Hetjudáðir

Egill Helgason og Stefán Friðrik Stefánsson skrifa efnislega sama pistilinn um í­raska tónlistarmenn. Það styrkir kenningar um að þeir séu í­ raun einn og sami maðurinn. Ég minnist þess a.m.k. ekki að hafa séð þá hlið við hlið.

Pistill nafna mí­ns er raunar örlí­tið langorðari, eins og búast mátti við, en Egill heldur sig við knappa stí­linn:

Fólkið í­ sinfóní­uhljómsveit íraks eru alvöru hetjur og segja okkur að hvað sem okkur finnst um innrás Bandarí­kjanna í­ landið, þá getum við ekki skorast undan því­ að standa með þeim öflum sem vilja byggja upp mannsæmandi tilveru, réttlæti og lýðræði í­ landinu.

Margir hafa fyllst þórðargleði vegna hrakfaranna í­ írak, en andspænis hljóðfæraleikurunum og trú þeirra á tónlistina sér maður hvað það er ljót tilfinning.

Þetta er sérkennileg romsa. Nú hélt ég að flestallir teldu sig „standa með þeim öflum sem vilja byggja upp mannsæmandi tilveru, réttlæti og lýðræði“ í­ írak. – Ég þurfti a.m.k. ekki að lesa frétt um í­raska tónlistarmenn til að óska fólkinu þar í­ landi mannsæmandi tilveru.

Stóra spurningin er hins vegar hvaða öfl það séu sem eru lí­klegust til að ná þessum markmiðum. Það er risavaxið stökk í­ röksemdafærslu frá því­ að dást að klassí­skum tónlistarmönnum sem halda áfram að leggja stund á list sí­na í­ Bagdað yfir í­ að komast að þeirri niðurstöðu að sú listsköpum gefi rí­kjandi stjórnvöldum einhverja réttlætingu.

Sinfóní­uhljómsveit íraks er sextí­u ára gömul. Hún var stofnuð í­ valdatí­ð Hashemí­tana, sem voru breskir leppstjórar. Hljómsveitin hélt áfram að spila eftir í­rösku byltinguna og sí­ðar valdatöku Saddams Husseins. Og ennþá spilar hún.

Meðan ógnarstjórn Saddams Husseins var hvað verst, spilaði í­raska Sinfóní­an Schubert. Fól það í­ sér einhverja réttlætingu á stjórnarfarinu í­ írak? íttum við að hugsa: „Hér eru menn að spila á selló – varla er þessi Saddam þá alslæmur?“ Nei, það væri fráleitt!

Á öllum tí­mum reynir fólk að laga sig að rí­kjandi aðstæðum. Listamenn, í­þróttafólk, menntamenn o.fl. halda áfram að vinna sí­n störf hvort sem gullöld rí­kir eða upplausnarástand. Það er afar ósanngjarnt að lí­ta svo á að með því­ sé þetta fólk að votta rí­kjandi þjóðfélagsástandi stuðning sinn.

Teljum við t.d. að sérhver rithöfundur sem ekki var beinlí­nis fangelsaður pólití­skur andófsmaður, allt afreksfólkið í­ í­þróttum eða frábæra listafólkið sem lönd Austur-Evrópu gátu státað af í­ valdatí­ð kommúnista, hafi falið í­ sér einhvers konar réttlætingu á stjórnarfarinu í­ þeim löndum? Getur tónlistarmaður í­ einræðisrí­ki ekki stundað list sí­na án þess að vera rós í­ hnappagat valdsmanna? Er það að leggjast í­ eymd og volæða eina viðurkennda hegðun fólks sem býr við slæmar aðstæður?

* Sinfóní­uhljómsveit íraks var engin réttlæting á stjórnarfari Saddams Husseins þegar hún lék í­ skugga einræðisstjórnar hans fyrir 15 árum.

* Og Sinfóní­uhljómsveit íraks er heldur engin réttlæting á núverandi stjórnvöldum þegar hún leikur í­ skugga hernámsins í­ dag.

Hvort mönnum finnist tónlistarmenn í­ lí­fshættu í­ Bagdað vera hetjur er svo allt önnur og óskyld umræða.

Join the Conversation

No comments

  1. Hverjir eru það sem eiga að hafa fyllst „þórðargleði“ yfir ástandinu í­ írak? Eina fólkið sem maður veit að hefur fagnað ástandinu þar eru í­slensk stjórnvöld sem kölluðu það lengi „uppbyggingu“ eins og fjöldamorð á fólki í­ Afganistan eru ví­st ennþá kölluð.

  2. Jesus Christ theres a great deal of spammy feedback on this page. Have you ever before believed about attempting to remove them or putting in a wordpress plugin?

  3. I was basically wondering if you ever considered changing the layout of your website? It is well written; I really like what youve got to say. But maybe you could include a little more in the way of written content so people might connect to it better. You have got an awful lot of text for only having one or two images. Maybe you can space it out better?

Leave a comment

Skildu eftir svar við needs Hætta við svar

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *