00f3kin hefst \u00e1 inngangskafla \u00fear sem \u00feorpinu er l\u00edtillega l\u00fdst, t.a.m. er tilgreint a\u00f0 \u00fear s\u00e9 enginn kirkjugar\u00f0ur og sta\u00f0reyndin t\u00falku\u00f0 sem forsenda h\u00e1s me\u00f0alaldurs \u00ed \u00feorpinu, l\u00edkt og hann s\u00e9 \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1\u00f0 tillitssemi. Mest um vert \u00ed inngangsor\u00f0unum er a\u00f0 \u00fear kemur fyrst fram annarsvegar \u00fea\u00f0 barnslega k\u00e6ruleysi sem einkenna mun b\u00f3kina \u00fat \u00ed gegn, svo og alvitur frumspekit\u00f3nninn sem a\u00f0eins glymur \u00feegar mest \u00e1 \u00fearf. K\u00e6ruleysi\u00f0 s\u00e9st \u00e1 kirkjugar\u00f0ss\u00f6gunni. Grunnt\u00f3nn heimspekinnar er sleginn h\u00e9r: <\/p>\n<blockquote><p>\u201e&#8230; \u00e1 kv\u00f6ldin bl\u00e6\u00f0ir s\u00f3linni yfir [fj\u00f6r\u00f0inn] og \u00fe\u00e1 hugsum vi\u00f0 um dau\u00f0ann &#8230; Hefur\u00f0u annars leitt hugann a\u00f0 \u00fev\u00ed hversu margt er tilviljunum h\u00e1\u00f0, jafnvel allt? &#8230; sjaldan vitgl\u00f3ra \u00ed hendingum og l\u00edf okkar \u00fe\u00e1 l\u00edti\u00f0 anna\u00f0 en stefnulaust r\u00e1f, \u00feetta l\u00edf sem vir\u00f0ist stundum fara \u00ed allar \u00e1ttir en endar svo i\u00f0ulega \u00ed mi\u00f0ri setningu &#8230;\u201c<\/p><\/blockquote>\n<p>\tS\u00f6guma\u00f0ur er ekki einn heldur allir \u2013 segja m\u00e1 a\u00f0 s\u00f6guma\u00f0ur s\u00e9 \u00ed raun \u00feorpss\u00e1lin, eitthvert vi\u00f0 sem allt yfirs\u00e9r en er engu a\u00f0 s\u00ed\u00f0ur algj\u00f6rlega \u00f3hlutbundinn og \u00f3h\u00e1\u00f0ur \u00feorpsb\u00faum; ef til vill \u00edmyndu\u00f0 \u00feorpss\u00e1l, aflei\u00f0ing \u00feess ef \u00feorpsb\u00faar sameinu\u00f0ust allir \u00ed einn, me\u00f0 alla s\u00edna vitneskju, reynslu og trega, svo \u00far yr\u00f0i nokkurs konar alvitur me\u00f0vitund. \u00deorpss\u00e1lin er \u00fe\u00f3 hvorki afgerandi n\u00e9 r\u00e1\u00f0andi afl \u00ed fr\u00e1s\u00f6gninni. St\u00e6rstan hluta b\u00f3karinnar heldur h\u00fan sig til hl\u00e9s og hleypir fr\u00e1s\u00f6gninni \u00f3hindra\u00f0 a\u00f0. \u00cd raun er b\u00f3kin tv\u00edskipt: \u00dea\u00f0 eru kaflar og millikaflar. Kaflarnir eru fr\u00e1s\u00f6gnin, en \u00feorpss\u00e1lin b\u00fdr \u00ed millik\u00f6flunum. \u00c1n \u00feeirra, leyfi \u00e9g m\u00e9r a\u00f0 segja, v\u00e6ri b\u00f3kin l\u00edtils ver\u00f0; \u00feeir binda hana saman, gefa henni heildarsvip og heildarhugsun. \u00c1n \u00feeirra v\u00e6ri b\u00f3kin a\u00f0eins sm\u00e1sagnasafn.