Minnsta og flottasta tölvan

Um helgina var ég í Julefrukost hjá Sigrúnu og Þóri og hitti þar Andra sem ég hef þekkt frá því að hann var í framboði fyrir Alþýðulistann í stúdentapólitíkinni. Við hittumst sjaldan en það er alltaf skemmtilegt að spjalla við hann. Þarna bar það helst til að hann sagði mér frá tölvu sem hann hefði verið að panta sér og heitir Raspberry Pi. Ég heillaðist alveg.

Daginn eftir var ég kominn á netið og ætlaði að panta tölvuna sjálfur en söluvefurinn benti mér á að ég gæti bara keypt hana sjálfur í Miðbæjarradió. Þar sem Eygló vinnur töluvert nær þeirri verslun en ég sendi ég hana þangað og hún verslaði tölvuna og box utan um hana á um 9000 kr.

Hér er síðan mynd af tölvunni í boxinu. Hér sumsé pínupons.


Það þarf vissulega fleira en bara þetta til að koma tölvunni í gagnið. Ég er enginn tölvusérfræðingur. Það mætti kannski kalla mig „ofurnotanda“ þar sem ég get oft nýtt tölvur á gagnlegan hátt en ég verð mjög vandræðalegur þegar ég þarf að gera flóknari sudo skipanir í Linux. En ég gat sett þetta upp.

  • Það vantaði aflgjafa. Ég notaði straumbreytinn sem fylgdi Kindlinum mínum. Ég þarf reyndar að nota millistykki þar það er bresk kló á honum. Hann gefur frá sér 850 mA sem dugar. 700 væri nóg en 1000 betra. Tengið í tölvuna er micro-usb eins og á Kindle og flestum álíka tækjum, s.s. nýrri snjallsímum og spjaldtölvum.
  • Ég þurfti minniskort. Ég átti 16 gb SDHC sem ég keypti í Mývatnssveit um árið. Það er hratt (10) sem er stór plús.
  • Ég á lyklaborð og mús.
  • Þó nettengi sé á tölvunni og maður þurfi að nota það þá setti ég líka í tækið þráðlausan netkubb (usb).
  • Ég keypti síðan usb-höbb í Tölvutek sem var valinn þar sem hann hefur sjálfstæðan orkugjafa og gefur þannig öllum tækjum og tólum sem í hann eru tengd rafmagn enda er tölvan sjálf ekki með mikið slíkt.
  • Ég átti góða HDMI snúru en svoleiðis er notað til að tengjast við sjónvarpsskjá.
  • Ég átti fyrir harðan disk til að tengjast þessu.

Ég mæli með þessum lista fyrir þá sem eru að skoða hvaða tæki og tól virka með Raspberry Pi.

Markmið mitt var að búa til „Media Center“ sem tengdist við sjónvarpið. Ég hafði verið í dáltin tíma að gæla við kerfi sem heitir XBMC. Það eru til þrjár slíkar útgáfur sem henta fyrir Raspberry PI.

Ég fiktaði í og prufaði OpenELEC, næst XBIAN og að lokum Raspbmc. Ég fattaði ekki alveg OpenELEC. XBIAN fann ekki netkortið mitt en Raspbmc virkaði strax. Raspbmc er sett upp þannig að maður halar niður forriti sem formatar SD kortið (sem er í raun harði diskur tölvunnar) og setur inn grunn. Síðan tekur maður SD kortið og setur í Pæið, tengir með netsnúru við ráter og kveikir á. Þá er líka gott að vera með tengt við sjónvarp. Uppsetningin fer þá í gang. Tölvan halar niður því sem upp á vantar og setur upp stýrikerfið.

Þegar þessu er lokið kemst maður inn í stýrikerfið. Ef maður er heppinn styður sjónvarpið manns CEC tengingar í gegnum HDMI sem þýðir að sjónvarpsfjarstýringin virkar beint á tölvuna. Ég hélt að mitt myndi ekki virka en síðan bara virkaði það.

Ég byrjaði á að fara í programs og addons til að setja inn Network manager. Það kerfi þekkti þráðlausa netkortið mitt og það tengdist vandræðalaust. Þá gat ég tekið tölvuna úr sambandi við ráterinn.

Nettenging er nauðsynleg til þess að geta halað niður viðbótum. Sniðugasta viðbótin sem ég fann var Sarpur sem veitir aðgang að þáttum RÚV. Ekki öllum þeim erlendu en fullt af stöffi allavega.

XBMC kerfið er nákvæmlega eins og sjónvarpstölvur eiga að vera. Það finnur upplýsingar um efnið sem þú ert með í kerfinu í gegnum netið og hjálpar manni að skipuleggja. Alveg yndislegt. Það eru þar að auki leikir. Það er svo rosalega lýsandi fyrir ástandið í dag að þetta kerfi sé ókeypis og búið til af fólki víðsvegar um heiminn sem vill láta gott af sér leiða. Yndislegt alveg.

