Reykingar eru, að mínu mati, afar furðulegt fyrirbæri í okkar samfélagi. Þetta er eitthvað sem hefði átt að deyja út en gerði það ekki. Það er erfitt að finna eitthvað sambærilegt fyrirbæri, flestir ósiðir fólks eru þannig að þeir hafa voða lítil áhrif á fólkið í kring. Það að einhver bori í nefið á sér gæti angrað þá sem eru nálægt en það fær ekki hor framan í sig.
Það að reka við er kannski eina næst því að hafa svipuð áhrif og reykingar. En það er ekki beint ósiður af því að allir verða að losa sig við loft. Það er bara yfirleitt ekki nema einu sinni eða tvisvar í röð. Segjum að það kæmist í tísku að reka við, fólk gæti gert þetta að vild og þætti það jafnvel gott. Ætli það yrði normið að skemmtistaðir væri illa lyktandi af því að fólk væri að reka við á fullu? Síðan myndi það segja að ef maður vildi hreint loft þá gæti maður bara farið á einhvern stað þar sem viðrekstur væri bannaður.
Ætli veitingastaðir myndu taka upp svæðisskiptingu þar sem á einum stað þá mætti reka við einsog maður vildi en utan þess þá mætti það bara í ítrustu neyð? Færi það þannig að maður gæti farið út að skemmta sér án þess að koma heim lyktandi einsog kamar?
Kenningin um hliðstæða heima er skemmtileg. Það gæti verið til heimur þar sem hópur fólks hrækir sífellt á gólfið þar sem það fer. Þetta snýst að sjálfssögðu bara um val þeirra sem eiga staðinn og ef þú rennur í hrákanum og hálsbrýtur þig þá er það bara þitt vandamál. Heimdallur og Frjálshyggjufélagið gætu barist fyrir réttinum til að hrækja.
Það var reyndar þannig á fyrrihluta síðustu aldar að það voru hrákadallar út um allt. Mér þykir ótrúlegt að hrákadallar hafi dáið út á meðan reykingar lifðu áfram, voðalega öfugsnúið eitthvað. Í samanburði við reykingar þá finnst mér hrákadallar afar indælt fyrirbæri, að sjálfssögðu er þetta ógeðslegt en það eru litlar líkur að það hellist yfir þig úr þeim.
Það væri skondin heimur þar sem fólk færi alltaf út með reykelsin sín. Í stað þess að óttast að einhver taki upp sígarettu þá væri maður hræddur um að fólkið á næsta borði kveikti í einhverju illa þefjandi reykelsi. Reykelsi eru komin úr tísku, mig grunar að það sé nátengt lyktarþættinum sem ég ræddi um síðast.
Hverjir nota svoleiðis núorðið? Eru það ekki fyrst og fremst reykingamenn? Af þeirri ástæðu að þeir eru ennþá staddir á því stigi þar sem það þarf eitthvað til að lífga upp á lyktina heima hjá þeim. Síðan eru aðrir nota reykelsi til að fela sínar reykingar (löglegar og ólöglegar). Einhverjir eru líka til sem eru hrifnir af þessu. Ég var það einu sinni. Mér er nokkuð sama um reykelsishrifningu fólks af því engum hefur dottið í hug að kveikja sér upp í einu svoleiðis á næsta borði við mig á veitingastað.
Er annars nokkuð sem tíðkast í okkar samfélagi sem hægt er að líkja við reykingar? Það er ekkert sem fólk gerir í kringum mann að manni óspurðum sem er jafn mikil áhrif á mann, ekkert sem er jafn mikil árás. Voðalega verð ég glaður þegar við losnum við þetta.