Day: 16. maí, 2004

Það eru loksins komnar inn myndir frá Danmörk, ég setti inn sérstaklega margar myndir af brúðkaupsdeginum fyrir áhugasama. Albúmið er reyndar ekki alveg fullkomið varðandi tímaröð, verð að skrifa Brilliant Photo og biðja þá um að laga það.

Skrifað klukkan 00:05 að íslenskum tíma og 02:05 að dönskum tíma þann 16. maí 2004.

Við þurftum að koma okkur útúr hótelinu fyrir klukkan 10:00 og það tókst, við fórum síðan með farangurinn í geymslu á Hovedbåne. Eftir þetta röltum við Istegade og skoðuðum búðir þar. Það var eitthvað ákaflega fallegt við að sjá Kynlífsvörubúðirnar óska Mary og Friðriki til hamingju með mynd í glugga, kannski að myndbandið af brúðkaupsnóttinni endi í einhverri búðinni. Eygló vildi ekki gefa Svenna og Hrönn kynlífsleikfang fyrir þeirra hjálp. Á Istegade fundum við loksins búð sem selur plötur og geisladiska, ég keypti tvær Queenplötur og það kostaði mig bara 75 dkr. Ég fékk A Night at the Opera með ákaflega fallegu umslagi og fína Queen II með.

Við komum við á fínni pizzabúllu, mjög fín og ódýr, síðan villtumst við að eins á leiðinni á Vesterbrogade, Eygló vildi endilega komast nær Carlsberg en við enduðum bara á girðingu. Að lokum komumst við á götuna og ákváðum að koma við á netkaffihúsinu okkar til að hvíla okkur aðeins. Netkaffihúsið verðskuldar smá umfjöllun, það er töluvert frá hótelinu okkar, það var í raun afskaplega erfitt að finna netkaffihús þarna í Köben, þau eru ekki á hverju strái. Þetta kaffihús er með nafnspjald sem staðhæfir að þetta sé huggulegasta (hyggeligste) netkaffihús og tölvubúð bæjarins, það tel ég vera lygi þó ég hafi ekki skoðað neitt annað netkaffihús í bænum, það væri líka bara afskaplega sorglegt ef þetta væri satt. Það er að sjálfssögðu reykt þarna inni og loftið er afskaplega vont (ekki bara vegna reyksins). Þetta var sæmilega ódýrt, 15 dkr fyrir hálftíma.

Við héldum áfram í átt að Strikinu og á leiðinni keypti ég bol og Eygló einhver föt, Eygló keypti síðan líka buxur í Taxa. Eygló fannst ákaflega gáfulegt að reyna að skoða Vorfrúarkirkju sem var notuð í giftingu á föstudag, nokkur þúsund manns í viðbót höfðu greinilega fengið þessa sömu góðu hugmynd og röðin var sú lengsta sem ég hef séð. Við tókum bara nokkrar myndir og héldum áfram, nú var komið að leit að klósetti. Klósettið í Þrenningarkirkju var læst, ef þið þekkið ekki þessa kirkju þá ættuð þið að kannast við turninn við hana sem er sívalur.

Við rúntuðum þarna um og ákváðum að lokum að fara í Illums verslunarmiðstöðina, þar var klósett á hverri hæð og við fundum loksins eitt slíkt eftir að hafa leitað á þremur hæðum. Það voru fjölmargar konur í biðröð við kvennasalernið þannig að Eygló æddi inn á karlaklósettið og lét vaða þar, ég tók mér stöðu fyrir framan þvagskálarnar svo að Eygló sæi ekki búnaðinn á þeim sem voru að tappa af. Við fengum okkur síðan aðeins að snæða á bakaríi staðarins og það var bara fínt.

Svo ég byrji ekki fimmtu málsgreinina í röð á orðinu við þá sett ég þetta fyrst í málsgreinina. Við fórum þá næst út á Strikið og þar rákumst við á The Beerband sem spilaði Heim í Heiðardalinn eftir að einhver kallaði til þeirra að spila eitthvað íslenskt, eitthvað gamalt og gott. Það var ótrúlega mikið af Íslendingum í kringum hljómsveitina.

