Marx, Marx og Queen

Fór niður í 2001 og lét taka frá fyrir mig Live at Wembley dvd diskinn með Queen sem er væntanlegur þangað í næstu viku. Hann er líka miklu ódýrari þar en í Skífunni.

Eftir það fórum við á bókasafnið að leita að Harpo Speaks eftir/um Harpo Marx. Ég vildi leita í kvikmyndadeildinni en Eygló vildi fara í ævisögudeildina. Ekki fannst Harpo í ævisögudeildinni (þar hefði hann kúrað í milli Groucho og Karls (góður félagsskapur það)) en þar var hins vegar að finna bók með bréfum Groucho bróður hans til dóttur sinnar. Við fórum síðan að spyrja um bókina en meðan Eygló beið eftir aðstoð fór ég í kvikmyndadeildina og fann Harpo. Haldið þið að ég hafi ekki verið montinn, Eygló er nú búin að læra flokkun og er að vinna á bókasafni. Hér er þó aðallega um að ræða að ég hef áður tekið bækur úr þessari deild og þekki því kerfið.

Nú skal tekið á því og farið að sofa. Vakna í kvöld, jafnvel fyrr.

Íslandsvinurinn Neil Gaiman

Neil Gaiman er að vonast til að stoppa á Íslandi í einn dag á leið sinni til London. Það er bara ein búð á Íslandi sem hefur viðskiptavini sem almennt meta Gaiman og það er Nexus, vonum að þeir hafi vit á að reyna að fá hann í stutt stopp (þó það gæti verið erfitt að koma því í kring í svona snöggri heimsókn).

Ég nota hér hið ofurmisnotaða orð Íslandsvinur en Neil Gaiman er að sjálfssögðu raunverulegur vinur Íslands. Landið hefur komið fram í bók eftir hann, íslensk menningararfleið heillar hann og hann notaði meiraðsegja íslensku í bókinni sem ég minntist hér á að ofan.

Maðurinn er brilljant. Lesið bækurnar hans.

Hávaði og leiðindi

Áðan þá heyrðist mér einhver vera að keyra ægilega hratt á Miklubrautinni og heyrðist löggan fylgja í kjölfarið. Núna rétt í þessu voru síðan einhverjir að flauta á fullu þarna.

Ég verð að segja að gelding er ekki of ströng refsing fyrir þá sem flauta eftir klukkan 22:00 á kvöldin en kannski skipti ég um skoðun eftir að hafa fengið að sofa í friði.

Skíthæll með vákort

Þegar ég var nýbyrjaður í búðinni í fyrra þá lenti ég í ömurlegum viðskiptavini, hann var svo góður með sig, svo dónalegur og talaði svo niður til mín að það var hrikalegt. Þessi spjátrungur vildi að við myndum sleppa því að strauja kortið sitt og slá upplýsingarnar inn handvirkt seinna vegna þess að hann var ekki viss um að hann gæti notað straumbreytinn sem hann var að kaupa. Þetta var samþykkt af yfirmönnum mínum enda leit durgurinn virðulega út, klæddur í úrvals uppaföt.

Svona viku seinna voru upplýsingarnar slegnar inn í posann en þá kom upp „Vákort, gerið upptækt“ (líklega ekki nákvæmt orðalag). Nú höfðum við undirskrift mannsins á gamaldags straujaðri nótu sem við höfðum gert en hún var ógreinileg og nótan hafði straujast illa þannig að nafnið var ógreinilegt. Kortið var einnig erlent þannig að það er ekki víst það hefði dugað að hringja í banka hérlendis.

Nú vildi hins vegar svo heppilega til að ég mundi að mér fannst ég kannast við dólginn. Ég fór á netið og fann allar upplýsingar um hann enda hefur hann tekið nokkuð mikinn þátt í ungliðastarfi eins stjórnmálaflokksins, fann mynd sem staðfesti gruninn. Baldur sem var þá að vinna í búðinni hringdi síðan í kauða, gerði hann alveg dauðhræddan með hótunum og fékk síðan gilt kortanúmer. Aulinn sagði að þetta hefði verið alveg óvart.

Boðskapur þessarar sögu er að ég hefði ekki munað jafnvel eftir fíflinu ef hann hefði ekki verið með yfirgang og dónaskap, það varð honum að falli.

Snorri rugludallur

Hann pirrar mig hann Snorri grínframbjóðandi. Ég hef ekkert á móti grínframboðum, sjálfur hef ég farið í slíkt framboð. Mín skoðun er nú samt að grínframboð eigi að vera fyndin, Snorri er ekki fyndinn. Snorri mætir í bjánalegum fötum og það er hápunktur kímnigáfu hans.

Fyndið grínframboð er til að mynda Daninn sem lofaði meðvindi þegar maður hjólar og svoleiðis, ekki sköllóttur ræfill sem finnst nógu fyndið að auli einsog hann skuli fara í framboð.

