Day: 17. febrúar, 2005

Sverrir rakaði sig og segist hafa yngst við það. Ég ætla ekki að raka mig og ég hef ekki rakað mig alveg í nærri tvö ár. Ólíkt Sverri þá gerir skeggið mig ekki ellilegan heldur gefur mér svona ungæðingslegan sjarma, ég þarf á þessum sjarma að halda til að vega upp á móti gráa hárinu. Ég leit út fyrir að vera svona þrítugur þegar ég var skegglaus.

Í tengdum fréttum þá kom í ljós að ég væri í raun 31 árs samkvæmt þessu netprófi sem allir hafa verið í undanfarið, Eygló var hins vegar 27 ára. Aldursmunur okkar hélst þarna. Ég hef litlar áhyggjur af því þó netpróf gefi mér fimm auka ár, ef skeggið væri vegið inn í þetta þá væri ég svona 24.

Til að koma aftur að fyrrnefndum Sverri þá tók hann þessa fallegu mynd sem prýðir síðuna mína þessa daga, ég vildi nota hana í kosningabaráttunni. Ég held að hann hafi annars tekið allar myndirnar á veggspjaldið en til þess notaði hann myndavélina hennar Eyglóar. Bara smá infó úr innherjabúðunum.

Ég hef löngum velt því fyrir mér hvers vegna reykingar urðu að einhverju sem taldist ásættanlegt að gera í kringum annað fólk. Þetta er viðbjóðslegt, það er alveg ljóst. Með því að reykja í kringum einhvern lokuðu rými þá ertu að tryggja að sá þurfi að þvo fötin sín eftir á og að fara í sturtu.

Síðan er fólk einsog ég sem þolir þetta bara ekki og er töluverðan tíma að jafna sig á því að hafa verið innan um reykingafólk. Ég fæ einfaldlega höfuðverk af þessu sem stundum er viðvarandi í meira en sólarhring eftir að ég hef yfirgefið reykingasvæði.

En hvernig kom til að þetta varð ásættanlegt? Ég held að svarið liggi í hreinlæti. Þegar reykingar komust í tísku þá var hreinlætisstandardinn allt annar en núna, ég er nokkuð viss um að samkvæmt okkar mælikvarða þá hafi verið vond lykt af nær öllum. Kannski að sígarettureykur hafi í raun bara étið upp dáltið af þessari vondu lykt. Það hefur kannski verið þannig að lyktin skánaði við það að einhver reykti í herberginu.

Við vitum að notkun ilmvatns var mikið meiri áður fyrr, og þá í meira magni en okkur þykir þolanlegt í dag. Reykelsi voru meira notuð til að bæta andrúmsloftið. Aðstæður voru bara allt aðrar.

Það er mér hins vegar algerlega óskiljanlegt hvernig fólk getur verið svo vitlaust að reykja, sérstaklega fólk sem mér finnst skynsamt að öllu öðru leyti. Ein skýringin er augljóslega sú félagslega, með því að reykja þá ertu kominn inn hálfgerðan klúbb. Það er auðvelt að starta samræður á því að biðja um eld eða fá lánaða sígarettu. Ég er reyndar viss um að það eru til miklu betri leiðir að hitta fólk.

Kennarinn er veikur þannig að ég er kominn í frí fram á mánudag, reyndar ekki alveg, deildarráðsfundur á morgun. Ég er líka að verða veikur þannig að hressleiki minn er ekki mikill. Ég ætla að gera sem minnst næstu daga, nema læra reyndar, of lítið gert af því undanfarið.