Frá MtG til Pokémon

Það að hjálpa drengjunum að setja saman Pokémon-bunka í gær kallaði fram margar minningar um það þegar við keyptum okkar fyrstu Magic: The Gathering spil. Var það 1995? Líklega. Við höfðum allavega verið að spila hlutverkaleiki í einhvern tíma áður og það náði hápunkti í kennaraverkfallinu 1995. Þetta voru allavega ég, Starri, Bjössi og Þórður.

Við fengum senda bunka og boostera frá Fáfni (Nexus) og fórum síðan að ákveða hvernig bunkarnir okkar yrðu samsettir og um leið hvað liti við myndum leggja áherslu á. Síðan gátum við fara að skiptast á spilum. Ég valdi grænan og rauðan, eld og jörð.

Við fengum m.a. spil úr Fallen Empires línunni. Ég veit ekki hvort það var á tilboði eða hvað. Allavega eru þessi spjöld ekki hátt skrifuð í sögu MtG, líklega af því að það var framleitt alltof mikið af þeim. Við vissum það ekkert og ég var allavega hrifinn af mörgum FE spilunum sem ég fékk. Þá höfðuðu teikningarnar til mín.
Fljótlega eftir þetta kom Ice Age viðbótin og það litaði stokkana okkar töluvert. Ég safnaði í einhvern tíma en hætti síðan alveg. Aðallega kannski af því að ég nennti ekki að læra endalaust af nýjum reglum sem var bætt við með nýjum spilum.

En ég var kominn með ákaflega góðan stokk, allavega á okkar akureyska mælikvarða. Ég lagði áherslu á spjöld sem höfðu ekki háan kostnað. Þannig að ég var með eldingar og lítil dýr og álfa sem hægt var að setja út fljótt og örugglega áður en andstæðingurinn  hafði komið sér af stað. Þetta þýddi reyndar að ég notaði ekki spilið sem hafði verið miðpunkturinn í stokknum mínum til að byrja með, sem ég fékk í fyrstu pökkunum mínum, Force of Nature.

Á þessum árum tók maður reglulegar reisur til Reykjavíkur til að fara í bíó, skreppa í safnarabúðir að kaupa vídeóspólur og síðast, en ekki síst, til að fara í Fáfni og Míþríl.

Ég man að ég var einhvern tímann í Míþríl að kaupa spil. Ég fékk Icy Manipulator og um leið þá kom annar viðskiptavinur, sem vissi greinilega mikið meira en ég um Magic, og vildi skipta til að fá spjaldið. Ég var ekki alveg viss hvað ég ætti að gera af því að ég var vanur að skipta bara við vini mína. En hann hélt áfram að bjóða mér fleiri og fleiri spjöld. Að lokum gaf ég eftir þegar ég fékk einhvern dreka. En mér leið alltaf svo óþægilega af því að ég vissi ekki nógu mikið um verðgildi spila. Ég sá eiginlega eftir þessu og leið ekki einu sinni betur eftir að hafa flett upp verðgildunum löngu seinna og komist að því að ég hafði grætt vel og vandlega samkvæmt þeim.

Ég reyndi fyrir nokkrum árum að kaupa tvo einvígisstokka af MtG en þá kom einmitt upp að það hafði endalaust verið bætt við reglum og ég nennti varla að læra þær. En það kemur fiðringur að sjá drengina prufa.

 

Látbragð verður til

Mér finnst þetta fyndin mynd.Ég er þá búinn að gefa út mitt annað spil. Það heitir Látbragð og er, eins og hið frumlega nafn gefur til kynna, látbragðsleikur. Ég held að hugmyndin hafi fyrst kviknað þegar ég fór að velta fyrir mér hvort það væri í raun og veru til spil sem héti Actionary.

Þetta hefur væntanlega verið árið 2009 og ég var niðursokkinn í leiki því ég var að klára meistararitgerð mína í þjóðfræði sem fjallaði um leiki. Ég er í raun skemmtilega týpan af leikjafræðingi, sumsé ekki hagfræðingur.

Fyrir þá sem ekki vita þá er Actionary bara Pictionary þar sem orðin eru leikin í stað þess að teikna þau. Ég hafði oft heyrt því haldið fram að málið væri ekki svo einfalt og þetta væri alveg sérstakt spil. Google leiddi í ljós að Actionary var ekki til.

