Allraheilagasta hrekkjavakan

Ég hef núna tvisvar séð morgundaginn kallaðan allraheilagramessu. Augljóslega er það rangt. Kaþólikkar halda allraheilagramessu 1. nóvember. Halloween er stytting á „All Hallows’ Eve“ sem gæti útlagst sem aðfangadagskvöld allraheilagramessu.

Halloween er náttúrulega aðlögun á keltneskri hátíð sem kallað samhain (en borið fram hér um bil sá(v)en af því að Írar eru klikk). Þar sem sú hátíð markar skil árstíða þá er mjög einfalt að jafna samhain við íslenska dagatalið, sumsé við lok sumars og fyrsta vetrardag. Í fornum heimildum eru þetta veturnætur. Það væri vissulega þjóðlegt og skemmtilegt.

Það væri reyndar gaman að fara í írskan gír á þessum tímamótum. Hafa brennur og grímubúninga og sleppa bandarískum nammipælingum. Almennilega jaðarhátíð (liminal).

En það er einfaldast að kalla þetta hrekkjavöku. Ef maður hugsar um það þá passar þetta orð miklu betur við það hvernig bandaríska hátíðin er haldin heldur en orðið „halloween“. En við Íslendingar höfum ekkert rosalega mikla hefð fyrir hrekkjum á þessum degi. Krakkar hérna vaka ekki heldur neitt sérstaklega langt frameftir. Ég held að hrekkjavaka sé bara eina orðið sem við höfum sem getur keppt við halloween og mér finnst bara svo afskaplega pirrandi að nota slettur þegar góð orð eru í boði.

Minningarnar koma ekki eins og þær eru

Come As You Are kallaði fram undarleg hughrif hjá mér þegar ég heyrði það fyrst. Upphafsriffið vakti nefnilega fram minningar úr ákveðnu húsi. Minningarnar tengjast stofunni í húsinu, mér finnst ég næstum geta séð hljómflutningstækin þar og um leið man ég skýrt eftir þykka teppinu sem var á gólfinu.

En þegar Come As You Are kom út voru orðin þónokkur ár frá því að ég hafði heimsótt þetta hús. Það bjó ekki neinn lengur sem ég þekkti í húsinu. Samt var þessi skynminning sterk.

Löngu seinna las ég mér til og komst að því að Nirvana lagið var undir miklum áhrifum frá Killing Joke lagi sem heitir Eighties. Ég hlustaði á Eighties en það passaði ekki jafn vel við minningar mínar. Það þýddi í raun ekkert í sjálfu sér. Ég hafði hlustað svo oft á Come As You Are í millitíðinni að minningin gæti allt eins verið búin að aðlagast því.

Enn seinna komst ég að því að það var til enn eitt lag með sama riffi. Það var lagið Life Goes On með The Damned. Ég var fljótur að finna það, enda var á þeim tímapunkti hægt að nálgast nær alla tónlist heimsins með einfaldri leit á netinu. Þegar ég setti það af stað þá hafði það miklu meiri áhrif á mig en Eighties, skynminningin passaði við upphafsriffið. Eða var það bara líkara Come As You Are?

Heyrði ég Eighties þegar ég var 5-6 ára í stofunni í Lerkilundi? Eða var það Life Goes On? Ég veit ekki. Ég þyrfti helst að spyrja hann Þórarinn frænda minn hvort hann hafi verið líklegri til að hlusta á Killing Joke eða The Damned.

Fólksfjölgunarvandamálið

Þegar loftslagshamfarir eru í umræðunni þá koma alltaf reglulega athugasemdir um að raunverulega vandamálið sé fólksfjölgun. Nú er ég alveg á því að það væri gott að koma jafnvægi á fjölda jarðarbúa, jafnvel þannig að þeim fækki í framtíðinni. Samt er ég á því að þeir sem tala um þetta sem lausn á útblæstri gróðurhúsalofttegunda séu að misskilja eða mistúlka.

