Ég fór í bandí áðan en gleymdi nýju fínu bandíkylfunni minni. Verð að fara með hana og geyma niðurfrá. Það fór sem fyrr þannig að þannig að ég slasaðist af völdum Háskólakórsins. Í þetta skipti fékk ég bolta beint á munninn. Fólk gæti haldið að munnurinn minn hafi verið nær gólfinu en venjulega. Það er ekki rétt. Ég stóð beinn í baki og náði boltinn því að komast upp í cirka 180 centimetra hæð. Þetta var djöfull vont enda boltinn á mikilli ferð. Alltaf gaman að láta blóðga sig í íþróttunum.