Ekki um sel

Það er merkilegt orðið á manni ástandið þegar maður getur búist við því að vera löðrandi í eigin blóði á einu augnabliki, tölva, skyrta og trefill. Blessunarlega fór lítið í rúmið.

Eftir fremur máttlausa tilraun til að þrífa mig og spýta í vaskinn líður mér skyndilega ekki svo vel.

9 thoughts on "Ekki um sel"

  1. Elías skrifar:

    Skyndilegar blóðnasir? Farðu til læknis og biddu um rannsókn.

  2. baun skrifar:

    ertu kominn með skáldlegan blóðspýting og tæringu?

  3. Gunnar Örn skrifar:

    Spái því að þetta sé Lifrarbólga C. Í versta falli alnæmi.

  4. Hildur Edda skrifar:

    Iss ég fæ oft blóðnasir algerlega óforvarandis, sérstaklega þegar ég kvefast. En það er ekkert að mér, maður á bara að halla sér lítillega framávið (já fram -ekki aftur. Annars rennur blóðið niður í maga og maður kastar því upp. Það er ekki fagurt) og halda fyrir nefið rétt fyrir neðan beinið. Kannski hugsa eitthvað fallegt á meðan.

  5. Elías Halldór skrifar:

    Þetta er venjulega fyrsta einkenni hvítblæðis.

  6. Venjulega ekkert til að kvarta undan, en þetta var nú sæmilegur slatti af blóði. Var svo rétt í þessu að uppgötva að það dreifðist víðar en ég áður hugði.

  7. Veitum Elíasi bjartsýnisverðlaun þessa árs.

  8. Alliat skrifar:

    Gah, skólabókardæmi um naegleria fowleri!! o_O

  9. Brynjar skrifar:

    Já…þetta er merkilegt. Ég spyr nú bara eins og læknismenntað fólk þegar þú leitar til þeirra; ,,hvað heldur ÞÚ að sé að?“

Lokað er á athugasemdir.