Með því að líta framhjá öllu samhengi þá er hægt að líta svo á að fjölgun fólks í „þriðja heiminum“ (eða hvaða hugtak við notum til öðrunar á fátækari hlutum heims) sé vandamálið. En ef við athugum hverjir það eru sem eru að nota auðlindirnar þá sjáum við að það er gríðarleg rangtúlkun.

Við sem búum í hinum vestræna heimi erum að ganga á auðlindir jarðar. Við erum eins og sníkjudýr á jörðinni. Við tökum til okkar endalaust, hvort sem það er orka, matur eða bara hvers konar dót og drasl. En það er ekki nóg með að við tökum þetta til okkar heldur hendum við þessu frá okkur nærri því jafn hratt og við kaupum það.

Þegar bent er á þessar staðreyndir eru alltaf einhverjir sem svara með því að segja að mengun sé mest í fátækari löndum. En hvers vegna er verið að menga svo mikið þar? Jú, vegna þess að það er verið að framleiða allskonar fyrir okkur sem höfum efni á að kaupa.

Þegar ég segi „við“ þá á ég vissulega m.a. við sjálfan mig. En auðvitað þá er ríkasta prósentið sem er helsta vandamálið. Í raun stigversnar það eftir því sem prósentubrotið minnkar. Fólk sem á peninga til brenna notar þau völd til þess að brenna framtíð okkar allra.

Ég trúi ekki á illsku, allavega ekki Illsku eða hið Illa, en ég veit að græðgi er til og græðgi er líklega það sem kemst næst því að vera Illska. Fátækt fólk sem eignast börn er ekki byrði á heiminum, það er fólkið sem á 600m² sjávarvillur sem er að skemma heiminn.

Frá MtG til Pokémon

Það að hjálpa drengjunum að setja saman Pokémon-bunka í gær kallaði fram margar minningar um það þegar við keyptum okkar fyrstu Magic: The Gathering spil. Var það 1995? Líklega. Við höfðum allavega verið að spila hlutverkaleiki í einhvern tíma áður og það náði hápunkti í kennaraverkfallinu 1995. Þetta voru allavega ég, Starri, Bjössi og Þórður.

Við fengum senda bunka og boostera frá Fáfni (Nexus) og fórum síðan að ákveða hvernig bunkarnir okkar yrðu samsettir og um leið hvað liti við myndum leggja áherslu á. Síðan gátum við fara að skiptast á spilum. Ég valdi grænan og rauðan, eld og jörð.

Við fengum m.a. spil úr Fallen Empires línunni. Ég veit ekki hvort það var á tilboði eða hvað. Allavega eru þessi spjöld ekki hátt skrifuð í sögu MtG, líklega af því að það var framleitt alltof mikið af þeim. Við vissum það ekkert og ég var allavega hrifinn af mörgum FE spilunum sem ég fékk. Þá höfðuðu teikningarnar til mín.
Fljótlega eftir þetta kom Ice Age viðbótin og það litaði stokkana okkar töluvert. Ég safnaði í einhvern tíma en hætti síðan alveg. Aðallega kannski af því að ég nennti ekki að læra endalaust af nýjum reglum sem var bætt við með nýjum spilum.

En ég var kominn með ákaflega góðan stokk, allavega á okkar akureyska mælikvarða. Ég lagði áherslu á spjöld sem höfðu ekki háan kostnað. Þannig að ég var með eldingar og lítil dýr og álfa sem hægt var að setja út fljótt og örugglega áður en andstæðingurinn  hafði komið sér af stað. Þetta þýddi reyndar að ég notaði ekki spilið sem hafði verið miðpunkturinn í stokknum mínum til að byrja með, sem ég fékk í fyrstu pökkunum mínum, Force of Nature.

Á þessum árum tók maður reglulegar reisur til Reykjavíkur til að fara í bíó, skreppa í safnarabúðir að kaupa vídeóspólur og síðast, en ekki síst, til að fara í Fáfni og Míþríl.

