Útsláttarröðin

Hér er önnur leið til að sjá röðina á fólki. Þarna sjáum við í hvaða röð fólk var slegið út. Fyrstu 25 eru í röð eftir hvað þeir fengu mörg atkvæði sem fyrsta val sem er ekki alveg nákvæmt held ég.

Þegar nokkur nöfn eru í sömu línu þá var það sá sem er tvítekin og aftast sem datt út en í raun voru allir jafnir þarna svo rétt er að miða við sætið sem fyrst kemur og bæta við sætum eftir því hve margir voru jafnir. Stundum ruglar þetta reyndar röðina eitthvað því það getur verið að einhver sem var á höggstokknum hafi síðan grætt nógu mörg atkvæði til að lifa aðeins lengur og færir þá einhvern annan neðar.

Þetta er meira til gamans gert en nokkuð annað. Ég sakna annars mjög að fá tölur yfir það hvað maður fékk mörg atkvæði í neðri sætin.

Halda áfram að lesa: Útsláttarröðin

Áróður á kjörstað eða fjórða tilraun til uppgjörs

Ég er búinn að heyra frá starfsmanni á kjörstað að einn frambjóðandi hafi í gær eytt töluverðum tíma í að spjalla við fólk þar. Því miður var það ekki stoppað. Ég á ákaflega erfitt með að skilja svonalagað. Mér finnst bann við áróðri á kjörstað gríðarlega mikilvægt prinsippmál og ég tek það mjög alvarlega. Ég gekk inn, kaus og gekk út. Ég man líka eftir því þegar ég vann á Bókhlöðunni og var í framboði fyrir Háskólalistann (sem barðist fyrir einstaklingskosningum) þá var kjörstaður frammi á annarri hæð en ég var á fjórðu hæð. Á meðan kjörstaður var opinn kom einn kunningi minn að spjalla og ég neitaði ítrekað að ræða við hann um kosningarnar þegar hann reyndi að koma efninu að. Bara prinsipp.

Fjölmiðlar bregðast eða þriðja tilraun til uppgjörs

Ef þú spyrð frambjóðanda til stjórnlagaþings hvað hafi ollið dræmri þátttöku í kosningunum þá yrði hann væntanlega fljótur að segja að fjölmiðlar hafi brugðist hlutverki sínu. Ég hef hins vegar ekki ennþá séð fjölmiðlafólk tala eða skrifa um þennan þátt. Fjölmiðlar virðast sumsé ætla að hunsa sinn þátt í þessu öllu. Fréttablaðið stóð sig hins vegar stórvel að auglýsa Örn Bárð á meðan greinar sem við Valli sendum blaðinu fengust ekki birtar.

En líklega þætti fjölmiðlum, ef þeir myndu greina eigin þátt í þessu máli, verst að þurfa að krýna DV sem sigurvegara þessara kosninga.

Ánægjulegt að kjósa eða önnur tilraun til uppgjörs

Í gær var ánægjulegt að kjósa. Ég gat raðað saman tuttugu og fimm einstaklingum sem ég var ánægður með á kjörseðilinn. Allt gott fólk, sumt sem ég þekki og annað sem ég hafði ekki heyrt um áður en kosningabaráttan hófst. Miðað við hve ég er almennt tilbúinn til að vera óánægður með framboðslista þá var þetta mjög jákvæð reynsla. Ég vorkenni svolítið öllum þeim sem fóru á mis við þetta.

Kosningavakan eða fyrsta tilraun til uppgjörs

Hér sit ég og klukkan að verða níu þó ég birti þetta ekki fyrren seinna. Klukkutími eftir af kosningum og síðan tveir dagar af talningu. Töluvert antíklæmax þar á ferð.

Ég hafði íhugað framboð fram og til baka frá því að hugmyndin um stjórnlagaþing kom fyrst fram. Í lok ágúst ákvað ég að bjóða mig ekki fram en um tveimur vikum fyrir lok framboðsfrestar sannfærði Eygló mig um að keyra á þetta. Ég var reyndar tæpur á tíma þar sem ég var að fara í rúma viku til Þýskalands. Það var lítið mál að safna undirskriftum. Ég var líka svo sem svo afslappaður að ég fór bara rétt yfir þrjátíu ólíkt þeim sem nýttu sér hámarkið.