<br \/>\n\t\u00c9g minntist \u00e1 trega h\u00e9r \u00e1\u00f0ur, og \u00fea\u00f0 af \u00e6rinni \u00e1st\u00e6\u00f0u, \u00fev\u00ed vi\u00f0 enda forleiksins er hinsta stemningsn\u00f3tan slegin fyrir symf\u00f3n\u00edu verksins, og allt sem eftir kemur tekur mi\u00f0 sitt af \u00fev\u00ed:<\/p>\n<blockquote><p>\u201e&#8230; h\u00e9r ver\u00f0ur \u00fe\u00f3 \u00f6rugglega sagt fr\u00e1 girndinni sem hn\u00fdtir saman daga og n\u00e6tur &#8230; Vi\u00f0 segjum fr\u00e1 hversdagslegum atbur\u00f0um, en l\u00edka \u00feeim sem eru ofvaxnir skilningi okkar &#8230; og a\u00f0 sj\u00e1lfs\u00f6g\u00f0u \u00e6tlum vi\u00f0 a\u00f0 segja \u00fe\u00e9r fr\u00e1 n\u00f3ttinni sem hangir yfir okkur og s\u00e6kir afl sitt dj\u00fapt \u00fat \u00ed geiminn, fr\u00e1 d\u00f6gunum sem koma og fara, fr\u00e1 fuglas\u00f6ng og s\u00ed\u00f0asta andartakinu, \u00feetta ver\u00f0a \u00e1rei\u00f0anlega margar s\u00f6gur &#8230; og n\u00fa byrjum vi\u00f0, h\u00e9rna kemur \u00fea\u00f0, k\u00e1t\u00edna og einsemd, h\u00f3fsemd og r\u00f6kleysa, l\u00edf og draumur \u2013 j\u00e1, draumar.\u201c<\/p><\/blockquote>\n<p>H\u00e9r byrjar b\u00f3kin. Minnst hefur veri\u00f0 \u00e1 skiptingu b\u00f3karinnar \u00ed kafla og millikafla. Kaflarnir \u00fej\u00f3na tilgangi fr\u00e1sagnarinnar og hver og einn \u00feeirra er sj\u00e1lfst\u00e6\u00f0 saga \u00far \u00feorpinu. Ekki tj\u00f3ar a\u00f0 t\u00edunda efni hvers kafla fyrir sig. \u00dea\u00f0 v\u00e6ri \u00ed senn tilgangslaust og \u00f3\u00e1hugavert. \u00cd b\u00f3kinni eru engar a\u00f0alpers\u00f3nur, a\u00f0eins f\u00f3lk sem kemur og fer. Sumar pers\u00f3nur koma raunar oftar fyrir en a\u00f0rar, en \u00fea\u00f0 er ekki til \u00feess gert a\u00f0 veita \u00feeim meira v\u00e6gi \u00ed fr\u00e1s\u00f6gninni og \u00fea\u00f0anafs\u00ed\u00f0ur er \u00fea\u00f0 gert vegna \u00feess a\u00f0 einhverjar \u00feeirra s\u00e9u mikilv\u00e6gari en a\u00f0rar. \u00deetta gerir J\u00f3n Kalman til \u00feess a\u00f0 skapa raunverulega tilfinningu fyrir \u00feorpinu. \u00cd raunveruleikanum er \u00fea\u00f0 svo a\u00f0 f\u00f3lki h\u00e6ttir til a\u00f0 breg\u00f0a misoft fyrir, jafnvel svo langur t\u00edmi l\u00ed\u00f0i milli \u00feess \u00fe\u00fa hittir \u00fea\u00f0. Tilfinningin sem gr\u00edpur lesandann er einmitt \u00feessi: Er \u00feetta raunveruleiki? \u00deorpi\u00f0 er st\u00e6rra en fr\u00e1s\u00f6gnin. Glugga fr\u00e1sagnarinnar m\u00e6tti l\u00edkja vi\u00f0 stakan ramma uppi \u00e1 h\u00e1lendi; hann sn\u00fdr a\u00f0eins \u00ed eina \u00e1tt og jafnvel \u00feannig heldur hann ekki \u00f6llu umhverfinu sem vi\u00f0 honum blasir. Sl\u00edkur er m\u00e1ttur st\u00edlbrag\u00f0sins, \u00fea\u00f0 n\u00e6g\u00f0i ef a\u00f0alpers\u00f3na eins kafla s\u00e6ist kaupa s\u00e9r pylsu \u00ed \u00f6\u00f0rum, \u00fe\u00e1 v\u00e6ri \u00e1hrifunum n\u00e1\u00f0; \u00feorpi\u00f0 er h\u00e9r og \u00fea\u00f0 er til.