Ég man að ég var einhvern tímann í Míþríl að kaupa spil. Ég fékk Icy Manipulator og um leið þá kom annar viðskiptavinur, sem vissi greinilega mikið meira en ég um Magic, og vildi skipta til að fá spjaldið. Ég var ekki alveg viss hvað ég ætti að gera af því að ég var vanur að skipta bara við vini mína. En hann hélt áfram að bjóða mér fleiri og fleiri spjöld. Að lokum gaf ég eftir þegar ég fékk einhvern dreka. En mér leið alltaf svo óþægilega af því að ég vissi ekki nógu mikið um verðgildi spila. Ég sá eiginlega eftir þessu og leið ekki einu sinni betur eftir að hafa flett upp verðgildunum löngu seinna og komist að því að ég hafði grætt vel og vandlega samkvæmt þeim.

Ég reyndi fyrir nokkrum árum að kaupa tvo einvígisstokka af MtG en þá kom einmitt upp að það hafði endalaust verið bætt við reglum og ég nennti varla að læra þær. En það kemur fiðringur að sjá drengina prufa.

 

Lyfjaskorturinn og kerfið sem virkar ekki

Það að lyfjaskortur sé landlægur mun m.a. valda því að fólk mun reyna að kaupa lyf eins fljótt og það getur þegar þau eru til.

Segjum að maður sé á lyfi sem dugar í 40 daga en lyfseðillinn endurnýjast á 30 daga fresti. Ef maður getur treyst því að lyfið sé alltaf til þá hefur maður tíu daga glugga og notar hann bara eftir hentugleika. Ef maður treystir ekki lyfið sé alltaf til þá mætir maður um leið og maður getur til þess að hámarka líkurnar á að maður nái í lyfið. Maður mun líklega endurtaka það næsta mánuð og svo framvegis þar til maður er jafnvel kominn með góðar byrgðir af lyfinu.

Síðan getur auðvitað gerst að maður hætti að fari að taka annað lyf í staðinn eða bara að hætta að taka lyfið og þá munu lyfin aldrei nýtast neinum. Þá hefur ríkið líka verið að sóa peningum.

Nú gæti verið að einhverjir fari að reikna að það sé allra best að fólk hafi sem stystan glugga frá því að hægt er að sækja lyf þar til lyfjaskammturinn klárast. En auðvitað er það enginn lausn.

Lausnin er að hafa andskotans lyfin til. Þá þarf fólk ekki að vera í endalausu stressi og veseni.

Eitt skref gæti verið að sekta apótek eða heildsala þegar lyfin eru ekki til. Síðan gæti ríkið bara tekið yfir þennan bransa. Jafnvel opnað lyfjaverksmiðju. Kerfið er ekki að virka og við þurfum greinilega að breyta því. Frjálsi markaðurinn er ekki að höndla þetta. Við eigum ekkert að venjast lyfjaskorti. Það er galin hugmynd.

Gripinn við sjálfsglaðningu?

Í gær fékk ég svolítið skondinn ruslpóst. Samkvæmt honum fékk ég vírus sem gaf þessum hakkara stjórn á vefmyndavélinni minni. Í kjölfarið á ég að hafa verið gripinn við að gleðja sjálfan mig á meðan ég skoðaði eitthvað vafasamt klám á netinu.

Kannski ætti ég að reyna að teyma þennan svindlara aðeins á asnaeyrunum. Ég gæti útskýrt fyrir honum að ég vilji ekki kaupa Bitcoin af honum vegna umhverfisverndar- og loftslagssjónarmiða. Biðja hann um PayPal upplýsingar í staðinn. Svoleiðis er auðrekjanlegt. En ég er of upptekinn við að selja #Kommentakerfið II í forsölu.

En allavega, ekki taka svona pósta alvarlega. Ef einhver hefði í alvörunni upptöku af þér þá myndi örugglega fylgja einhvers konar skjáskot til að sanna það.