Loksins vorum við að fara á brautarstöðina og það gekk bara ágætlega, náðum að töskunum úr skápnum og fundum rétt lestarspor þá villandi upplýsingar væru á skjám þarna. Við komumst út á Kastrup án þess að borgað fyrir öll zone’in sem við fórum í gegnum. Þegar við komum á Kastrup sáum við að flugvélin var ekki að fara á þeim tíma sem við héldum heldur svona 45 mínútum seinna, við skoðuðum miðann okkar og þá kom í ljós að okkur hafði misminnt tímasetningin, ég minnti þá Eygló á að ég hafði einmitt spurt hana fyrr um daginn hvort hún væri viss á brottfarartímanum og hún var það. Við settumst þá bara niður og hvíldum okkur enda dauðþreytt.

Þegar Iceland Express opnaði loksins básinn sinn fórum við þangað og lentum í biðröð, eftir smá tíma opnaði annar bás og við fórum þangað en þá bar svo til að fremst í biðröðinni var náungi sem vissi ekkert hvað hann var að gera. Hann virtist ekki skilja dönsku né ensku og að lokum þurfti hann að skreppa eittvað til að ná í farangurinn sinn sem hann hafði af einhverjum ástæðum ekki tekið með sér. Við skiptum þrisvar um röð og það var ekki gott.

Á Kastrup ákváðum við að fá okkur aðeins að borða og enduðum á Pizza Hut. Pizzurnar þarna voru vægast sagt vondar, ég hef verið að borða úrvalspizzur í Danmörku á einhverjum búllum og síðan fer á þekktan stað og maturinn er bara rusl. Við vöfruðum um verslunarsvæðið, ég keypti mér lítinn deili svo hægt sé að tengja tvö heyrnartól í eitt gat. Það gekk ágætlega að fara um borð í vélina en að sjálfssögðu var hálfvitinn úr afgreiðslunni síðastur inn.

Flugið var notalegt að mestu, nokkur ókyrrð reyndar en ég hlustað á Freak Kitchen og Woody Allen. Við hliðina á okkur í flugtaki sat ein af þessum íslensku frægu manneskjum sem ég veit ekki fyrir hvað er fræg fyrir utan einhver ástarsambönd. Þessi fræga manneskja byrjaði á að segja mér að hún væri að reyna komast heim sem fyrst vegna þess að hún hefði lent í bílslysi og kinninn hennar hefði farið illa, ég svaraði með einhverju ákaflega gáfulegu kommenti sem batt enda á samræður okkur. Fræga manneskjan var ekki að virða allar reglur og tróð að lokum matarbakka sem hún hafði verið að borða uppúr oní hólfið fyrir framan sig þannig að sósa lak úr, hún fór síðan sem betur fer í burtu, væntanlega til að sitja hjá áhugaverðu fólki.

Flugfreyjurnar voru ákaflega duglegar að hunsa Eygló þegar hún vildi fá afgreiðslu en angruðu mig nokkrum sinnum án þess að ég sýndi þeim nokkurn áhuga, þau gengu þrisvar fram hjá Eygló og í síðasta skiptið ætlaði ég að toga í vestisól kallsins en rétt missti af honum. Þegar kom að lendingu þá var ókyrrð og af einhverjum ástæðum byrjaði ég að spjalla við náungann fyrir framan mig um sameiginlega flughræðslu okkar, töluðum meðal annars hve slæmt það væri fyrir okkur að sitja hjá vængnum vegna þess að hann skelfur það mikið að maður ímyndar sér að hann rifni af, þetta var skemmtilegt samtal og reddaði okkur báðum í gegnum lendinguna.

Í fríhöfninni sáum við að Ísland var ekki að vinna Eurovision, ég bjóst ekki við því, ég bjóst við að lögin úr undankeppninni yrðu mest áberandi á toppnum en ég á eftir að athuga þá kenningu mína. Við lentum í vandræðum með sígarettukaup og hringdum austur til að vita hvort við ættum að kaupa box vegna þess að soft var ekki til, það er víst einhver bragðmunur á þessu en ég sé náttúrulega ekki muninn á kúk og skít. Eygló eyddi heillöngum tíma í að velja sér áfengi, hún fékk náttúrulega að kaupa tvöfaldan toll enda fer ég ekki að nýta mér þetta.

Það var notalegt að koma heim, þar biðu vegabréfin okkur, það var gott að við ákváðum að fá okkur svoleiðis til öryggis.

Ég á örugglega eftir að koma með einhverja punkta í viðbót um ferðina en núna ætla ég í sturtu og ég ætla að fara að sofa. Góða nótt og takk fyrir lesturinn.