<br \/>\n\tTreginn. L\u00fdst hefur veri\u00f0 hvernig J\u00f3n Kalman skilur vi\u00f0 hi\u00f0 ytra, en hi\u00f0 innra er ekki s\u00ed\u00f0ur mikilv\u00e6gt. \u00cd raun er \u00fea\u00f0 mikilv\u00e6gara. \u00dev\u00ed \u00e1 yfirbor\u00f0inu vir\u00f0ist allt me\u00f0 felldu, eins og \u00e1\u00f0ur var geti\u00f0, en i raun fer \u00fev\u00ed fjarri. Ekki einungis lesum vi\u00f0 <em>um<\/em> f\u00f3lki\u00f0 \u00ed \u00feorpinu, vi\u00f0 <em>kynnumst<\/em> \u00fev\u00ed, komumst a\u00f0 leyndustu hugsunum \u00feeirra, finnum \u00fer\u00e1r \u00feeirra, vonir, v\u00e6ntingar, \u00f3tta, \u00e1st \u00feeirra, rei\u00f0i og gremju. Og \u00fea\u00f0 er meira en a\u00f0 segja \u00fea\u00f0, \u00feetta \u00fearf hver og einn a\u00f0 upplifa, til a\u00f0 skilja tregann. \u00deorpss\u00e1lin gerir sitt til a\u00f0 skapa \u00feennan trega, en gerir \u00fea\u00f0 me\u00f0an h\u00fan reynir a\u00f0 draga \u00far honum. Eftir v\u00e6gast sagt erfi\u00f0an kafla um framhj\u00e1hald sem endar me\u00f0 pyrrhosarsigri a\u00f0alpers\u00f3nunnar, reynir \u00feorpss\u00e1lin a\u00f0 beina huga lesandans anna\u00f0:<\/p>\n<blockquote><p>\u201eTil hvers hef \u00e9g lifa\u00f0, spur\u00f0i fr\u00e6nka okkar \u00e1 d\u00e1narbe\u00f0i, vi\u00f0 opnu\u00f0um munninn til a\u00f0 svara, \u00e1n \u00feess \u00fe\u00f3 a\u00f0 vita svari\u00f0, en \u00fe\u00e1 d\u00f3 h\u00fan, \u00fev\u00ed dau\u00f0inn er enn\u00fe\u00e1 g\u00f3\u00f0u skrefi \u00e1 undan okkur.<br \/>\n\tVi\u00f0 h\u00f6fum s\u00e9\u00f0 n\u00f3ttina koma yfir fj\u00f6llin og st\u00f3\u00f0um \u00fati \u00feegar v\u00e6gur skj\u00e1lfti f\u00f3r um lofti\u00f0, fuglar litu upp og s\u00ed\u00f0an reis eldhn\u00f6ttur \u00ed austri. Til hvers lifum vi\u00f0; er \u00f3h\u00e6tt a\u00f0 svara svona spurningu? Kannski ekki, h\u00f6fum vi\u00f0 eitthvert hlutverk, umfram \u00fea\u00f0 a\u00f0 kyssa varir og svo framvegis? En stundum og \u00fe\u00e1 einkum r\u00e9tt \u00e1\u00f0ur en svefninn yfirbugar okkur \u00e1 kv\u00f6ldin og dagurinn er li\u00f0inn me\u00f0 allan sinn \u00f3r\u00f3leika, vi\u00f0 liggjum uppi \u00ed r\u00fami, hlustum \u00e1 bl\u00f3\u00f0i\u00f0 og myrkri\u00f0 kemur inn um gluggana, \u00fe\u00e1 vaknar s\u00e1 dj\u00fapi og \u00f3\u00fe\u00e6gilegi grunur a\u00f0 \u00feessi n\u00fdli\u00f0ni dagur hafi ekki veri\u00f0 n\u00fdttur sem skyldi, \u00fea\u00f0 hafi veri\u00f0 eitthva\u00f0 sem vi\u00f0 hef\u00f0um \u00e1tt a\u00f0 gera en vitum bara ekki hva\u00f0 \u00fea\u00f0 var. Hefur\u00f0u stundum velt \u00fev\u00ed fyrir \u00fe\u00e9r a\u00f0 aldrei \u00ed s\u00f6gunni h\u00f6fum vi\u00f0 haft \u00fea\u00f0 jafn gott, einstaklingurinn aldrei haft meiri m\u00f6guleika til a\u00f0 hafa \u00e1hrif \u00e1 umhverfi sitt, aldrei veri\u00f0 jafn au\u00f0velt a\u00f0 vera \u00fe\u00e1tttakandi, en sjaldan jafn l\u00edtill vilji \u2013 hvernig skyldi standa \u00e1 \u00fev\u00ed? Getur veri\u00f0 a\u00f0 svari\u00f0 leynist \u00ed annarri spurningu: Hverjir gr\u00e6\u00f0a mest \u00e1 sl\u00edku \u00e1standi?\u201c<\/p><\/blockquote>\n<p>\u00deetta er ekki s\u00e9rlega huggandi. Eiginlegt hlutverk \u00feorpss\u00e1larinnar er heldur ekki a\u00f0 vera huggandi. H\u00fan er til sta\u00f0ar til a\u00f0 veita okkur inns\u00fdn \u00ed s\u00e1larl\u00edf \u00feorpsb\u00faa, s\u00fdna okkur heiminn eins og hann er undir glj\u00e1b\u00f3nu\u00f0u yfirbor\u00f0inu. L\u00edfi\u00f0 er ekki au\u00f0velt, \u00fea\u00f0 er enginn dans \u00e1 r\u00f3sum, \u00fea\u00f0 er h\u00e9r eins og \u00fea\u00f0 er \u00fear og \u00fea\u00f0 er raunverulegt og \u00fea\u00f0 er tregablandi\u00f0, en \u00fea\u00f0 er ekki algj\u00f6r h\u00f6rmung, \u00fea\u00f0 er fallegt \u00fe\u00f3tt \u00fea\u00f0 s\u00e9 lj\u00fafs\u00e1rt. B\u00f3kin er hreint ekkert \u00feunglyndisraus, heldur undirstrikar einmitt h\u00fan fegur\u00f0 l\u00edfsins og \u00e1starinnar og \u00fea\u00f0 eil\u00edflega mikilv\u00e6ga atri\u00f0i sem fer framhj\u00e1 svo m\u00f6rgum, a\u00f0 <em>\u00fea\u00f0 er gott a\u00f0 lifa<\/em>:<\/p>\n<blockquote><p>\u201e\u00dea\u00f0 er gott a\u00f0 vakna snemma h\u00e9rna \u00ed \u00feorpinu. \u00deeir sem b\u00faa n\u00e6st sj\u00f3num hafa s\u00edkvikan haffl\u00f6tinn \u00ed stofuglugganum og geta sta\u00f0i\u00f0 \u00fati \u00e1 ver\u00f6ndinni me\u00f0 kaffibolla \u00ed hendinni, kannski berf\u00e6ttir, hlutsa\u00f0 \u00e1 \u00f6gn r\u00e1mt masi\u00f0 \u00ed \u00e6\u00f0arfuglinum, hrj\u00fafar athugasemdir m\u00e1vsins, gr\u00e1bj\u00f6rt sk\u00fdjahellan hreyfist ekki \u00ed logninu, hafi\u00f0 b\u00e6rist varla, einungis sm\u00e1\u00f6ldur sem f\u00e6ra nokkra steina \u00ed kaf, svo koma \u00feeir aftur upp til a\u00f0 anda. \u00dearflaust a\u00f0 hugsa nokku\u00f0, ma\u00f0ur er bara til, hlustar, tekur \u00e1 m\u00f3ti ver\u00f6ldinni, hlj\u00f3\u00f0um morgninum, heimsveldi ver\u00f0a a\u00f0 dufti \u00e1 svona stundum.