Samt er þetta ágætis áminning um að það er hægt að brjótast inn í tölvuna þína og stjórna vefmyndavélinni. Það er ástæðan fyrir því að ég eyddi einhverjum hundraðköllum í að kaupa lok fyrir vefmyndavélina en þar áður notaði ég reyndar bara rafvirkjateip sem dugaði fínt. Ef þú vilt vera enn öruggari ættirðu kannski að segja bless við Windows og setja upp Linux í staðinn.

IMPORTANT! You have been recorded ʍasturbating! I have Ritstjori.mp4!
Frá Anonymous Hɑcker þann 09.08.2019 15:47
ATTN: ritstjori@rafboksvefur.is

The last time you visited a Ƿorn website with teenagers,
you downloaded and installed the vίrus I developed.

My program has turned on your cam and recorded the act
of your ʍasturbation..

My software also downloaded all your email contact lίsts
and a list of your friends on Facebook.

I have the – Ritstjori.mp4 – with you jerkίng
off to teens, as well as a file with all your contacts
on my computer.

You are very Ƿerverted!

If you want me to delete both files and keep the secret,
you must send me the Bitcoin payment.
I gıve you 72 houɼs onɭy to transƒer the funds.

If you don’t know how to pay with Bitcoin,
visit Google and search – how to buy bitcoin.

*********************************************
Send 2.000 GBP (0.2104013 BTC)
to this Bitcoin address as soon as possible:

36ScaT3YzAd6uMqxZ6PNeTYdRmbTWR1V5N
(copy and paste)
*********************************************

1 BTC = 9.750 GBP right now, so send exactly 0.2104013 BTC
to the address above.

Do not try to cheat me!
As soon as you open this Email I will know you opened it.
I am tracking all actions on your device..

This Bitcoin address is linked to you onɭy,
so I will know when you send the correct amount.
When you pay in full, I will remove both files and deactivate
my program.

If you choose to not send the btc…
I will send your ʍasturbation vίdeo to
ALL YOUR FRIENDS AND ASSOCIATES from your
contact lists that I hacked.

Here are the payment details again:

Send 2.000 pounds (0.2104013 BTC)
to this Bitcoin address:

*********************************************
0.2104013 BTC

to:

36ScaT3YzAd6uMqxZ6PNeTYdRmbTWR1V5N

(copy and paste)
*********************************************

You саn visit police but nobody can help you.
I know what I am doing.
I don’t live in your country and I know how
to stay anonymous.

Don’t try to deceive me – I will know it
immediately – my spy software is recording all the
websites you visit and all your key presses.
If you do – I will send this ugly vίd to eveɼyone you know,
INCLUDING YOUR FAMILY MEMBERS.

Don’t cheat me! Don’t forget the shame and if you ignore
this message your life will be ruined.

I am waiting for your Bitcoin payment.
You have 72 houɼs ɭeft.

Anonymous Hɑcker

P.S. If you need more time to buy and send BTC,
open your notepad and write ’48h more’.
This way you can contact me.
I will consider gıving you another 48 houɼs
befoɼe I releɑse the vίd, but onɭy when I see that
you are really struggling to buy bitcoin.
I KNOW you can afford it – so don’t play around…

Kistan og #Kommentakerfið II

Núna í byrjun júní lauk ég störfum hjá Húsaskóla. Ég hef ekki setið auðum höndum síðan. Ég er búinn að taka á leigu húsnæði í Arnarbakka, í tveggja mínútna göngufæri frá heimili mínu. Þetta er gömul fiskbúð.

Ég er líka að fara að gefa út #Kommentakerfið II og það er hægt að kaupa það í forsölu á Karolina Fund (endilega kaupið sem fyrst). Fyrri útgáfa er uppseld fyrir nokkru.

Ég er líka búinn að standa í að stofna samlagsfélagið Kistan – Varpfélag. Það félag mun reka upptökuver í Arnarbakkanum. Við erum þar tveir í aðalhlutverki sem ætlum að taka upp okkar eigin hlaðvörp (podköst – útvarpsþætti á netinu) en við erum líka að stefna á að bjóða öðrum að taka upp eigið efni þar.