En ég fór að hugsa hvort það þyrfti ekki alvöru látbragðsleik. Spil sem væri búið til í kringum hugmyndina að leika. Þannig að ég fór að setja upp lista með kvikmyndum, sjónvarpsþáttum, leikritum, bókum, fólki og málsháttum.

Árið 2009 gáfu tveir fyrrverandi vinnufélagar mínir af Stöð 2, þeir Steini og Ölli, út spilið Spurt að leikslokum. Ég fylgdist með útgáfunni og árið 2010 fórum við í umræður um að gefa út látbragðsspil. Það varð ekkert úr því en það var gott að spjalla við þá og ráðin frá þeim komu sér vel seinna meir.

Árið 2015 ákvað ég nefnilega að gefa út spil í gegnum söfnun á Karolina Fund. Það varð #Kommentakerfið en mögulega hefði Látbragð getað komið út þá strax.

Í ár var spurningin hvort ég ætti að gefa út #Kommentakerfið 2016 eða Látbragð. Ég endaði með að fara í gegnum listana mína og ákvarða hvaða flokkar yrðu notaðir – leikritin duttu út enda oft sömu titlar bæði í bókum og kvikmyndum. Ég sleppti því að safna á Karolina Fund í þetta skipti enda ekki jafn stór grunnfjárfesting núna.

Núna á miðvikudaginn í síðustu viku fékk ég síðan upplagið af spilinu í hendur. Á fimmtudaginn kom ég spilinu í Spilavini, Nexus og Heimkaup. Núna er bara að sjá hvernig markaðsherferðin gengur.

#Kommentakerfið – Lokametrarnir á Karolina Fund

samsaeriNú er söfnunin mín a Karolina Fund á lokametrunum. #Kommentakerfið hefur náð lágmarkinu. Það mun koma út. Nú er augljóslega tíminn til að velta fyrir sér hvað ég hefði getað gert betur og velta mér upp úr því.

Stóra erfiða spurningin er auðvitað grunnmarkið. Ég var lengst af að velta fyrir mér að hafa það 6000 evrur en lækkaði það í 5000. Nú er ég kominn vel yfir það og fólk gæti sagt að ég hefði átt að hafa hærra mark. Ég er ekki viss. Ég setti markið og bjóst við að ná því ekki bara heldur fara yfir það. Það er ekkert sem segir að sami skriður hefði komist á söfnunina ef ég hefði sett hærra mark. Kannski hefði ég bara skriðið yfir lágmarkið.

Næst stærsta spurningin var síðan hve hátt verð ég ætti að rukka fyrir hvert spil. Ég setti frekar hógvært mark. Ég græði líklega ekkert strax en get gert það með sölu í búðir. Ég veit ekkert hvað það verður mikið en það verða líklega þolanleg mánaðarlaun miðað við hve verkefnið hefur verið skemmtilegt.

Ég setti aukamarkmið, annars vegar 15.000 evrur og hins vegar 30.000 evrur, ef þau hefðu náðst þá hefði ég fjölgað spilunum í kassanum. Það lítur út fyrir að þau muni ekki nást. Í mínum huga er enginn spurning að ég hefði ekki getað haft þau mörk lægri. Það var bara stærðfræði. Allir hefðu grætt ef þetta hefði náðst en lægri mörk hefðu mögulega komið í bakið á mér.

Almennt held ég að kynningarmálin hafi tekist vel. Margir fjölluðu um spilið. Það eina sem pirraði mig var að Facebook var með leiðindi með auglýsingarnar. Tvisvar var ég búinn að fá samþykkta auglýsingu, sem átti að byrja á miðnætti, sem síðan var hafnað seinna (fyrir of mikinn texta).

Það sem ég gerði verulega rétt var að fá góða hugmynd. Það er ekkert sem er betra en það.

Yfir heildina er ég sumsé bara sáttur við allt en ég mun samt vaka til miðnættis og endurhlaða síðunni eins og ég gerði við Ugluna þegar ég var að bíða eftir einkunn sem réð hvort maður fengi námslán.

#Kommentakerfið – Síðasti dagurinn runninn upp!

KommentakerfiðÞá er runninn upp síðasti dagurinn í söfnun minni á Karolina Fund. Það er ljóst að spilið verður gefið út en óvíst hve stórt upplagið verður. Það ræðst töluvert af því hve góður dagurinn í dag verður. Auðvitað er séns á að spjalla bara við mig ef þið treystið ykkur ekki til að kaupa í gegnum Karolina Fund. En dagurinn í dag er helgaður söfnuninni þar.