Takandi í rss

„Það eru nokkrir vefbókhaldarar hérlendir sem ég les til viðbótar, en þeir eiga velflestir sameiginlegt að vera teknir í rss af Gneistanum, sem ég óska til lukku með nýja heimilið á tölvuöld.“ sagði Hjörvar í gær. Mér fannst þetta vel orðað, teknir í rss, ég þurfti að lesa þetta tvisvar til að skilja að það var ekkert dónalegt á ferðinni (og olli það vonbrigðum).

Lofthaus og her

Mér þykir að vissu leyti afar ánægjulegt að Sigurður Kári skuli hafa komist að sem Alþingismaður, maðurinn á hægt rólega eftir að niðurlægja flokkinn sinn með framgöngu sinni, er í raun þegar byrjaður á því. Þessa daganna er hann sendur í fjölmiðla að tala um varnarsamninginn og stendur sig í samræmi við andlega burði.

Að vísu sé ég ekki hvernig hægt er að verja það hvernig ríkisstjórnir Davíðs hafa staðið sig í þessu máli, í stað þess að bregðast við því að herinn sé á leiðinni burt hafa þeir hunsað málið og vonað að þeir geti betlað aðeins meiri tíma.

Það sem er stórundarlegt er að fjölmiðlar skuli í alvörunni fjalla um hugmyndir Björns Bjarnasonar um íslenskan her í stað þess að spyrja spurningarinnar: „Hvernig komst maður með svona geggjaðar hugmyndir í ráðherrastól?“

Live at Wembley

Út er kominn (kominn út úti en ekki kominn inn í þetta land held ég) er Live at Wembley dvd diskur. Þetta voru ekki síðustu tónleikar Queen, einir 10 tónleikar sem þeir spiluðu á eftir þessa í Magic-túrnum. Þetta eru hins vegar síðustu tónleikarnir í borginni sem Queen var stofnuð í. Tveir tónleikar í röð, seldist upp á báða um leið, 150.000 miðar fóru einsog skot. Að vissu leyti má segja að það sé erfitt að velja milli þessara tónleika og tónleikanna í Búdapest sama ár. Ég á Búdapest á video þannig að ég er sáttur við valið.

Þessi dvd diskur er líka fyrsta tækifærið sem maður hefur til að sjá óklippta Queentónleika, yfir tveir tímar að lengd. Aukaefnið er líka áhugavert og vel þess virði, heimildarmynd, viðtöl og hápunktar hinna tónleikanna á Wembley.

Merkilegt hvað þetta lítur vel út enda hafa þeir sem sjá um þessi mál fyrir Queen staðið sig einsog algerir hálfvitar í dvd útgáfu (og flestu öðru reyndar). Minningartónleikarnir um Freddie slepptu öllum hljómsveitunum sem spiluðu einar (án þess að Queenmeðlimir spiluðu með), G’n’R var sleppt, Metallica líka og síðast en ekki síst var Extreme sleppt. Extreme eru einir um að keppa við George Michael um atriði kvöldsins, þeir voru alveg frábærir.

Greatest Video Hits diskurinn var svosem ágætur, ægilega aumt „easter egg“ á honum (örlítið öðruvísi útgáfa af Bo Rhap myndbandinu) og í raun færri myndbönd en voru til dæmis í Greatest Flix boxinu. GVH diskurinn var hins vegar með frábært aukaatriði þar sem Brian May sýnir hvernig lagskiptingin í Bo Rhap er samansett, ef maður efaðist um að Freddie væri snillingur áður en maður sá það þá hvarf allur vafi eftir á.

Ég veit hins vegar að þessir menn geta gert hlutina rétt og vel. Freddie „boxið“ er merki um það. Ég efast um að glæsilegr minjagripur um nokkurn tónlistarmann hafi komið út. Tíu geisladiskar með nær öllu efni sem hægt var að komast yfir, viðtölum, ólíkar útgáfur laga eftir því hvernig þau þróuðust, heil bók um Freddie með glæsilegum myndum og síðast en ekki síst tveir dvd diskar með myndböndum og heimildarmynd. Það var allra mörgu krónanna virði.

Ég bind vonir við betri tíð, ég veit að það er verið að vinna í Queen „boxum“ sem verða svipuð því sem kom út um Freddie, mikið efni er til óútgefið eða sjaldgæft (hef heyrt mikið af því og það er vel þess virði að gefa út).

Leið til paranoju

Ég er búinn að fatta hvernig maður getur valdið paranoju hjá bloggurum sem þú veist að eru með teljara. Þú byrjar á að skrifa færslu með tilvísun í bloggarann, þú smellir á hlekkinn (á aðalsíðunni en ekki sérsíðu færslunnar ef henni er fyrir að fara) og ferð síðan og eyðir strax færslunni. Bloggarinn skoðar teljarann og fer síðan að reyna sjá hvað var sagt um hann en finnur ekkert. Þú gætir líka birt færsluna alltaf aftur og aftur í skamman tíma og eytt henni síðan, jafnvel fengið vini þína til að fara gera þetta líka svo fleiri IP-addressur sjáist.

Notið þessa vitneskju vel.