Það þarf töluverða vinnu ennþá í gömlu fiskbúðinni og við erum ekki enn búnir að kaupa tækin (erum komnir með kennitölu en vantar vsk. númer til að fara að kaupa). Ég er þó allavega búinn að setja upp skrifborð og vinnuaðstöðu fyrir sjálfan mig þar. Ég er líka búinn að safna allskonar húsgögnum þangað sem ég hef flest fengið gefins á Facebook. Mig vantar reyndar ennþá hillur og fleira (og þar sem ég er ekki á bíl þessa dagana þá er ég ekki í aðstöðu til að sækja neitt slíkt á næstunni).

En þetta eru allavega spennandi tímar.

Morð frá sjónarhorni

Það væri áhugavert að búa til tvær myndir. Í annarri myndinni væru löggur sem eru sannfærðar um að morðingi sé að sleppa og telja sig tilneyddar að búa til sönnunargögn gegn honum. Í hinni myndinni er saklaus maður að verja sig gegn spilltum löggum sem eru að reyna að búa til sönnunargögn gegn honum.
 
Þetta væru nákvæmlega sömu persónur og leikarar og mörg atriðin gætu verið alveg eins. Það þyrfti bara að bæta við nokkrum atriðum sem gefa áhorfendum leið til að kynnast þeim persónum sem eru í aðalhlutverki og að sjá eitthvað sem gefur til kynna að staðreyndir séu aðeins öðruvísi en í hinni útgáfunni.
 
En auðvitað þá eru ótal svona kvikmyndir og sjónvarpsþættir. Kannski ekki nákvæmlega sömu persónur og leikarar en mjög svipaðar aðstæður. Val handritshöfunda og leikstjóra stjórna síðan því hvernig áhorfandinn bregst við. Sami áhorfandinn, ég til dæmis, get stutt lögguna sem er bara að reyna að koma morðingja í fangelsi en um leið hneykslast á því hvernig löggan kemur fram við saklausan mann ef ég sé þetta frá því sjónarhorni.
 
Þetta snýst náttúrulega ekki bara um glæpamál, uppdiktuð eða raunverulega, heldur öll mál sem fólk sér frá mismunandi sjónarhornum.

Djúranið

Ég var ekki í miklu stuði í gær. Ég var þreyttur. Aumur í fótunum. Rétt áður en tónleikarnir byrjuðu þá langaði mig helst að fara heim að sofa. En síðan byrjaði þetta. Ég þekkti ekki fyrsta lagið en það hljómaði ágætlega.

En síðan kom Wild Boys og Hungry Like the Wolf. Ég fattaði allt í einu að ég var farinn að brosa út að eyrum. Þetta var frábært. Þegar lögin komu bara hvert af öðru þá áttaði maður sig á að þeir gætu  samt aldrei spilað öll lögin sem ég vildi heyra. Þeir eiga svo mörg.

Ég saknaði helst The Chauffeur (sem er óumdeilanlega þeirra besta lag) og Is There Something I should Know (sem var uppáhaldið mitt þegar ég var krakki). Mig langaði líka svoltið að heyra Electric Barbarella sem ég hugsa alltaf um sem eitt af þeirra nýrri lögum en er í raun 22 ára. Ef lagið væri barn væri það komið í háskólanám. Lagið er eldra en ég var þegar það kom út.

Hápunktur tónleikana var líklega Planet Earth þar sem þeir saumuðu inn Space Oddity þannig að það virkaði eins og það ætti bara heima þar. En auðvitað var Save A Prayer líka eins frábært og það getur verið. Síðan er Ordinary World alltaf fyrir okkur Eygló. Samkvæmt Spotify er það næstmest spilaða lagið þeirra.

Duran Duran er kannski hallærisleg hljómsveit að mati einhverra en hún er án efa dásamleg. Ég vorkenni fólki sem er of töff að geta fílað þetta. Ég sá ekkert eftir að hafa farið þó ég sé miðaldra og þreyttur.

LaLegóLandía 2019

Við létum undan þaulskipulögðum og langvarandi þrýstingi frá strákunum okkar og fórum til Lególands. Við keyptum okkur vikuferð með gistingu í sumarhúsabyggðinni Lalandia og tókum tengdamömmu með.