Endilega farið þangað. Endilega deilið tengli á söfnunina. Endilega hvetjið fólk til að kaupa.

Það er hægt að kaupa fleiri en eitt spil í einu. Bara með því að hækka upphæðina sem kemur á greiðslusíðunni. Eitt spil kostar 30 evrur, tvö spil 55 evrur, þrjú spil 80 evrur, fjögur spil 105 evrur og fimm spil á 130 evrur. Þið getið alltaf bætt við 25 evrum til að fá aukaspil.

#Kommentakerfið á síðasta séns

timinn-memeÁ morgun er síðasti dagurinn til að kaupa #Kommentakerfið í forsölu á Karolina Fund. Það er rétt að benda á að spilið verður varla á betra verði í bráð. Verslanir þyrftu líklega að spilið þetta með tapi til að það yrði á svona góðu verði.

Endilega drífið í þessu. Þetta er ógeðslega skemmtilegt spil. Þið getið meira að segja séð það spilað hérna í Ísland í dag.

#Kommentakerfið og fundin ljóð

illska-memeÞegar ég hef verið að safna kommentum fyrir #Kommentakerfið hefur mér ítrekað komið til hugar hugmyndin um fundin ljóð.

Ef þið vitið ekki hvað fundin ljóð eru þá er ég örugglega ekki maðurinn til að útskýra það. En í stuttu máli eru það ljóð sem eru byggð á texta eftir einhvern annan og settur í nýtt samhengi til að búa til ljóð.

Þegar maður tekur komment og fyrirsögn úr sínu rétta samhengi til þess að búa til eitthvað glænýtt þá er það, að einhverju leyti, sambærilegt við fundið ljóð.

Kommentið á myndinni hér er kannski frábært dæmi um þetta. Þarna er kommentari að hrósa bók Eiríks Arnar sem heitir Illska. Ég er hins vegar orðinn svo vanur að sjá útúrsnúninga möguleika að mér datt strax í hug að þetta væri frábært komment við alveg ótal fréttum, bæði fréttir um eitthvað sem er slæmt og einnig það sem er gott. Hið síðarnefnda er í raun fyndara. En hér er ég kannski búinn að eyðileggja brandarann.

Mér finnst þessi skilgreining Lomma á fundnum ljóðum ágæt.

fundin ljóð er þegar ma’ kemur að verki einhvers og segir:
nei, þetta fann ég. ég á.

uppnefnir upprunalega höfundinn frumbyggja og ósiðmenntaðan.

eignar sér öll læk.

ég prufaði svoleiðis í dag.

Nú er ég kannski einmitt á mörkunum að kalla höfunda athugasemdanna „ósiðmenntaða“ eða allavega eru einhverjir sem gera það. Þetta rímar líka ágætlega við ýmislegt úr þjóðfræðinni. Við höldum á lofti nafni Jóns Árnasonar sem safnaði saman þjóðsögum hálf-siðmenntaðrar þjóðar en við gleymum öll hverjir það voru sem sögðu og sendu honum sögurnar. Ég er alveg nægilega sjálfsgagnrýninn til þess að sjá sjálfan mig í því hlutverki.

En er þá spilið #Kommentakerfið listrænn gjörningur? Ekki nema í einhverjum póstmódernískum skilningi þar sem allt er list. Í mínum huga er þetta aðallega bara brandari og leið til að hlæja með vinum sínum.

#Kommentakerfið í Grapevine

krutt-memeUm daginn fékk blaðamaður Grapevine lánað #Kommentakerfið till að prufuspila það. Nú er grein hans komin á netið og hún er, merkilegt nokk, mjög jákvæð.

Söfnunin klárast annars á miðnætti á mánudagskvöld þannig að þið ættuð að drífa ykkur að kaupa.

Þið getið lesið umfjöllunina eða bara það sem blaðamaðurinn tvítaði.

Kommentakerfið: Fréttahugmyndir um spil og spilahönnuð

icehot-memeNú er rétt rúm vika í að söfnunin mín klárist. Eitt sem ég hef ekki enn notað í kynningu á Kommentakerfinu er sú staðreynd að ég er leikjafræðingur. Ekki leiðinlega hagfræðitýpan (reyndar er þetta væntanlega skemmtilegasta hagfræðin) heldur þjóðfræðitýpan. Ég hef raunverulega eytt gríðarlegum tíma í að lesa mér til um leiki. Ég hef velt fyrir mér hver sé munurinn á spili og leik. Hvað er íþrótt? Hvað er keppni? Hvernig er töfrahringurinn einangraður. Ég hef ekki öll svörin en ég get talað endalaust um þetta. Hápunktur leikjafræði minnar er örugglega meistararitgerð mín um Eve Online en ég hef líka afrekað að gera útvarpsþátt um fyrstu útgáfuna af Monopoly/Matador sem kom út á Íslandi.

