Ég á eftir að sakna DV. Það var að mörgu leyti mjög fínt blað. Mér fannst vissulega of langt gengið í sumum tilfellum en í öðrum gerðu þeir það sem hin blöðin og aðrir fjölmiðlar hefðu átt að gera. Þegar DV er skroppið saman þá eigum við engin dagblöð sem þora að rugga bátnum.
Ég er annars að velta fyrir mér hvort að DV ætti að heita DV áfram. Mér dettur í hug að rétturinn á nafninu Helgarpósturinn hljóti að vera til í einhverri skúffu hjá 365. Það blað var, ef ég man rétt, keypt og síðan lagt niður af forvera Jóni Ólafssyni (ekki góða) eftir að hann fékk nóg af því. Helgarpósturinn er allavega meira viðeigandi nafn.
Ég man ekki eftir einni merkilegri frétt í öllum tölublöðum þessa salernispappírs. Blaðið stundaði vafasamar stimplanir, og enda þótt það hafi aðeins komið út til skamms tíma sér ennþá ekki fyrir endann á afleiðingum fréttaflutnings þeirra sem að blaðinu stóðu. Ég sakna einskis.
Ég man eftir þónokkrum en það voru yfirleitt ekki þær sem vöktu athygli.
Jú, áreiðanlega var það eitthvað. Man þó að í hvert sinn sem ég fór út í búð varð mér litið á blaðið. Í minningunni, brigðul sem hún er, var forsíðan, í þau skipti sem hana prýddi ekki mannorðsmorð eða gulupressufréttir, aldrei neitt tiltölulega merkileg.
Utan eitt skipti sem ég man nú eftir, þá fjallaði DV um líkamsárás sem Steingrímur Njálsson varð fyrir á Eiðistorgi, þegar sjálfskipuð lögregla vandræðaunglinga réðist á hann með bareflum. Minnist þess ekki að aðrir miðlar hafi fjallað um það, altént ekki á eins áberandi hátt. En í það eina skipti var viðkomandi fréttamaður einmitt engan veginn nógu krítískur, enda svosem ekki að furða, þarsem fréttamenn DV virtust upp til hópa hlynntir hvers konar aðförum gegn mönnum sem Steingrími.
En auðvitað litast söguskoðun mín á því versta sem einkenndi blaðið. Slíkt hendir. Oft óhjákvæmilega.