Við fórum út laugardaginn 15. júní. Flugið var tíðindalítið. Það var hálfskrýtið að koma út úr flugstöðinni í Billund og allt í myrkri. Við náðum samt að finna leigubíl sem kom okkur á upplýsingaskrifstofuna.

Skrifstofan, og Lalandia, er í undarlegu húsi sem var gervi-ítalskur bær. Loftið var sérstaklega spes. Það var blár himinn, einhvers konar tjald.

Við fengum lykla en síðan var að finna húsið okkar í myrkri. Það var ekki auðvelt. Það var líka mjög langt frá skrifstofunni. En það tókst.

Húsið var mjög þægilegt. Þrjú svefnherbergi. Ég játa þó að ég bjóst við meiru en hornbaðkari miðað við lýsinguna á „spa pool“ sem átti að vera helsta aðdráttaraflið. Síðan fatta ég ekki alveg hvernig hægt er að bjóða upp á svona hús án þess að þar sé brauðrist. Bara fráleitt.

Daginn eftir var rólegt. Ég rölti samt strax yfir í Coop og keypti nauðsynjar og líka þessi yndislegu birkistykki. Við fórum síðan í sundlaugargarðinn í Lalandia. Aquadome. Þar var fullt af rennibrautum en líka sundlaug með öldugangi og önnur hringlaga með straumi. Ég fílaði þá sundlaug sérstaklega vel. Kleinuhringirnir voru bátarnir okkar í flúðum. Við strákarnir fórum hring eftir hring.

Það var líka sána. Ég held að ef Finnland væri í Tíbet þá væri sána álitið einhver hápunktur hugleiðslumenningar. En í staðinn þá eru Finnar bara álitnir fullir, félagsfælnir og skrýtnir.

Við prufuðum líka einhvern veitingastað í Lalandia sem var ekkert spes og þar að auki dýr. Svona svipað og á flestum stöðum í Billund. Reyndar var Deli þarna í Lalandia boðlegt.

Á mánudaginn var Legoland á dagskrá. Við vissum út frá Google-gögnunum að þá yrðu fáir á ferð – enda sumarleyfin varla byrjuð í Danmörku.

Við pældum fram og til baka í miðakaupum. Að lokum keyptum við ársmiða sem borgaði sig af því við stefndum að því að koma nógu oft aftur sem við gerðum og ég set það bara allt í einu frekar en að brjóta það niður á daga.

Það voru töluverðir töfrar í Lególandi. Við byrjuðum bara á að rölta um kubbabyggðirnar. Þar var margt flott. Manni langaði bara að fara sjálfum að kubba og ég keypti líka töluvert af svoleiðis fyrir strákana – eða mig.

Strákarnir fóru í ótal tæki en ég tók oft að mér að halda á töskum og veskjum. Gunnsteinn var rosalega spenntur að fara í tæki sem Ingimar var of lítill fyrir. Við þurftum nokkrum sinnum að áminna hann að monta sig ekki of mikið fyrir framan litla bróður.

Ég hafði gaman af því að fara í nokkra báta, jafnvel þegar það reyndi smá á lofthræðslu mína. Víkingabátur og kajak.

Strákarnir voru líka spenntir fyrir fjórvíddarbíói og við höfðum bara gaman af því líka. Það er hæfilegt að eyða svona fimmtán mínútum með þrívíddargleraugu.

Maturinn í Lególandi var rándýr og ekkert rosalega góður. Boðlegur á köflum reyndar en ekki alltaf. Verst var pylsan sem ég fékk. Ég bað um tómatsósu, remúlaði og sterkt sinnep. Ég bjóst við að tvær fyrrnefndu sósurnar væru ráðandi og sinnepið meira eins og krydd. En nei, það var ekki svo. Sinnepið var meira en helmingurinn af sósunni. Það var skelfilega vont. Sósan var líka frekar lagskipt. Tómatssósan var eiginlega bara neðst.