\u201c<\/p><\/blockquote>\n<p><em>Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin<\/em> er ekki saga, heldur eftirmynd af l\u00edfinu, eins og \u00fea\u00f0 raunverulega er. H\u00fan er \u00fe\u00f3 engan veginn rauns\u00e6isrit, h\u00fan er fullkomlega r\u00f3mant\u00edsk. Og \u00fea\u00f0 er hennar helsti styrkur. H\u00fan dregur upp mynd af samf\u00e9lagi innan samf\u00e9lags, sem er fjarl\u00e6gt okkur en vi\u00f0 \u00feekkjum \u00fe\u00f3 \u00f6ll, s\u00fdnir pers\u00f3nur eins og f\u00f3lk en ekki sem pers\u00f3nur, hli\u00f0st\u00e6\u00f0ur heimur fullkomlega sem \u00fe\u00f3 er hluti af okkar eigin heimi. \u00deetta er b\u00f3k sem situr \u00feungt en fl\u00fdgur l\u00e9tt. \u00dev\u00ed til s\u00f6nnunar g\u00e6ti \u00e9g fundi\u00f0 \u00fdmislegt til; fegurstu jafnt sem erfi\u00f0ustu l\u00fdsingarnar eru eftir, en \u00fe\u00e6r l\u00e6t \u00e9g v\u00e6ntanlegum lesendum eftir a\u00f0 upplifa \u00ed samhengi b\u00f3karinnar.<\/p>\n<p>J\u00f3n Kalman Stef\u00e1nsson hlaut \u00cdslensku b\u00f3kmenntaver\u00f0launin fyrir b\u00f3kina og var \u00fea\u00f0 fyllilega ver\u00f0skulda\u00f0 a\u00f0 m\u00ednu mati. St\u00edllinn er vopn hans, hugsunin \u00ferosku\u00f0, undirt\u00f3nninn f\u00e1ga\u00f0ur. <em>Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin<\/em> kemur \u00fat \u00e1 t\u00edmum p\u00f3stm\u00f3dern\u00edskrar b\u00f3kmenntahef\u00f0ar og tekur vinninginn. Fyllilega er \u00fea\u00f0 b\u00f3k sem allir \u00e6ttu a\u00f0 lesa.\n<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vegna \u00e1skorunar birti \u00e9g fyrirlestur minn um Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin eftir J\u00f3n Kalman Stef\u00e1nsson, sem \u00e9g flutti \u00ed sk\u00f3lanum \u00ed dag. Set \u00feann fyrirvara \u00e1 a\u00f0 h\u00fan var hra\u00f0unnin og a\u00f0 sj\u00e1lf efnisyr\u00f0ingin sem \u00e9g lag\u00f0i upp me\u00f0 fr\u00e1 upphafi t\u00fdndist \u00ed hugmyndafl\u00f3\u00f0inu me\u00f0an \u00e9g spann m\u00e9r lei\u00f0 \u00ed kringum hana. \u00deess vegna &hellip; <a href=\"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/2006\/02\/24\/bokmenntaryni-sumarljos-og-svo-kemur-nottin\/\" class=\"more-link\">Halda \u00e1fram a\u00f0 lesa: <span class=\"screen-reader-text\">B\u00f3kmenntar\u00fdni: Sumarlj\u00f3s og svo kemur n\u00f3ttin<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32,9],"tags":[],"class_list":["post-470","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bkur","category-greinar"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=470"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12802,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/470\/revisions\/12802"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/truflun.net\/arngrimurv\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=470"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}