Áðan ákvað ég að fara í ræktina eftir langa vanrækslu. Ég bjóst ekki við langri dvöl en ég festist yfir One day in September. Ég hafði reyndar ekki hljóðið á heldur var að hlusta á tónlist einsog ég geri alltaf á hlaupabrautinni. Skemmst er frá því að segja að ég var þarna um 85 mínútur. Hljóp reyndar lítið.
Myndin er áhugaverð þó að hún sé kannski einhliða og þá koma Þjóðverjarnir hvað verst út úr þessu en ekki gíslatökumennirnir. Ég hef svo sem ekki nóg vit á málinu til að dæma. En þetta var áhugavert. Mér þótti eiginlega að fjölmiðlar kæmu líka ákaflega illa út úr þessu.
Ég er hins vegar frekar slappur núna, aumur og uppgefinn.