Á fimmtudag fórum við í Legóhúsið. Það var ákaflega skemmtilegt. Gunnsteinn heillaðist sérstaklega af því að geta búið til svona hreyfimynd með legóköllum og hefði getað farið þar aftur og aftur. Það var líka bara mjög gaman að leika sér að byggja hitt og þetta.

Eftir Legóhúsið dró ég alla með mér á þann veitingastað í Billund sem var með hæstu einkunnina. Bellini. Þar fékk ég dásamlegt lasagna. Allir voru mjög glaðir. Ingimar fékk sér lítinn skammt af frönskum sem var svo stór að okkur langaði næstum að panta stóran skammt til að fá samanburðinn.

Við Eygló röltum út á flugvöll á föstudaginn og náðum í bílaleigubíl. Það átti að vera beinskiptur Renault en var sjálfskiptur Audi. Gaurinn í afgreiðslunni reyndi að sannfæra mig um að fá uppfærslu og nefndi tegund af Audi með aðeins öðruvísi tölu-/stafaröð en sá sem ég átti að fá. Hann virtist álíta að bókstafirnar og tölurnar ættu að vera nóg til að heilla mig og þegar ég spurði hver væri munurinn á bílunum þá gat hann ekkert sagt.

Mér tókst að keyra sjálfskiptan, þrátt fyrir aðstoð Eyglóar, en það var smá átak fyrst. Á laugardaginn skiluðum við af okkur húsinu, settum töskur í geymslu og keyrðum að dýragarðinum í Givskud. Það tók smá á og leiðsöguforritið vildi ekki samþykkja að ég breytti leiðinni minni eða stytti hana.

Það sem heillaði mest þar var að keyra í gegnum heimkynni dýranna. Gíraffarnir voru glæsilegir. Við tókum síðan smá rölt til að sjá nashyrninga og górillur. Við sáum allavega eina górillu sem var í Vilhelmínu-dýragarðinum sem við fórum í 2010. Ekki samt Kládía.

En mér fannst nashyrningarnir flottastir. Gríðarstórir og glæsilegir. Það skemmdi ekki fyrir þegar mæðgin komu í áttina að okkur og mamman lagðist niður og sá litli, á stærð við naut, fór á spenann. Ég syrgði myndavélabatteríið mitt.

Við fengum líka að sjá litla apa. Þeir voru skemmtilegir og komu svoltið til okkar stóru apanna. Mjög sætir. Síðan voru líka risaeðlur. Ljónin áttu að vera hápunkturinn og það var smá Júragarðarstemming að fara þangað inn. Bílarnir einangraðir í búri til að koma í veg fyrir að ljónin kæmu sér út.

Ég náði með hörku að sannfæra hópinn um að koma við í Jalangri og skoða rúnasteina. Þetta er náttúrulega fæðingarstaður Danmerkur. Við skoðuðum líka safnið og Gunnsteinn heillaðist af öllu sem mátti fikta í. Eygló var alveg heilluð af bænum og vildi helst flytja þangað.

Við ferjuðum okkur og töskurnar á flugvöllinn. Skiluðum bílnum og biðum eftir fluginu. Ég var voðalega glaður að sá að það var lagkökuhús á vellinum en það lokaði meðan ég beið með drengjunum í Legóbúðinni.

Ég neyddist til að nota klósettið á vellinum og mig grunar að það hafi verið lokahefnd sinnepsins. En ég lenti í fáránlegu veseni. Fyrst beið ég eftir að annað af tveimur klósettum losnaði en ekkert gerðist. Þá fór ég á annað salerni þar sem voru þrír básar og allir uppteknir og einn annar að bíða eftir að það losnaði. Það tók fáránlega langan tíma.

Fluginu heim seinkaði, alveg eins og fluginu út en við komumst heim. En það gekk allt. Við Gunnsteinn sátum tveir saman aftast.

Þetta var allt gaman. Ég mæli með Lalandia, Aquadome, Legolandi, Givskud og Jalangri.

Sögulok.