Þegar nær dró kosningum varð mér ljóst að framboðin yrðu töluvert mörg. Ég hafði talið að ég hefði ágætar líkur á kosningu ef frambjóðendur væru rétt á annað hundraðið en ég var farinn að gera ráð fyrir að þau yrðu jafnvel hátt í þrjúhundruð. Ég ákvað því að breyta aðeins taktíkinni og leggja mesta áherslu á að tala um aðskilnað ríkis og kirkju. Þá gæti ég allavega vakið umræður um þann málaflokk þó ég ætti litlar líkur á kosningu. Ég held að það hafi verið ágætis ákvörðun.

Nú hef ég enga hugmynd um hve mörg atkvæði ég fæ eða í hvaða sæti ég lendi en tel allavega mjög ólíklegt að ég komist að. Ég hef, frá því að tala 523 var fyrst nefnd, haft töluverðar áhyggjur af því að þetta verði þing fræga fólksins. Sumt af því á vissulega fullt erindi þangað en aðrir minna. Frægasta fólkið sem ég kaus voru Illugi, Ómar og Freyja. Valli og Silja eru svosem líka fræg en ekki jafn. Flestir á listanum mínum voru hins vegar frekar lítið þekktir. Það væri gaman ef eitthvað af þessu litla fólki kæmist að.

Á þessu ferli kom vel og vandlega í ljós hve lélegur ég er að prómótera sjálfan mig sem frambjóðanda mann á mann. Í síðustu viku lenti ég í hófi með fyrrverandi vinnufélögum og reyndi hvað ég gat að tala mig frá stjórnlagaþingsumræðu. Það kom mér hins vegar þægilega á óvart hvað það var auðvelt að koma fram í útvarpi og hve vel ég stóð mig þar. Alveg laus við hógværð sko. Fjölmiðlar stóðu sig almennt illa. DV vann stjórnlagaþingskosningarnar og mega menn þar vera stoltir af því. Ég skrifaði líka nokkrar greinar en hafði mjög sterkt á tilfinningunni að það væru fyrst og fremst frambjóðendur að lesa þær. Það er í raun að vissu leyti ágætt því að ég stefndi líka á að því að hafa áhrif á þá.

Ég veit ekki hvernig stjórnlagaþing mun virka og hvort því tekst að uppfylla hlutverk sitt. Það fer fyrst og fremst eftir því hverjir komast að. Ég held að erfiðasta verkefnið verði að búa til rökrétt og fúnkerandi kerfi út frá öllum þeim hugmyndum sem koma fram. Ef aðskilnaður kemst inn á borðið ætti það mál í raun að vera fljótafgreitt vegna þess hve lítil áhrif það hefur á aðra vinnu þingsins. Ég tel að það væri synd og skömm ef tillögur að nýrri eða endurbættri stjórnarskrá innihéldi áframhaldandi mismunun eftir trúarskoðunum.

En ég sé ekki eftir þessu og er töluvert forvitinn að sjá hvernig mér og öllum hinum hefur gengið en ég ætla ekki að vaka eftir úrslitunum. Ég geri líka ráð fyrir að sofa rótt.

Ég þakka stuðninginn og mér hefur þótt vænt um hann.

Frambjóðandi keyrir næstum á – stelur innkaupakerru

Ég keyrði áðan upp í Efra-Breiðholt til að kjósa, fara á bókasafn og versla. Á bílastæðinu var sólin alveg í augun á mér og ég hefði mögulega getað keyrt á svartan jeppa sem kom á móti mér speglandi ljósið á öllum flötum. Það slapp þó.

Það gekk vel að kjósa, engar raðir og ekkert ves. Ég hefði þó, í sporum kjörstjórnar, tekið niður auglýsingar frá Bláu höndinni.

Ég fór síðan yfir götuna að fá mér bók fyrir heimaprófið og var þar spurður um afstöðu mína til málefna. Fann bókina.

Ég endaði þetta í Bónus. Þar var ég í kælinum í símanum að yfirheyra Eygló um hvers kona lifrarkæfu ég ætti að kaupa þegar ég setti mjólkina mína í innkaupakerru hjá saklausri konu. Hún stoppaði mig sem betur fer áður en ég stal kerrunni.