Ubuntu – EEEbuntu

Ég hef í cirka tíu ár verið að pæla í Linux. Ég hef reglulega skoðað hvað er að ske og leikið mér aðeins að því að prufa. Síðast gerði ég það í hittifyrra þegar ég setti Ubuntu upp í smá tíma. Ég var nokkuð hrifinn af því þá en ýmislegt var ekki að virka almennilega.

Eftir að ég keypti mér EEE tölvuna setti ég upp Windows XP af því að ég vildi geta fiktað í ritgerðinni minni sem var í Office. Þegar ég var búinn að klára ritgerðina var planið alltaf að setja upp eitthvað Linux kerfi aftur. Ég skoðaði ýmislegt og endaði á EEEbuntu sem er breytt útgáfa af nýjasta Ubuntu.

Ég er búinn að vera með það uppi í viku og allt gengur vel. Tölvan talar auðveldlega við Windows tölvur sem skiptir miklu máli á meðan skipt er um kerfi. Ég er búinn að leika mér heilmikið með þetta. Niðurstaðan er einfaldlega sú að ég myndi mæla með Ubuntu fyrir venjulega. Þetta er einfaldlega notendavænna en Windows. Fyrst þegar ég fiktaði í Linux þurfti ég að læra heilmikið af einhverjum skipunum. Í nýjasta Ubuntu/EEEbuntu er ekkert um svoleiðis nema að maður vilji það.

Líklega tilheyri ég þeim hluta tölvunotenda sem er erfiðast að gera til geðs. Ég er vanur að geta fiktað, bætt og breytt öllu í Windows. Ég kann það allt. Núna get ég eiginlega ekki notað neitt af þekkingunnni. Það eru reyndar ýkjur. Forritin eru svo svipuð. Ég var þegar farinn að nota Pidgin í Windows í staðinn fyrir Messenger (og innlima þannig Facebook spjallið í sama kerfi) og ég held því áfram. Það er bara það sem viðkemur stýrikerfinu og öllu því sem er breytt. Það er líka frábært að hafa engan Internet Explorer í tölvunni.

Á þessum tímapunkti get ég ekki séð annað en að það sé réttast að reyna að setja inn Ubuntu eða svipuð kerfi í sem flestar tölvur í skólum. Hvað ætli ríki og sveitafélög eyði miklu í þessi dýru kerfi? Um leið væri örugglega ekkert mál að setja í gang þýðingarverkefni fyrir þá sem vilja stýrikerfið á íslensku. Það er áhugavert að fyrir nokkru komu upp tölvur í Háskóla Íslands sem voru bæði með Macintosh og Windows stýrikerfum. Af hverju var ekki líka, eða bara, sett upp Ubuntu? Vissulega eru til einhver forrit sem eru bara til í Windows en það eru engin slík forrit sem allir þurfa að nota.

Kannski verður Ubuntu ekki til í áratugi en Linux útgáfurnar eru bara svo margar að komast á þetta sama stig að það þarf ekkert að vera neitt vandamál að skipta yfir ef þess þarf. Slík breyting þarf ekki að vera erfiðara, og væri líklega auðveldari, en að uppfæra Windows. Fyrir utan að það er ekki fokdýrt.

Linux er sumsé ekki lengur bara fyrir nörda heldur er það notendavænt kerfi hér og nú. Nýtum okkur það.

Nú þarf ég bara að sannfæra Eygló.

Hrun harða disksins

Harði diskurinn í fartölvunni minni er eitthvað að gefa sig. Ég gat ekki komist inn í XP í gærkvöldi. Matti reddaði mér hins vegar tólum til að laga aðeins til á harða disknum þannig að ég gat eitthvað gert við hann. Núna er ég með Ubuntu (Linux) í gangi í tölvunni og nota það til að bjarga gögnum. Það er þægilegt að hafa stýrikerfi á geisladisk. Mp3 spilarinn minn er notaður til að ferja gögnin á milli.

Ég náði meðal annars að bjarga því sem ég var kominn með af viðtalinu sem ég var að skrifa upp. Ég er nefnilega nokkuð viss um að ég gleymdi að fleygja því inn í minnislykilinn.

Ég hef btw ekkert sofið í nótt.

Ubuntu tilraun

Ég er að gera tilraun með Ubuntu. Ég er samt ekki í Ubuntu akkúrat núna heldur bara í gamla góða Windows XP.  Það er langt í að ég skipti algjörlega um gír.  Ég var núna áðan að stilla bootskjá Ubuntu þannig að XP kæmi fyrst.

Ég hef reyndar lent í töluverðu veseni með uppsetninguna.  Það væri augljóslega auðveldara ef ég ekki með tvö stýrikerfi.  Þetta þurfti um þrjár tilraunir til að gera þetta almennilega en núna virðist allt virka vel. Ég hef líka lært heilmikið í leiðinni.

Vandamálið við Ubuntu er að ég er of vanur að nota mín Windows forrit. Ég þarf að skoða hvaða forrit ég get notað í staðinn. Ég veit ekki hvernig ég ætla allavega að prufa mig áfram.