Skrifað klukkan 21:27 að íslenskum tíma en 23:27 að dönskum tíma þann 14. maí.

Við ákváðum að fá afskaplega einfaldan kvöldmat og enduðum því á litlum matsölustað hér á horninu, örlítill staður, bara hola eiginlega. Þarna fengum við ódýrustu máltíð ferðarinnar. Við pöntuðum pizzu fyrir tvo og tvær hálfslítra flöskur af gosi, þetta kostaði okkur 90 krónur danskar. Pizzan var góð og við urðum bæði ágætlega södd.

Nú var ferðinni heitið í Tívolí. Ég var svo aumur að ég var ekki á leiðinni í nein tæki, þar að auki er ég ennþá miður mín eftir Bakken reynsluna. Í staðinn fyrir að fara í ferðir röltum við aðeins um og tókum þátt í leikjum, ég vann lítinn ástarjátningarbangsa handa Eygló með því að rúlla billiardkúlum (6 af 12) í gat, síðan vann ég hálfgerðan Gorm (einsog í Sval & Val) með því að kasta boltum í tunnu með sjóræningja og að lokum vann Eygló kanínu í sama leik án nokkurrar aðstoðar frá mér. Eygló keypti sér síðan einhverja ástarinniskó. Við vorum ægilega rómó þarna.

Mér fannst staðurinn annars ekkert of merkilegur, frekar mikið peningaplokk og svona. Sumt dótið þarna minnti mig á Las Vegas, svona eftirhermur af fjarlægum menningum. Hvernig ætli Tívolí hafi verið þegar það opnaði fyrst? Það hefði verið áhugavert að sjá.

Annars þá má geta þess að við Eygló erum orðin sleip í að leika Dani, á sumum stöðum höfum við alveg platað afgreiðslufólkið, náunginn á vopnasafninu var til dæmis steinhissa þegar hann bað Eygló um að fylla út könnun um reynslu sína þar og hún valdi ensku útgáfuna af henni. Eygló lenti í því í dag að segja svoltla vitleysu, afgreiðslumaðurinn sagði eitthvað á þá leið að við ættum að tala við hann ef við þörfnuðumst einhvers og Eygló sagði „Nej“ í þeirri trú að hann hefði verið að spyrja hvort hann gæti aðstoðað. Það truflar mann að vísu að nota dönskuna því maður ruglast alveg þegar maður neyðist til að skipta yfir í enskuna

Ég skrifa þetta klukkan 16:54 að íslenskum tíma og 18:54 að dönskum tíma.

Kallarnir sem eru að störfum í portinu voru ekkert of háværir í morgun þannig að við gátum sofið til svona 9:00. Við vorum ákveðin í að ná ókeypis morgunverði og hann fengum við á Axelstorgi í boði danskra landmanna sem við höldum að séu bændur en þeir litu ekkert út fyrir að vera bændur. Ég fékk einhverjar bollur sem brögðuðust einsog bolludagsbollur en það er ekkert sérstaklega jákvætt.

Við vorum ákveðin í að komast á Þjóðminjasafnið áður en Kaupmannahafnarkortið rynni út og það gerðum við, kvöldið áður hafði Eygló giskað á að við myndum eyða einum og hálfum tíma þar og þá leit ég hneykslaður á hana. Eygló hélt að ég byggist við að eyða minni tíma þarna en hún hafði svo sannarlega rangt fyrir sér. Við skoðuðum margt og mikið þarna inni og þurftum í raun að ákveða að fara út eftir tvo og hálfan tíma.

Við vorum ákaflega óviss um hvert við ættum að fara næst, þegar við nálguðumst Strikið og Vorfrúarkirkju þá varð löggæslan meira áberandi. Ég sá líka leitað á einhverjum kalli þarna og bjóst jafnvel við að það yrði leitað á mér en það gerðist ekki, löggan leitaði ekki á neinum öðrum. Ég áttaði mig síðan á því hvers vegna þessi náungi var tekinn fyrir, hann leit út fyrir að vera múslími, það pirraði mig svoltið. Við enduðum á einhverjum mexíkönskum stað sem heitir Papas. Maturinn þar var ágætur.

Næst var stefnt á aðalalmenningsbókasafnið í Kaupmannahöfn og á leiðinni þangað gegnum við framhjá Vorfrúarkirkju, þar var girt í kringum og brúðkaupsgestir farnir að streyma að. Bókasafnið var ágætt, full mikið af bleikum borðum fyrir minn smekk en gott teiknimyndasögusafn.

Við röltum síðan aðeins og kíktum í búðir, keyptum tvær DVD myndir og Eygló keypti tvo boli. Skemmtilegasta verslunin var í nokkrum pörtum, alger nördabúð með roleplaydóti, spilum, teiknimyndasögum og fullt af búningum, við vorum næstum búin að kaupa Lord of the Rings Risk en hættum við þegar við sáum að öll staðarnöfnin voru á dönsku. Við röltum aðeins meira um og enduðum aftur hjá Vorfrúarkirkju og sáum þar nokkra eðalvagna keyra að, Eygló vildi endilega reyna að komast á betri stað og þess vegna misstum við af því þegar Mary kom að kirkjunni (held ég, veit ekki fyrir víst enda missti ég af því).

Eftir þetta fórum við niður á Strik og fylgdumst með fólkinu, við sátum fyrir framan Heilagsandakirkju með tveimur dönskum konum sem voru mikið að spjalla við mig þar til þær föttuðu að ég var ekki Dani. Hápunktur biðarinnar var þegar gríðarleg fagnaðarlæti brutust út og okkur var sagt: „hun sagde ja“.

Við biðum þarna það lengi að ég skammast mín eiginlega fyrir það, reyndar hélt ég að þau færu alveg að koma vegna þess að lögreglan var búin að hreinsa fólkið út af miðju Striksins. Löggan var reyndar ekki öflug í að halda aftur af fólki sem fór yfir mörkin, ég sá litla stúlku sem var miklu duglegri við það.

Undanfarna daga hafa sveimað þyrlur yfir miðbænum, þær voru mjög áberandi í dag og önnur þeirra virtist fylgja hestvagninum þeirra Mary og Friðriks eftir að þau lögðu af stað.

Eftir þessa löngu bið varð maður loksins spenntur þegar fólkið sem var dáltið í burtu byrjaði að fagna en það gerðist reyndar nokkrum sinnum áður en nokkuð áhugavert gerðist, loksins dró til tíðinda þegar fólkið fagnaði lögreglumönnum á mótorhjólum, á eftir þeim komu nokkrir lögreglubílar.

Loksins komu einhverjir uppstrílaðir hermenn á hestum, mér fannst eiginlega einsog ég hefði stigið aftur í aldir, þarna voru fullt af köllum klæddir einsog náunginn á Macintoshdósinni. Mary og Friðrik komu á eftir mönnunum í grímubúningunum, Friðrik vinkaði mér fallega en mér fannst Mary eitthvað utan við sig sem er svosem skiljanlegt miðað við aðstæður. Síðan fóru þau framhjá og þá komu fleiri monthestakallar en að lokum skemmtilegt par, svört hestalögga (væntanlega eini óhvíti maðurinn í hersingunni) og kvenlögga sem virtust vera að fíla sig í botn ólíkt grímubúningahermönnunm.

Ég stóð við það að veifa ekki fána en reyndar var ég með tvo í pokanum svo þeir sáust greinilega, einn danskan og einn ástralskan, ástralski fáninn hefur verið ákaflega áberandi hérna undanfarna daga og okkur Eygló var báðum gefinn slíkur fáni.

Á eftir síðustu löggunum kom mannfjöldi sem var að fara í aðra átt en við þannig að við hoppuðum upp hliðargötu til að komast undan en það gekk reyndar ekki vel, við enduðum upp hjá Vorfrúarkirkju og komumst ekki lengra í átt að hótelinu okkur þar. Fyrir utan kirkjuna var hópur af fólki sem ég hélt fyrst að væru leikarar í búningum í tilefni dagsins en síðan fattaði ég að þetta voru aðalsmennirnir og einhverjir biskupar með, alveg var þetta fólk útúr kú.

Það var erfitt en við komumst á Ráðhústorgið og ég ætlaði að koma mér heim en á miðri leið yfir götu ákvað Eygló að það væri góð hugmynd að fylgjast með hjónunum veifa á risaskjánum sem var þarna. Við fylgdumst með þegar Mary og Friðrik veifuðu og heyrðum Dani fagna „en historisk kys“ sem mér fannst ekkert sérstaklega sögulegur. En þetta var samt áhugavert allt saman, þetta kóngafólk eru lifandi safngripir, ég er ákaflega hissa að það nái að plata nýtt fólk í showið en Mary samþykkti það.