Fullkomlega eðlilegur kennari verður fyrir áfalli sem kallar fram í honum ótrúlega og óþægilega hæfileika.
Þegar Donald Trump var kosinn töluðu margir um The Dead Zone, bæði kvikmyndina og bókina eftir Stephen King. Satt best að segja byggði sá samanburður á frekar óhóflega bjartsýniskenndum hugmyndum um kjósendur.
Þegar talað er um aðlögun á verkum Stephen King fyrir kvikmyndir eru augljós nöfn dregin fram. Rob Reiner (Misery, Stand by Me og Shawshank Redemption¹), Frank Darabont (Shawshank Redemption og The Mist), Mike Flanagan (Gerald’s Game, Doctor Sleep og Life of Chuck) og auðvitað Mick Garris þó hans verk hafi aðallega verið í sjónvarpi (The Stand, The Shining, Sleepwalkers, Bag of Bones og Riding the Bullet). En hvað nafn sameinar The Dead Zone, Firestarter, Cat’s Eyes, Silver Bullet, Sometimes They Come Back og Maximum Overdrive?
Dino De Laurentiis er stórt nafn í kvikmyndasögunni, en ekki endilega besta nafnið. Mér finnst nafnið alltaf hafa verið á sveimi en fyrsta myndin sem ég tengi sterkt við hann er Flash Gordon. Dino framleiddi bæði drasl og list en skemmtilegustu myndirnar hans dönsuðu á þeim mörkum.
Það eru augljósar ástæður fyrir bjartsýni varðandi The Dead Zone vegna þess að David Cronenberg leikstýrði og Christopher Walken leikur aðalsöguhetjuna okkar. Þar að auki höfum við Martin Sheen í hlutverki Donald Trump. Tom Skerrit leikur skerfara, Brooke Adams er kona sem er þess virði að bíða eftir og Herbert Lom er læknirinn).
Það er skondið að í einu atriði spjallar Christopher Walken við nemendur sína um hauslausa hestamanninn því hann lék það hlutverk í Sleepy Hollow (1999) eftir Tim Burton. Bara ef það hefði verið betri mynd.
The Dead Zone er jafn góð mynd og við mátti búast en ekki jafn góð og hefði mátt vonast eftir. Vel þess virði að horfa.
Maltin gefur þrjár stjörnur.
Óli gefur fjórar stjörnur.
¹ Rob Reiner framleiddi Shawshank, reyndar ætlaði hann upprunalega að leikstýra henni en endaði með að gera North í staðinn.