Síðan er augljóslega þessi skrýtna staðreynd að ég er með fjórar háskólagráður. Það var auðvitað óvart sem það gerðist en ég held að það séu ekki margir spilahönnuðir með svona margar gráður. Allavega ekki á Íslandi.

Ég hef ekki endilega komið til skila áliti mínu á kommentakerfum almennt. Auðvitað er hægt að lesa það út úr spilinu en það er líka hægt að mistúlka það. Í sjálfu sér pirrar það mig ekki mest að fólk sé dónalegt eða reitt. Ég eyddi nokkrum árum í að vinna verkamannavinnu og menn voru ekki mjög penir í kaffistofuspjallinu. Það sem pirrar mig sérstaklega við kommentakerfin er innihaldsleysið. Við erum hérna með tól sem gæti verið bæði aðhald með valdhöfum og fjölmiðlum en það er ákaflega sjaldan vel nýtt. Góð komment hverfa í ólguna frá þeim sem afrekuðu aldrei neitt meira en að lesa fyrirsögnina. Það er dapurlegt.

Síðan er náttúrulega hin óneitanlega staðreynd að ég hef náttúrulega sjálfur tjáð reiði mína í kommentakerfum (og stafsetningar- og prentvillur eru víða til eftir mig). Ekkert alvarlegt þó eitthvað sem hægt er að taka úr samhengi (og ég hef sett þannig komment eftir sjálfan mig í Kommentakerfið). En ég er vanari að reyna að vera gagnrýninn eða fyndinn í mínum kommentum. Ég reyni nú held ég aldrei að vera fyndinn í alvöru fréttum en aðrar fréttir, og komment við þær, kalla nú á að maður reyni sig við hnyttni.

Kommentakerfið og slagurinn við Bryndísi

BryndísSíðustu vikur hafa verið skrýtnar. Ég hef verið reglulega í fjölmiðlum en það sem er skrýtnara er að Bryndís vinkona mín er á sama tíma á fullu. Hún stendur fyrir málefnið sem ég hef samviskubit fyrir að vera ekki að helga mér af því að ég er upptekinn við að auglýsa #Kommentakerfið.

Sumsé, rétt eftir að #Kommentakerfið fór af stað og Svarthöfðagötunafnið fór út um allan heim þá fer Bryndís af stað með átak að vekja athygli á nauðsyn þess að taka við fleiri flóttamönnum til landsins. Þá er skondin tilviljun að myndin sem birtist hve oftast af henni var tekin af mér um daginn þegar hún fékk að prufa #Kommentakerfið. Stuttu eftir birtist líka tilvitnun í mig, víða um heim, af flóttamannaviðburðinum hennar Bryndísar.

Um daginn spjallaði ég við blaðamann Grapevine um Kommentakerfið og í gær hafði hann samband við mig, hálfmiður sín, og sagði mér að ég hefði ekki komist í blaðið sem var að koma út. Þetta fer á netið þannig að ég er ekkert miður mín. En ég hló þegar ég sá að Bryndís er framan á Grapevine. Ekki af því að mér finnist málefnið hlægilegt enda erum við Bryndís á sömu línu. En Bryndís og flóttamennirnir bömpuðu mér úr prentútgáfunni. Sem er auðvitað fínt af því að það er miklu mikilvægara efni.

Maður hefur þá tilfinningu að Ísland sé pínulítið. Ekki hverfur sú tilfinning þegar maður sér Vilborgu og Emil Hjörvar saman á Bókmenntahátíð að tala við David Mitchell.

En fræga vinkona mín á athugasemd í Kommentakerfinu. Hún dúndraði henni á mig, óvart, þegar ég var að segja henni frá hugmynd minni um spilið. Ég held að hún hafi meiraðsegja náð að setja sína athugasemd út þegar við vorum að spila um daginn.

Ef þið hafið áhyggjur af því að ég sé ekki nóg í fjölmiðlum þá komst ég í viðskiptafréttir Mbl í dag. Það er í fyrsta skipti sem ég er í viðskiptunum.