Day: 7. febrúar, 2005

Mér þykir merkilegt hvernig spunameistarar Vöku hafa unnið að þessu LÍN/námsmannahreyfingamáli öllu saman. Þrátt fyrir að það sé algerlega augljóst að Vaka klúðraði þessu máli þá hafa þeir búið til auglýsingar og áróður sem gefa í skyn að málið sé til komið af því að Vaka sé svo góð í að berjast fyrir Háskólastúdenta. Þvílíkt rugl. Annars þá held ég að það væri alveg jafn gott að fá fulltrúa úr öðrum námsmannahreyfingum í þessa nefnd einsog að hafa Jarþrúði þarna, ekki treysti ég henni.

Í dag sagði Jarþrúður að sér hefði verið hótað af fulltrúum hinna hreyfinganna fyrr í vetur að þetta mál myndi koma upp í kosningabaráttunni, það þykir mér mjög ótrúverðugt. En ef þetta er satt þá hefði Jarþrúður átt að koma fram og segja frá því um leið og þetta gerðist, um leið og hótunin barst. Það að koma fram með þessa sögu eftir á er voðalega slappt.

Eftir þennan daufa, leiðinlega framboðsfund áðan þá var gaman að fara á stofugang þar sem var rifist við mann. Við vorum alveg 20 mínútur þarna. Ég var reyndar svoltið undir í baráttunni um orðið við Davíð og Arndísi.

Það var framboðsfundur áðan, voða gaman, nær allir í salnum fyrirfram ákveðnir. Þegar enginn bauð sig fram þegar beðið var um spurningar ákvað ég að láta vaða og spyrja hver væri formannsefni fylkingana. Það komu engin svör frá Vöskvu og Röku, töluðu um að slíkt væri ákveðið eftir kosningar. Nú er það þannig að þessar fylkingar stefna að hreinum meirihluta og þar með að því að vera einráð um það hver verður formaður þannig að mér þykir voðalega skrýtið að formannsefnið sé ekki kynnt. Formaðurinn verður andlit Stúdentaráðs næsta árið. Ég veit að margir sem kusu Vöku voru hissa og urðu jafnvel fyrir vonbrigðum þegar þeir komust að því hver yrði formaður í fyrra.

En Jarþrúður kom alltof vel útúr þessum fundi, sérstaklega varðandi samstarfsnefndina. Hún vitnaði í einhverja nafnlausa heimildamenn innan hinna námsmannahreyfinganna sem áttu að vera svo sammála henni, það stingst á við það sem við höfum heyrt frá þeim sem við töluðum við. Þar var talað um að sumt fólk mætti illa á fundi og væri illa undirbúið þegar það mætti.

Á heimasíðu Háskólalistans er smá grein eftir mig sem fjallar aðeins um muninn á raunveruleikanum og því sem kemur fram í áróðurspésum stóru framboðanna. Við höfum ekki alveg staðið okkur í að gagnrýna loforðafylliríin og upphrópanirnar en þetta er í áttina.

Nú er að fara af stað lokakaflinn í þessari kosningabaráttu. Það er vissulega þannig að við finnum fyrir jákvæðni allt í kringum okkur en það er engin leið til að vita hvernig fólk almennt er að hugsa. Maður veit ekki heldur hvernig hinum gengur. Vaka er að sjálfssögðu að gera alla geðveika með endalausum hringingum, ég hef veitt ófá atkvæði með að segja einfaldlega að við hringjum ekki í fólk.