Hverjir hafa lífsmottó? Þetta er svona standard spurning í ákveðnum tegundum af viðtölum: „Hvað er lífsmottóið þitt?“ Ég á bágt með að trúa að það sé til mikið af fólki sem á sér í alvörunni svona lífsmottó og lifir raunverulega eftir því. Er til fólk sem lendir í einhverju áfalli og hugsar: hvernig get ég farið eftir lífsmottóinu mínu við þessar aðstæður?
Kannski er fólk þarna úti sem les bækur með málsháttum eða tilvitnunum og finnur þar eitthvað rosalega sniðugt/djúpt/yfirborðskennt og hugsar að frá með þessum degi muni það lifa eftir því. Ekki ég.
Ef ég fæ einhvern tímann þessa spurningu þá vona ég að ég geti forðast það að reyna að finna eitthvað smellið að segja. Lífsmottóið mitt er að lífsmottó séu kjánaleg. Einsog önnur lífsmottó þá er þetta lífsmottó kjánalegt.